Кіріспе
Нэшвилл, Теннесси штатының кіші лигалық бейсбол командасы – «Нэшвилл Саундс». Бұл команда Халықаралық лиганың кіші лигалық бейсбол командасы және «Милуоки Брюэрс» клубының Triple A филиалы. Олар Теннесси штатының Нэшвилл қаласында орналасқан. Команданың аты қаланың музыка индустриясымен байланысты, әсіресе 1950 жылдардың ортасында қалада пайда болған «Нэшвилл дыбысы» деп аталатын кантри музыкасының бір саласымен байланысты. Команда өз ойындарын 2015 жылы ашылған «First Horizon Park» стадионында өткізеді. Бұл стадион тарихи «Sulphur Dell» стадионының орнында салынған. «Саундс» командасы 1978 жылы ашылғаннан бастап 2014 жылғы маусымның соңына дейін «Herschel Greer Stadium» стадионында ойнады. Олар – Нэшвиллдегі ең көне әрекетті кәсіби спорттық франшиза. «Sulphur Dell» стадионы 1963 жылға дейін Нэшвиллдің кіші лига командаларына үй болды. 1887 жылы Нэшвиллдің Оңтүстік лигасының командасы «Нэшвилл Блюз» деп аталды. 1893-1894 жылдары «Нэшвилл Тайгерс» сол лигада өнер көрсетті. Қаланың ең ұзақ жұмыс істеген бейсбол командасы, бастапқыда «Нэшвилл бейсбол клубы» деп аталған, кейін штаттың лақап аты – «Еркіндік күресушілер» (Volunteers) құрметіне «Нэшвилл Волс» деп өзгертілді. Бұл команда 1901 жылы Оңтүстік қауымдастығының құрылтайшы мүшесі болды. Олар 1961 жылға дейін лигада ойнады, сегіз жеңіс туын, тоғыз плей-офф чемпионатын және төрт «Дикси сериясы» титулын жеңді. Оңтүстік қауымдастығы 1961 жылғы маусымнан кейін таратылды, ал 1962 жылы команда болған жоқ. Бірақ «Волс» 1963 жылы Оңтүстік Атлантика лигасының чемпионатында соңғы рет өнер көрсетті. «Sulphur Dell» 1969 жылы бұзылып, Нэшвиллге кәсіби бейсболды қайта әкелуге үлкен үлес қосты. Кантри музыканты Конвей Твиттидің көмегімен Шмитт басқа кантри әртістері Кал Смит пен Джерри Ридті, сондай-ақ Нэшвилл тұрғындарын қамтитын инвесторлар тобын құрды. Олар стадион мен кіші лига командасын қаржыландыруды жоспарлады. «Метро парктер кеңесі» Шмиттке қала орталығынан оңтүстікке қарай шамамен 3 км қашықтықта орналасқан, Азамат соғысы кезінде салынған «Fort Negley» бекінісінің аумағындағы бұрынғы софтбол алаңдарын жалға беруге келісті. 1,5 миллион АҚШ долларына салынған стадионға Нэшвиллдің танымал бизнесмені және «Нэшвилл Волс» командасының президенті Гершель Линн Грирдің құрметіне «Herschel Greer Stadium» деп атау қойылды. Шмитт және бас менеджер Фаррелл Оуэнс 1976 жылғы қысқы жиналыста «Цинциннати Редс» командасының фермалық директоры Шелдон «Шеф» Бендермен кездескеннен кейін «Цинциннати Редс» командасын Бас лиганың бейсбол филиалы ретінде алды. Жаңа команда Double A лигасында ойнады. Команда «Нэшвилл дыбысы» деп аталып, 1950 жылдардың аяғында аймақта пайда болған американдық кантри музыкасының бір саласына сілтеме жасады. Команданың логотипі мен түстер схемасы 1974-1975 жылдары қолданылған, кейін таратылған «Мемфис Саундс» (Америка баскетбол қауымдастығы) командасынан алынды. «Мемфис» командасының қызыл және ақ түстеріне көк түс қосылды. 1978-1998 жылдары қолданылған Нэшвиллдің бастапқы логотипі қаланың кантри музыкасымен тығыз байланысын көрсетті. Логотипте «Слаггер» лақап атымен белгілі, мұртты бейсболшы бейнеленген. Ол бейсболға кантри музыкасының маңызды аспабы – акустикалық гитарамен соққы береді. Команданың атын көрсету үшін G кілтіне ұқсайтын әріптер қолданылды, ал капка логотипі сегізінші нотаға ұқсас болды.
