Кіріспе
Ингерсолл – Канаданың оңтүстік-батысындағы Онтарио провинциясындағы Темза өзенінің жағасында орналасқан Оксфорд округіне қарасты қала. Ең жақын қалалар – шығыста Вудсток, батыста Лондон. Ингерсолл 401 тас жолының солтүстігінде және бойымен жатыр. Оксфорд округінің 119-шы тас жолы (бұрынғы Онтарио шоссесі 19) қала арқылы солтүстік-батысқа қарай диагональмен өтеді. Қаланың ортасынан шығыстан батысқа қарай Канадалық Ұлттық теміржол желісі кесіп өтеді. Via Rail компаниясы Ингерсолл теміржол станциясынан Оңтүстік-Батыс Онтариодағы басқа да аялдамаларға жолаушылар тасымалын жүзеге асырады. Оңтүстікке қарай CPR теміржол желісі және жергілікті кәсіпорындарға қосылатын тармақтары бар, ол аймақтағы нүктелерге жүк тасымалын қамтамасыз етеді. Жергілікті жоғары мектеп – Ингерсолл аудандық колледждік институты. Ингерсолл аймағын алғаш рет 1790 жылдары Жаңа Англиядан келген отбасылар қоныстандырған, 1812 жылғы соғыстан бұрын қолмен жасалған ірімшік өндірісімен танымал болды. Ал айналасындағы Оксфорд округі 1864 жылдан бастап Канададағы алғашқы ірімшік фабрикаларына ұя болды. 1866 жылы қала кәсіпкерлерінің бірлескен күшімен, аймақтың ірімшік өнеркәсібін насихаттау мақсатында Ингерсоллдің оңтүстігіндегі Джеймс Харрис ірімшік фабрикасында алып ірімшік дөңгелегі жасалды. "Мамонт ірімшігі" Саратогадағы Нью-Йорк штатының жәрмеңкесінде, содан кейін Англияда қойылды. Бұл – "Эврика!" жетістігі болды, ол бүкіл елде құлшыныспен қарсы алынды. 1867 жылы Ингерсоллде Канадалық сүт өндірушілер қауымдастығы құрылды, оған бүкіл Канададан шамамен екі жүз сүт өндіруші қатысты, одан кейін жыл сайынғы конвенциялар ұзақ жылдар бойы өткізіліп келді. Ингерсоллден әлемнің көптеген елдеріне миллиондаған фунт көлемінде ірімшік экспортталатын өнеркәсіп өркендеді, ал қаланың аты сапалы өнімдермен байланысты болды. Ингерсолл сонымен қатар өнеркәсіптік орталық ретінде дамыды. 19-ғасырдың соңында қаладағы ең ірі өнеркәсіптер – 1856-1916 жылдары фермалық құралдарды өндірген Noxon Bros. және 1880-1920 жылдары ірімшік экспорттаған және шошқа етін өңдеген Ingersoll Packing Co. болды. Ноксон фирмасы 1916 жылы жабылды, бірақ 20-ғасырдың басында басқа да ірі өнеркәсіптер пайда болды, олардың ішінде Сент-Чарльз конденсациялау компаниясы (кейіннен Borden's Condensed Milk), Morrow Screw & Nut Co., Ingersoll Machine and Tool Co. және Ingersoll Cream Cheese Company бар. 21-ғасырда Ингерсоллдің ең ірі өнеркәсібі – ауыр өндіріс, оның ішінде General Motors компаниясының автомобиль құрастыру зауыты – CAMI Assembly. 1986 жылы Канаданың Suzuki Motors компаниясымен бірлесіп құрылған бұл зауыт миллиондаған көлік құралын өндірді. Ингерсолл Массачусетс штатының Грейт-Баррингтон қаласымен қалаластық байланыс орнатқан.
Ерте тарих
Ингерсоллдің негізін қалаушы Томас Ингерсолл (1749–1812) Массачусетс штатының Вестфилд қаласында дүниеге келді. 1770-жылдардың басында Массачусетс штатының Грейт-Баррингтон қаласына, ал 1795 жылы Үстіңгі Канаданың Ниагара округіндегі Куинстон қаласына көшіп келді. Ол онда қонақүй иесі болып жұмыс істеп, сонымен қатар Үстіңгі Канаданың шұрайлы даласына жаңа елді мекен құруға қатысты үлкен жобасын ұйымдастырды. 1793 жылы ол және оның серіктестері Оксфорд округіне жер берілді, ол Темзадағы Оксфорд қауымының орнына айналды. Ол жолдар салып, отбасылық шаруашылық құрды және жақын маңдағы ондаған отбасыларға өздерінің шаруашылықтарын игеруге көмектесті. 1798 жылы округке қосымша құқықтар алынып тасталды, ал Ингерсоллдің жеке иелігі 486 гектарға (1200 акр) дейін шектелді. Бұл жағдайдан көңілі тоңған және елді мекеннің баяу дамуына наразы болған Томас 1806 жылы отбасын Оксфордтан алып, Порт-Кредиттегі мемлекеттік қонақүй мен паромды басқаруға кірісті. Бірақ оның қайтыс болғаннан кейін отбасы Оксфордқа қайта оралуға шешім қабылдады: алдымен 1818 жылы Томас-младший (1796–1847) Джеймспен (1801–1886) бірге, содан кейін 1821 жылы оның жесірі Сара және қалған балалары, сондай-ақ үлкен ұлы Чарльз (1791–1832) және оның әйелі мен балалары келді. Томас Ингерсоллдің төрт ұлы Ингерсолл ауылының негізін қалады. Томас Ингерсоллдің үлкен қызы Лора Секорд (1775–1868), 1797 жылы үйленген, 1812 жылғы соғыста көрсеткен батылдығымен танылды және күйеуі мен балаларымен бірге Куинстон қаласында қалды. Ингерсолл ауылы 1852 жылы ауыл, ал 1865 жылы қала мәртебесін алды. Округ орталығы Вудсток Оксфорд округінің әкімшілік орталығы болса, Ингерсолл округтың маңызды өнеркәсіптік орталығына айналды. 1871 жылы округтың 50 және одан көп жұмыскері бар төрт өнеркәсіптік кәсіпорны осы қалада орналасқан. Ауыл шаруашылығына қажетті құрал-жабдықтарды өндіретін Noxon Brothers және Eastwood құю зауыты тиісінше 103 және 70 адамды жұмыспен қамтыды. 1871 жылы халқы 4022 адамды құраған Ингерсоллдың халқы Вудстоктан (3982) асып түсті, бірақ бұл артықшылық ұзаққа созылмады. 1860-жылдары ірімшік пен май өндірісі фермер әйелдерінің бастамасымен дамыды, ал 1864 жылы ірімшік өндірісінің фабрикалық жүйесі енгізілді. 1866 жылы Ингерсолл ірімшігінің жоғары сапалы және стандартталған өнім екенін жариялау үшін ірімшік өндіруші Джеймс Харрис және жергілікті кәсіпкерлер 7300 фунт салмақты алып ірімшік жасады, оны Нью-Йорк штатының Саратога қаласындағы Нью-Йорк жәрмеңкесінде көрсетті, содан кейін Англияға экспорттады.
Жыл сайынғы қалалық іс-шаралар
Ингерсолл қаласында бір ғасырдан астам уақыт бойы Ингерсолл, Солтүстік және Батыс Оксфорд ауыл шаруашылығы қоғамының (1847 жылы құрылған) күзгі жәрмеңкесі өткізілді. 1967 жылы оның орнына Ингерсолл ірімшік және шарап фестивалі келді, ол екі онжылдық бойы жалғасты, түрлі шараларды қамтыды, соның ішінде ең көңілдісі – қала аренасында бокс рингінде көпшілік көз алдында басқа қалалардың мэрлері Ингерсолл мэрімен жүзімге толы ванналардан ең көп шырын ағызу үшін жарысқан Мэрлердің жүзімді таптау сайысы болды. Содан кейін көп күндік "Жеміс-жидек фестивалі" пайда болды, ол қазір "Жеміс-жидек фестивалі", "Қабақ фестивалі" және "Киуанис ауылдық-қалалық кешкі ас" шараларына бөлінді. 1999 жылы ақысыз халық фестивалі басталды, ол әр шілдеде Кантербери халық фестивалі ретінде жалғасуда. Бірнеше жыл бойы Рибфест пен Холлс Крик фестивалі деп аталатын өнер бағдарламасы да ұйымдастырылды. Жыл Сантаның ауылына арналған демалыс күндері, шерулер және Қысқы жарық фестивалімен аяқталады.
"Фьюжн" жастар орталығы
2003 жылы жасалған қоғамдық стратегиялық жоспардың бір бөлігі ретінде Ингерсолл қалалық кеңесі «Жастар өз қауымы үшін және қауым ішінде мақсаттылық, өзіндік сана және мақтаныш сезімін арттыруға ынталандырылады» деген көзқарас білдірілімін қабылдады. Осы мақсатта қала Таймс көшесіндегі бұрынғы бастауыш мектеп үй-жайында «Фьюжн» жастар орталығын құрды, ол 12-ден 18 жасқа дейінгі барлық жастарға арналған сабақтан кейінгі және демалыс күндерігі бағдарламалар мен арнайы шараларды ұсынады. Орталықтың жиналыс бөлмелері, компьютерлік жабдықтары, скейтпаркі, жазбалар студиясы, телестудиясы, спорт залы, кафетерий және ас үйі пайдаланылады. Орталықтан шыққан кейбір шығармашылық жұмыстар FusionIngersoll YouTube арнасында жарияланған.
