Кіріспе

Австралияның Ұлттық галереясы (NGA), бұрын Австралия Ұлттық галереясы деп аталған, Австралияның ұлттық өнер мұражайы және Австралиядағы ең ірі өнер мұражайларының бірі болып табылады, онда 166 000-нан астам өнер туындылары сақтаулы. Австралия астанасы Канберрада орналасқан, ол 1967 жылы Австралия үкіметімен ұлттық мемлекеттік өнер мұражайы ретінде құрылған. 2022 жылғы мәлімет бойынша, оған Ник Мицевич жетекшілік етеді.

Құру

Австралияның көрнекті суретшісі Том Робертс, бірінші премьер-министрі Эдмунд Бартоннан бастап, Австралияның әртүрлі премьер-министрлеріне лобби жасады. 1910 жылы премьер-министр Эндрю Фишер бұл идеяны қабылдады, ал келесі жылы Парламент алты саяси лидерден тұратын екіпартиялық комитет құрды – Тарихи ескерткіштер комитеті. Комитет австралиялық суретшілердің салуымен Австралияның генерал-губернаторларының, парламенттік лидерлердің және федерацияның негізгі "әкелерінің" портреттерін жинауды шешті. Бұл 1973 жылға дейін өнер туындыларын сатып алуға жауапты болған Ұлттық өнер кеңесші кеңесінің құрылуына әкелді. Алайда, Парламент кітапханасы комитеті де Ұлттық парламент кітапханасының Австралия коллекциялары үшін суреттер жинады, оның ішінде пейзаждар, атап айтқанда, 1918 жылы Том Робертстің «Аллегро кон брио, Бурк Сент Вест» туындысын сатып алу. Галерея ашылғанға дейін бұл суреттер Парламент үйінің маңында, елшілік миссиялары мен штаттық галереялар сияқты Ұлттық кеңселерде көрсетілді. 1912 жылдан бастап Канберрада коллекцияны орналастыру үшін тұрақты ғимарат салу Ұлттық өнер кеңесші кеңесінің басты міндеті болды. Дегенмен, осы кезеңде екі дүниежүзілік соғыс пен экономикалық депрессия болды және үкіметтер әрқашан маңыздырақ міндеттері бар деп есептеді, соның ішінде 1920 жылдары Канберра мен Ескі Парламент үйінің бастапқы инфрақұрылымын салу, сондай-ақ 1950 және 1960 жылдардың басында Канберраның қарқынды кеңеюі, үкіметтік кеңселерді, Берли Гриффин көлін және Австралия Ұлттық кітапханасын салу. 1965 жылы Ұлттық өнер кеңесші кеңесі, ақыры премьер-министр Роберт Мензиесті галерея құру үшін қажетті қадамдар жасауға көндірді. 1967 жылдың 1 қарашасында премьер-министр Харольд Холт үкімет ғимаратты салуға кірісетінін ресми түрде жариялады.