the Minor League Baseball team
The Nashville Sounds are a Minor League Baseball team of the International League and the Triple A affiliate of the Milwaukee Brewers. They are located in Nashville, Tennessee, and are named for the city's association with the music industry, specifically the "Nashville sound", a subgenre of country music which originated in the city in the mid 1950s. The team plays their home games at First Horizon Park, which opened in 2015 on the site of the historic Sulphur Dell ballpark. The Sounds previously played at Herschel Greer Stadium from its opening in 1978 until the end of the 2014 season. They are the oldest active professional sports franchise in Nashville. This ballpark was the home of Nashville's minor league teams through 1963. In 1887, Nashville's Southern League team was called the Nashville Blues. The Nashville Tigers competed in the same league from 1893 to 1894. The city's longest operating baseball team, first known only as the Nashville Baseball Club and later renamed the Nashville Vols (short for Volunteers, the state nickname), was formed in 1901 as a charter member of the Southern Association. They remained in the league through 1961, winning eight pennants, nine playoff championships, and four Dixie Series titles. The Southern Association disbanded after the 1961 season, and no team was fielded in 1962, but the Vols played one final campaign in the South Atlantic League in 1963. Sulphur Dell was demolished in 1969, was instrumental in bringing professional baseball back to Nashville. Along with help from country musician Conway Twitty, Schmittou put together a group of investors including other country artists Cal Smith and Jerry Reed, as well as other Nashvillians, to finance a stadium and a minor league team. The Metro Parks Board agreed to lease to Schmittou the site of Nashville's former softball fields on the grounds of Fort Negley, a Civil War fortification approximately 2 mile (3 km) south of downtown, on which to build. The US$1.5 million ballpark was to be named Herschel Greer Stadium in posthumous honor of Herschel Lynn Greer, a prominent Nashville businessman and president of the Nashville Vols. Schmittou and general manager Farrell Owens landed the Cincinnati Reds as a Major League Baseball affiliate after meeting with Sheldon "Chief" Bender, Cincinnati's farm director, at the 1976 Winter Meetings. The new team was then granted membership in the Southern League, which operated at the Double A classification. The team was called the Sounds in reference to the "Nashville sound", a subgenre of American country music that traces its roots to the area in the late 1950s. The team's wordmark and color scheme were lifted from the defunct Memphis Sounds of the American Basketball Association, who used them from 1974 to 1975. The color blue was added to Memphis' red and white palette. Nashville's original logo, which was used from 1978 into 1998, reflected the city's long standing association with country music. It depicted a mustachioed baseball player, nicknamed "Slugger", swinging at a baseball with an acoustic guitar, a staple of country music, in place of a bat. Further illustrating the city's musical ties was the typeface, with letters that resembled G clefs, used to display the team name and the cap logo which resembled an eighth note.
Цинциннати Редс (1978 1979)