Ингерсолл қарттар қызметі орталығы
CAMI автозауытының алғашқы жылдары басқарумен айналысқан Suzuki қызметкерлері үшін салынған бұрынғы тұрғын үй және демалыс орталығынан жұмыс істейтін Ингерсолл қарттарға қызмет көрсету орталығы, әлеуметтік бағдарламалардың толық күнтізбен ұйымдастырады.
Ингерсолл ірімшік және ауыл шаруашылығы мұражайы және спорттық даңқ залы
Ингерсолл 1800 жылдардың ортасынан 1900 жылдардың басына дейін Оксфорд округінің ірімшік астанасы болды, округтің әйгілі чеддер ірімшігін көптеп өндіріп, қаптады. Мұражай қаланың ерекше тарихын көрсетеді. Ол 1977 жылы ашылды, ол 19 ғасырдағы ірімшік фабрикасының қайта құрылымынан тұрады. Мұражайға кіретін ғимараттар: жұмыс істейтін ұстахана, екі сарай, нан пісіретін пеш және бір бөлмелі мектептердің екі түрлі кезеңін бейнелейтін мектеп ғимараты. Шаруашылық сарайлар Оксфорд округінде табылған сарайлардан алынған ағаштан және қабырғалардан салынған. Ол аймақтағы үш сарайдың қабырғаларын және жолбаларын қайта пайдалануды қажет етті. Ғимараттар бөлшектелді, материалдар қазіргі ғимараттар тұрған жерге тасымалданды. Құрылыс бастапқы процесіндей қолмен жасалды. Бұл ғимараттарды салуда электр құралдары қолданылмады. Жұмысшылар алғашқы "Ескі Ингерсолл" ірімшік фабрикасының бір ғана суретіне сүйене отырып жұмыс істеді. Ғимараттарды 3 ай ішінде Ингерсолл аймағынан келген шамамен 6 адамнан тұратын бригада аяқтады. Спорттық даңқ залы қаланың спорт тарихын көрсетеді. "Жайқындар жолы" – марқұм Уилсон Джонстон жасаған 20 фут (6 метр) биіктігіндегі, толығымен ағаштан ойылған көрініс, ол 1700 жылдары оның ата-бабалары, "Данкардтардың" Ланкастерден (Пенсильвания) Кембриджге (Онтарио) жасаған пионерлік саяхатын бейнелейді.
Ингерсолл шығармашылық өнер орталығы
1972 жылы құрылған бұл белсенді өнер орталығында көрме галереясы және қыштан жасау, сурет салу, тоқыма өнері студияларында түрлі өнер мен қолөнер сабақтары ұсынылады. Бұл өнер орталығы 125 Centennial Lane көшесінде орналасқан.
Ингерсолл құбырлар лентасы
Ингерсолл трубалық оркестрі – Канаданың ең көне, әскери емес, тәуелсіз трубалық оркестрі. 1910 жылы Джек және Джеймс Литтл есімді екі бауыр, олардың туысы Уильям Коллинз және труба майоры Том Джонстон бірлесіп оркестр құрған. 100 жылдан астам уақыт бойы оркестр көптеген дарынды музыканттарды өзіне тартты, жарыстарға қатысып, әлемді шарлап, керемет естеліктер мен достар тапты, музыкасын бөлісті. Оркестр үйі жаттығулар өткізілетін орын және труба ойнауды үйренгісі келетіндерге сабақтар ұсынады.
Ингерсолл қоғамдық кітапханасы
Оксфорд округі кітапханасының филиалы. Ол Ингерсолл қалалық әкімшілік ғимаратында орналасқан. Соғыс ескерткіші және Құрмет кітабы қала орталығының оңтүстік жағында орналасқан. Лоббиде Ингерсолл қаласын негіздеуші Томас Ингерсоллды құрметтеу үшін мүсін және тақта орнатылған. Алдыңғы кітапхана Темза және Чарльз көшелерінің қиылысында орналасқан Карнеги кітапханасы болған.
Ингерсолл сахналық өнер театры
ITOPA әр жылы бұрынғы Парк Плейс Театрында, қаланың екінші кинотеатрында бірнеше әуесқойлық өнер туындыларын көрсетеді. 2011 жылдан бері көрермендердің ыңғайлылығын арттыру мақсатында кинотеатр бірнеше жаңартудан өтті.
Медиа
Жас ауылдың алғашқы газеті – «Ингерсолл Хроникасы» болды, ол 1853 жылы апталық болып шыға бастады және 1890 жылдары апталық және күнделікті болып жұмыс істеді, сол кезде округ бойынша екінші ірі газет еді. 1919 жылы жариялануын тоқтатты, ал кеңселері округтың ең ірі және жалғыз басқа күнделікті газеті – «Вудсток Сентинель Ревьюдің» Ингерсолл бөлімшесіне айналды. 1860 жылдардан бастап Ингерсолл қаласында әрқашан бірнеше газет шығарылып тұрды, кейде тіпті одан да көп. Ең ұзақ жарық көргені – «Оксфорд Трибьюн» болды, кейін «Ингерсолл Трибьюн» деп аталды, ол 1870 жылдардан 1970 жылдарға дейін апталық болып шығарылды. Ол 2018 жылы жариялануын тоқтатқанға дейін шамамен елу жыл бойы шыққан «Ингерсолл Таймс» апталығының бәсекесіне тап болды. Карнеги кітапханасының төменгі қабатында сақталған «Ингерсолл Хроникасының» толық мұрағаты 1976 жылы су тасқынынан қирады. Интернет дәуірін қамтитын «Ингерсолл Таймс» газетінің онлайн архиві, газеттің иесі «Sun Media» баспа басылымын тоқтатқаннан кейін көп ұзамай оның веб-сайтын жапқаннан кейін жоғалып кетті. 2018 жылдан бері Ингерсолл қаласы Thamesford қаласында жарық көретін ай сайынғы хабарландырулар бюллетені – «Village Voice» беті арқылы қызмет көрсетеді. «The Woodstock Ingersoll Echo» жаңа ай сайынғы газеті 2023 жылдың 16 маусымында жарық көреді.
Көлік
Ингерсолл қаласына Квебек қаласы – Виндзор бағытындағы Ингерсолл станциясы арқылы Via Rail Canada пойыздары келіп тұрады. Лондон халықаралық әуежайы ең жақын халықаралық әуежай болып табылады. Ең жақын ірі әуежай – Торонто Пирсон халықаралық әуежайы.
Спорт және демалыс орындары
Ингерсолл қаласы 20-дан астам саябақты күтіп ұстайды, онда әртүрлі ойын алаңдары, бейсбол далалары, баскетбол және теннис корттары, сондай-ақ бірнеше табиғат жолдары бар. Қаланың ішкі жабық ғимараттары да жетерлік.
Ингерсолл аудандық мемориалдық орталығы
Шамамен алты онжылдық бойы Ингерсолл қаласындағы хоккейге арналған үй және ірі жабық іс-шаралар өткізілетін орын болған бұл нысан, стандартты мөлшердегі мұз айдынымен, киім ауыстыратын бөлмелермен, дүкендермен және жоғарғы қабаттағы концерт залымен жабдықталған. Ұлдар мен қыздар хоккей лигалары қолжетімді мұз уақытының ең көп бөлігін пайдаланады, сондай-ақ жақын орналасқан Темсфорд және Эмбро қалаларындағы арена ғимараттарындағы уақытты да қолданады. Ингерсолл қаласында жаңа нысанды жоспарлау жұмыстары жүргізілуде, ол аяқталғаннан кейін екі мұз айдыны, жоғарғы деңгейдегі серуендеу жолы және жабық баскетбол алаңына ие болады.
Виктория паркі қоғамдық орталығы
Ингерсолл Виктория паркіндегі жабық бассейн мен фитнес кешенін салу арқылы өркендеу рухын көрсетеді, бұл 1940 жылдары халықтың қайырымдылығымен салынған алғашқы бассейннің қайта жаңартылып, жаңадан құрылысы. Қала осы кешенде су спорты және фитнес бағдарламаларының толық тізімін ұсынады.
Ингерсолл қарттар ресурстық орталығы
CAMI автозауытының алғашқы жылдары басқарумен айналысқан Suzuki қызметкерлері үшін салынған бұрынғы тұрғын үй және демалыс орталығынан жұмыс істейтін, Ағалар ресурстық орталығы зейнеткерлерге қолдау көрсету қызметтерін ұсынады.
Демография
Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Ингерсоллдің 13693 тұрғыны бар, олардың 5467-сі оның барлық 5627 жеке тұрғын үйінің ішінде тұрады, бұл 2016 жылғы 12757 тұрғынынан өзгеше. Жер ауданы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 78,5 адам/км² құрады.
