Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сива оазисі (واحة سيوة Wāḥat Sīwah) – Мысырдағы қалалық оазис. Ол Каттара ойысы мен Ұлы құм теңізі арасында, Батыс шөлінде, Египет-Ливия шекарасының шығысында және Египет астанасы Қайырдan алыс орналасқан. Ол ежелгі Египетте Амон пиғылының орны ретінде танымал, оның қираған орындары бүгінде танымал туристік орынға айналған, соның арқасында бұл оазис ежелгі Египеттің маңызды құдайы Амон Раның есімімен аталады.
The Siwa Oasis (واحة سيوة Wāḥat Sīwah ) is an urban oasis in Egypt. It is situated between the Qattara Depression and the Great Sand Sea in the Western Desert, east of the Egypt–Libya border and from the Egyptian capital city of Cairo. It is famed from its role in ancient Egypt as the home to an oracle of Amun, the ruins of which are a popular tourist attraction, giving it the ancient name Oasis of Amun Ra, after the major Egyptian deity.
География
Сива оазисі теңіз деңгейінен төмен жатқан тереңдікте орналасқан, батысында әл-Жағбуб оазисі ұқсас шұңқырда, ал шығысында үлкен Катара шұңқыры да теңіз деңгейінен төмен жатыр. Шұңқыр табиғи артезиандық бұлақтардың ағыны мен суарудың арқасында құнарлы. Мұнда 200-ге жуық табиғи көз бар. Сива Ливия шөлінің үстірт алқаптарына тікелей іргелес орналасқан. Геологиялық құрамы миоцен дәуіріне дейінгі марль мен сазбен кезектескен, көлденең қабатты кеуекті әктастардан тұрады. Оазистің эрозиясынан пайда болған әктас үстірттері мен жалқы таулары құм төбелері бойындағы рельефті құрайды, оларды Исивандықтар таулар (тамизиг тілінде адрар) деп атайды. Екі ірі тұзды көл ауыл шаруашылығы ағынды суларымен толысады. Оазисте мыңдаған құрма және зәйтүн ағаштары өсіріледі.
The Siwa Oasis is in a deep depression that reaches below sea level, to about To the west, the al Jaghbub Oasis rests in a similar depression and to the east, the large Qattara Depression is also below sea level. The depression is fertile due to both natural flowing artesian wells and irrigation. It is the site of about 200 natural springs. Siwa is directly adjacent to the Libyan Desert plateau. The geology is characterised by horizontal layers of porous limestones alternated with marls and clays dating back to the Miocene. The limestone plateau and inselbergs resulting from the oasis' erosion along the dunes create reliefs that the Isiwan describe as mountains (adrar in Tamizight). Two large salt lakes are fed by drainage water of agricultural origin. The oasis supports the cultivation of thousands of date palms and olives.
Атауы
Ежелгі Мысырдың оазистің атауы sḫt jꜣmw, яғни "Ағаштардың алқабы" дегенді білдіреді. Туған Ливия топонимі мысырлық t̠ꜣ(j) n d̠rw "tj on the fringe" түрінде сақталған болуы мүмкін, онда t̠ жергілікті Палео-бербер атауын *Se немесе *Sa деп жазған. Бұл атау мұсылман географтарының еңбектерінде سنترية Сантария ретінде сақталған. Сива – бербер тілінде Сали деп аталатын оазистің арабша атауы. Оазисті қазіргі бербер тілінде Исиван деп те атайды. Сива сөзінің этимологиясы белгісіз. Шампольон оны копт тіліндегі ⲥⲟⲟⲩϩ (soouh) – египет тіліндегі "оазис" сөзінің (ⲟⲩⲁϩ (ouoh)) бұрмалануынан шығарады. Сиваның атының египеттік тегіне қосымша дәлел – Харга оазисіндегі тағы бір жер атауы, ол бірдей этимологияға ие болуы мүмкін (S. t wȝḥ, қазіргі Дейр-эль-Хагар). Басет оны ерте ислам дәуірінде батысқа қарай куәландырылған бербер тайпасының атымен байланыстырады, ал Илахиан, Шафик ізімен, оны Шила бербер тіліндегі асиван сөзімен – жыртқыш құстың бір түрімен және, демек, Амон Рамен байланыстырады, оның символдарының бірі – бүркіт. Кейбір классикалық авторлар бұл жерді "Аммоний" деп атаған.