Команда құрылып, стадион салынысымен, Нэшвилл Саундс 1978 жылы Оңтүстік лигасының жаңа командасы ретінде ойынға кірісуге дайын болды. Дабл-А лигасындағы Цинциннати Редс командасының филиалы ретінде, олар келесі күні Мемфис командасын 3:0 есебімен жеңіп, алғашқы жеңісін тіркеді. Үй стадионының ашылуы 25 сәуірге жоспарланған, бірақ жаңбырдың салдарынан келесі күнгі 26 сәуірге ауыстырылды. Сол күні «Саундс» өз алаңындағы алғашқы ойынын өткізді, «Саванна Брейвз» командасын 12:4 есебімен жеңіп, 8,156 жанкүйердің алдында Грийр стадионында тамаша ойын көрсетті. Нэшвилл командасы тұңғыш маусымының екі кезеңінде де бес команданың арасында төртінші орынды иеленді, бұл оларды чемпионаттың плей-офф кезеңінен шығарды. «Саундс» алаңдағы көрсеткіштерге қарағанда билет сатудан көбірек табыс тапты, өйткені Грийр стадионына 380,000 жанкүйерді тартты, бұл оларды барлық кіші лига бейсбол командаларынан басып өтті. Нэшвилл командасы мүшелік еткен жеті маусымның әрқайсысында Оңтүстік лигасында көрермендер саны бойынша көшбасшы болды. Шмиттудің бизнес философиясы билет сатудан емес, сувенирлер мен тағамдарды сатудан пайда табуға негізделген. Бұл тәсіл бейсбол ойындарынан гөрі отбасылық демалысты насихаттауды да қамтыды. 1980-жылдардың ортасына дейін «Саундс» командасы күнделікті акциялар ұйымдастырып, жанкүйерлерге иннинг арасында мерекелік атмосфера сыйлады. 1978, 1980 және 1981 жылдары франшиза кіші лигадағы үздік акциялар ұйымдастыруы үшін Ларри МакФайл сыйлығымен марапатталды. Бапкер Джордж Шергер 1979 жылы «Саундс» командасын Батыс дивизионының екінші жартысының чемпионы атанды, бұл оларды плей-оффқа қатысуға мүмкіндік берді. Батыс дивизионының титулы үшін өткен жартылай финалда Мемфис командасын 3:1 есебімен жеңгеннен кейін, олар Колумбус Астрос командасына қарсы лига чемпионатының финалына өтті. Нэшвилл командасы Колумбус командасын 3:1 есебімен жеңіп, Оңтүстік лигасында алғаш рет чемпион атанды. Бастапқыда «Редс» командасы Нэшвиллге өз құрамында тағайындалған соққышын (DH) пайдалануға рұқсат берген. Бірақ, «Редс» командасы Ұлттық лиганың құрамында болғандықтан, онда питчерлер соққышының орнына өздері соғады, сондықтан бұл рұқсат кейіннен алынып тасталды. Сондықтан ол 1980 жылға жаңа бас лигалық команда іздеді.
Нью-Йорк Янкиз (1980-1984)
Шмиту Нью-Йорк Янкиз ұйымы Саундс командасын Үш А лигасының командасы ретінде құруға шақырды, бірақ ол Қызылдармен Екінші А лигасында серіктестік жасау туралы бұрынғы келісімінен бас тартты. Олар екінші жартылай маусымды жеңіп алды, бірақ Батыс дивизионындағы серияны Мемфиске қарсы ұтылып қалды. Саундс 1981 жылғы чемпионат сериясына екінші жартылай маусымдағы жеңісі мен Мемфиске қарсы жеңісі арқылы жолдама алды, бірақ финалда Орландо Твинс командасына есе жіберді. 1982 жылы Джонни Оутс басқарған Саундс 77–67 есебімен аяқтады және екінші жартылай маусымды жеңіп алды. Батыс дивизионының финалында Ноксвилл Блю Джейске 3–1 есебімен жеңгеннен кейін, Саундс Джексонвилл Санс командасына қарсы лига чемпионатының финалына өтті, онда 3–1 есебімен жеңіс алып, франшизаның екінші Оңтүстік лигасындағы чемпиондығын жеңіп алды. Отис Никсон 1981 және 1982 жылдары 133 ұрланған базасымен франшиза тарихындағы рекордты орнатты. Нэшвилл Янкиз командасымен бес жылдық серіктестігінде 431–320 есебін көрсетті, бұл барлық серіктестіктер арасындағы ең жақсы көрсеткіш. Ол 1983 жылғы маусымның соңында қол жетімді екі Үш А лигасының франшизасының біреуін сатып алуға және көшіруге тырысты, бірақ екеуі де 1984 жылы өздерінің қалаларында қалуды жөн көрді. Үш А лигасының командасын алуға деген ниеті, Нэшвиллді болашақта Басты Бейсбол Лигасының франшизасын алуға дайындаудың бір бөлігі болды. Шмиту 1984 жылдың шілдесінде Америка Ассоциациясының Үш А лигасындағы Эвансвилл Триплетс командасын 780 000 долларға сатып алу туралы келісімге келді, франшизаны 1985 жылғы маусымда Индиана штатының Эвансвилл қаласынан Нэшвиллге көшіруді жоспарлады. Тайгерс командасымен алғашқы маусымда плей-оффқа жетпесе де, Саундс екі жылдық нашар қатысудан және 1986 жылғы маусымдағы сәтсіздіктен кейін Детройтпен байланысын тоқтатты. Екі жылдық Тайгерс командасымен олар 139–144–2 есебін көрсетті. 