Білім
Мемлекеттік білім беруді Темза аңғарының аудандық мектеп кеңесі (TVDSB) басқарады, олар үш бастауыш мектептің жұмысын қадағалайды; (Harrisfield Public School (бұрынғы Harris Heights Public School), Royal Roads Public School (бұрынғы Princess Anne Public School) және Laurie Hawkins Public School. TVDSB сонымен қатар Ингерсолл аудандық колледж институтын басқарады. IDCI-нің қазіргі ғимараты 1954 жылы салынды. Ол Ингерсолл колледжінің ескі, кіші ғимаратын алмастырды. Аудандық мектеп болғандықтан, ол алыс ауылдық және шағын елді мекендерден оқушыларды қабылдайды, олар мектеп автобусымен Ингерсоллға жеткізіледі. Католиктік білім беруді Лондон округінің католиктік мектеп кеңесі басқарады, олар Ингерсоллдегі бір бастауыш мектепті басқарады; Сент-Джуд католик мектебі.
Тарихи мектептер
Ингерсолл аудандық колледж институты: Қазіргі ғимараттың алғашқы бөлігі 1953 жылы салынды, ал 1960 және 1970 жылдары үлкен кеңейтімдер жасалды, бұл оның қаланың ішінде және сыртындағы үлкен аумақтан автобуспен келген мыңнан астам оқушыға қызмет көрсету мүмкіндігін арттырды. 1870 жылдардағы алғашқы мектеп 1954 жылы бұзылды. Алдыңғы тұрақ орнында оның бастапқы орнын көрсететін қабір және тақта орнатылған. Алғашқы мектептің спорт залы сақталды және Кенсингтон даңғылындағы жаңа орынға көшіріліп, Халықтың қайта жаңғыру орталығы болды. 2015 жылы ол сегіз жаңа үй салу үшін бұзылды. Принцесса Елизавета мемлекеттік мектебі: Ол Канаданың Конфедерациясымен бір жылда, яғни 1867 жылы ашылды. Қазіргі ғимаратқа 1909 жылы ашылған ғимарат кіреді. Бұл мектеп 2014 жылдың мамыр айында жабылып, Канаданың Ведалық институтының қарауына берілді. Жеңіс еске алу мемлекеттік мектебі: 1920 жылы салынған Жеңіс еске алу мектебі Канаданың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы мен жеңісінің құрметіне аталды. Ол 1850 жылы салынған Орталық мемлекеттік мектептің орнын басты. Бұл жер 1820 жылдары ашылған Ингерсоллдің алғашқы мектебінің орны болды. Жеңіс еске алу мектебі 2015 жылы жабылды, ал ғимарат қарттарға арналған үйге айналдырылды. Алдыңғы жақта орнатылған екі зеңбірек 1900 жылдардың басында федералдық үкімет тарапынан қалаға сыйға берілді. Олар Ұлыбританияда құйылды және король Георг III билік еткен кезеңге дейін жатады, сонымен қатар 1812 жылғы соғыста да қолданылған болуы мүмкін. Sacred Heart мектебі: Алғашқыда 20 ғасырдың басында құрылған, осы атпен екі мектеп Теймс-стрит-Норттегі Sacred Heart шіркеуінің жанында орналасқан. Бұл Ингерсоллдағы алғашқы католик мектебі болды және 1970 жылдардан бастап әдетте үшінші сыныптан сегізінші сыныпқа дейін оқытылды, ал бірінші және екінші сыныптар мен балабақша Сент-Джуд католик мектебінде оқытылды. Sacred Heart мектебі 2006 жылы жабылып, сыныптар кеңейтілген Сент-Джуд католик мектебіне көшірілді. Мектеп ғимараты жақында "Фьюжн орталығына" айналдырылды.
Ингерсолл теміржол вокзалы
Ингерсолл өзінің тарихи ескерткіштерін "абайсыздық арқылы бұзу" процесіне ұшырап, жоғалтып жатыр. Қала ортасындағы мақтан тұтатын 19 ғасырлық CN жолаушылар станциясы құлауға айналды және жақында бұзылды. (2021 жылдың маусымы).
Кармьюз Экологиялық мәселелер / Уокер Мегадамп
Ингерсолл және айналасындағы тұрғындар 2012 жылы халықаралық конгломерат Carmeuse компаниясының Торонто мен Лондон қалаларынан қоқыс тасымалдап, Carmeuse басқаратын, шамамен 2000 акр (809 га) жерді алып жатқан тас карьерінің шығыс және солтүстікке қарай созылған бөлігін толтыру үшін Walker Industries компаниясына 20 жылға жалға беруді жоспарлағанын жариялағаннан бері қарсылық күресін жалғастырып келеді. Walker компаниясы карьер учаскесін қоқыс және қайта өңдеу операциялары үшін көп мақсатты "кампус" ретінде пайдалану жоспарларын айтты. Carmeuse сондай-ақ, әк тасын өнеркәсіптік әкке айналдыру үшін 1000 °C (1832 °F) дейін қыздыру қажет болатын пеште қоқысты жағуға көшу жоспарларын жариялады. Алдын ала қадам ретінде, New York штатынан жүк көлігімен тасымалданатын "жасалма" қоқысты жағудан туындайтын ластану деңгейін бағалау үшін балама төмен көміртекті отын (ALCF) пилоттық жобасын жүргізеді. Алдағы уақытта ALCF қоқысының құрамына қайта өңдеуге жарамсыз қағаз және пластик қаптама материалдары, картон/қағаз шламасы, қайта өңдеуге жарамсыз резеңке және автомобиль өндірісінен қалған пластик, нейлондық шина қаптамасы/белдеуі, подразник өндірушілердің қалдықтары және ағаш қалдықтары кіруі мүмкін. Бұл фермалық қалдықтарды да қамтуы мүмкін. Мұның бәрі айналасындағы адамдардың өмір сапасына зор әсер етеді және осы әсер ғасырлар бойы сақталуы мүмкін.
Тарихи тұлғалар
Томас Ингерсолл (1749–1812) туған жері – Вестфилд, Массачусетс штаты. 1770-ші жылдардың басында ол Беркшир округіндегі, Массачусетс штатындағы Ұлы Баррингтонға көшті, онда оның еңбектес ағалары бұрыннан-ақ белгілі азаматтар еді. 1795 жылы ол Ниагара округінің Куинстон қаласына, Жоғарғы Канадаға көшті. Грейт-Баррингтонда ол үш рет үйленді, диірменде серіктестік құру сияқты бірнеше кәсіппен айналысты, епископтық (англикандық) шіркеуге қосылды және жергілікті милиция қатарында өсіп, майор шеніне жетті. Беркшир округіндегі әріптестерімен бірге ол 1793 жылы Жоғарғы Канададағы Темза өзені бойындағы Оксфорд учаскесіне жер алды. Куинстондағы қонақүй иесі ретінде ол келесі бес жылды Оксфордтың жабайы даласын ондаған отбасыға ашуға арнады. Ол қоныстың ішінде, өзен бойындағы ең қолайлы жерге, болашақта диірмен салынатын жерге өз шаруашылығын құрды, ол қазіргі Ингерсолл қаласының орны болды. 1798 жылы оның учаскелік құқықтары алынып тасталды және ол "Мұңайғандар" учаскесіне дейін қысқартылды. 1806 жылы Оксфордтағы қоныстануды ынталандыруды тоқтатты, отбасын көшіріп, Порт-Кредитте үкіметтік қонақүй мен паромшы болып жаңа мансабын бастады. Бірақ оның ұлдары 1818 жылдан бастап Оксфордтағы отбасылық үйіне оралды және Ингерсолл ауылының негізін қалады. Лаура Ингерсолл Секорд (1775–1868) – Томас Ингерсоллдың қызы және Джеймс Секордтың әйелі, ол Исаак Броктың басшылығымен милицияда қызмет еткен. Олар Сент-Дэвидсте (қазіргі Куинстон) тұрды, онда 1812 жылғы соғыс кезінде американдық әскерлер олардың үйіне тоқтады. 1813 жылдың 21 маусымында Лаура Секорд Бовер-Дэмс шабуылының жоспарларын естіді, оған лейтенант Джеймс Фитцгиббон басшылық етті. Секорд Ниагара түбегіндегі жаңадан бақыланатын американдық аумақтағы орман арқылы 32 шақырым жол жүріп, британдықтарды ескерту үшін Бовер-Дэмсқа жетті. Осы ақпараттың арқасында лейтенант Фитцгиббонның шағын британдық әскері және одақтас мохаук жауынгерлерінің үлкен тобы шабуылды тоқтатып, жеңіске жетті. Бастапқыда оның рөлі мойындалмағанымен, лейтенант Джеймс Фитцгиббон кейін хабарлаған адам Лаура Секорд екенін растады. Секордтың тарихы жылдар бойы әртүрлі жолмен баяндалған, бірақ оның Канада тарихындағы рөлін әртүрлі тарихшылар бекітті. Секорд ешқашан Оксфорд округінде тұрмаған және, мүмкін, ешқашан Ингерсоллге бармаған, бірақ ол және оның туыстары өте жылдам қозғалған. 1812 жылдың басында әкесі қатты инсульт алғандығын естіген ол дереу Порт-Кредитке 96 шақырым жол жүріп, әкесі қайтыс болған күніне дейін жетті. 