Роквелл қатақтығы – материалдың қатақтығын өлшеу шкаласы. Сынақ үлгіге енгізілген іздің тереңдігін анықтайды. HRA, HRB, HRC – түрлері бар. Қатаң материал – сан жоғары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қаттылық шкаласы
Hardness scale
Роквелл шкаласы – материалдың ену қаттылығына негізделген қаттылық шкаласы. Роквелл сынағы үлкен жүктеме (негізгі жүктеме) астындағы индентердің ену тереңдігін, алдын ала жүктеме (кіші жүктеме) жасаған енумен салыстырады. Әртүрлі жүктемелерді немесе индентерді қолданатын, бір әріппен белгіленетін әр түрлі шкалалар бар. Нәтижесі HRA, HRB, HRC сияқты өлшемсіз сан түрінде беріледі, мұндағы соңғы әріп – тиісті Роквелл шкаласын көрсетеді. Сан мәні жоғары болған сайын материалдың қаттылығы артады. Металдарды сынағанда, ену қаттылығы созылу күшімен тура пропорционалды байланысты.
The Rockwell scale is a hardness scale based on indentation hardness of a material. The Rockwell test measures the depth of penetration of an indenter under a large load (major load) compared to the penetration made by a preload (minor load). There are different scales, denoted by a single letter, that use different loads or indenters. The result is a dimensionless number noted as HRA, HRB, HRC, etc., where the last letter is the respective Rockwell scale. Larger numbers correspond to harder materials. When testing metals, indentation hardness correlates linearly with tensile strength.
Тарих
Дифференциалдық тереңдік қатаңдығын өлшеуді 1908 жылы Вена профессоры Пол Людвик өзінің "Die Kegelprobe" (шамамен, "конус сынағы") атты кітабында ұсынды. Дифференциалдық тереңдік әдісі жүйенің механикалық кемшіліктеріне байланысты қателерді – мысалы, кері соққы мен беткі кемшіліктерді – жойды. Швецияда ойлап табылған Бринелл қатаңдық сынағы 1900 жылы жасалған, бірақ ол баяу болды, толық қатайтылған болатқа қолдануға қолайлы емес еді және бұзбайтын сынақ деп санау үшін тым үлкен із қалдырды. Америка Құрама Штаттарының Коннектикут штатынан Хью М. Роквелл (1890–1957) және Стэнли П. Роквелл (1886–1940) бірлесіп "Роквелл қатаңдық сынағышын" – дифференциалдық тереңдік машинасы – ойлап тапты. Олар 1914 жылдың 15 шілдесінде патент алуға өтініш берді. Бұл сынағыштың мақсаты болат подшипниктерге жылулық өңдеудің әсерін жылдам анықтау болды. Өтініш кейіннен 1919 жылдың 11 ақпанында мақұлданды. Өнертабыс кезінде Хью және Стэнли Роквелл екеуі де Бристоль қаласындағы New Departure Manufacturing Co. компаниясында жұмыс істеді. New Departure – 1916 жылы United Motors компаниясының бөлігіне, ал одан кейін General Motors Corp. компаниясының бөлігіне айналған ірі шарлы подшипник өндірушісі болды.
The differential depth hardness measurement was conceived in 1908 by Viennese professor Paul Ludwik in his book Die Kegelprobe (crudely, "the cone test"). The differential depth method subtracted out the errors associated with the mechanical imperfections of the system, such as backlash and surface imperfections. The Brinell hardness test, invented in Sweden, was developed earlier – in 1900 – but it was slow, not useful on fully hardened steel, and left too large an impression to be considered nondestructive. Hugh M. Rockwell (1890–1957) and Stanley P. Rockwell (1886–1940) from Connecticut in the United States co invented the "Rockwell hardness tester," a differential depth machine. They applied for a patent on July 15, 1914. The requirement for this tester was to quickly determine the effects of heat treatment on steel bearing races. The application was subsequently approved on February 11, 1919, and holds At the time of invention, both Hugh and Stanley Rockwell worked for the New Departure Manufacturing Co. of Bristol, CT. New Departure was a major ball bearing manufacturer which in 1916 became part of United Motors and, shortly thereafter, General Motors Corp.
Коннектикут компаниясынан кеткеннен кейін Стэнли Роквелл, сол кезде Нью-Йорк штатының Сиракуза қаласында тұрып, 1919 жылдың 11 қыркүйегінде бастапқы өнертабысты жақсартуға өтініш берді, ол 1924 жылдың 18 қарашасында мақұлданды. Жаңа сынағыш Роквеллді Батыс Хартфордқа көшірді және 1921 жылы тағы бір жақсарту жасады. Стэнли шамамен 1923 жылы жылулық өңдеу фирмасын құрды, ол Stanley P. Rockwell Company деп аталды және 2012 жылға дейін жұмыс істеді. Әлі де тұрған ғимарат 2016 жылы бос болды. Кейін Wilson Mechanical Instrument Company деп аталған компанияның меншігі жылдар бойы өзгерді және 1993 жылы Instron Corp. компаниясы сатып алды.
After leaving the Connecticut company, Stanley Rockwell, then in Syracuse, NY, applied for an improvement to the original invention on September 11, 1919, which was approved on November 18, 1924. The new tester holds Rockwell moved to West Hartford, CT, and made an additional improvement in 1921. Stanley started a heat treating firm circa 1923, the Stanley P. Rockwell Company, which operated until 2012. The building, which still stands, was empty in 2016. The later named Wilson Mechanical Instrument Company has changed ownership over the years, and was acquired by Instron Corp. in 1993.