The Ancient Egyptian name of the oasis was sḫt jꜣmw, meaning "Field of Trees". The native Libyan toponym may be preserved in the Egyptian t̠ꜣ(j) n d̠rw "tꜣj on the fringe" where t̠ꜣ transcribed the local Palaeo Berber name *Se or *Sa. This name survived in the works of Muslim geographers as سنترية Santariyyah. Siwah is the Arabic name of the oasis called Sali in Berber. The oasis is also called Isiwan in modern Berber. The etymology of the word سيوة Siwah is unclear. Champollion derives it from Coptic ⲥⲟⲟⲩϩ (soouh) – a corruption of Egyptian word for "oasis", ⲟⲩⲁϩ (ouoh). The additional evidence of the Egyptian source of Siwa's name is another place name in Kharga Oasis that may share the same etymology – S. t wȝḥ, modern Deir el Hagar). Basset links it to a Berber tribal name swh attested further west in the early Islamic period, while Ilahiane, following Chafik, links it to the Shilha Berber word asiwan, a type of bird of prey, and hence to Amun Ra, one of whose symbols was the falcon. Some classical authors referred to the site as "Ammonium".
Тарих
Оазис кем дегенде б.з.д. 10 мың жылдықтан бері қоныстанғандығы мәлім болғанымен, ежелгі Мысырмен байланыстың ең ерте дәлелі – 26-шы династия кезінде некрополь құрылған кез. Киренадағы ежелгі грек қоныстанушылары шамамен сол кезде (б.з.д. 7 ғасыр) оазиспен байланыс жасаған. Геродот күндізгі ыстықта ең суық болатын «Күн қайнар көзі» туралы айтқан. Персия империясын бағындыру жорығында Ұлы Александр құстарды іздеп оазиске жеткені айтылады. Александрдың сарай тарихшылары оны құдайлық тұлға және Мысырдың заңды фараоны деп растаған, алайда Александрдың Александрияны құрғаннан кейін жасаған саяхатының себептері белгілі бір деңгейде түсініксіз және даулы болып қала береді. Птолемей патшалығы кезінде оның ежелгі египеттік атауы sḫ.t ỉm3w, яғни «Ағаштар даласы» деген мағынаны білдірген. 12 ғасырда әл-Идриси оны негізінен берберлердің мекендеген жері деп сипаттаған, арабтар азшылықты құраған; бір ғасыр бұрын әл-Бакри онда тек берберлер ғана өмір сүргенін мәлімдеген. Мысыр тарихшысы әл-Макризи 15 ғасырда Сиваға сапар шегіп, онда сөйленетін тілдің «Зената тіліне ұқсас» екенін айтқан. Рим дәуірінен бері алғаш рет саяхат еткен еуропалық ағылшын саяхатшысы Уильям Джордж Браун 1792 жылы оракулдің ежелгі ғибадатханасын көру үшін келген. Сива 1820 жылы Мұхаммед Әлидің Мысырына қосылған, бірақ 1838 жылы Сивадағы мысырлық өкіл қаза тапқан. Бір кезде Мұхаммед әл-Сануси бірнеше ай Сивада тұрып, сонда жақтастар жинаған. Мысыр билігі алыс Қайырдан басқарылғандықтан, бастапқыда тұрақсыз болды және бірнеше көтерілістерге ұшырады. Мысыр 1928 жылы Оазиске келген Фуад I патшадан кейін, жергілікті тұрғындарды гомосексуалдық әрекеттері үшін айыптағаннан және Сивалық мінез-құлқыны мысырлық моральға сәйкес келтіру үшін жазалар белгілегеннен кейін, бақылауды күшейтті. Сива Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде де шайқас алаңы болған. Британ армиясының Ұзақ қашықтыққа шөлде жүретін тобы (LRDG) осы жерде орналасқан, бірақ Роммельдің Африка корпусы да үш рет иеленген. Неміс сарбаздары оракул көлінде жалаңаш жүзген, бұл жергілікті әдет-ғұрыпқа қайшы болды, себебі онда жалаңаш болуға тыйым салынған. 1942 жылы итальяндық 136-шы жаяу әскер дивизиясы Giovani Fascisti оазисті басып алған кезде, Сивада сүргіндегі шағын мысырлық марионеттік үкімет құрылды. Оазис 1958 жылғы «Алекс» соғыс фильмінде LRDG базасы ретінде қысқаша көрінеді. Сиваның ежелгі бекінісі Шали Гади (шали – қаланың аты, ал Гади – «алыс» деген мағынаны білдіреді) деп аталады. Ол табиғи тасқа (инсельберг) салынған және кершифтен (тұз және саз кірпіш) жасалған. Оны қоршаған жазықтағы ұқсас нығайтылмаған үйлерге қарағанда тастап кеткен, ал кейбір жағдайларда олар заманауи шлак блоктарынан және металл төбелерден жасалған ғимараттармен ауыстырылған. Шали кешеніндегі бір ғана ғимарат жөндеуден өткен және қолданыста, ол мешіт. Аз-кем жаңбырлардың әсерінен бірте-бірте тозып, құлауға бейімделген Шали қазіргі қаладан бес қабатқа биіктеп тұр және түнде шамдармен жарықтандырылған. Оған ең оңай оңтүстік-батыс жағынан, Шалидің солтүстік жағынан бұрылатын асфальт жолдың оңтүстік жағынан жетуге болады. Шалидің оңтүстік-батыс шетінен бірнеше тегіс емес жаяу жүргіншілер көшелері алып келеді, ал жерде терең жарықтар бар. Шали көшелерінің бойындағы көптеген нығайтылмаған кершиф ғимараттары да үлкен жарықтармен жарылған немесе ішінара құлаған. Басқа да жергілікті тарихи орындарға оракул ғибадатханасының қалдықтары; Гебель әл-Мавта (Өлілер тауы), Рим дәуіріне жататын некрополь, ондаған тас қабірлер бар; және Мысырдың қалған бөлігі кіреді.
