Анна Сантистебан: Пуэрто-Рико сұлулық патшайымының тарихы

Кіріспе

Пуэрто-Риколық кәсіпкер әйел (1914–2003)

Анна Сантистебан (3 қараша 1914 – 18 мамыр 2003) – пуэрто-риколық кәсіпкер әйел және сұлулық бизнесінің кәсіпкері, «Мисс Пуэрто-Рико» сұлулық конкурсының төрағасы болды. Бұл конкурс «Мисс Әлем» атаны үшін күресуге Пуэрто-Рико делегатын іріктеуге жауапты болды, сонымен қатар оның басқа қатысушылары Кариб аймағын көптеген басқа сұлулық конкурстарында да өкілдік етті.

Мансап

Гуаямада туған Сантистебан модельдік агенттік құруды жоспарлады. Сантистебанның мектеп бітірушілерді даярлайтын және модельдерді оқытатын академиясы, «Полианна» 1960 жылдары аралдағы болашақ модельдер үшін маңызды орталыққа айналды. Ол студенттерін «қыздарым» деп атауымен белгілі болды, оның жеке тәсілі сол кездегі көптеген подиум мен теледидар модельдеріне аналық фигура болды. 1962 жылы Сантистебанға «Мисс Пуэрто-Рико» сайысын ұйымдастыру ұсынылды, ол осы міндетті жауапкершілікпен қабылдады. Оның талпынысы 1970 жылы нәтежесін берді, сол кезде 20 жасар Марисол Маларет «Мисс Әлем» титулын алған алғашқы пуэрторикалық атанды. Малареттің жеңісі Сантистебанды қуантты, әсіресе 1971 жылғы халықаралық сайыста Идалия (Беба) Франко үшінші орынға ие болғаннан кейін. Бір жыл өткен соң, 1972 жылы Пуэрто-Рико «Мисс АҚШ» және «Мисс Әлем» сайыстарын қабылдаған алғашқы аймақ болды. Осы оқиға Сантистебан мен оның екінші күйеуі, графикалық дизайнер Эдвард (Эдди) Ортиз үшін жаңа кезеңнің басталуын білдірді. Олар «Miss Puerto Rico Organization» ұйымын құрып, жыл сайынғы сайысты ұйымдастырды, ол аралдағы ең көп талқыланған телешоулардың біріне айналды. Сантистебанның тығыз бақылауымен көптеген «Мисс Пуэрто-Рико» иегерлері тележұлдыздарға, халықаралық модельдерге және бизнес-лидерлерге айналды. Кейбір қарсыластары Сантистебанның өте қатал жаттықтырушы және амбициялы әйел болғанын айтты. Ол бұл фактіні нақтыламады да, жоққа шығармады да, әрқашан өзінің міндеттерін ерекше тартымдылықпен және тағы бір халықаралық жүлде жеңуге деген үлкен құштарлықпен орындады. Сантистебанның асығушылығы 1985 жылға дейін күтілді, ол кезде Дебора Карти Дью ел үшін екінші «Мисс Әлем» титулын жеңіп алды. Осы екінші жеңістен кейін Пуэрто-Рико осы сайыстың жартылай және финалдық кезеңдерінде ең жақсы нәтижелерді көрсетті. 1993 жылы Даянара Торрес Сантистебанның үшінші және соңғы «Мисс Әлем» жеңімпазы болды. Екі жылдан кейін, 81 жасында Сантистебан ұйымның ең үлкен ұлттық директоры болды, бірақ түсініксіз себептермен оның қызметінен алынды, көптеген адамдар бұл қадамды жасқа байланысты кемсітушілік деп түсіндірді. Бірінші күйеуі Луис Педрейрадан Сантистебанның үш ұлы болды: Уолтер, Луис және ең кішісі Альберто, ол апатта қаза тапты. 2000 жылы екінші күйеуі және серіктесі Ортиз қайтыс болғаннан кейін ол құлап, Сан-Хуандағы Оушен Парк аймағындағы арт-деко үйінен «Hogar Santa Teresa de Jornet» атты ұзақ мерзімді күтім үйіне көшірілді.

Born in Guayama, Puerto Rico Santisteban thought to create a modeling agency. Santisteban's finishing school and modeling academy, Polianna, quickly became a landmark for all aspiring models in the island during the 1960s. She was famous for referring to her students as "my girls", her personal approach to training making her a mother figure for many runway and TV models at that time. After the success of her first beauty enterprise, in 1962 Santisteban received an offer to produce the Miss Puerto Rico competition, a duty she took with serious intention. Her commitment paid off in 1970, when Marisol Malaret, a 20 year old executive secretary, became the very first Puerto Rican to hold the coveted title of Miss Universe. Malaret's triumph injected Santisteban with enthusiasm, especially when Idalia (Beba) Franco arrived as third runner up in the 1971 international competition. One year later, in 1972, Puerto Rico became the first territory to host both the Miss USA and the Miss Universe pageants. These events meant the beginning of a new era for both Santisteban and her second husband, graphic designer Edward (Eddie) Ortiz. They founded and established the Miss Puerto Rico Organization, which produced the annual competition that promptly became one of the most commented television events in the island. Under Santisteban's close supervision, many Miss Puerto Rico titleholders became TV personalities, international models and business leaders. Some of her detractors have said that Santisteban was a very strict trainer and a very ambitious woman. She neither confirmed nor denied this fact, always focused on her duties with superb elegance and great passion to win another international crown. Santisteban's eagerness had to wait until 1985, when Deborah Carthy Deu won the second Miss Universe title for her country. After that second triumph, Puerto Rico scored remarkable positions in both the semifinal and final rounds of this competition. In 1993, Dayanara Torres became Santisteban's third and last winner for the Miss Universe Pageant. Two years later, at the age of 81, Santisteban was the oldest national director for the organization but was inexplicably removed from her duties, a bold move that many people interpreted as age discriminatory. With first husband Luis Pedreira, Santisteban had three sons, Walter, Luis and Alberto, the youngest, who died in an accident. When Ortiz, her second husband and business partner, died in 2000, she suffered a fall and was removed from her Art Deco home in the upmarket San Juan area known as Ocean Park, to a long term care nursing home named Hogar Santa Teresa de Jornet.

Өлім

2003 жылдың 18 мамырында Сантистебан ұзаққа созылған аурумен күресіп, Пуэрто-Риконың Сантурсе қаласындағы Павия ауруханасында қайтыс болды.