Кіріспе
Скейтборд және ұқсас іс-шараларға арналған парк. Скейтпарк немесе скейт-парк – скейтборд, BMX, скутер және агрессивті роллерсерфинг спортына арналған арнайы салынған демалыс ортасы. Скейтпаркте жартылай құбырлар, тұтқалар, ойын алаңдары, тік пандустар, баспалдақтар, төрттен бір құбырлар, қоршаулар, омыртқалық көпірлер, пирамидалар, бұрышты пандустар, толық құбырлар, бассейндер, тостағандар, ирек жолдар және тағы да көптеген нысандар болуы мүмкін. Ашылу салтанатына әйелдер арасындағы ұлттық чемпион Пэтти МакГи қатысты. Паркте бетон пандустар орнатылған және оны Arizona Surf City Enterprises, Inc. компаниясы басқарды. 1966 жылдың сәуір айында Вашингтон штатының Келсо қаласында жарты гектар жерге фанерадан жасалған пандустармен жабдықталған скейтбордшылар мен роллерсерфингшілерге арналған скейтпарк ашылды. Ол түнгі уақытта пайдалануға қолайлы жарықтандырылған. Калифорниядағы алғашқы Карлсбад скейтпаркі 1976 жылдың 3 наурызында есігін ашты. 1977 жылдың 10 сәуірінде осында скейтбордтан әлем чемпионаты өтті. Ол 1979 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін екі он жылдан астам уақыт бойы топыраққа көміліп, 2005 жылы жойылды. Шығыс жағалаудағы алғашқы скейтпарк – Мэриленд штатының Оушен-Сити қаласындағы Оушен-Боул скейт-паркі 1976 жылдың маусым айының бірінші аптасында ашылды. Уақыт өтуімен, тозуға ұшырағандықтан және роллерсерфингшілердің қажеттіліктеріне байланысты ескі ыдыс пен пандус 1997 жылдың күзінде бұзылып, жаңа парк 1998 жылдың шілдесінде пайдалануға берілді. Мэриленд штатының Лансдаундегі Сэнди Хиллз скейт-паркі – АҚШ-тағы ең көне қалалық скейт-парк. 1999 жылы Калифорния штатының Гермоса Бич қаласында алғашқы скейтборд жарысы өткен жерде шағын скейтпарк ашылды. Пирс-авеню орта мектебінде (қазір қалалық мұражай) өткен жарысты Дьюи Вебер ұйымдастырды, ол өз серфинг және скейтборд дүкенінен көшеден өтті. Макаха скейтборд жарысқа демеушілік етті. 1987 жылы Бристольде (Коннектикут штаты) CT Bike деп аталатын толығымен ағаштан жасалған жабық скейтпарк ашылды. CT Bike – Тони Хоук өзінің алғашқы шығыс жағалауындағы туры кезінде жас кезінде дебют жасаған жер. Дегенмен, сол дәуірдегі көптеген қоғамдық парктері Батыс Еуропа, Австралия және Жаңа Зеландияда әлі де кездеседі. Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы қазіргі заманғы скейтпарк дизайны Орегон штатының Портленд қаласындағы Бернсайд көпірінің астында орналасқан Бернсайд скейтпаркіне дейін іздерін салады, ол DIY "баржа құрылысы" деп аталды. Скейтбордшылар қаладағы "жағымсыз элементтер" көп шоғырланған аумақты пайдаланып, бір-бір бөліктен скейтпарк құрды. Бұл процеске "жобалау/салу" (D/B) деп аталады және бүгінгі көптеген скейтпарктердің ерекшелігі болып табылады. Жобалау/салу процесі көршілес скейтпарк нысандарының үйлесімді және жүріп өтуге қолайлы болуын қамтамасыз етеді, бұл скейтбордшыларға көптеген нысандар арасында жүруге арналған шексіз "жолдарды" жасауға мүмкіндік береді. Скейтпарктер, олармен байланысты кедергілер/пандустар және экстремалды спорт түрлерін пайдалануға арналған орындар уақыт өте келе бұқаралық ақпарат құралдарында көрсетілді, мысалы, жоғарыда аталған Бернсайд скейтпаркі "Free Willy" фильміне енді. АҚШ-та қоғамдық скейтпарктер қайта жанданды, бұл 1998 жылғы Калифорния заңына сәйкес скейтбордты "қауіпті демалыс әрекеті" (HRA) деп белгілеуге байланысты, сондықтан муниципалитеттер мен олардың қызметкерлері скейтбордшылардың жарақаттануына байланысты кінәлі деп танылмайды. Көшедегі скейтборд коньки алаңдары мен көшедегі орындар арасындағы шекараны жойды. Кейбір қалалар классикалық түрде скейтборд үшін жасалмаған, бірақ көшедегі скейтбордшылар заңды түрде пайдалана алатын орындарды/алаңдарды құруды бастады. Кейбір жағдайларда бастапқыда скейтборд үшін арналмаған көшедегі орындар санкцияланған скейт-алаңдарға айналдырылды. Сондай-ақ, өнер мен мүсінді скейтбордқа қолайлы ету қозғалысы да қарқын алып келеді. Бұл қалалық өнер және ландшафт ерекшеліктерімен үйлесетін қосымша заңды скейтборд алаңдарын ұсынады. Скейтбордқа қолайлы өнер гүлденген көп мақсатты аймақтарды құруға мүмкіндік береді, өйткені мұндай инсталляциялар көбінесе скейтбордшылар мен олармен айналыспайтындар үшін тартымды орындарға айналады.