Although the oasis is known to have been settled since at least the 10th millennium BC, the earliest evidence of any connection with Ancient Egypt is the 26th Dynasty, when a necropolis was established. Ancient Greek settlers at Cyrene made contact with the oasis around the same time (7th century BC), and the oracle temple of Amun (Greek: Zeus Ammon), who, Herodotus was told, took the image here of a ram. Herodotus knew of a "fountain of the Sun" that ran coldest in the noontime heat. During his campaign to conquer the Persian Empire, Alexander the Great reached the oasis, supposedly by following birds across the desert. The oracle, Alexander's court historians alleged, confirmed him as both a divine personage and the legitimate Pharaoh of Egypt, though Alexander's motives in making the excursion, following his founding of Alexandria, remain to some extent inscrutable and contested. During the Ptolemaic Kingdom, its Ancient Egyptian name was sḫ. t ỉm3w, meaning "Field of Trees". In the 12th century, Al Idrisi mentions it as being inhabited mainly by Berbers, with an Arab minority; a century before Al Bakri stated that only Berbers lived there. The Egyptian historian Al Maqrizi traveled to Siwa in the 15th century and described how the language spoken there 'is similar to the language of the Zenata'. The first European to visit since Roman times was the English traveler William George Browne, who came in 1792 to see the ancient temple of the Oracle of Amun. Siwa was annexed by Muhammad Ali of Egypt in 1820, but the Egyptian representative in Siwa was assassinated in 1838. At some point, Muhammad al Sanusi stayed at Siwa for a few months and gathered some followers there. Egyptian rule from distant Cairo was at first tenuous and marked by several revolts. Egypt began to assert firmer control after a 1928 visit to the Oasis by King Fuad I, who berated the locals for homosexual practices and specified punishments to bring Siwan behaviour in line with Egyptian morals. Siwa was also the site of some fighting during World War I and World War II. The British Army's Long Range Desert Group (LRDG) was based here, but Rommel's Afrika Korps also took possession three times. German soldiers went skinny dipping in the lake of the oracle, contrary to local customs which prohibit public nudity. In 1942 while the Italian 136th Infantry Division Giovani Fascisti occupied the oasis, a tiny Egyptian puppet government in exile was set up at Siwa. The oasis makes a brief appearance as a base of the LRDG in the 1958 war film Ice Cold in Alex. The ancient fortress of Siwa, known as the Shali Ghadi (Shali being the name of the town, and Ghadi meaning "remote"), was built on natural rock (an inselberg) and made of kershif (salt and mud brick) it was abandoned for similar unreinforced construction housing on the plain surrounding it, and in some cases those, in turn, have been replaced by more modern cinder block and sheet metal roof buildings. Only one building in the Shali complex has been repaired and is in use, a mosque. Gradually eroded by infrequent rains and slowly collapsing, the Shali remains a prominent feature, towering five stories above the modern town and lit at night by floodlights. It is most easily approached from its southwest side, south of the end of the paved road which curves around from the north side of the Shali. Several uneven pedestrian streets lead from the southwest end of the Shali into it, and the ground is rent in places by deep cracks. Many of the unreinforced kershif buildings bordering the streets of the Shali are also split by large cracks, or they are partially collapsed. Other local historic sites of interest include the remains of the oracle temple; the Gebel al Mawta (the Mountain of the Dead), a Roman era necropolis featuring dozens of rock cut tombs; as the rest of Egypt.