1990 жылы Нэшвилл Грийр стадионында өткен ойындарға 605 122 жанкүйер келді, бұл барлық уақыттағы рекордты білдірді. Саундс Редс командасымен Үш А лигасында және сол жылы Америка Ассоциациясының мүшесі ретінде ең табысты маусымын өткізді, менеджер Пит Макканин басшылығымен 86–61 есебін көрсетті. Регулярлық маусымды Буффало Бисонс командасымен тең аяқтаған Саундс, бір ойындық плей-оффта Шығыс дивизионының титулын жеңіп алды. Олар алғашқы Америка Ассоциациясының чемпионатына жолдама алды, бірақ ақыр соңында Омаха Роялс командасына есе жіберді. 1990 жылғы маусымнан басқа, Саундс Редс командасымен өткізген бес жылдың ішінде постсезонға қатысуға жетпеді. Саундс жаңа ойыншыларды дамыту бойынша келісімшартқа Чикаго Уайт Сокс командасымен қол қойды, олар өздерінің Үш А лигасындағы командасын Ванкувердегі бұрынғы орнынан жақынырақ жерге көшіргісі келді. Содан кейін Уайт Сокс Грир стадионының нашар жағдайы туралы шағымдар тізімін ұсынды. Қаланың жаңа стадион салуға қаржы жұмсауын қанағаттандыра алмаған және команданы Нэшвилл аймағындағы басқа жерге көшіруге шешім қабылдамаған Шмиту Грир стадионына елеулі жақсартулар енгізді. Солардың бірі 1993 жылғы маусымға дейін орнатылған гитара пішіндес ойын тақтасы болды. Бір кезде Шмиту Грир стадионының Үш А лигасының талаптарына сай келмеуіне байланысты Саундс командасын қайтадан Екінші А лигасына көшіруді қарастырды. Оның орнына, келесі бірнеше жыл бойы Үш А лигасының стандарттарына сәйкес келу үшін жаңарту жұмыстары жалғасты. Грийр стадионы 1993 және 1994 жылдарғы маусымдарда Саундс және Оңтүстік лигасындағы Нэшвилл Экспресс командаларымен (бұрын Шарлотта Найтс деп аталған) бөлісілді. Бұл Шарлотта 1993 жылы Үш А лигасында кеңейту франшизасын сатып алғаннан кейін болды, бұл қазіргі Екінші А лигасының командасын үйсіз қалдырды. Шмиту Грир стадионын командаға уақытша үй ретінде ұсынды. Қосымша команданы орналастыру үшін Экспресс командасының үй ойындары Саундс командасының жол сапарлары кезінде өткізілді. Саундс Уайт Сокс командасымен өткізген алғашқы екі жылда Америка Ассоциациясының плей-оффына қатысты. 1993 жылғы команда, менеджер Рик Реник басшылығымен, Шығыс дивизионының титулын жеңіп алды, бірақ чемпионат сериясында Айова Кабс командасына есе жіберді. 1994 жылғы Саундс командасы Реник басшылығымен екінші рет кезекті постсезонға жолдама алды. Бірінші турда Нэшвилл Нью-Орлеан Зефирс командасын үш ойында жеңіп, лига финалына өтті, бірақ олар Индианаполис Индианс командасына есе жіберді.
Гершель Грир стадионы (19782014)
Саундс командасы 1978 жылдан 2014 жылға дейін Гершель Грир стадионында ойнады. 2019 жылы бұзылған стадион, Нешвилл қаласының оңтүстігіне шамамен 3 км қашықтықтағы Форт Негли жерінде орналасқан, ол Американдық Азамат соғысы кезеңіндегі бекініс еді. 1978 жылы құрылысы аяқталғаннан кейін стадионда көптеген кеңейтулер мен қысқартулар жасалды, ең көп көрермен саны 18 000 адамды құрады, ал 2014 жылғы соңғы маусымда 10 300 орынға ие болды. 1993 жылғы маусымға дейін орнатылған стадионның ең танымал ерекшелігі – сол алаңның қабырғасының артында орналасқан алып гитара пішіндес табло болды. 1980-ші жылдардың соңында жаңа, салыстырмалы түрде жайлы кіші лига стадиондары салынысымен, Грир стадионы кәсіби бейсболдың Үшінші лига стадиондары үшін белгіленген стандарттардан төмен деңгейге түсті. Осы кезде команда президенті Ларри Шмитту қаладан жаңа стадионды қаржыландыруға көндіруге тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. 