A skatepark, or skate park, is a purpose built recreational environment made for skateboarding, BMX, scootering, and aggressive inline skating. A skatepark may contain half pipes, handrails, funboxes, vert ramps, stairsets, quarter pipes, ledges, spine transfers, pyramids, banked ramps, full pipes, pools, bowls, snake runs, and any number of other objects. Patti McGee, Women's National Champion, attended the grand opening. The park had concrete ramps and was operated by Arizona Surf City Enterprises, Inc. A skatepark for skateboarders and skaters made of plywood ramps on a half acre lot in Kelso, Washington, opened in April 1966. It was lighted for night use. California's first, the Carlsbad Skatepark opened on March 3, 1976. The World Skateboard Championships were held here on April 10, 1977. It operated until 1979, when it was buried intact beneath a layer of dirt for more than two decades, before being destroyed in 2005. The East Coast's first skatepark, Ocean Bowl Skate Park, in Ocean City, Maryland, opened the first week of June, 1976. Due to time, wear, and the current needs of skaters, the old bowl and ramp were torn down in the Fall of 1997 and the new park opened in July 1998. The Sandy Hills Skate Park, in Lansdowne, Maryland, is the oldest operating municipal skate park in the United States. In 1999 the city of Hermosa Beach, California opened a small skatepark at the site of the first skateboard competition. The competition held at the Pier Avenue Junior High School (now a city museum) was organized by Dewey Weber across the street from his surf and skateboard shop. Makaha Skateboards was a sponsor of the competition. In 1987, an all wooden indoor skate park, called CT Bike, opened in Bristol, Connecticut CT Bike is where Tony Hawk made his debut when he was a young boy on his first East Coast tour. However, many public parks of that era can still be found throughout Western Europe, Australia and New Zealand. The modern skatepark designs of the Pacific Northwest can be traced back to Burnside Skatepark, a DIY "barge build" beneath the Burnside Bridge in Portland, Oregon. Skateboarders used an area populated primarily by the city's "undesirable elements" to create a skatepark, building one section at a time. The process is called "design/build" (D/B), and is a characteristic of many skateparks today. The design/build process ensures that adjacent skatepark features are harmonious and rideable, allowing skateboarders to create endless "lines" to ride among the many features. Skate parks, related obstacles/ramps and locations designed for extreme sport utilization have made their way into the media over time, such as with the aforementioned Burnside Skatepark being included in the movie Free Willy. Public skateparks have had a resurgence in the US, made possible by legislation such as California's 1998 law stating that skateboarding is an inherently "Hazardous Recreational Activity" (HRA), and therefore municipalities and their employees may not be held liable for claims of negligence resulting in skateboarders' injuries. Street skating has blurred the line between skateparks and street spots. Some cities are starting to put in skate spots/plazas with features that would not have been classically designed for skateboarding, but can be skated by street skaters legally. In some instances, street spots that were not originally designed for skateboarding have been converted into sanctioned skate plazas. There is also an emerging movement of making art and sculpture skate able. This provides additional legal skate spots that blend well with other city art and landscape features. Skate able art allows for the creation of thriving multi use areas, as installations often become picturesque destinations for skaters and non skaters alike.