Мәдениет
Сиваның дәстүрлі мәдениеті көптеген ерекше элементтерді көрсетеді, олардың кейбіреулері оазистің ұзақ жылдар бойы оқшауланған өмірімен және тұрғындарының Сиви берберлері екендігімен байланысты. 1980 жылдарға дейін Жерорта теңізі жағалауына асфальтталған жол салынғанға дейін Сиваның сыртқы әлеммен байланысы тек шөл арқылы қиын түйе жолдары арқылы ғана болды. Бұл жолдар құрма мен зәйтүн экспорттауға, сауда тауарларын әкелуге немесе Мағрибті Каирге, ал одан Меккеге жалғасқан қажылық жолымен қажыларды тасымалдауға пайдаланылды. Осы оқшаулаудың нәтижесінде Сивис ерекше мәдениетін дамытты, ол себет өру, қыштан жасалған ыдыстар, күміс бұйымдары мен кестелеу өнерінде және киім үлгісінде көрінеді. Бұл мәдениеттің ең айқын және танымал мысалдары – қыз жасауындағы күміс әшекейлер, әйелдердің тойларда және басқа да салтанатты шараларда көптеп киетін күміс зергерлік бұйымдары мен мұнықтар. Бұл бұйымдар Сиваның тарихымен, сенімдерімен және көзқарастарымен байланысты символдармен әшекейленген. Бұл бұйымдардың ең танымалдары – «адрим» деп аталатын үлкен күміс дискі және одан төмен ілінген «аграу» деп аталатын дөңгелек мойын алқасы. Қыз үйленген күні көктемде арнайы рәсімде дискіні тастап беретін. Бұл зергерлік бұйымдарды жергілікті күміс шеберлері жасаған, оларға күміс мойын алқалары, сырғалар, білезіктер, шаш әшекейлері, тұмарлар және көптеген сақиналар кірген. Бай әйел үшін бұл әшекейлердің салмағы бес-алты килограммға жете берді. Бұл бұйымдар Солтүстік Африка берберлері арасында кең таралған, денсаулықты жақсартуға, ұрпақ жалғастыруға және киген адамды бақытсыздықтан қорғауға арналған символдармен әшекейленген. Осыған ұқсас белгілер мен өрнектер әйелдердің киімдерін, шалбарларын және шалдарына тігілген кестелерде де кездеседі.
The traditional culture of Siwa shows many unique elements, some reflecting its longstanding links with the isolated Oasis life and the fact that the inhabitants are Siwi Berbers. Until a tarmac road was built to the Mediterranean coast in the 1980s Siwa's only links with the outside world were by arduous camel tracks through the desert. These were used to export dates and olives, bring trade goods, or carry pilgrims on the route which linked the Maghreb to Cairo and hence to Mecca. As a result of this isolation, Siwis developed a unique natural culture manifested in its crafts of basketry, pottery, silverwork and embroidery and in its style of dress. The most visible and celebrated examples of this were the bridal silver and the ensemble of silver ornaments and beads that women wore in abundance to weddings and other ceremonies. These pieces were decorated with symbols which related to Siwa's history and beliefs and attitudes. The best known of these pieces is a huge silver disc called 'adrim' and a round necklace, called 'aghraw', from which it hung over the breast. A girl would give up the disc at a special ceremony in the spring the day she was married. The jewelry, which was made by local silversmiths, consisted of silver necklaces, earrings, bangles, hair ornaments, pendants, and many rings. For a wealthy woman, the full ensemble could weigh as much as five or six kilos. These pieces are decorated with symbols common to Berber people across North Africa designed to promote good health, fertility and to protect the wearer from misfortune. Some of the same signs and patterns are found on the embroidery which embellishes women's dresses, trousers, and shawls.
Өнер және жергілікті әдет-ғұрыптар
Жол мен теледидардың келуі оазисті сыртқы әлемнің стильдері мен сәніне ашты, ал дәстүрлі күміс әшекейлер бірте-бірте алтыннан жасалған зергерлік бұйымдармен ауыстырылды. Дегенмен, ескі стильдер мен дәстүрлердің іздері әйелдердің кестелері мен киімдерінде әлі де көрініс береді. Әйелдердің толық жабатын ерекше шалы – "тарфутет" үшін материал оазистен тыс, атап айтқанда, Гиза облысының Кирдаса қаласынан әкелінеді.