Орналасқан жері

Ғимараттың дизайны оның орналасқан жерін нақтылаудағы қиындықтармен күрделі болды, бұл Парламенттік үшбұрыштың жоспарлауына байланысты еді. Басты мәселе жаңа Парламент үйінің соңғы орны болды. Канберраның 1912 жылғы Гриффин жоспарында Парламент үйі Капитал төбесі мен Уақытша Парламент үйі арасындағы Камп Хиллге салынуы тиіс еді, ал Капитал төбесінің үстіне Капитолий салынуы жоспарланған. Ол Капитолийді "халықтық қабылдаулар мен салтанаттарға арналған немесе мұрағаттарды сақтау және Австралияның жетістіктерін еске алу үшін жалпы әкімшілік құрылым" ретінде көріп отырды. 1960-шы жылдардың басында Ұлттық астананы дамыту комиссиясы (NCDC) 1958 және 1964 жылғы Холфорд жоспарларына сәйкес, жаңа Парламент үйінің орнын Бурли Гриффин көлінің жағалауына көшіруді ұсынды, оның оңтүстік жағында көптеген ғимараттармен қоршалған үлкен Ұлттық алаң салынуы тиіс еді. Галерея басқа ұлттық мәдени институттармен бірге Капитал төбесінде салынуы жоспарланған. 1968 жылы Эдвардс Мадиган Торзильо және серіктестерінің Колин Мадиган дизайны конкурста жеңіске жетті, бірақ соңғы орны күмәнді болғандықтан ешқандай дизайн аяқталған жоқ. Премьер-министр Джон Гортон былай деді:
"Байқаудың мақсаты ғимараттың соңғы дизайнын емес, галереяның нақты дизайнын жасауға тағайындалатын күшті және шығармашыл сәулетшіні таңдау болды". Гортон 1968 жылы Парламентке жаңа Парламент үйі үшін Холфордтың көл жағалауындағы орнын бекітуді ұсынды, бірақ Парламент бас тартты, содан кейін Кемп Хилл және Капитал Хиллдегі жерлер зерттелді. Нәтижесінде, үкімет Галереяны Капитал төбесінде салу мүмкін емес деп шешті. 1971 жылы үкімет Король Эдвард террасасы мен Галерея арасындағы, жоспарланған Ұлттық алаңның шығыс жағындағы жерді таңдады. Көл жағалауындағы Парламент үйінің жобасы енді күмәнді болғанмен, ұлттық институттар мен мемлекеттік кеңселермен қоршалған (қоғамдық тұрақтарды жасыру үшін) көтерілген Ұлттық алаң салу жоспарланған күйінде қалды. Мадиганның міндеттеріне Галерея, Австралияның Жоғарғы сотының ғимараты және оларды Парламенттік үшбұрыштың жер осінің ортасындағы көтерілген Ұлттық алаңмен байланыстыратын аймақ кірді, ол батыс жағындағы Ұлттық кітапханаға дейін созылды.

Жобаны әзірлеу

Мадиганның соңғы дизайны Ұлттық Капиталды Даму Комиссиясы (NCDC) Джеймс Джонсон Суини мен Джеймс Моллисонның қатысуымен дайындалған тапсырмаға негізделген. Суини 1952–1960 жылдар аралығында Гуггенхайм мұражайының директоры, ал Хьюстон қаласындағы Көркемөнер мұражайының директоры болды және өнерді көрсету және сақтау мәселелері бойынша кеңесші ретінде тағайындалды. Моллисон 1989 жылы: «Ғимараттың мөлшері мен пішіні Колин Мадиган мен Дж. Дж. Суини және Ұлттық Капиталды Даму Комиссиясы арасында белгіленді. Мен интерьердің немесе экстерьердің сыртқы түрін өзгерте алмадым. Бұл өнерді орналастырылған кеңістіктен гөрі маңыздырақ көрсетуге өте қиын ғимарат», – деді. Ғимараттың құрылысы 1973 жылы басталды, ал премьер-министр Гоф Уитлэм тақта ашты. Құрылысты Ұлттық Капиталды Даму Комиссиясының бақылауымен PDC Constructions жүзеге асырды және 1982 жылы Уитламның ізбасары Малкольм Фрейзер премьер-министр болған кезде Елизавета II ресми түрде ашты. Ғимараттың құны 82 миллион доллар болды. 1975 жылы NCDC Ұлттық алаң жоспарынан бас тартып, аумақты табиғи жер бетінен бес метр биіктікте, бұрын ұлттық институттармен байланыс құру жоспарланған, бірақ енді жоқ қалды және кеңістіктің тек бір бөлігін ғана алып жатқан, Ұлтаралық келісім алаңына (Reconciliation Place) жанында қалдырды, ол бастапқыда көзделген ғимараттардың ауқымын толықтыра алмады.