2000-ші жылдар бойы команда жаңа стадионға рұқсат алу және қаржыландыру іздеумен айналысты. Осы уақыт аралығында жаңа стадион салынғанша, стадионның жұмыс істеуін сақтау үшін көптеген жаңартулар мен жөндеу жұмыстары жүргізілді. Мұндай жаңа стадионға келісім 2013 жылдың соңында қол жеткізілді. Саундс командасы Грир стадионындағы соңғы ойынын 2014 жылдың 27 тамызында өткізді. Стадионның қатысу рекорды 2022 жылдың 16 шілдесінде, Саундс пен Мемфис Редбирдс командалары арасындағы ойынды 12 409 адам тамашалаған кезде жаңаланды. Стадионда кең дәліздер бар, олар ойын алаңына тікелей көрініс ашады. Оның дизайны музыкалық және бейсболдық бейнелерді қамтиды, бұл стадионды қаланың бейсбол және музыкалық мұрасымен байланыстыруға бағытталған. Мысалдарға Нэшвиллдің бұрынғы командалары мен ойыншылары туралы ақпаратты көрсету үшін қолданылатын бағыт белгілері және Сульфур Деллдегі шамдарды еске түсіретін трибунаның жарық тіректері жатады. Стадиондағы ерекшеліктердің бірі – дәстүрлі стадион тағамдарының түрлерін ұсынатын ашық ауадағы мейрамхана және бар "Бэнд-Бокс" болып табылады. 2016 жылдан бері стадиондағы ойын аралықтарында "Кантри Легендаларының жарысы" өтеді, ол негізгі лигалардағы маскоттардың жарыстарына ұқсас, мысалы, шұжық жарысы және президенттер жарысы. Бесінші иннингтің ортасында Джонни Кэш, Джордж Джонс, Реба МакЭнтайр және Долли Партон секілді кантри музыканттарының үлкен көбіктік карикатуралық костюмдерін киген адамдар орталық алаңнан, қарсы команданың бұқашасы арқылы және бірінші базаның кабинасының жанындағы үй тақтасына дейін жүгіріп өтеді.
Бірқалыпты киімдер
Саундс 1978 жылы ойнай бастағаннан бері үш түрлі түс схемасын, бес негізгі логотипті және көптеген формаларды пайдаланған. Олардың бастапқы қызыл, ақ және көк түстері Нэшвиллдің кантри музыка мәдениетін көрсетеді, ал 1990-шы жылдардың соңында қызыл, қара және ақ түске ауысу команданы жаңарту мақсатын көздеді. 2015 жылғы жаңа бренд қаланың музыкалық мұрасының элементтерін қайта енгізді, бұл элементтер бұрынғы жылдары көбінесе жоқ болатын. Команда 2019 жылы өзінің имиджін жаңартты, қаланың бейсбол және музыкалық мұрасын қазіргі заманғы Саундс-пен одан әрі үйлестірді.
1978-2018 жылдар
1978 жылдан 1986 жылға дейін команда үйде ойнағанда ақ матадан жасалған V-мойынды жейделер, жолдағы ойындарда сұр, ал алмастыруға қызыл, көк және ақшыл көк түсті жейделер киді. Жеңдерінде және мойнында қызыл, ақ және көк түсті үш түсті жолақтар болды (көк жейделерде бір ақ және екі қызыл жолақ болды). "Sounds" деген жазу көк түсті музыкалық нотаға ұқсас қаріппен қызыл түспен жазылған (ақшыл көк жейделерде ақ қаріппен қызыл түспен). Артына нөмірлер тігілген. Осы кезеңде кейбір жейделердің оң жеңінде Slugger таңбасы болды. Команданың үш шалбары болды: ақ, сұр және ақшыл көк, барлығының аяқтарында кішкентай үш түсті жолақтар және белдігінің айналасында үлкен жолақтар болды. 1980 жылдардың ортасынан бастап, ойыншының сол жағындағы команда атауының астында, жейделердің алдыңғы жағында команда атауымен бірдей түстерде нөмірлер орналастырылды. Команданың қақпағы көк түсті, қызыл жиекті, ақ "N" әрпі бар, музыкалық нотаға ұқсас және қызылмен шектелген; бұл 1978 жылдан 1990 жылдардың ортасына дейін команданың ресми қақпағы болды. Бұл алғашқы формалар сол кездегі Техас Рейнджерлері киген формалардың үлгісімен жасалған. 1987 жылдан 1998 жылға дейін команда үйде ойнағанда ақ түсті, ал жолда сұр түсті жейделер киді. Үй жейдесінің дизайны бұрынғысына ұқсас болды. "Sounds" әлі де көк және қызыл түсті музыкалық нотаға ұқсас қаріппен жазылған; бірақ, қаріп 1987 жылдан 1988 жылға дейін қысқа уақытқа өзгертілді. Сандар қызыл түсті, көк әріптермен жазылған. Екі қақпақ 1998 жылға дейін бір-бірін алмастырып киілді. 1998 және 1999 жылғы маусымдарда команда қызыл және қара түстер схемасына көшті. 