The arrival of the road and of television exposed the oasis to the styles and fashions of the outside world and the traditional silver ornaments were gradually replaced by jewelry made of gold. Evidence of the old styles and traditions are however still in evidence in the women's embroidery and costume. The material for the "tarfutet", the distinctive all enveloping shawl worn by women, are brought from outside the oasis, specifically from the town of Kirdasa, in the Giza Governorate.
Фестивальдар
Сиви халқы өте діндар, сондықтан Рамазан айында олар барлық дүкендерді жауып, бір ай бойы үйде қалады. Басқа мұсылман египеттіктер сияқты, сивилер де Кіші Құрбан айт (lʕid ahakkik) және Үлкен Құрбан айт (lʕid azuwwar) мерекелерін тойлайды. Дегенмен, басқа египеттіктерден өзгеше, Сивилер Құрбан айт күні қойдың терісін (ішкі органдарымен бірге), шашын алып тастағаннан кейін, мерекелік дәмді тағам ретінде пісіреді. Олар сондай-ақ пальма жүрегін (agroz) жейді. Сияха фестивалі (Ид Эль-Солх – Ид Эль-Хасад), қаланың дәстүрлі қасиеттісі Сиди Сулейманның құрметіне Сиваға тән (атауы көбінесе "туризмге" сілтеме деп қате түсініледі, бірақ іс жүзінде туризмге дейін пайда болған). Осы күні Сиви еркектері қала маңындағы Габал әл-Дакрур тауында жиналып, бірге тамақтанады, Аллаға шүкіршілік айтатын әндер орындайды және бір-бірімен келіседі. Барлық Сиви үйлері тамақ дайындау және пісіру ісінде бірігіп жұмыс істейді. Бұл күні Сиви халқы фатта (дәмді күріш, кептірілген нан және еттен жасалған тағам) жейді. Доһр намазынан (сағат 12:00) кейін барлық Сиви жастары дастарқанды дайындау үшін жиналады, шақырушы жеуге бастағанша ешкім тамақ жеуге рұқсат етілмейді, осылайша олардың барлығы бірге тамақтанады. Әйелдер ауылда қалып, билеп, ән айтып, дауылпақтармен мерекелейді. Фестивальға арналған тағамдар оазистің мешіттері жинаған қаражат есебінен ұжымдық түрде сатып алынады, мереке 3 Қамари күні бойы жалғасады. Ал төртінші күні таңертең Сиви еркектері үлкен шеру ұйымдастырып, туларды ұстап, рухани әндер орындайды. Шеру Габал әл-Дакрурдан басталып, Сиваның орталығындағы Сиди Сулейман алаңында аяқталады – фестивальдің аяқталуын және жаңа жылдың, жеккөрушіліксіз, құрмет және келісіммен басталуын жариялайды. Сиви балалары дәстүрлі түрде Ашура мерекесін шамдарды жағып, ән айтып, тәттілермен бөлісу арқылы тойлайды. Ересектердің мерекелеуі үлкен дастарқан дайындаумен шектелген.
Siwi people are very religious so on Ramadan, they tend to close all the shops and stay at home for the whole month. Like other Muslim Egyptians, Siwis celebrate Eid al Fitr (lʕid ahakkik,"the Little Eid") and Eid al Adha (lʕid azuwwar,"the Big Eid"). Unlike other Egyptians, however, on Eid al Adha Siwis cook the skin of the sheep (along with its innards) as a festival delicacy, after removing the hair. They also eat heart of palm (agroz). The Siyaha Festival (Eid El Solh–Eid El Hasad), in honour of the town's traditional patron saint Sidi Sulayman, is unique to Siwa (the name is often misunderstood as a reference to "tourism", but in fact predates tourism). It is known that on this occasion Siwi men meet on a mountain near the town, Gabal Al–Dakrour, to eat together, sing chants while thanking God, and reconcile with one another; all Siwi houses co operate in preparing and cooking food, in this day Siwian people eat fattah (rice, toasted bread and meat), after Dohr prayer (12:00 PM) all Siwian youth gather to set the banquet, nobody is allowed to eat before the caller announces to start eating so they can all eat together, the women stay behind in the village, and celebrate with dancing, singing, and drums. The food for the festival is bought collectively, with funds gathered by the oasis' mosques, celebrations last for 3 Qamari days, and in the early morning of the fourth day, siwian men form a big march, while holding flags and singing spiritual songs. The march starts from Gabal El – Dakrour and ends in Sidi Solayman square – in the center of Siwa – declaring ending of festivals, and beginning of a new year without hatred or grudge, and with love, respect and reconciliation. Siwi children traditionally also celebrated Ashura by lighting torches, singing, and exchanging sweets. Adults' celebration was limited to the preparation of a large meal.