1818 жылдың күзінде оның Куинстондағы үйі көптеген отбасылық жиналыстардың ортасына айналды, өйткені Томас Ингерсоллдың қайын інісі Джон Уайтинг Массачусетс штатының Грейт-Баррингтонынан келіп, Порт-Кредитке апарып, қарындасы Сараны (Томас Ингерсоллдың жесірі) жолықтырды және Сараны өзімен бірге Грейт-Баррингтонға алып, отбасылық кездесулер өткізді (оның ұлы Чарльз Ингерсолл 1819 жылдың басында Грейт-Баррингтонға барып, анасын Канадаға қайтаруға көмектескені белгілі, ал ұлдары Томас Ингерсолл кіші және Джеймс Ингерсолл Оксфордтағы отбасылық шаруашылықты қайта жаңартумен айналысты). Холл, Канфилд, Уайтинг, Кэрролл және Харрис отбасылары. Томас Ингерсолл мен оның отбасы 1806 жылы Оксфордтан кеткеннен кейін, басшылықты ол жанына қоныстануға шақырған басқа Жаңа Англия отбасыларына берді, олар алғашқы қала шекарасын құрады (шамамен шығыстағы Харрис көшесінен батыстағы Уайтинг көшесіне дейін). Оксфорд милициясы ішіндегі ауданның басшылығы капитан Икабод Холлға (1774–1814) берілді, ол 1797 жылы ағасы Самуилмен бірге Ингерсоллмен бірге Ұлы Баррингтон аймағынан келген болатын. Икабод сонымен қатар ол қайтыс болған кезде масондық ложаның W. M. болды, ол Үстіңгі Канада милициясы мен американдық шабуылшылар арасындағы қақтығысқа қатысқаннан кейін екі апта өткен соң, қазіргі Онтарио штатының Лондон қаласында қайтыс болды. Икабодтың ұлы Элиша Холл (1800–1868) ақырында отбасылық шаруашылықты иеленді, оның ішінде қазіргі жүз жылдық және Виктория парктері бар жер кірді. Икабодтың қызы Кларисса (1803–1884) Дэниел Кэрроллға (1805–1873) үйленді, ал олардың ұлы доктор Д.У. Кэрролл (1838–1912) Мемориалдық паркті құруға мүмкіндік берді. Чарльз Ингерсолл (1791–1832), Томас Ингерсолл кіші (1796–1847), Джеймс Ингерсолл (1801–1886) және Сэмюэл Ингерсолл (1806–1861) – Томас Ингерсоллдың ұлдары. Томас кіші және Джеймс 1818 жылы алғаш рет қайтып оралды, олар диірменді жүргізу үшін диірмен тоғаны, ағызу және жарыс жолын салды, ол 1819 жылдың сәуірінде алғаш рет іске қосылды, содан кейін одан жаңа отбасылық үй салуға ағаш пайдаланылды. Чарльз Сент-Катарин қаласының саудагері, диірменшісі, каналды қолдаушысы және консерватор саясаткері Уильям Гамильтон Мерриттің серігі, бизнес серіктесі және қайнағасы болды, сонымен қатар оның қаржылық қолдаушысы да болды. Чарльз 1824–1828 және 1830–1832 жылдары Оксфорд округінен парламент депутаты болды. 1832 жылы холерадан қайтыс болды. 1820-ші жылдары Ингерсолл ағайындары кәсіпорындар құрды – астық диірмені, дүкен, дистилляция зауыты және күл зауыты, олар Ингерсолл ауылының ядросына айналды (1852 жылы село, 1865 жылы қала болды). Джеймс 1835 жылы округтік жер тіркеушісі болып тағайындалды, нәтижесінде 1840-шы жылдары округ орталығы болған Вудстокқа көшуге мәжбүр болды. Томас кіші және Сэмюэл 1839 жылы Канада компаниясынан Бланшард округіндегі Сент-Мэри қалашығында алғашқы диірмендерді салуға шақырылды, және олар да онда қала құрушыларға айналды. МакНаб, Кротти, Карнеги, Холкрофт және Ротвелл отбасылары. 1830-шы жылдардың басында ауыл Ингерсолл отбасының диірмен тоғаны төңірегінде шоғырланған кәсіптерінен кеңейді, және Ирландия, Шотландия және Англиядан келген отбасылар, әсіресе оларға дейін спекулянттардың қолында жатқан солтүстік жерлерге қоныстанды. Кротти (Ирландиядан, 1831), Карнеги (Шотландиядан, 1834) және Ротвелл (Ирландиядан, 1834) олардың көп бөлігінің иегерлері болды. МакНаб, Шотландиядан Ирландия арқылы келген, Кроттимен бірге немесе одан бұрын келген болуы мүмкін. МакНаб пен оның әйелі 1832 жылы Чарльз Ингерсоллды қабылдаған холера эпидемиясының құрбаны болды. Джеймс Ингерсолл бес жетім қалған МакНаб баласына қамқор болды. Холкрофт, Англиядан келген, 1812 жылғы соғыс кезінде Жоғарғы Канададағы Корольдік артиллерия полкіне басшылық еткен және қазіргі Ингерсоллдегі гольф алаңының орнындағы үлкен жер учаскелерінің иесі болды. Осы отбасылар жақын арада Ингерсоллдар және басқалармен бірлесіп, қоғамды жақсарту жобаларын жүзеге асыруға кірісті. Кротти әсіресе 1840-шы жылдары өсіп келе жатқан селоның ортасынан өтетін алғашқы теміржолдың салынуын қамтамасыз етуге жетекшілік етті. Чарльз Э. Чэдвик, Ингерсоллдегі келесі жарты ғасырлық өсімді куә болған фермер және бизнесмен, болашақ көптеген этникалық топтардан келген иммигранттарға тиесілі екенін болжады, олар Канаданың институттарының көмегімен "әлемдегі ешкімге екінші болмайтын" жаңа халыққа айналады. Джеймс Харрис (1824–1885) – 1866 жылы 7300 фунт салмақты Ингерсоллдің әйгілі "Мамонттық ірімшегін" жасаған фабриканың иесі. Жобаға қолдау жаңадан құрылған жеке корпорациядан, Ингерсолл ірімшегі компаниясынан келді, оның акционерлері Харрис, сүт берген фермерлер және мамонтты құрылысқа қажетті білімді маман болды. Ірімшек 1866 жылы Нью-Йорк штатының Саратага қаласындағы жәрмеңкеде көрсетілді, содан кейін Англияға экспортталды. Адам Оливер (1823–1882) – 1823 жылы Фредериктон, Нью-Брансуик маңындағы Скотч-Лейк қонысында туған. 1819 жылы отбасымен бірге Жоғарғы Канаданың Мидлсекс округіне көшті. 1850 жылы Ингерсоллға көшті. Ол өзінің жұмысын ағаш өңдеуші, диірмен иесі, мердігер және саясаткер ретінде бастады. Ориллияда (1868–72) және Тандер-Бей округінде (1872–78) бизнес құрды. 1865–66 жылдары Ингерсолл қаласының мэрі болды. 1866 жылы Оксфорд округінің уәкілі болды. 186–75 жылдары Оксфорд округінен заң шығарушы жиналысының депутаты болды. Оның қызы Бель Чон Оливер (1875–1947) медицина ғылымдарының докторы болды және өмірін Үндістандағы денсаулық сақтауды жақсартуға арнады. Джеймс Ноксон (1833–...)
"Some time ago I received instructions from the Department of the Interior to proceed to the Rockies and survey a park in the Cochrane Ranch Co.’s timber limit, using my own judgment as to the best location. The spot I located is about 4 miles from East Padmore and about 64 miles from Calgary in the first range of the Rockies. The scenery is grand and beautiful in the extreme, rivalling everything I have ever seen. The surface of the park, which is traversed from one end to the other by the main line of the C. P. R. is heavily timbered and contains one large lake and several smaller ones. The surface is very rocky and broken and the hills are picturesque in the extreme. As the train service does not extend past Calgary the journey west of that point has to be made by hand car. On the return journey the pumping apparatus broke, and owing to the strong wind and the track being on the downgrade we ran the car at the rate of thirteen miles per hour for seven hours by standing up and holding our coats sail fashion to catch the wind." Robert Stuart, (1852–1926), born in Embro, raised in Ingersoll. Robert's extended family of origin comprised three Stuart brothers who emigrated to Canada from Banffshire, Scotland, and had businesses in Ingersoll John, a miller (1825–1899), Peter, a miller (1827–98), and Robert, a grocer (1834–1913). Robert's father, John Stuart, operated mills in Embro and Ayr during the early 1850s. In 1858 he bought Elisha Hall's sawmill in Ingersoll, which he converted into an oatmeal mill (named North Star Oatmeal Mills). In 1873 John sold North Star Oatmeal Mills to his brother, Peter; moved to Cedar Rapids, Iowa, with his son, Robert; and opened a second North Star Oatmeal Mills in Cedar Rapids. In 1874 John and Robert entered into partnership with a railroader, George Douglas Sr., of Cedar Rapids. In 1876 Robert married Maggie Shearer, a niece of George Douglas. In 1877 Robert Stuart & George Douglas of Cedar Rapids Iowa became co partners with the father, John Stuart, and an Ingersoll miller, W. S. King, in founding new steam mill in Ingersoll, on north side of the River Thames. The father and son team, John and Robert, later opened a second mill in Chicago. There in 1899 Robert became a co founder of the American Cereal Company, which was renamed the Quaker Oats Company in 1901. Robert's progeny did well with that company. His son, Robert Douglas Stuart (1886–1975), became CEO of Quaker Oats in 1922 and served as United States ambassador to Canada from 1953 to 1956. His grandson, Robert Douglas Stuart Jr. (1916–2014), was CEO of Quaker Oats from 1966 to 1981 and served as United States Ambassador to Norway from 1984 to 1989.