Директордың міндетін атқарушыны тағайындау

Коммуналдық өнер кеңесі Батыс Австралия және Квинсленд өнер галереяларының бұрынғы директоры Лори Томас директор болып тағайындалуын ұсынды, бірақ премьер-министр Джон Гортон бұл ұсыныс бойынша ешқандай шара қолданбады, себебі ол 70 жасқа толып тұрған Джеймс Джонсон Суиниді тағайындауды жөн көрді. Джеймс Моллисон 1969 жылдан бастап Премьер-министр кеңсесінде көрмелер жөніндегі қызметкер болып жұмыс істеді. Австралия Ұлттық галереясының директоры тағайындалмауы Үкіметті Моллисонды Колин Мадиган басқаратын сәулетшілермен бірге ғимараттың дизайнын әзірлеуге қатыстыруға мәжбүр етті. 1970 жылдың қараша айында Коммуналдық өнер кеңесі оны директордың орынбасары (даму) лауазымына қайта тағайындауды ұсынды. 1971 жылдың мамыр айында Гортон биліктен құлағаннан кейін Үкімет Мадиганның ғимарат эскиздерін бекітті. Жаңа премьер-министр Уильям МакМахон 1971 жылдың қазан айында Моллисонды Австралия Ұлттық галереясының директоры міндетін атқарушы болып тағайындағанын жариялады. Құрылысқа тендерлер 1972 жылдың қараша айында жарияланды, бұл МакМахон үкіметінің 1972 жылғы желтоқсан сайлауында жеңіліске ұшырауына аз уақыт қалғанда болды.

Ғимарат және бақ

Ұлттық галерея ғимараты 20-шы ғасырдың аяғындағы брутализм стилінде салынған. Ол бұрышты көлемдермен және шикі бетон беттермен сипатталады және Австралияның туған жерде өсетін өсімдіктері мен ағаштарымен отырғызылған мүсіндік бақтармен қоршалған. Ғимараттың геометриясы үшбұрышқа негізделген, бұл келушілер үшін ең айқын түрде негізгі қабаттың күмбезді төбесі мен плиткаларында көрінеді. Мадиган осы құрылғы туралы былай деді: «Сәулеттік тұжырымдаманың мақсаты – жобаның грамматикасына еркіндік сезімін сіңіру, соның арқасында ғимарат өзгерістерге бейімделе алады, бірақ әрқашан өзінің нағыз мақсатын сақтайды». Бұл геометрия ғимараттың ішінде жалғасады және үшбұрышты баспалдақ шахталарында, бағаналарда және ғимарат құрылымдық элементтерінде көрінеді. Ғимарат негізінен темірбетоннан, сыртқы қабырғасы бұтамен қапталған бетоннан тұрғызылған, ол бастапқыда ішкі қабырғалардың бетін де құрады. Соңғы уақыттарда ішкі қабырғалар боялған ағашпен жабылған, бұл көркем туындыларды көрсетуде икемділікті арттыруға мүмкіндік берді. Ғимараттың жалпы ауданы 23 000 м² құрайды. Дизайн көркем туындыларды көрсету және сақтау үшін, сондай-ақ галереяның кураторлық және қолдау көрсету қызметкерлерін орналастыру үшін кеңістік ұсынады. Мадиганның дизайны Свинидің спиральді жоспарды ұсынуына негізделген, ол әртүрлі өлшемдегі өнер туындыларын көрсетуге арналған галереялардың тізбегін және оларды көрсету тәсілінде икемділікті қамтамасыз етуге мүмкіндік береді. Галереялар үш деңгейден тұрады. Негізгі қабаттағы галереялар кең, және олар Австралияның аборигендері мен халықаралық (яғни еуропалық және американдық) коллекцияларын көрсетуге арналған. Төменгі қабатта да үлкен галереялар бар, бастапқыда мүсіндерді орналастыру үшін жоспарланған, бірақ қазір Азия өнерінің коллекциясын көрсетуге қолданылады. Ең жоғарғы қабатта кішкентай, жақын галереялар орналасқан, қазір олар галереяның Австралия өнерінің коллекциясын көрсетуге арналған. Свини табиғи жарық көздері коллекциялардан көз алаңдатпауы тиіс екенін ұсынған, сондықтан жарық көздері бұрыс бағытталған болуы керек. Жоғары сот және Ұлттық галерея ауданы 2007 жылдың қараша айында Австралияның Ұлттық мұра тізіміне қосылды.