2003 жылдан 2005 жылға дейін Sounds толық түсті жейделер мен шалбарларға көшті. Алдыңғы жағында "Sounds" деген жазу, ал төменде ойыншының нөмірі болды. Жеңдерінде және мойнындағы түймелердің қатарында қызыл және қара түсті жиектер болды. Сол жеңде музыкалық нотаның логотипі бейнеленген. Шалбарлардың сыртында бірдей жиектер болды және қара белбеулермен толықтырылды. Жол формасының жиынтығы, сұр материалдан жасалған және алдыңғы жағында "Нэшвилл" деген жазу болса да, қалған бөлігі бірдей болды. Бұл кезеңде қара түсті жиектері мен ақ түсті таңбалары бар жеңсіз қызыл жейде киілді. Олар бұрынғы буынның қара алмастырғыш жейдесін де қолдана берді. 2003 жылдан 2014 жылға дейін киілген ресми үй және жол қақпақтары қара түсті, қызыл және ақ музыкалық нотаның логотипі бар болды. 2006 жылдан 2012 жылға дейін команданың жейделері алдыңғы дәуірдегілерге ұқсас болды, бірақ жеңдері болмады және алдыңғы жағында ойыншының нөмірі болмады. Бұл жилет сияқты жейделер әртүрлі ұзындықтағы қара футболкалардың үстіне киілді. 2015 жылдан 2018 жылға дейін үй ақ жейделерінің жеңдері мен мойнының айналасында қызыл жиектер болды. "Sounds" деген жазу көкірекке қызыл әріптермен жазылған, бұл гитарадағы дыбыс тесігіне ұқсас, қара жиекте күміс түсті. Сол жеңде гитараның айналмалы логотипі, оң жағында жасыл атлетикалық фил логотипі болды. Ойыншының аты артқы жағына қара әріптермен тігілген, ал оның нөмірі төмендегі қызыл дыбыс тесігімен, күміс жиекпен және қара көлеңкемен жазылған. Қабырғасынан қызыл жиектері бар ақ шалбар, қара белбеумен бірге киілді. Үй қақпағы қара түсті, негізгі "N" гитара таңбасы бар. Сұр жол формалары бірнеше ерекшеліктермен бірдей болды: олардың көкіректерінде "Нэшвилл" деген жазу, шалбарларда жиектер болмады және қақпақта "S" гитара таңбасы болды.
2019 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2019 жылғы маусымнан бері үй формалары ақ түсті, ал көк түсті "NASH" әріптері кеудеге қалың жазылған, ал ойыншының нөмірі сол жақтағы атының астында қызыл түспен көрсетілген. Жеңдерінің ашық бөліктерінде алты жұқа қызыл жолақтары бар жіңішке көк және қызыл жолақтар орналасқан, бұл гитараның ішектерін еске түсіреді, олар жағаға жақындағанда иықтарға дейін созылады. Сол жағында ішектерге қарсы орналасқан "NASH" логотипі бар. Ойыншының аты артында көк түспен, ал төмендегі нөмірі қызыл түспен жазылған. Үй шалбары, көк белбеумен бірге киіледі, сыртынан көк және қызыл жолақтары бар ақ түсті. Үй шапкасы толығымен көк түсті, ал қызыл "N" белгісі гитара немесе скрипканың F тесігі сияқты ақ контурмен шеберленген. Бұл формалар ертедегі Sounds командалары киген формаларға ұқсас, ақ түсті, V-мойынды пуловерлер, мойны мен жеңдерінің ашық бөліктерінде қызыл, ақ және көк түсті жолақтар бар. "Sounds" әріптері көк түсті музыкалық ноталар сияқты қызыл түспен кеудеге жазылған, ал төменгі сол жақтағы ойыншының нөмірі көк жиектері бар қызыл түсті әріптермен көрсетілген. Сол жеңде "Slugger" логотипі орналасқан. Ақ түсті, жоғары белді шалбар көк белбеумен және көк шұлықтармен немесе жолақты шұлықтармен киіледі. Шапка қызыл қырлы көк түсті, қызыл жиекпен шеңберленген ақ түсті сегізінші нотаға ұқсас "N" әрпі бейнеленген. Сенбі күнгі ойындарда "Hit City Saturday" акциясының бөлігі ретінде төртінші қосымша форма киіледі. Бұл ақ V-мойынды пуловерлердің кеудесіне көк түсті "Hit City" жазылған, ал жоғарыда Нэшвиллдің аспан сызығының қызыл силуеттері және төменде гитаралық есептеу тақтасының төменгі жартысы бейнеленген. Мойын және жеңдердің ашық бөліктерінде көк жаға бар, сол жеңде команданың негізгі логотипі орналасқан, ал ойыншының нөмірі алдыңғы және артқы жағында көк түсті әріптермен көрсетілген. Бұл формалар жол шапкасымен және үйдің ақ шалбарымен үйлестіріледі.