Еліше залы үйі
1830 жылдары Ингерсолл ауылында кірпіштен салынған алғашқы үй және қазіргі Корольдік жолдар мемлекеттік мектебіне (210 King Street East) жақын орналасқан үлкен мүліктің орталық бөлігі болған бұл үй, Елиза Холлға (1800-1868) тиесілі болды. Ол Джеймс Ингерсоллмен ауылдағы алғашқы бала атағы үшін бәсекелесіп, сондай-ақ фермер, пилорама иесі, 1837 жылғы көтерілістегі жергілікті көтерілісшілердің жетекшісі, Уильям Лайон Маккензидің жер аударылу кезіндегі сенімді серігі, жергілікті масондық ложасының басшысы, құлдарды азат етуді және жергілікті афроамерикандық қауымды әділ ұстауды қолдаған жақтас және Оксфордтағы Реформа партиясының белгілі бір тұлғасы болды. Оның үйі 2017 жылы ешқандай жариялылықсыз бұзылып, Ингерсоллдегі тарихи мүліктерді қорғаудың жеткіліксіздігінің қасіретті мысалына айналды.
Ротвелл үйі, 1835 жыл
Қабірге арналған жолда орналасқан бұл үй пастор Джон Ротвелл мен оның отбасының үйі болған. Бұл, құрылысын сипаттайтын құжаттары сақталған, сирек кездесетін мұралық мүліктердің бірі. Аталған құжаттар – Ротвеллдің әйелінің Ирландиядағы туған-туыстарына сол кезде жазған хаттары. Ротвеллдер Дублиннің солтүстігіндегі Мит графтығында жер иелері болған. Олардың үй салу үшін шеберлерге жұмыс ұсынуы, кейіннен алғашқы Сент-Джеймс англикан шіркеуінің құрылысына қатысқан, олардың туған қаласынан келген ағаш шебері Эдвард Комискиді осы жерге әкелген болуы мүмкін.
Эльм Херст
Қазір "Эльм Хёрст" қонақ үйі мен спа орталығы (Харрис көшесі, 401), бұл Джеймс Харристің (1824-1885) үйі болған, ол осы қасиетте "Карағашты жапырақ" ірімшік фабрикасын басқарды, онда 1866 жылы әлемдік атымен белгілі Мамонт ірімшігі жасалған.
Кристофер ағайындыларының үйлері
Ингерсоллдің 1860 және 1870 жылдардағы дамыған жылдарында құрылысшылар және бумен жұмыс істейтін ара фабрикасы мен ағаш экспорттау бизнесін жүргізген төрт Кристофер бауырлас өздері үшін сарай сияқты үйлер салды, олардың әрқайсысы орталық мұнарасымен ерекшеленеді. Екеуі әлі де тұр – біреуі Корольдік Канадалық Легионның 119-шы бөлімшесі (211 Темза көшесі Солтүстік), ал екіншісі Оксфорд Манор (276 Оксфорд көшесі). Бұрын қиратылған екі үй Легион ғимаратының жанында, Темза көшесі Солтүстік бойында орналасқан еді.
Норсворт үйі
Norsworthy House (250 King St. E.) Джеймс Контер Норсвортидің (1846–1936) отбасының үйі болды. Джеймс, Англияның Девоншир округінде туып, 1852 жылы Темсфорд аймағына көшіп келді, сақтандыру бизнесімен айналысты және 1876 жылы Ингерсолл қаласына қоныс аударды, онда ол Солтүстік Британдық Меркантильді сақтандыру компаниясының инспекторы болды. Норсворти 1878 жылы Мэри Джейн Катбертпен (1853–91) некелескен кезде алған қалың малдың бір бөлігі ретінде үйін сатып алды. Джеймстің бірінші әйелі Мэри Джейннен төрт ұлы мен бір қызы болды. Ол 1891 жылы 38 жасында қайтыс болғаннан кейін, 1895 жылы Сарния қаласынан Джон Т. Макдональдтың жұбайына үйленді. Бүгінде Норсворти отбасы әсем Виктория стиліндегі "Норли" деп аталатын үйімен танымал. Джеймс кеңселер мен клиенттерге арналған жеке кіреберіс, сондай-ақ үлкен алдыңғы мүресін қосып үйді кеңейтті; сонымен қатар, боялған әйнектер, мүсінделген камин сияқты сәнді элементтер мен үйді гравитациялық жүйе арқылы сумен қамтамасыз ету үшін жоғарғы қабаттағы резервуарды орнатты. Отбасы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канаданың соғысқа жасаған үлкен үлесімен есте қалады. Норсвортидің барлық төрт ұлы офицер болып тіркелді, ал екеуі – Эдвард пен Фред – шайқаста қаза тапты. Ұлдарынан айырылғаннан кейін Дж.С. Норсворти соғыс тарихын зерттеушіге айналды және осы тақырыпта лекция оқу үшін көп саяхаттады. Үйдің Норсвортидің бірінші әйелі Мэри Джейннің рухымен келеді деген әңгіме бар, ол 1891 жылы балаларын дифтериядан емдегеннен кейін қайтыс болды. Бәлкім, Мэри Джейннің арбауы екінші әйелге, оның балаларының анасына бағытталған шығар. Алайда, қазіргі иелері "Сұр киімдегі әйелді" немесе кез келген басқа да паранормальды құбылысты көрген жоқ. Сонымен қатар, олардың жатақханасында тұрған қонақтар да ештеңе байқаған жоқ.
Виктория саябағы
Ингерсоллдің алғашқы саябағы 1869 жылы құрылған. 1882 жылға дейін ол «Таун Парк» деп аталды, бірақ қаланың Королеваның туған күнін тойлауына орай, оған Виктория есімі берілді. Бұл саябақ Centennial Park-ке іргелес орналасқан және Виктория Парк қоғамдық демалыс орталығында орналасқан.
Солдаттардың Каролл мемориалдық саябағы
Ингерсоллдің екінші ескі паркі және, Виктория паркінен айырмасы, қала орталығына жақын орналасқан (Кентербери көшесінің солтүстігінде және Темза көшесінің шығысында). Бұрын Партлоның диірмен тоғанының орны болған. Қала 1919 жылы доктор Д. В. Кэрроллдың (1838–1912) өсиетімен, Партлоның диірмен тоғанын сатып алып, құрғатып, солдаттар Кэрролл еске алу паркін құрды. Бұрын тоғанға құйылатын Холл ағысы өз жалғасын тапты, бірақ оның бағыты өзгертіліп, кеңейтілді; рустикалық көпірлер салынды және балаларға арналған бассейн орнатылуымен қоса, басқа да жақсартулар жасалды. Сонымен қатар, шамамен 1920 жылы Империяның қыздары, леди Дафферн бөлімі, екі дүниежүзілік соғысқа және Корея соғысына өз өмірін беріп, Империяға қызмет еткен Ингерсолл ерлерін құрметтеу үшін Парк ескерткішін (ценотаф) орнатты. Осылайша, көптеген қала тұрғындары Кэрролл паркін Еске алу паркі деп атайды. 2006 жылы қала заңымен Еске алу паркінің аты Ивон Холмс Мотттың (1934–2005) есімімен аталып, "қала мен оның халқына өмірі бойы қосқан еңбегі үшін" құрмет көрсетілді. Әр шілде айында парк жыл сайынғы Кантербери халық фестивалінің негізгі аламаты болып табылады, онда негізгі сахналар, отыру орындары, сусын шатырлары және қолөнер бұйымдарын сатушылар орналасқан.
Жүз жылдық парк
Бұл сегіз акрлық саябақ 1967 жылы Канаданың жүз жылдық мерекесіне арналған жоба ретінде құрылған. Ингерсолл ірімшік фабрикасы мұражайы мен Шығармашылық өнер орталығы бұрынғы Стюарттың Милл-полдың (1822-1909) жоғары жағында орналасқан. Centennial – жас және ескі ағаштардың алуан түрлілігі бар, шөппен өрілген, ұзын және тар саябақ. Мұнда ірімшік тақырыбындағы ойын алаңы, сондай-ақ кішкентай шалқыма суарнасы арқылы өтетін жаяу көпір бар. Ойын алаңы мен орындықтар табиғи ағаштан және жарқын сары түсті "ірімшік тілімдерінен" жасалған. Орындықтардың артқы жағы швейцар ірімшігі сияқты, қажетті тесіктерімен бірге жасалған. Жазда кемпинг жасауға болады, қарапайым дәретханалар бар, түніне 15.00 доллар төлеу керек. Қыста Харис көшесінен кіреберістен Веллингтон көшесіне шығуға дейін саябақ бойында әдемі жарықтар орнатылған.