Кейінгі кеңейтулер

Галерея екі рет кеңейтілді, алғашқысы 1997 жылы ғимараттың шығыс жағында жаңа уақытша көрме галереяларын салу болды, бұл PTW Architects компаниясының Эндрю Андерсонс жобалаған ірі масштабты уақытша көрмелерді ұйымдастыруға арналған. Бұл кеңейтуге Фиона Холл жобалаған мүсіндік бақ кіреді. 2006 жылғы жаңарту жобасы және жаңа кіреберіс Макгрегор Коксалл ландшафттық архитектура және қалалық дизайн компаниясының Адриан Макгрегор жобалаған үлкен Австралия бағымен толықтырылды. Директор Брайан Кеннедидің қызмет ету кезеңінде Король Эдвард террасасына қарап тұрған жаңа "алдыңғы" кіреберіс салу туралы ұсыныстар да жасалды. Мадиган бұл ұсыныстарға және олардың архитектор ретінде оның авторлық құқықтарына кедері келтіруіне қатысты алаңдаушылығын білдірді, сондай-ақ бұл өзгерістерге байланысты алаңдаушылықтарын жеткізді. Бұрынғы директор Бетти Чурчер Мадиганды қатты сынға алды және журналиске: «Архитектордың «өлген қолы» ғимаратқа мәңгілікке жабысып тұра алмайды» деді. Рон Радфорд директор болғаннан кейін, ол тапсырманы кеңейтіп, жергілікті өнер коллекциясын көрсетуге және Король Эдвард террасасының алдындағы жаңа Австралия бағын құруға арналған жаңа галереялар жиынтығын қосты. Өнер және спорт министрі, сенатор Род Кемп 2006 жылдың 13 желтоқсанында Австралия үкіметінің Австралияның Ұлттық галереясындағы ғимаратты жақсарту жобасына 92,9 миллион доллар, соның ішінде бұрын бекітілген ғимаратты жөндеуге 20 миллион доллар бөлетінін хабарлады. Ғимаратты жақсарту галерея ғимаратына қоғамдық қолжетімділікті жақсарту және көрме алаңын, әсіресе Австралияның жергілікті өнерінің коллекциясын ұлғайту үшін жаңа келу және кіру мүмкіндіктерін жасау мақсатында жүзеге асырылды. Түпкілікті галереялар мен жаңа кіреберіс жобасының 1-кезеңі 2010 жылдың 30 қыркүйегінде Австралияның генерал-губернаторы Квентин Брайс тарапынан ресми түрде ашылды. Белгілі сәулет сыншысы Элизабет Фарреллидің пікірінше, жаңа кеңейтудің үш негізгі міндеті болды: «Қолданыстағы сәулетпен үйлесімді болу, нәтижесінде пайда болған құрылымға жаңа көше «мекенжайын» беру және коллекцияны ілу үшін логикалық, түсінікті және құрметті кеңістік құру».

Мүсіндік бақтарды жаңарту

2021 жылы мүсін бағын жаңарту жобасы басталды. Жобаның бір бөлігі ретінде 2021 жылдың қыркүйегінде галерея Линди Лиден алып мүсінге тапсырыс берді, оның биіктігі жоғары және ол уороборос (өз құйрығын жейтін жыланды бейнелейтін ежелгі символ) негізінде жасалған, галереяның басты кіреберісіне жақын орналастырылуы тиіс. 2024 жылы аяқталуы күтілетін бұл мүсін NGA-ның қазігі күнге дейінгі ең қымбат тапсырысы болып табылады.

Директорлық

1976 жылы жаңа құрылған ANG кеңесі Джеймс Моллисон 1971 жылдан бері атқарып келген қызметке тұрақты директорды іздеу туралы хабарлады. 1977 жылы жаңа премьер-министр Малкольм Фрейзер Моллисонды директор етіп тағайындауды жариялады.

