Кіріспе
Ағылшын альтернативті рок тобы Happy Mondays 1980 жылы Солфордта құрылған ағылшын рок тобы. Бастапқы құрамына Шон Райдер (вокал), оның інісі Пол Райдер (бас), Гэри Уилан (доп), Пол Дэвис (клавишалар) және Марк Дей (гитара) кірді. Кейіннен Марк "Без" Берри биші/перкуссионист ретінде сахнаға қосылды. 1990 жылы Роуэтта екінші вокалист ретінде топқа келді. Бастапқыда олар Тони Уилсонның Factory Records лейблімен келісім шарт жасасты. Топтың шығармашылығы 1980-жылдардағы Манчестер инди-рок музыкасы мен Ұлыбританиядағы жаңадан пайда болған рейв-сахнаны біріктірді, фанк, хаус және психоделиядан әсер алып, Мадчестер дыбысының негізін қалады. Олар Bummed (1988), Madchester Rave On (1989) және Pills 'n' Thrills and Bellyaches (1990) альбомдарымен коммерциялық жетістікке жетті, соңғысы Ұлыбританияда платиналық мәртебе алды. Сакс топтың менеджері болды. Олардың алғашқы шығарылымы "Forty Five EP" болды, ол көбінесе алғашқы трегінің атымен "Delightful EP" деп аталды. Ол 1985 жылдың қыркүйегінде Factory Records арқылы жарық көрді. 1990 жылы топ Гластонбери фестивалінде жұма күні кешке бас рольде ойнады. Сол жылдың қараша айында Пол Маккартни NME журналында: "Мен Happy Mondays-ді теледидардан көрдім, олар маған 'Strawberry Fields' кезеңіндегі The Beatles-ті еске салды" деді. Музыкалық тұрғыдан топ инди-поп гитараларын хаус музыкасы, краутрок, фанк және солтүстік соулға қарызды ырғақты стильмен үйлестірді. Олардың көптеген музыкалық шығармалары танымал диджейлермен ремикс жасалып, би әсерін одан әрі күшейтті. Стиль және киім бойынша олар хиппи модасы мен идеалдарын 1970-жылдардың сәнімен үйлестірді. Сарториалдық және музыкалық тұрғыдан топ қышқыл хауспен байланысты психоделикалық қайта жандануға ықпал етті. Олардың ең танымал әндерінің бірі - Райдер мен Карл Денвердің сюрреалистік дуэті бар "Lazyitis (One Armed Boxer)". 1991 жылдың ақпанында Happy Mondays Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласындағы Маракана стадионында өткен Rock in Rio 2 фестивалінде өнер көрсетті және сол кезде The Sun газетінің жазушысы болған Пирс Морганмен бірге Ронни Биггсті Бразилияда кездестірді. The Mondays сонымен қатар Солтүстік-Батыс және одан тыс аймақтардағы көптеген топтарға әсер етті, оның ішінде Stone Roses, Oasis және The Charlatans. Одан кейін топ АҚШ-тың бірнеше қалаларында гастрольдік турне жасады және 1991 жылдың мамыр айының басында үйіне оралды. 1991 жылы олар Лидстегі Элланд-роудта 30 000 адамның алдында ойнады, бұл Happy Mondays-дің өзіндік Spike Island-ы деп есептеледі. Сол жылдың шілдесінде олар Elland Road концертінде жазылған он төрт тректен тұратын 'ресми бутлег' концерттік альбомы Baby Big Head туралы мәліметтерді жариялады. Жыл соңында Live атты ресми лейбл шығарылымы жарық көрді. 1992 жылы Yes Please! альбомы жарық көрді, оны Крис Франц және Тина Уэймут продюсерлік етті, Барбадостағы Эдди Грант студиясында жазылды. Альбом коммерциялық сәтсіздікке ұшырап, Factory Records компаниясын банкротқа дейін жеткізді.