Джон Лоусон саябағы мен жолы
Тамаза өзенінің оңтүстік жағасында орналасқан бұл саябақта табиғи аймақта серуендеу жолдары бар. Оған Шарль-Сент-Вест көшесі арқылы, Вонхэм-Сент-Саут көшесінің төменгі жағынан қол жеткізуге болады.
Смит көлінің саябағы
Бұл саябақ – жаяу серуендеу жолдары, биік шөптер және жыл сайынғы балық аулау жарысы бар табиғи аймақ. Оның Кентербери көшесінің оңтүстік жағындағы орны – Смиттің диірмен тоғанының бұрынғы орны. Бұл тоған 1976 жылдың 5 наурызында судың көбеюі салдарынан Смит бөгетін ұстап тұрған жағаны бұзып, жоғалып кеткен. Саябақ 2000 жылы құрылған. Саябақтың құрамына ескі цемент бөгетінің қираған қалдықтары және Холл өзенінің ағысын бөліп жасалған, әлдеқайда кішкентай жаңа көл кіреді. Өзеннің бір саласы көл арқылы, екіншісі оның жанымен ағады.
XIX ғасырдағы диірмен тоғандары
Ертедегі диірмендер су қуатын қажет еткен, оны диірмен тоғандары мен диірмен арналарын жасау үшін өзендерді бөгей отырып алған. Осылайша, Ингерсоллдің алғашқы тоғаны, ең болмаса, 1818-1819 жылдарға дейін соқталады, осы жылдары Томас Ингерсолл кіші және Джеймс Ингерсолл отбасылық шаруашылықта арақайын диірменін салғанда, 1793 жылы отбасы үшін орынды таңдаған әкесінің арманын орындады. Бөгеу, су төгу құрылысы, арна және диірмен машиналарын орнату күрделі процесс болды, бірақ арақайын диірмені 1819 жылдың сәуір айына қарай жұмыс істеуге кірісті. Одан кейін отбасылық кәсіпкерлік кеңейген сайын, ұн диірменінің құрылысы басталды. 1850 жылдары Ингерсоллде бес тоған болды, олардың арналары ұн диірмендеріне, арақайын диірмендеріне және жүн диірмендеріне қуат жеткізді. Барлық бес тоған Темза өзенінің оңтүстігінде орналасқан, олардың төртеуі Темза өзеніне солтүстікке қарай ағатын екі саласының суын пайдаланды, ал біреуі Темза өзенінің суын пайдаланды. Еліша Холлдың шаруашылығынан солтүстікке қарай жылдам ағып жатқан Холл ағысының бойында үш диірмен тоғаны орналасқан: Холл тоғаны (кейін Стюарт тоғаны), Смит тоғаны және Смиттың «төменгі тоғаны» (кейін Партло тоғаны). Батысында Уайтинг-Крик өзенінде Бенсон тоғаны (кейін Король тоғаны) болды. Соңында Темза өзенінің оңтүстігінде Кэрролл тоғаны орналасқан. Бұл тоғанды жасау үшін Дэниел Кэрролл батысқа қарай ағып жатқан Темзадан суды бұрып, жасанды, батысқа қарай ағып жатқан арна жасады; содан кейін ол тоған мен диірмен арнасын құру үшін арнаны бөгеді, ол екі ұн диірменіне қуат берді; осы диірмендерден шыққан су арнаның суын Темза өзеніне қайтарды. Соңғы тоған, Смит тоғаны, 1976 жылы құрды. 1850 жылдары бу күшінің пайда болуы өнеркәсіпті су қуатына тәуелділіктен және диірмен тоғандарына жақын болудан босатты. Бұл Темзаның солтүстік жағында және бұрын назардан тыс қалған басқа да жерлерде жаңа өнеркәсіптердің орналасуына мүмкіндік берді.
Тарихи шіркеулер
Оксфорд елді мекенінің тұрғындары ерте заманнан-ақ евангелистер мен евангелизмге қызығушылық танытқан. Томас Ингерсолл әкелген отбасылар пуритандық (Конгрегациялық шіркеу) әлі де Жаңа Англияның көп бөлігінде ресми дін болып табынған дәуірде белсенділік танытты, бірақ көптеген адамдар Ұлы Баррингтон пасторы сияқты адамдардың қатаң өзін-өзі шектеуге шақыруларын қабылдай алмады, оларды тарихшылар "ереуілдеген пуритандықтар" деп сипаттады. Англикандық, методисттік және баптисттік құлшылық түрлері танымал баламаларға айналды. Томас Ингерсоллдың серігі, пастор Гидеон Боствик өте танымал болғандықтан, Ұлы Баррингтон тұрғындары заңмен талап етілгеніне қарамастан, қауымдық пасторды қолдау үшін одан әрі төлем жасаудан бас тартты. Боствиктің миссионерлік аймағы Ұлы Баррингтоннан бастап Вермонт, Коннектикут, Нью-Йорк штатының аймақтары мен Массачусетстің батыс бөлігіне дейін кеңейді. Ол баптисттік және методисттік миссионерлермен бірге шекаралық қалаларда уағыз айтты. Боствиктің 1793 жылы күтпеген өлімінен кейін Томас Ингерсоллдың қоныстанғандарының арасында кем дегенде бес баптист уағыздаушысы болды, ал методист миссионерлері Ингерсоллдың екі қызының жүрегін жеңіп алды. Ингерсолл ауылында құрылған барлық шіркеулер осындай миссионерлік қызметтен бастау алды. Қоғам өскен сайын, ол өз миссионерлерін тәрбиеледі, олар әлемге тарады, соның ішінде бірінші қала әкімінің қызы, доктор Белл Чоун Оливер және ең танымал – Эйми Сэмпл Макферсон.
Бірінші баптистік шіркеу
Оксфорд қаласына тұрақты дін қызметкерлері келмегендіктен, алғашқы жылдары рухани жетекшілікке келуші миссионерлерге сүйенді. Олардың арасында Вермонт штатындағы баптист қауымдастықтарынан келгендер болды, онда Канфилдтер мен Бурдиктер сияқты, баптист уағыздаушылары басқарған отбасылар 1790 жылдары Канадаға көшер алдында уақыт өткізген. Баптист қауымының мүшелері бір-бірін бақылау және қолдау үшін келісімдерге келді. 1850 жылдары Ингерсолл аймағында мұндай бірнеше жеке қауымдар болды. 1858 жылдың маусым айында "Альберт көшесіндегі төбеде, Англия [Англикан] шіркеуінің жанында" баптисттік жиналыс үйі ашылды. Бұл жеке қауымдарды біріктіруге бағытталған күш-жігердің нәтижесі болды, ол келесі төрт он жыл бойы Джон Демпси (1822-1899) сияқты пасторлар басшылығымен жалғасты. 1840 жылдары Монреальде жұмыс істеген алғашқы баптист колледжінің түлегі Демпси өмірі бойы Квебек пен Онтариодағы (соның ішінде Ингерсоллдегі) бірнеше қауымдастықтарда пастор болып қызмет етті. Ингерсоллға зейнетке шыққаннан кейін, ол Оксфордта баптист колледжін дамытуға қатысты (кейін Торонтоға, содан кейін Гамильтонға көшірілді, қазіргі Макмастер университетінің негізі). Ингерсоллдегі біріккен қауым 1896 жылы Тамс-стрит-Саут және Кентербери-стрит көшелерінің солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан қызыл кірпіштен шіркеу ғимаратын салды. 1898 жылы шағын соққыдан кейін өрт шығып, ғимарат қирады, бірақ дереу сол жерде қайта жаңартылды. Бүгінгі күні де ол белсенді, қауымдық және христиандық шіркеу ретінде қызмет етеді.
Британдық методистік епископтық шіркеу
1850 және 1860 жылдары Американың оңтүстігінен қашқан құлдардың қауымы Ингерсолл қаласында пайда болды, оларға осы шіркеу қызмет көрсетті. Шіркеу 1860 жылдан 1900 жылға дейін Кэтрин көшесіндегі ғимаратқа ие болды. Оның ең белгілі пасторы – Соломон Питер Хейл (1815–1903), оның әсерлі уағыздары аймақтағы газеттердің назарын өзіне тартты.
Ингерсолл христиан реформация шіркеуі
Шіркеудің алғашқы қауымы 1850-ші жылдардың ортасында Нидерландыдан келді. 1955 жылы Король көшесіндегі сарай шіркеуге дейін жөнделді. 1973 жылы сарай сатылып, кейін 1975 жылы өртенді. 1976 жылы қауым алғашқы шіркеудің батысында 1,6 гектар (4 акр) жерде қайта құруға шешім қабылдады.
Халықтың қайта жаңғыру орталығы
1942 жылы қауым колледждің спорт залын сатып алып, кешенді қазіргі орнына көшірді.