Джеймс Моллисон

Джеймс Моллисон галереяны құрумен және негізінен австралиялық картиналардан жиналған коллекцияны қазіргі батыс өнерінің көрнекті туындыларын сатып алу арқылы дамытумен танымал. Ең әйгілі сатып алулар – 1974 жылы Джексон Поллоктың «Blue Poles» (1,3 млн доллар) және Виллем де Кунингтің «Woman V» (650 000 доллар) картиналарын сатып алу болды. Бұл сатып алулар сол кезде көп дау тудырды, бірақ қазір көрегендікпен жасалған қадамдар деп есептеледі. Ол сыйлықтардың көмегімен басқа да коллекцияларды толықтырды. 1973 жылдан бастап Моллисон Филип Моррис компаниясынан ANG үшін қазіргі заманғы австралиялық фотосуреттерді сатып алуға қаржыландыру алды, бірақ Иан Норт 1980 жылға дейін Фотосуреттер қорының кураторы болып тағайындалмады. 1975 жылы Артур Бойд Галереяға өзінің бірнеше мың туындысын сыйға берді. 1977 жылы Моллисон Санди Ридті Сидни Ноланның тамаша «Нед Келли» сериясын ANG-ге сыйлауға көндірді. Нолан бұл картиналарға Ридтің құқығын ұзақ уақыт мойындамаған, бірақ сыйлық олардың арадағы дауды шешті. 1981 жылы Альберт Такер мен оның әйелі Галереяға Такердің коллекциясынан үлкен бөлігін сыйға берді. Осы және соңғы кездері жасалған сыйлықтардың нәтижесінде Галереяда Австралия өнерінің ең толық және ең бағалы коллекциясы жиналды. Ол сонымен қатар көптеген кезеңдік көрмелер ұйымдастырды, олардың ең танымалсы – 1984 жылғы «Ұлы импрессионистер» көрмесі. Оның орнын баскан Бетти Чёрчер 1990 жылы ол «аңызға айналған және өзі жеке күшімен үлкен, жан-жақты коллекцияны бастап құрған; ол жиырма жылдан астам уақыт бойы коллекцияны ерекше шеберлікпен басқарды, ал мекемені жеті жыл бойы басқарды – бұл шынымен оның Галереясы, оның кәсіби жетістігі болды» деді.

Бетти Чурчер

Бетти Чурчер 1990 жылы директор болды. Ол бұрын Батыс Австралия өнер галереясының директоры қызметін атқарған. Ұлттық галерея директоры болған кезінде, ол блокбастер көрмелерге деген құштарлығы үшін "Бетти Блокбастер" деп аталды. Чурчер ғимараттың шығыс жағында жаңа галереялар салуды бастады, олар 1998 жылдың наурыз айында ашылды және ірі ауқымды уақытша көрмелерге арналды. Оның басшылығымен галереяның атауы Австралия Ұлттық галереясынан қазіргі атауына өзгертілді. Оның қызмет еткен кезеңінде галерея көптеген өнер туындыларының ішінде Артур Стритонның "Алтын жаз, Иглмонт" картинасын 3,5 миллион долларға сатып алды. Бұл жеке меншікте сақталған Хайдельберг мектебінің соңғы маңызды туындысы болды.

Брайан Кеннеди

1997 жылы Брайан Кеннеди директор болып тағайындалды. Ол Австралия бойынша көшпелі көрмелер мен жәрдемдесу бағдарламасын кеңейтті, шетелде австралиялық өнердің бірнеше маңызды көрмелерін ұйымдастырды, мұражайдағы көрмелер санын арттырды және кең ауқымды мультимедиалық сайтты дамытуды қадағалады. Екінші жағынан, ол өзінің алдыңғы іскері Чурчердің танымал көрмелерге баса назар аударуын тоқтатты. Оның директорлық қызметі кезінде Австралияның Ұлттық галереясы ғимаратты жақсарту үшін үкіметтен қолдау алды, сондай-ақ маңызды жеке қаржылық көмектер мен корпоративтік демеушіліктерді иеленді. Жеке қаржыландыру оның 1999 жылы Дэвид Хокнидің «Үлкен Гранд Каньон» туындысын 4,6 миллион долларға, Люциан Фрейдтің «Сезаннан кейін» туындысын 7,4 миллион долларға, ал 2001 жылы Рон Муэк авторы болған «Жүкті әйел» туындысын 800 000 долларға сатып алуына мүмкіндік берді. Ол галереяға кірудің тегін екенін де жариялады, бірақ маңызды көрмелерге кіру ақылы болды. Кеннеди Галереяға жаңа кіреберіс салу үшін күш-жігер жұмсады, ол Король Эдуард террасасына қарап тұруы керек еді, бірақ бұл оның өкілеттігі кезінде іске аспады. Кеннедидің «Sensation» көрмесін (Австралияның Ұлттық галереясында 2000 жылдың 2 маусымынан 13 тамызына дейін жоспарланған) тоқтатуы көп дау тудырды, өйткені көптеген адамдар мұны цензура деп қарады. Бұл көрмені Саатчи галереясының жас британдық суретшілері жасаған. Оның ең даулы жұмысы Крис Офилидің «Қасиетті Мариям» картинасы болды, ол пілдің зәрін қолданды және құдайға қарсы сөйлеген деп айыпталды. Нью-Йорк қаласының сол кездегі мэрі Рудольф Джулиани көрмені «католиктерді қорлау» және «дінге қарсы агрессивті, қатыгез, көңілсіз шабуыл» деп айыптап, оған қарсы науқан жүргізді. 1999 жылдың қарашасында Кеннеди көрмені тоқтатып, Нью-Йорктегі оқиғалар «өнер туындыларының көркемдік құндылығы туралы пікірталасқа тосқауыл қойды» деді. Кеннедиге кондиционерлер қызметкерлердің денсаулығына зиян келтіріп, қатерлі ісікке шалдықтыруы мүмкін деген айыптар тағылды. Ол кондиционерде қандай да бір мәселе жоқ екенін жоққа шығарса да, мәселені «жасырып қойды» деген пікірлер тарады. Кондиционерлер 2003 жылы жөнделді. Кеннеди 2002 жылы өзінің келісімшартының мерзімін ұзартуға ниеті жоқ екенін мәлімдеді. Ол бұл үшін үкімет тарапынан қысым көрсетілгенін жоққа шығарды.