Радио және теледидар
1978 жылғы тұңғыш маусымда Sounds ойындары Монте Хейл радиоарнасында тікелей эфирде берілді. Команданың ең ұзақ жұмыс істеген комментаторы Боб Джеймисон 1979 жылдан 1990 жылға дейін ойындарды баяндады. Одан кейін Стив Кэрролл (1991–1995), Стив Селби (1996–1999), Чак Валенчес (2000–2009) және Стю Пол (2010–2011) жұмыс істеді. Джефф Хем 2012 жылдан бері команданың бас комментаторы болып табылады. Sounds командасының барлық үй және сыртқы ойындары 94.9 FM The Fan (AM 830) радиостансасында трансляцияланады.
Маскоттар
Нэшвилл Саундс клубының талисманы – Бустер есімді антропоморфты әтеш. Оның денесі қызыл, ал аяқтары, тұмсығы, таяқшасы және алақандары сары түсті, құйрық қауырсындары от тәрізді қызыл, қызғылт сары және сарыдан тұрады. Ол команданың формасын, нөмірі нөл болған күйінде киеді. Алғашқы ойыны 2015 жылдың 17 сәуірінде First Tennessee Park стадионындағы Саундс клубының бірінші ойынында болды. Оның аты командаға деген ынтаны арттырумен байланысты, ал сыртқы келбеті Нэшвиллдің ыстық тауығына сәйкес келеді. Саундс клубының алғашқы талисманы 1978 жылғы команданың алғашқы маусымында таныстырылды. Гомер Хорсхайд, команданың жоғары лигасының талисманы – Цинциннати Редс клубының Мистер Ред талисманына ұқсас болды. Кейіпкер адам сияқты көрінді, бірақ адам басының орнына үлкен антропоморфты бейсбол шар болды. Мұстақты талисман Саундс ойыншыларының формасына ұқсас киім киді. Гомер кем дегенде 1982 жылға дейін команданың талисманы болып қалды. 1995 жылдан 1996 жылдың ортасына дейін талисман – шампан есімді көк жасыл динозавр болды, ол Нью-Йорк-Пенн лигасының Вермонт Экспос клубынан қарызға алынған. Оззи есімді антропоморфты пума 1997 жылдан 2014 жылға дейін команданың талисманы болды. Бастапқы Оззи Орта батыс лигасының Кейн Каунти Кугарс клубынан келді, ол Саундс клубына ие болған топқа тиесілі және қосымша талисман костюмі болды. Команда басшылығы Оззиді тұрақты талисман етіп таңдады. Бастапқы костюм қоңыр түсті болған, бірақ 1998 жылы жаңа бұлшық еттері дамыған сары костюм енгізілді. Оззи команданың формасын киіп жүрді, бірақ бас киімсіз. Ол 2014 жылы Гриер стадионынан кеткен кезде зейнеткерлікке шықты, бірақ 2014-2015 жылғы маусым аралығында да пайда болды. Маглио Ордонес (1997) Америка қауымдастығының ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. Он бір ойыншы «Жылдың үздік питчері» атағын жеңіп алды. Брюс Берени (1978), Джефф Комб (1979), Энди МакГаффиган (1980), Джейми Верли (1981) және Стефан Вевер (1982) Оңтүстік лигасының ең үздік питчері сыйлығына ие болды. Крис Хаммонд (1990) және Скотт Раффкорн (1994) Америка қауымдастығының ең құнды питчері сыйлығын жеңіп алды. Роберт Гассер (2023) Халықаралық лигасының «Жылдың питчері» сыйлығын жеңіп алды. Рик Реник (1993 және 1996) Америка қауымдастығының «Жылдың жаттықтырушысы» сыйлығын жеңіп алды. Осы ойыншылардың ішінде Джейми Верли (1980 және 1981), Джоуи Виерра (1992 және 1995), Дрю Денсон (1993 және 1994), Скотт Раффкорн (1994 және 1996) және Винни Роттино (2007 және 2008) екі рет Саундс клубының таңдаулы ойыншылары болды. Бұл көрсеткіш команда үшін ерекше маңызға ие бір ойыншымен байланысты болады. 