Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Магниттік қозу арқылы кванттық жүйенің оятуы
Excitation of a quantum system via magnetism
Магниттік резонанс – магнит арқылы физикалық қозуды (резонансты) тудыратын процесс. Бұл процесс магниттік-резонанстық томография (МРТ) және ядролық магниттік-резонанстық спектроскопия (ЯМР спектроскопиясы) технологияларын дамытуға пайдаланылды. Сондай-ақ, ядролық магниттік резонансты кванттық компьютерлерді дамыту үшін де қолданылуда.
Magnetic resonance is a process by which a physical excitation (resonance) is set up via magnetism. This process was used to develop magnetic resonance imaging (MRI) and nuclear magnetic resonance spectroscopy (NMRS) technology. It is also being used to develop nuclear magnetic resonance quantum computers.
Тарих
Электрондық спиндік резонансты алғаш рет 1944 жылы кеңестік физик Ю.К. Завоски байқаған, ол сол кезде Қазан мемлекеттік университетінде (қазіргі Қазан федералды университеті) оқытушы болып жұмыс істеген. Ядролық магниттік резонансты алғаш рет 1946 жылы АҚШ-та Феликс Блох басқарған команда, сонымен қатар Эдвард Миллс Перселл басқарған тәуелсіз команда бірдей уақытта байқады, және екеуі кейіннен 1952 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығына ие болды.
The first observation of electron spin resonance was in 1944 by Y. K. Zavosky, a Soviet physicist then teaching at Kazan State University (now Kazan Federal University). Nuclear magnetic resonance was first observed in 1946 in the US by a team led by Felix Bloch at the same time as a separate team led by Edward Mills Purcell, the two of whom would later be the 1952 Nobel Laureates in Physics.
Резонанстық және резонанстық емес әдістер
Екі энергия деңгейінің арақашықтығын өлшеудің табиғи жолы – осы арақашықтықпен анықталатын өлшенетін шаманы тауып, оны өлшеу болып табылады. Дегенмен, бұл әдістің дәлдігі өлшеудің өзінің дәлдігімен шектеледі де, сондықтан нашар болуы мүмкін. Балама ретінде, жүйенің мінез-құлқы энергия деңгейіне тәуелді болатын эксперимент құруға болады. Егер біз бақыланатын жиілікті сыртқы өріс қолдансақ, деңгейлердің арақашықтығын сапалық өзгерістер қай жиілікте болатынын анықтау арқылы өлшеуге болады: бұл осы жиілікте екі күй арасындағы өтудің жоғары ықтималдығы бар екенін көрсетеді. Мұндай эксперименттің мысалы – Стерн-Герлах экспериментінің түрі, онда магниттік момент екі спиндік күй арасындағы өтуге арналған резонанстық жиілікті анықтау арқылы өлшенеді.
A natural way to measure the separation between two energy levels is to find a measurable quantity defined by this separation and measure it. However, the precision of this method is limited by measurement precision and thus may be poor. Alternatively, we can set up an experiment in which the system's behavior depends on the energy level. If we apply an external field of controlled frequency, we can measure the level separation by noting at which frequency a qualitative change happens: that would mean that at this frequency, the transition between two states has a high probability. An example of such an experiment is a variation of Stern–Gerlach experiment, in which magnetic moment is measured by finding resonance frequency for the transition between two spin states.