Бедуиндермен қарым-қатынас
Сивандар көбінесе өз ішінде некелеседі, сиван емес адамдармен тек сирек үйленеді. Дегенмен, Сивада бедуин қыздарының құны сиван қыздарына қарағанда жоғарырақ. Аулад Али бедуиндерінің егде саялыларының айтуынша, бедуин мен сиван қарым-қатынасы дәстүрлі түрде «достық» жүйесі арқылы жүзеге асырылған, онда белгілі бір сиван (және оның ұрпақтары) белгілі бір бедуиннің (және оның ұрпақтарының) досы болып табысқан. Бедуин Сиваға келгенде сиванның үйінде тұратын және өзінің мал өнімдері мен астықтарын сиванның құрмасы мен зәйтүн майына айырбастайтын. Сива берберлерінің саны шамамен 30 мыңға жуық. Ыстық сулар туристерді қызықтырады.
Siwans are preferentially endogamous, only rarely marrying non Siwans. Nonetheless, Bedouin brides command a higher brideprice in Siwa than Siwan ones. According to older members of the Awlad Ali Bedouins, the Bedouin relations with Siwans were traditionally mediated through a system of "friendship", whereby a specific Siwan (and his descendants) would be the friend of a specific Bedouin (and his descendants). The Bedouin would stay at the Siwan's house when he came to Siwa, and would exchange his animal products and grain for the Siwan's dates and olive oil. Siwa's Berbers are close to 30,000 in number. The hot springs are an attraction to visitors.
Әйелдердің рөлі
Сивандықтардың үйлерінде әйелдер дәстүрлі түрде маңызды рөл атқарады, көбінесе үй шаруашылығының қаржылық шешімдеріне жауапты болады. Махмуд Мохаммад Абд Алла 1917 жылы Гарвард Пибоди мұражайына Сиван әдет-ғұрыптары туралы жазғанда, Сиван еркектері төрт әйелге дейін алуға құқылы болғанымен, "Сиван әдет-ғұрыптары еркекке тек бір ұлға рұқсат береді, ол қатаң міндеттемелермен байланысты". 1937 жылы антрополог Уолтер Клайн Сивандардың алғашқы егжей-тегжейлі этнографиясын жазды, онда ол былай деп атап өтті: "Барлық қалыпты Сиван ерлер мен жігіттері бір-бірімен содомия жасайды, жергілікті тұрғындар бұдан ұялмайды; олар бұл туралы әйелдерге деген сезімдері туралы айтқандай ашық сөйлейді, және олардың көптеген даулары гомосексуалдық бәсекелестіктен туындайды. Барлық сивандар шейхтер мен шейхтердің ұлдары арасындағы қарым-қатынастарды біледі. Содомияға қатысты ұлдардың көпшілігі он екі мен он сегіз жас аралығында болады". 1937 жылы Сиваға экспедиция жасаған археолог граф Байрон де Пророк "Содомда да кездеспейтін құлшыныс туралы" хабарлады. Гомосексуализм ғана емес, ол қаһарланып жатты. Әрбір бишінің жігіті болған және басшылардың ұлдардан құралған гаремдері болған. 1940 жылдардың аяғында Сиван саудагері британдық романист Робин Мохамға Сиван әйелдері "назарсыз қалдырылған" екенін, бірақ Сиван еркектері "жігіт үшін бір-бірін өлтіреді. Әйел үшін ешқашан" деді, дегенмен Мохам атап өткендей, сол кезде жігітке үйлену заңсыз болып қалған. Сиуаны үш онжылдық бойы зерттеген египет археологы Ахмед Фахри 1973 жылы былай деп мәлімдеді: "Сиуалар әлі де қабырғалы қалада тұрғанда, ешбір еркекке қалада түндеуге рұқсат етілмеген, олар қақпадан тыс ұйықтауға мәжбүр болған. Мұндай жағдайларда гомосексуализмнің олардың арасында кең таралғаны таңқаларлық емес. 1928 жылға дейін екі еркек арасында неке шарты деп аталатын жазбаша келісім жасалуы қалыпты жағдай болған; бірақ Фуад патшаның осы оазиске сапарынан бастап бұл мүлдем тыйым салынды. Алайда, бұл келісімдер жасырын түрде, жазбасыз түрде Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін жалғасты. Қазір бұл практика тоқтатылды". Осы практикаларға қатысты көптеген дереккөздерге қарамастан, египет билігі және тіпті Сиван тайпасының ақсақалдары тарихи және антропологиялық деректерді жасыруға тырысты. Сивада туған антрополог Фатхи Малим өзінің "Оазис Сива" (2001) кітабында Сиван гомосексуализміне (әсіресе, еркектен жасқа арналған махаббат өлеңіне) сілтеме жасағанда, тайпалық кеңес оның кітаптың қазіргі басылымындағы материалдарды бос қалдырып, болашақ басылымдардан алып тастауын немесе қоғамдықтан қуылғанын талап етті. Малим келіспей-ақ, кітаптың бірінші басылымындағы үзінділерді өшіріп тастады және екінші басылымынан алып тастады. Сиваның ежелгі ескерткіштерінің директоры А. Думайридің "Сиваның өткені мен қазіргісі" (2005) кітабында тұрғындардың танымал тарихи әдет-ғұрыптары туралы еш айтылмаған.