Рон Радфорд

2004 жылдың соңында Рон Радфорд директор болып тағайындалды. Бұрын Оңтүстік Австралия өнер галереясының директоры қызметін атқарған. Радфорд галереяның ескі шеберлер коллекциясын (19 ғасырға дейінгі еуропалық өнер) мемлекеттік галереяларға ұзақ мерзімді көрмеге беруге ұсыныс жасады, сонымен қатар "Моллисон қазіргі коллекцияға контекст беру үшін жинаған, 30-дан аз картинадан тұратын коллекцияның көпшілікке күшті әсер ете алмайтынын" айтты. Галереяның өзінің күшті жақтарына – 20 ғасырдың бірінші жартысындағы еуропалық өнерге, 20 ғасырғы американдық өнерге, фотографияға, азия өнеріне және 20 ғасырғы суреттер коллекциясына назар аударуы керек екенін, сондай-ақ австралиялық коллекциядағы кемшіліктерді толтыру қажеттігін атап көрсетті. 2005 жылдың қыркүйегінде Василий Кандинскийдің "Делюж II эскизі" галереяға 35 миллион долларға ұсынылғаны туралы көптеп хабар тарады. Бірақ галерея бұл сатып алудан кейін бас тартты. Радфорд галереяға жаңа кіреберіс салуға және қаржыны тартуға, сондай-ақ аборигендер галереяларын, қоғамдық және функционалдық аймақтарды кеңейтуге үлкен үлес қосты. Коллекцияны дамыту барысында абориген өнерінің көптеген туындыларын сатып алды, оның ішінде Альберт Наматжираның суреттерінен тұратын ең ірі коллекция және Джеймс Турреллдің мүсіні мен инсталляциясы (2010) ерекше көзге түсті.

Жерард Воган

2014 жылдың қазан айында Джерард Воган 10 қарашадан бастап Австралия Ұлттық галереясының жаңа директоры болары жарияланды. Ол 1999 жылдан 2012 жылға дейін Виктория Ұлттық галереясының директоры қызметін атқарды. 2014 жылы галерея антиквариат сатушысы Субхаш Капурды Нью-Йорк Жоғарғы сотына 2008 жылы 5,6 миллион австралиялық долларға сатып алынған Шива Натараджаның 11 ғасырлық мүсінінің Тамил Надудағы үнді ғибадатханасынан ұрланғаны туралы дәлелдерді жасырғаны үшін сотқа берді. Үндістан үкіметі мүсінді қайтаруды ресми түрде сұрағандықтан, Ұлттық галерея билеуші Шиваның қола мүсінін өз еркімен көрмеден алып тастады.