Түрлері
Ұйымдастырылған спорт түрлерінен, мысалы, баскетбол немесе футболдан өзгеше, скейтбордтың белгілі бір аренасы немесе ережелері жоқ, ал скейтпарктердің стандартты дизайны да жоқ. Әрбір скейтпарк пайдаланушыларға ерекше қиындықтар туғызу үшін арнайы жасалған. Дегенмен, скейтпарк дизайнының үш негізгі түрі бар: боул, көше алаңы және ағын парктері. Боул парктері бассейндегі скейтборд тәжірибесін қайта жасау және жақсарту үшін құрылған. Боул паркіндегі скейтбордшылар аяқтарын тақтадан түсірмей, итеру арқылы парк ішінде жылға алады. Боулдың қисық қабырғалары скейтбордшыларға дәстүрлі жартылай құбырда көрінетін алға-артқа жылғанатын қозғалыстан өзгеше, боулдың ішінде және бойымен жүруге мүмкіндік береді. Боулдар мен боул парктерінің пішіндері мен өлшемдері сан алуан, бірақ көпшілігі 3 және 12 фут арасында тереңдікте болады. Көше алаңдары – көптеген скейтбордшылардың сүйікті орны, олар көшедегі скейтборд тәжірибесін қайта жасау және жақсарту үшін жасалған. Көше алаңындағы кедергілер баспалдақтар, қоршаулар, гүлзарлар және орындықтар сияқты табиғи көше элементтерін имитациялайды. Скейтбордшылар көше алаңында жылдамдық алу үшін аяқтарымен итеріледі. Бірінші ашық ауадағы скейтборд алаңы – 2004 жылы New Line Skateparks компаниясы салған Ванкувердің скейтборд алаңы. Ағын парктері (немесе Парк стилі) боул парктері мен көше алаңдарының элементтерін біріктіреді. Жақсы жобаланған ағын паркінде скейтбордшы аяқтарын тақтадан түсірмей, парктің қисық қабырғаларын, мысалы, ширек құбырларды, итеруге арналған дөңгелектерді және боул бұрыштарын пайдаланып жылғана алады. Олар осы жылдамдықты баспалдақтар, қоршаулар және орындықтар сияқты көшедегі кедергілерді жеңу үшін пайдалана алады. Скейтпарктер жеке немесе мемлекеттік меншікте болуы мүмкін. Жеке меншік скейтпарктерде әдетте кіру ақысы бар, ал мемлекеттік скейтпарктерге әдетте тегін кіруге болады. Көптеген жеке меншік скейтпарктер жабық, әдетте қоймаларда, роллердромдарда немесе биік төбелері бар ғимараттарда орналасқан, әсіресе қыста қар көп жауатын аймақтарда. Мемлекеттік скейтпарктер көбінесе ашық ауада болады. Скейтпарк құрылысын екі негізгі санатқа бөлуге болады: жиналмалы және арнайы салынған бетон. Жиналмалы парктері ағаштан, пластиктен, металл жақтан және бетондан жасалуы мүмкін. Көбінесе оларды ойын алаңдарын жабдықтарын өндірушілер жобалайды және салады, олар осы парктері арнайы салынған бетонды скейтпарктерге тиімді балама ретінде ұсынады. Бірақ шындығында, арнайы салынған бетонды скейтпарктер жиналмалы скейт рампымен салыстырғанда бәсекеге қабілді болуы мүмкін. Transworld Skateboarding журналының редакторының айтуынша, бетонды парктері қазір "кәсіптік стандартқа" жақын, себебі оларды жөндеу және күтіп ұстау аз күш қажет етеді.