Women have traditionally played a prominent role in Siwan households, often being in charge of a household's financial decisions. Mahmud Mohammad Abd Allah, writing of Siwan customs for the Harvard Peabody Museum in 1917, commented that although Siwan men could take up to four wives, "Siwan customs allow a man but one boy to whom he is bound by a stringent code of obligations." In 1937 the anthropologist Walter Cline wrote the first detailed ethnography of the Siwans in which he noted: "All normal Siwan men and boys practice sodomy among themselves the natives are not ashamed of this; they talk about it as openly as they talk about love of women, and many if not most of their fights arise from homosexual competition Prominent men lend their sons to each other. All Siwans know the matings which have taken place among their sheiks and their sheiks' sons Most of the boys used in sodomy are between twelve and eighteen years of age." After an expedition to Siwa, the archaeologist Count Byron de Prorok reported in 1937 "an enthusiasm [that] could not have been approached even in Sodom Homosexuality was not merely rampant, it was raging Every dancer had his boyfriend [and] chiefs had harems of boys". In the late 1940s a Siwan merchant told the visiting British novelist Robin Maugham that the Siwan women were "badly neglected", but that Siwan men "will kill each other for boy. Never for a woman", although as Maugham noted, marriage to a boy had become illegal by then. The Egyptian archaeologist Ahmed Fakhry, who studied Siwa for three decades, observed in 1973 that "While the Siwans were still living inside their walled town, none of these bachelors was allowed to spend the night in the town and had to sleep outside the gates Under such circumstances it is not surprising that homosexuality was common among them Up to the year 1928, it was not unusual that some kind of written agreement, which was sometimes called a marriage contract, was made between two males; but since the visit of King Fu'ad to this oasis it has been completely forbidden However, such agreements continued, but in great secrecy, and without the actual writing, until the end of World War II. Now the practice is not followed." Despite the multiplicity of sources for these practices, the Egyptian authorities and even the Siwan tribal elders have attempted to repress the historical and anthropological record. When the Siwa born anthropologist Fathi Malim included reference to Siwan homosexuality (especially a love poem from a man to a youth) in his book Oasis Siwa (2001), the tribal council demanded that he blank out the material in the current edition of the book and remove it from future editions, or be expelled from the community. Malim reluctantly agreed and physically deleted the passages in the first edition of his book, and excluded them from the second. A newer book, Siwa Past and Present (2005) by A. Dumairy, the Director of Siwa Antiquities, discreetly omits all mention of the famous historical practices of the inhabitants.
Адамдар
Шамамен 80 км (50 миль) ұзындығы және 20 км (12 миль) ені бар, көбінесе сиви берберлері қоныстанған. Сиви бербер халқы египеттік араб тілінде де еркін сөйлейді, ол "масри" ("египеттік") деп аталады.
About 80 km (50 mi) in length and 20 km (12 mi) wide, mostly Siwi Berbers (. The Siwi Berber population is also fluent in Egyptian Arabic, which is called Masri "Egyptian".
Экономика
Сива ежелгі заманнан бері құрмасымен әйгілі, және қазіргі күні құрма пальмаларын өсіру оның экономикасының басым бөлігін құрайды.
Siwa has been noted for its dates since ancient times, and today date palm cultivation is by far the largest component of its economy.