Принцесса Елизаветаның қоғамдық орталығы
2012 жылы Принцесса Елизавета атындағы мемлекеттік мектеп Канаданың Веда институты атты қайырымдылық қорына сатылды және Веда ашрамы немесе демалыс орталығына айналдырылды.
Қасиетті Жүрек Рим-католик шіркеуі
Қауым 1838 жылы құрылды, оған миссионерлер қызмет етті. Бірінші шіркеу, ағаштан салынған ғимарат, 1850 жылы Джон көшесінде салынды. 1864 жылы ол приход деңгейіне көтерілді. Теймс-стрит-Норт және Белл-стриттің қиылысында орналасқан кірпіштен салынған шіркеу ғимараты 1879 жылы салынды, ол қаладағы ең биік құрылыстардың бірі және оның ішкі жағында көптеген майлы суреттер мен үлкен әйнек суреттері бар.
Құтқару армиясы
Қоғам 1884 жылы құрылған, ал шіркеу 1935 жылы салынған.
Сент-Джеймс англикан шіркеуі
1793 жылы Томас Ингерсоллдың серіктестеріне Темзадағы Оксфорд қалашығын берген кезде, губернатор Симко жаңа елді мекенді пастор Гидеон Боствик (1742–1793) басқарады деп үміттенеді. Боствик 1770 жылы Лондон епискобымен Сент-Джеймс сарайында диплом алған және 1793 жылға қарай Массачусетс штатының Грейт-Баррингтон қаласындағы Сент-Джеймс епископальдық (Англикан) шіркеуінен солтүстікке, оңтүстікке және шығысқа қарай көп шақырымға созылған, үлкен әрі танымал миссионерлік аймаққа ие болған. (Ол Томас Ингерсоллдың барлық некелерін сол жерде тойлаған). Боствик Томас Ингерсоллдың серіктестері арасында бірінші болып аталды, ал шіркеу үшін оның "белгілі бір қиындықтары" Симкоға оны осы жерге қоныстануға ынталандыру керек адам деп ойлатты. Боствик көшуге жан-жақты дайындық жасады, бірақ Үлкен Канадаға келмей тұрып, пневмониядан кенеттен қайтыс болды. Оның ұлдары мен қыздары бірнеше жылдан кейін көшіп келді, ал ұлы Генри Боствик (1782–1816) 1812 жылғы соғыста Оксфорд милициясына қолбасшылық ету үшін Исаак Брокпен тағайындалды. Оксфорд елді мекені, кейін Ингерсолл ауылы болған жерде, Гидеон қайтыс болғаннан кейін 40 жылға дейін тұрақты Англикан дін қызметкері болған жоқ, бірақ ол осы уақытқа дейін епископтың провинция бойынша жасаған сапарларына енгізілді. Жиналыс 1834 жылы пастор Джон Ротвеллдің (1797–1866) келуімен ресми түрде құрылды, ол Дублиндегі Тринити колледжін бітіргеннен кейін диплом алған. Епископ тағайындағаннан гөрі, Ротвелл өзі Ингерсолл ауылын жаңа мекені ретінде таңдады, отбасына егістік жер сатып алды және алғашқы бес жыл бойы ешқандай сыйақы сұрамастан өз қызметін ерікті түрде атқарды, соның ішінде қауымды қоғам үшін лайықты алғашқы шіркеуді салуға бағыттады. Ингерсоллдар сыйлаған жерді пайдаланып, ең биік төбеде (қазіргі Ерл көшесіндегі қарттар үйі орналасқан жер), ол 1840 жылы аяқталып, киеленді. Қазіргі шіркеу ғимараты қала әкімшілігінің жанындағы Оксфорд көшесінде 1868 жылы салынды. Бұл жұмысты Кристофер ағайындылары жүзеге асырды.
Сент-Полс пресвитериан шіркеуі
Қауым 1846 жылы құрылды. Бастапқыда ол Нокс Пресвитериан деп аталды, бірақ 1889 жылы Нокс, Эрскин және Сент-Эндрюс приходтарының бірігуінен кейін, бұл біріккен қауым Сент-Полс болып белгіленді. Нокс қауымының алғашқы күндері мен 1840 және 1850 жылдары Ингерсоллдегі пресвитериандар, баптистер, методистер және англикандар арасындағы қарым-қатынас туралы қызықты сипаттама (онлайн қолжетімді) Нокс шіркеуінің алғашқы пасторы, Rev. Роберт Уоллес (1820–1897) ұлы жазған. Кейде пресвитериан шіркеуі басқа шіркеулердегі "көшпенді" дін қызметкерлеріне шыдамайтын жандарды өз қатарына тартатын.
Үштік Біріккен шіркеуі
Біріккен шіркеу 1925 жылы Канададағы методист, пресвитериан және конгрегационалист шіркеулерін біріктіру мақсатымен ондаған жылдар бойы жүргізіліп келген ұлттық қозғалысты аяқтау үшін құрылды. Методистер бастапқыда 1700 жылдарда Англия шіркеуінде (Англикан шіркеуі) реформаторлар болды, бірақ реформалар қабылданбаған соң өз шіркеу қозғалысын құрды. Оксфорд поселкесіне келген алғашқы методист миссионерлері Томас Ингерсоллдың рұқсатымен келді, ол Гидеон Боствиктің уағыз айту қабілетінің жоғалуын қайғырды, бірақ рухани басшылықтың басқа да формаларының қажеттігін сезді. Оның екі қызы кейіннен методист миссионерлеріне үйленді. 1820 жылдары Ингерсолл ауылы өскен кезде методистер Оксфорд көшесіндегі ағаштан салынған мектепті құдайға табыну үшін пайдаланды және 1834 жылы Джон Ротвелл келгенде англикандықтармен бөлісті. Ауылда методистердің екі тармағы дамыды, олардың әрқайсысы 1850 жылдары өз шіркеу ғимаратын салды (Чарльз көшесінде, Оксфорд көшесінің басындағы епископалдық методистер және Оксфорд көшесінде, қалалық әкімшілік ғимаратының қарсы жағындағы веслиандық методистер). Веслиандықтар үшін 1865 жылы Кинг-стрит-Уэсттегі алғашқы "Екі мұнаралы" шіркеу салынды. Жылдар өте келе ол кеңейтіліп, қаладағы кейбір пресвитериандықтармен бірге екі методист қауымының да үйіне айналды. Оған қосылған үш кіреберіс және "Үштік" деген ат бірліктің символы болды.
Бейсбол
Жаңа Англияның Темзадағы Оксфорд қаласына қоныс аударғандар қазір бейсбол деп аталатын таяқ пен доппен ойналатын ойынның ерте нұсқасын әкелді. Бұл ойын 1790 жылдары Грейт Баррингтон аймағында ойналды және Оксфордтың алғашқы кезеңіндегі Королеваның туған күні тойлауларының бір бөлігі болды. Доктор Фордтың жазбаларында бұл мәңгілікке қалды, соның арқасында жақын орналасқан Бичвилл Канадада бейсболдың туған жері ретінде танылды. 1860 жылдары Оксфордтан бастау алған Канада чемпионатының жүйесі құрылды. Ингерсолл командасы 1868 жылы чемпиондық атақты жеңіп алды және 1870 жылдары американдық командалармен өткен матчтарда өнерлерін көрсетті. 1930 жылдары Ингерсоллдың жартылай кәсіби командасы құрылды, ол 1908-1995 жылдары өмір сүрген, Ниссури ауданынан шыққан керемет питчер Оскар "Лефти" Джаддты (1908–1995) шақырды. Ол команданы провинциялық чемпионатқа жеткізіп, кейін АҚШ-та кәсіби ойыншы ретінде мансабын бастауға көмектесті.
Хоккей
Оксфордта ұйымдастырылған хоккейдің ең табысты жылы, әрине, 1954-55 маусымы болды. Вудстоктың «Жауынгерлері» осы жылы сенсация тудырған жас Бобби Халлды Юниор B командасына шақырды және провинциялық чемпионатты жеңіп алды. Бұл оқиғаның қуаты жұқпалы болды. Бобби Ингерсолл қаласының орталық бильярд залында көңіл көтеретін, ал қаладағы және Тилсонбургтегі хоккейшілер одан шабыттанып, өз командаларын жаңа деңгейге көтерді. Сол жылы Ингерсоллдың «Ремс» командасы Юниор C провинциялық чемпионатын ұтып алды, ал Тилсонбург А лигасының жеңімпазы атанды.
Велоспорт
1890 жылдары велосипедпен саяхаттау кеңінен танымал болған кезде, демалыс күндері бос уақытта 100 мильдік қашықтықты жүріп өту, яғни "ғасыр" аяқтау – шеберліктің белгісі саналды. Қаланың барлық уақыттағы ең ұлы велоспортшысы – Дуг Карр (1910-1994) болды. Ол 1937 жылдан 1939 жылға дейін 60 000 мильден астам қашықтықты велосипедпен шарлап, әлемді айналды. Содан кейін ол бұл жетістігін тойлау үшін лекциялық сапар жасады және Ингерсоллде кітап және қытай ыдыс сататын дүкенін ашты. Оның сақтап қалған заттары Ингерсолл ірімшік және ауыл шаруашылығы музейінде сақталады, ал оның күнделіктері, фотосуреттері мен саяхат жылдарынан қалған құжаттары Онтарио мұрағатында бар. Торонтодағы Йорк университетінде өткен HASTAC 2013 конференциясында жасалған баяндамадан онлайн-архив құрылды, сондай-ақ көптеген басқа да онлайн-жинақтар қолжетімді.