1997 жылы кәсіби бейсболда 42 нөмірі Джеки Робинсонның құрметіне зейнеткерлікке шығарылды, ол қазіргі заманғы бейсбол лигасының алғашқы афроамерикалық ойыншысы болды. Саундс клубының зейнеткерлік нөмірлері First Horizon Park стадионының үй табақ кіреберісінің жанында орналасқан. 00 нөмірі 1991 жылы 1979 жылы үшінші базада ойнаған және 1988 жылдан 1990 жылға дейін көбінесе аутфилдер болған Скитер Барнстың құрметіне зейнеткерлікке шығарылды. Барнс 1989 жылы Үшінші лига жұлдыздарының қатарына енді және франшизаның ойын, соққы және хит көрсеткіштері бойынша рекордты иеленді. 1981 жылғы маусымда Саундс клубында ойнағанмен, бірінші базадағы ойыншы команданың ойын, хит, қос және RBI көрсеткіштері бойынша көшбасшы болды. Сонымен қатар, Маттингли Оңтүстік лигасының жұлдыздар командасына кірді және Нью-Йорк Янкиз клубының кіші лигалық ең үздік ойыншысы болып таңдалды. 17 нөмірі 2022 жылы 2007 жылдан 2014 жылға дейін және 2019 жылы ойнаған питчер Тим Диллардтың құрметіне зейнеткерлікке шығарылды. Ол 1992 жылғы маусымның көп бөлігін Нэшвиллмен өткізді, Цинциннати Редс ұйымы арқылы өрлеген кезде. Кейіннен ол 2009 жылы Милуоки Брюэрс клубында екі рет жоғары лигалық жарақаттан кейін ойнады. 1989 жылы екі ойында қатысты. 1993 жылы Нэшвиллмен үш ойын өткізген аутфилдер Тим Рейнс 2017 жылы даңққа ие болды. 1982 жылдан 1984 жылға дейін Саундс клубының питчинг жаттықтырушысы болған Хойт Вильгельм 1985 жылы даңққа ие болды. Саундс клубы Оңтүстік лигасының Даңқ залында да өкілдік етіледі. Ларри Шмитту 1978 жылы бейсболды Нэшвиллге әкелуге көмектескен және 1996 жылға дейін команданың атқарушы және иесі болды.
Басқарушылар
Рик Свит, 2014 жылы және 2021 жылдан бері «Саундс» клубының менеджері, 2022 жылғы Халықаралық лиганың «Жыл менеджері» сыйлығының иегері атанды. Фрэнк Кремблас (2005) оларды Тынық мұхиты жағалау лигасының чемпионы етіп шығарды. Трент Джуетт команда тарихында ең ұзақ қызмет еткен менеджер, ол 1998 жылдан 2000 жылға дейін және 2003 жылдан 2004 жылға дейін команданы 625 ойында басқарды. Толық маусым немесе одан астам уақыт бойы ең жоғары жеңіс көрсеткішіне ие болған менеджер – Стамп Меррилл, ол 1980 жылдан 1981 жылға дейін «Саундс» командасын .622 жеңіс пайызымен жеңіске жеткізді. Бұрын 2014 жылы команданы басқарған Рик Свит 2021 жылдан бері «Саундс» клубының менеджері болып табылады. +Менеджерлік көрсеткіштер (соңғы бес менеджер)
МенеджерСезон(дар)Қайта маусымПлей-оффСілтемеОйындарЖеңістерЖеңілістерЖеңіс %КөрсеткіштерЖеңістерЖеңілістерЖеңіс %
Райан Кристенсон20171396871.489— — — —
Фран Риордан20181407268.514— — — —
Джейсон Вуд20191386672.478— — — —
Дарвин Барни2020Маусым тоқтатылды (COVID-19 пандемиясы)
Рик Свит2021–2023416237179273
Барлығы7 маусым833443390273—