the English alternative rock band
Happy Mondays are an English rock band formed in Salford in 1980. The original line up was Shaun Ryder (vocals), his brother Paul Ryder (bass), Gary Whelan (drums), Paul Davis (keyboard), and Mark Day (guitar). Mark "Bez" Berry later joined the band onstage as a dancer/percussionist. Rowetta joined as a second vocalist in 1990. They were initially signed to Tony Wilson's Factory Records label. The group's work bridged the Manchester indie rock music of the 1980s and the emerging UK rave scene, drawing influence from funk, house, and psychedelia to pioneer the Madchester sound. They experienced their commercial peak with the releases Bummed (1988), Madchester Rave On (1989), and Pills 'n' Thrills and Bellyaches (1990), with the last going platinum in the UK. Saxe became the band's manager. Their first release was the "Forty Five EP", often called the "Delightful EP" after its first track. It was released on Factory Records in September 1985. The band headlined the Friday night at Glastonbury Festival 1990. In November of that year, Paul McCartney commented in NME: "I saw the Happy Mondays on TV, and they reminded me of the Beatles in their 'Strawberry Fields' phase." Musically, the band fused indie pop guitars with a rhythmic style that owed much to house music, Krautrock, funk, and northern soul. Much of their music was remixed by popular DJs, emphasising the dance influences even further. In style and dress, they crossed hippy fashion and ideals with 1970s glamour. Sartorially and musically, the band helped to encourage the psychedelic revival associated with acid house. One of their most popular songs is "Lazyitis (One Armed Boxer)", featuring a surreal duet between Ryder and Karl Denver. In February 1991, Happy Mondays played in Rock in Rio 2 at the Maracanã Stadium in Rio de Janeiro, Brazil, and famously went to meet Ronnie Biggs in Brazil with Piers Morgan, who at the time was a writer for The Sun newspaper. The Mondays also influenced many bands around the Northwest and beyond, including the Stone Roses, Oasis, and the Charlatans. A multi city US tour followed, with the group returning home early in May 1991. In 1991, they played to 30,000 people at Elland Road, Leeds, said to be the Happy Mondays' own Spike Island. By July that year, they revealed details of a fourteen track 'official bootleg' live album, Baby Big Head, recorded at the Elland Road concert. The official record label release, Live followed later in the year. Yes Please! followed in 1992, produced by Chris Frantz and Tina Weymouth, recorded at Eddy Grant's studio in Barbados. The album was a commercial failure that bankrupted Factory Records.
Екінші инкарнация
Happy Mondays 1993 жылы тарады, ал Шон Райдер және Без бұрынғы Париж періштелерінің гитарисі "Wags" (кейіннен 1999–2000 жылдардағы Mondays тобының қайта құрылуында ойнаған) және бұрынғы Ruthless Rap Assassins жұлдызы Кермитпен бірге Black Grape тобын құрды. Топтың құрылтайшы мүшелері – Шон Райдер, Пол Райдер, Гэри Уилан және Без, бірақ Пол Дэвис пен Марк Дей қатыспады. Дей мен Дэвис орнына Уэгс және бірқатар сессиондық музыканттар келді, олардың ішінде бір кезде The Farm тобының мүшесі болған Бен Лич, перкуссияшы Леа Маллен және рэпер "Nuts" болды. Сондай-ақ, жаңа құрамға соул дивасы Роуетта Сатчелл қосылды (ол Pills, Thrills және Bellyaches, сондай-ақ Yes Please! әндерінде қосымша вокал орындаған және жеке әнші ретінде табысқа жеткен). Топ Ұлыбританияда және халықаралық ареналарда кеңінен гастрольдеп, 20 000 орындық Манчестер Аренасын және Брикстон Академиясындағы екі кешті толығымен сатты, сондай-ақ Thin Lizzy тобының "The Boys Are Back in Town" хитінің кавер-версиясын жаңа сингл ретінде шығарды. Сингл Ұлыбританияның сингл чартында 24-орынға ие болды. Олар Oasis тобының "Standing on the Shoulder of Giants" атты ареналық турнесінде қолдау көрсетті, Жапониядағы Fuji Rock фестивалінде, T in the Park сияқты көптеген еуропалық фестивальдерде өнер көрсетті және сол жылы Австралияда гастрольдік сапар жасады. Сынақтан өткенімен және көп көрерменге ойнағанына қарамастан, 2001 жылы бас гитарист және құрылтайшы мүшесі Пол Райдердің кеткенінен кейін топ қайтадан қызметін тоқтатты. Топтың көркемделіп бейнеленген суреті 2002 жылғы "24 Hour Party People" фильмінде Дэнни Каннингхэм Шон Райдер рөлінде, ал Пол Попплвелл Пол Райдер рөлінде ойнады. Өзі Пол Райдер фильмде гангстер рөлінде камео ретінде пайда болды, ал Роуетта өзін-өзі бейнеледі.