Ник Мицевич

2018 жылдың сәуір айында Оңтүстік Австралия өнер галереясынан тағайындалған NGA директорларының үшіншісі – Ник Мицевичтің шілде айының басында қызметке кіретіні жарияланды.

Әйелдер аспанның жартысын ұстап тұр

"Әйелдер аспанның жартысын ұстап тұр" – 1995 жылдың наурыз-сәуір айларында Халықаралық әйелдер күніне арналған үлкен көрме болды. Оған "Сидней дизайны" атты көшпелі көрме де кірді. Көрме БҰҰ-ның Халықаралық әйелдер жылының ұлттық мерекелеуінің бір бөлігі болды, ал онымен бірге шыққан "Ұлттық әйелдер суретшілерінің кітабын" Джоан Керр редакциялады. Галереяның өзінің коллекциясынан шамамен 300 туындыдан тұратын көрмеге Агнес Гудсир, Бесси Дэвидсон, Кларис Беккет, Олив Котон, Грейс Коссингтон Смит, Ивонн Одет, Джанет Доусон, Лесли Дамбрелл, Маргарет Уорт, Розали Гаскойн, Беа Мэддок, Джуди Уотсон, Олив Эшворт және соңғы 150 жылдың басқа да суретшілерінің туындылары қосылды.

Вагилаг апаларының суретшілері 1937-1997

"Вагилаг әпкелерінің тарихы" көрмесі, 1937-1997 жылдары Найджел Лендон мен Тим Бонихадидің жетекшілігімен 1997 жылы өткен, 100-ден астам абориген суретшісінің туындыларын қамтыған маңызды көрме болды. Суретшілер Солтүстік территориядағы Арнем аймағынан келген Йолнгу суретшілері еді, соның ішінде Рираратжингу руының ағасы Мавалан Марика да бар. Көрмедегі барлық туындылар Арнем аймағының ежелгі құдайлары – Вагилаг әпкелерінің тарихымен байланысты болды.

Ұлттық жергілікті өнер триенналы

NGA 2007 жылдың 13 қазанынан 2008 жылдың 10 ақпанына дейін Ұлттық жергілікті өнер триенналесін (NIAT), «Мәдениет жауынгерлері» атты көрмені өткізді. Бас куратор ретінде Бренда Л. Крофт, аборигендер мен Торрес шығанағы аралдарының өнері бөлімінің аға кураторы болды. Көрме – NGA-да 15 жылдан астам уақыттан бергі жергілікті өнердің ең ауқымды көрмесі болды және соңғы үш жылда жасалған таңдалған суретшілердің туындыларын ұсынды. Бұл көрмеде әр штат пен аумақтың суретшілері өнер көрмесіне қатысты. 2-ші Ұлттық жергілікті өнер триенналы «unDISCLOSED» 2012 жылдың мамыр айынан шілде айына дейін өтті, онда Вернон Ах Ки, Джули Гоф, Алик Типоти, Кристиан Томпсон, Лена Яринкура, Майкл Кук және Ньяпаяпа Юнупингу сияқты 20 жергілікті суретшінің туындылары қойылды. Көрменің тақырыбы «айтылған және айтылмаған, белгілі және беймәлім, ашылуға болатын және ашылмауы тиіс нәрселерге» сілтеме жасайды. Кейін көрме ел бойынша гастрольдік сапармен жүріп, Кэрнс аймақтық галереясында, Аделаидадағы Энн және Гордон Самстаг өнер мұражайында және Дубодағы Батыс жазықтық мәдени орталығында көрсетілді. 2017 жылдың 26 мамырынан 10 қыркүйегіне дейін «Империяға қарсы тұру» атты 3-ші Ұлттық жергілікті өнер триенналы өтті, оны NGA-ның аборигендер мен Торрес бұғазы аралдарының өнері кураторы Тина Баум ұйымдастырды. Көрменің атауы 1967 жылғы референдумның 50 жылдығына сілтеме жасайды, ол аборигендер мен Торрес бұғазы аралдарының тұрғындарын алғаш рет австралиялықтар ретінде мойындады. 4-ші үшжылдық салтанаты 2022 жылдың 26 наурызынан 31 шілдесіне дейін өтеді. Ол рәсім идеясын зерттейді және оны Хетти Перкинс басқарады.