Археология
XX ғасырдың ортасында египеттік археолог Ахмед Фахри Сивада (және Батыс Шөлдің басқа жерлерінде) жұмыс істеді. 1995 жылы грек археологы Лиана Сувальци Сива оазисінде Ұлы Александрдың қабірін тапқанын мәлімдеді. Лиана Сувальци грек БАҚ-ына келесідей мәлімдеме жасады: «Бірақ мен әлемдегі барлық гректерге үндемеймін. Сіздердің әрқайсыларыңыздың мақтан тұтуын қалаймын, себебі осы маңызды ескерткішті грек қолы тапты». Бұл мәлімдеме сол кездегі грек премьер-министрі Костас Симитистің археологтарды Египеттегі зерттеулерін тоқтатуға шақырғанына және грек елшілігінің өкілін Египет үкіметінен Сувальци ханымға аймақта қазба жұмыстарын жүргізуге рұқсат бергенін қайтарып алуды сұрап жібергеніне жауап болды. Бұл – бір елдің үкіметінің басқа елдің ішкі ісіне араласып, археологиялық қазба жұмыстарын тоқтатуға тырысқан алғашқы жағдайы еді. Бұл мәселе әлі де грек соттарында қаралып жатыр. 2007 жылы Сива оазисінен өте ертедегі гоминидтің іздері табылды. Египеттік ғалымдар оның жасы 2-3 миллион жылға жететінін болжады, бұл оны ең ерте қазылған гоминид іздеріне айналдырар еді. Алайда, бұл болжамды растайтын ешқандай дәлел ұсынылмады. 2013 жылдың соңында Агурми үйіндісі/Амун оракулының үстінен көктемгі және күзгі күн теңелу кезінде күннің шығысқа қарай дәл бағытталуының табылуы туралы хабарландырылды, бұл Сива көлінен 12 км қашықтықтағы Батыс Шөліндегі Тимасирайн ғибадатханасынан көрінген кезде анықталды. Бұл құбылыстың алғашқы танымал жақындағы байқауы 2014 жылдың 21 наурызында көктемгі күн теңелу кезінде болды.
In the mid 20th century, Egyptian archaeologist Ahmed Fakhry worked at Siwa (and elsewhere in the Western Desert). In 1995, Greek archaeologist Liana Souvaltzi announced that she had identified the tomb of Alexander the Great in the oasis of Siwa. Mrs Liana Souvaltzi made the following statement to the Greek media: “but I am speaking to every Greek all over the world. I want every one of you to feel proud because Greek hands have found this very important monument”. This statement was an answer to the, at the time, Greek prime minister Costas Simitis who urged the archaeologists to stop their research in Egypt and sent a Greek Embassy advisor to ask the Egyptian government to withdraw Mrs Souvaltzi’s permission to excavate in the area. This was the first time in human history that one country's government intervened in another country's internal affairs to stop an archaeological excavation. The case is still active in the Greek courts of law. An extremely old hominid footprint was discovered in 2007 at Siwa Oasis. Egyptian scientists claimed it could be 2–3 million years old, which would make it the oldest fossilized hominid footprint ever found. However, no proof of this conjecture was ever presented. In late 2013, an announcement was made regarding the apparent Archaeoastronomy discovery of precise spring and fall Equinox sunrise alignments over the Aghurmi mound/Amun Oracle when viewed from Timasirayn temple in the Western Desert, 12 km away across Lake Siwa. The first known recent public viewing of this event occurred on 21 March 2014 during the spring Equinox.
Танымал мәдениетте
Сива оазисі – «Вольфенштейн: Жау территориясы» ойынының Солтүстік Африка кампаниясына жататын ресми картасы. «Sniper Elite III» ойынының бесінші миссиясы Сива оазисінде өтеді. Сива «Assassin's Creed: Origins» видео ойынында маңызды орын алады және Баек Сиваның туған жері және үйі болып табылады – ойынның басты кейіпкері. Британдық автор Энтони Хоровицтің «Алекс Райдер» сериясындағы тоғызыншы және он бірінші кітаптары – «Скорпияның көтерілуі» мен «Ешқашан өлмеңіз» Сива оазисін көрсетеді. Австралиялық жазушы Мэтью Райлидің «Жеті көне ғажайып» романдарынан басталатын «Джек Уэст» сериясында Сива оракулы маңызды рөлде бейнеленген.
Siwa Oasis is an official map for Wolfenstein: Enemy Territory which belongs to North Africa Campaign. The fifth mission from the game Sniper Elite III takes place on the Siwa Oasis. Siwa is prominently featured in the videogame Assassin's Creed: Origins and is the birthplace and home of the protagonist Bayek of Siwa. In British author Anthony Horowitz's Alex Rider series, the ninth and eleventh instalments Scorpia Rising and Never Say Die feature Siwa. In Australian author Matthew Reilly's Jack West series of seven novels starting with Seven Ancient Wonders feature prominently the Oracle of Siwa.