Мектептің жеңіл атлетикасы
Өткен ғасырдың көп бөлігінде Ингерсолл қаласындағы бастауыш мектептер әр жыл сайын қала аренасында ата-аналардың көңілін көтеру үшін мамыр айында би және әннен тұратын фестиваль бағдарламасын, сондай-ақ барлық мектептердің Виктория паркіне шерумен өткізілетін және жабық трибуналардың алдындағы алаңдарда спорттық жарыстар ұйымдастырылатын "Дала күні" бағдарламасын бірлесіп ұйымдастырды. Жоғары сыныптардағы мектеп кеңестері округтағы барлық жоғары мектептердің командалары арасында жарыстарды ұйымдастыру үшін ынтымақтасты. 1958 жылы бұл Оксфорд, Элгин және Норфолк округтерінің жоғары мектептері арасында үш округтік жеңіл атлетика чемпионатының құрылуына әкелді, бұл Батыс Онтарио орта мектептерінің жеңіл атлетика қауымдастығы (WOSSAA) чемпионатына қатысу құқығын анықтау үшін алдын ала кезең болды. 1998 жылы мектеп кеңестері бірігіп, қазіргі Темза аңғары аудандық мектеп кеңесін құрғанда, үш округтік жарысқа Оксфорд, Элгин және Миддлсекс округтері де қосылып, WOSSAA чемпионатына іріктеу турнирі ретінде өткізіле бастады. Ингерсолл 1968 жылы IDCI Blue Bombers аға командасының жеңістері арқасында футболдан алғашқы үш округтік чемпионатын жеңіп алды. 2018 жылға дейін IDCI қыздар хоккей командасы үш жыл қатарынан WOSSAA чемпионатының финалына жетті. Рейтингтер, турнир кестесі және чемпиондар туралы ақпарат Темза аңғары аймақтық жеңіл атлетика веб-сайтында жарияланады.
Үлкен ірімшік
Ингерсоллдің оңтүстігінде, 119-шы тас жолынан солтүстікке қарай орналасқан, 401-ші тас жолынан солтүстікке қарайғы бірінші шығу орналасқан Elm Hurst Inn қонақ үйінің жанында, Джеймс Харристің кооперативтік ірімшік фабрикасының орнын көрсететін тақта орналасқан. Онда 7,300 фунт салмақты алып "Биг Чиз" ірімшігі жасалған. Осы алып шыршаны жасауға сегіз күн кеткен, ал арнайы салынған қоймада үш ай пісірілген. 1866 жылдың тамызында "Үлкен ірімшік" алты жылқымен тартылған өзгертілген вагонмен Ингерсолл теміржол станциясына жеткізілді. Ол Саратогадағы Нью-Йорк штатының жәрмеңкесінде көрсетілді, содан кейін Англияға жіберілді, онда оны Ливерпуль саудагері сатып алды.
Бірінші ірімшік фабрикасы
Ингерсолл поштасында орналасқан тарихи тақта 1864 жылы Оксфорд округінің Норвич ауылының жанында Канададағы алғашқы ірімшік фабрикасының құрылуын еске алады. Онтариодағы кооперативтік фабрикалар жүйесінің жылдам және кең таралуы Канададағы қазіргі сүт өнеркәсібінің басталуын білдірді. Канадалық сүт өндірушілер қауымдастығы 1867 жылы Ингерсолл қаласында құрылды. Эйми Сэмпл Макферсон (1890–1944). Эйми Кеннеди Салфорд маңындағы фермада дүниеге келген. Құтқару Армиясының казармасында өсті, Ингерсолл. Ингерсоллдегі Пентикосталдық жаңаруда дінге келді және 17 жасында Роберт Семплге, Пентикосталдық уағызшыға тұрмысқа шықты. Жұбайлар Ингерсоллден Қытайға миссионерлік қызметке кетті, онда оның күйеуі қайтыс болды. Содан кейін ол америкалық Гарольд Макферсонға қайта тұрмысқа шықты, содан бері оның аты Эйми Сэмпл Макферсон. Лос-Анджелесте тұратын ол радио евангелисі және Foursquare шіркеулер желісінің негізін қалаушы ретінде өркендеді. Өз заманының ең танымал әйел евангелисі, уағыздаушы сенсациялық, отбасылық өмірінде даулы болды. Альфред Люкинг (1856–1929), Джеймс Томпсон Макклири (1853–1924) және Фрэнк Макдоно (1846–1904) – Америка Құрама Штаттарында табысқа жеткен «Ингерсолл ескі түлектері». 1904 жылы Люкинг Мичиган штатының Детройт қаласынан Демократ конгрессмені болды, Макклири Миннесота штатынан Республикалық конгрессмен, ал Макдоно Висконсин штатының сенаторы болды. Конгресс ғимаратында кездескенде Люкинг пен Макклири олардың Ингерсоллде бір-бірінен екі блок қашықтықта туғанын білді. «Қырқ жыл бұрын мен Ингерсоллдегі әрбір адамды білдім және олар мені білді», – деді Ингерсолл орта мектебінде білім алған Макклири. Люкинг солай емес: оның ата-анасы ол екі жаста болғанда Мичиганға көшіп кетті. Макдоно 17 жасында Висконсинге көшіп кетті. Дэвид Маником (1960 ж.т.), канадалық автор Маникомның «The Burning Eaves» (2003) поэзиясы 2004 жылғы генерал-губернатор сыйлығының финалисі болды, ал «Progeny of Ghosts» (1998) Квебек жазушылар федерациясының беймәлім әдебиетке арналған сыйлығын жеңіп алды және Ұлттық жазушылар қорының Viacom сыйлығына үміткер болды. Марк Хоминик (1982 ж.т.), аралас жекпе-жекші, бұрынғы TKO Major League MMA қауырсын салмақтағы чемпионы және зейнеткер UFC жекпе-жегі. Алансон Харрис (1816–1894), әкесінің орман шаруашылығында жұмыс істеді және Ингерсоллде мектепке барды. Әкесімен бірге 1841 жылы Брант округінде арақ диірменін құрды, содан кейін 1857 жылы Бимсвиллде құю цехын сатып алып, ауыл шаруашылығы құралдарын өндірді. 1872 жылы бизнесін Брантфордқа көшірді. Ингерсоллдегі отбасы мүшелеріне барып тұруын жалғастырды. 1891 жылы Massey Harris компаниясын құру үшін үш компаниямен бірікті. 1894 жылы қайтыс болды. Кен Армстронг (1953 ж.т.). 1953 жылдың 12 қазанында Ингерсоллде туған, Хак пен Рут Армстронгтың ұлы. Канадалық Олимпиадалық суға түсуші, Монреаль Олимпиадасында, 1976 ж., және Мәскеу Олимпиадасында, 1980 ж. Канада ұлттық құрамасының жаттықтырушысы, 1984 ж., АҚШ ұлттық құрамасы, Сидней 2000. Джордж Хейс (1914–1987). Монреальде туып, Ингерсоллде өсті. НХЛ сызық шегі, 1945–65 жж. 1000 ойын өткізген алғашқы сызық шегі. 1988 жылы НХЛ Хоккей даңқы залына сайланды. Ингерсоллде зейнеткерлікке шығып, жергілікті спорт жөніндегі бард ретінде екінші мансабын бастады. Ричард Пеннефатер Ротвелл (1836–1901), азаматтық, механикалық, тау-кен инженері, тау-кен өнеркәсібінде инженерлік стандарттарды жақсартуды қажырсыз жайылтатын автор, редактор, баспагер және ұйымдастырушы ретінде танымал. Ингерсоллде, Рев. Джон Ротвеллдің ұлы ретінде дүниеге келді.
Alanson Harris (1816–1894), worked on his father's bush farm and attended school in Ingersoll. With his father, established a saw mill in Brant County, 1841, then bought a foundry and manufactured agricultural implements in Beamsville, 1857. Moved his business to Brantford, 1872. Continued to visit his family members in Ingersoll. Merged with three other companies to form the Massey Harris Company, 1891. Died 1894. Ken Armstrong (b. 1953). Born Ingersoll 12 October 1953, son of Huck and Ruth Armstrong. Canadian Olympic diver at Montreal Olympics, 1976, and Moscow Olympics, 1980. Coach of Canadian national team, 1984, and US national team, Sydney 2000. George Hayes (1914–1987). Born in Montreal but grew up in Ingersoll. NHL linesman, 1945–65. The first linesman to work 1,000 games. Elected (posthumously) to the NHL Hockey Hall of Fame in 1988. Retired in Ingersoll to a second career as local sports bard. Richard Pennefather Rothwell (1836–1901), civil, mechanical, mining engineer, famous as an author, editor, publisher and organizer who tirelessly promoted improved engineering standards in the mining industry. Born in Ingersoll, the son of Rev. John Rothwell.