Балнавестің қазіргі заманғы сериясы

2018 жылы Балнавес қорымен серіктестікте Балнавес заманауи араласу сериясы іске қосылды. Кейіннен "Балнавес заманауи сериясы" деп аталған бұл платформа суретшілерге жаңа туындылар жасау үшін тапсырыс береді. Бұл жоба бойынша тапсырыс алған суретшілер: Джесс Джонсон және Саймон Уорд (2018); Сара Контос (2018); Патрисия Пичинини (Skywhales, 2020–21); Джуди Уотсон және Хелен Джонсон; сондай-ақ Дэниел Крукс (2022).

Менің атымды білсін

"Менің атымды біліңдер" – Австралия Ұлттық галереясының австралиялық әйел суретшілердің маңызды үлесін атап өтуге бағытталған бастамасы. 2019 жылы галерея коллекциясының барлық өнер туындыларының тек 25 пайызы әйелдердің еңбегі екені анықталғаннан кейін іске қосылды. Бұл бастама әйел суретшілердің таланты мен жұмысын көрсетіп, көрмелер, шаралар, тапсырыстар, шығармашылық ынтымақтастықтар, жарияланымдар және серіктестіктерді қамтиды. Бағдарлама аясында Ұлттық галерея ұйымда, бағдарламаларда және коллекцияларда гендерлік теңдікті қамтамасыз ету үшін жаңа принциптерді енгізді. "Менің атымды біліңдер: Австралиялық әйел суретшілер 1900 жылдан қазірге дейін: Бірінші бөлім" көрмесі 2020 жылдың 14 қарашасынан 2021 жылдың 9 мамырына дейін өтті. Көрмеге Маргарет Олли, Ивонн Кулматри, Трейси Моффатт, Эмили Каме Кнгваррей, Мейбел Джули, Розмари Лэйн, Грейс Коссингтон Смит, Теа Проктор, Бетти Мюффлер, Стелла Боуэн, Дора Чепмен, Фиона Фоули, Бренда Л. Крофт сияқты суретшілердің туындылары қойылды. Көрменің ашылуымен бірге төрт күндік конференция өтті. "Менің атымды біліңдер: Австралиялық әйел суретшілер 1900 жылдан қазірге дейін: Екінші бөлім" 2021 жылдың 12 маусымында ашылып, 2022 жылдың 26 маусымында аяқталады. Екі көрме де толыққанды шолу болуға мұрағатталмаған, егер де олар әртүрлі уақытта суретшілер арасындағы шығармашылық және интеллектуалды қарым-қатынастарды көрсететін, феминизм сияқты мәдени түсініктемелердің және өнердің жаңа формаларын жасаған сәттерді көрсетуге бағытталған.

NGA Жастар кеңесі

Ұлттық галереяның Жастар кеңесі – елінің түкпір-түкпірінен іріктелген, галереяда жастарды өкілдік ететін және олардың мүддесін қорғайтын жас шығармашылдар тобы. 15-25 жас аралығындағы мүшелер ай сайын онлайн жиналады және жастарға арналған түрлі бағдарламаларды әзірлеу мен іске асыру үшін галерея қызметкерлерімен және суретшілермен бірлесіп жұмыс істейді.

Австралиялық аборигендер мен Торрес бұғазы аралдарының өнері

Бұл коллекцияда 1788-1988 жылдар аралығында өз жерлерін жаулап келгендерден қорғап қаза тапқан барлық аборигендерді еске алу үшін 200 боялған ағаш діңгегінен тұратын Аборигендер ескерткіші басым. Әрбір ағаш діңі – дупун немесе тікелей жерленуге арналған қуыс ағаш, ол қайтыс болған адамның жанының осы әлемнен келесі әлемге қауіпсіз өтуін белгілеу үшін қолданылады. Рамингинингтен келген суретшілер оны Австралияның екі жүз жылдығын мерекелеу үшін салған, ал 1988 жылы Сидней биенналесінде көрсетуге қабылданды. Моллисон оны аяқтауға дейін тұрақты түрде көрсету үшін сатып алуға келісті.