Үшінші инкарнация
2004 жылы тағы бір қайта құрылу болды, құрамында бастапқы мүшелер Без, Уилан және Шон Райдер, сондай-ақ басқа музыканттар тобы болды. Шон Райдер гитарада ойнау үшін Кав Сандуны шақырды және жаңа музыканттар тобын әкелді. Кав бас гитарисі Майки Шайнды, клавишник Дейв Паркинсонды және гитарист Джонн Даннды шақырды. Кейін Дейв Паркинсонның орнын Дэн Броуд басты. Бірінші турда әншілер ретінде Энджи Браун мен Рон Кэрролл өнер көрсетті. 2004-2006 жылдар аралығында топты Лондон клубы Turnmills директоры Дэнни Ньюман басқарды, ол Лондон клуб DJ Tall Paul-дың бауыры болды. Роуэттаның қосалқы вокалын енді Джули Э. Гордон орындады, ол 2010 жылға дейін топпен гастрольде болды. Пол Райдер 2000 жылғы тарап кетуден кейін ағасымен қайтадан бірге өнер көрсетпеуге ант берген және өзінің Big Arm тобын құрған. Сол жылы The Mondays Барселонадағы концерттің тікелей DVD-ін шығарды. The Mondays 2005 жылы түрлі фестивальдерде өнер көрсетті (соның ішінде Global Gathering), ал одан кейін Манчестер Аренасында концерт берді. 2006 жылдың маусым айында Happy Mondays Ливерпульде өнер көрсетті, ал 30 шілдеде Фудзи Рок фестивалінде арнайы қонақ ретінде танылды. 2006 жылдың тамызында топ продюсерлер Санни Левин мен Хоуи Б қатысуымен он төрт жылдан кейін алғашқы альбомын аяқтағанын және Sanctuary Records компаниясымен келісімшартқа қол қойғанын жариялады. Жаңа альбом, Uncle Dysfunktional шығар алдында футбол фильмі Goal! саундтрегінен "Playground Superstar" синглы бірнеше ай бұрын жарық көрді. Альбом 2007 жылдың ортасында Ноэль Галлагердің Big Brother Records лейблінде шықты. Happy Mondays 2007 жылы Калифорния штатының Индио қаласында өткен Coachella Music Festival фестивалінде Rage Against the Machine тобының алдында өнер көрсетті. Оларды Тони Уилсон таныстырды. Без "паспорттық мәселелерге" байланысты АҚШ-қа кіре алмағандықтан шоудан қалыс қалды. Содан кейін топ 2007 жылдың жазында Норвегиядағы Numusic фестиваліне саяхат жасады. Олар 2009 жылдың шілдесінде Австралиядағы Splendour in the Grass фестивалінде, ал 2009 жылдың тамызында Ұлыбританиядағы V фестивалінде өнер көрсетті. Happy Mondays 2009 жылдың соңында The Psychedelic Furs тобымен бірге АҚШ және Канадада гастрольдік сапарда болды, Пол Райдердің ұлы және Шон Райдердің сіңілі баласы Джейк Райдер Газ Уиланның орнына барабан ойнады. Happy Mondays 2010 жылдың тамызында Солтүстік-Шығыс Шотландиядағы Wizard Festival фестивалінде өнер көрсетті. Топтың бұл құрамы 2010 жылға дейін сақталды. Майки Шайн, Джонн Данн және Дэн Броуд мүшелері Шон Райдердің жеке турнесіне 2011 жылға дейін, оның автобиографиясы жарық көргенге дейін қолдау көрсетті.