Эвонна Гулагонг: Австралияның теңнис жұлдызы

Кіріспе

Австралиялық абориген теннисші (1951 жылы туған)

Эвонн Фэй Гуолагонг Коули (туған аты Гуолагонг; 1951 жылдың 31 шілдесінде туған) – Австралияның бұрынғы әлемнің бірінші ракеткасы болған теннисші. Гуолагонг 1970-ші және 1980-ші жылдардың басында әлемдегі жетекші ойыншылардың бірі болды. 19 жасында ол Франция ашық чемпионатында жекелей, ал Австралия ашық чемпионатында жұптық сында жеңіске жетті (соңғысы Маргарет Кортпен бірге). 1971 жылы Уимблдон турнирінде әйелдер арасында жекелей сында жеңіс тойлады. 1980 жылы ол 66 жылдың ішінде Уимблдонды жеңген алғашқы ана болды. Гуолагонг 14 «Үлкен дулыға» турнирінде жеңіске жетті: жекелей – жеті рет (Австралия ашық чемпионатында төрт рет, Уимблдонда екі рет және Франция ашық чемпионатында бір рет), әйелдер жұптық сынында – алты рет және аралас жұптық сынында – бір рет. Ол Австралия құрамасынан үш рет Фед Кубогында өнер көрсетіп, 1971, 1973 және 1974 жылдары жеңіске жетті, сондай-ақ үш жыл қатарынан Фед Кубогының капитаны болды. 1983 жылы кәсіби теннис карьерасын аяқтағаннан кейін Гуолагонг қатысуға шақырылған турнирлерде ойнады, түрлі тауарларды жарнамалады, гастрольдік теннисші ретінде жұмыс істеді және спорт саласындағы басшылық қызметтерді атқарды. 1971 жылы Гуолагонг «Жылдың австралиялық азаматы» атағын алды. 1972 жылы Британ империясы орденінің мүшесі, ал 1982 жылы Австралия орденінің офицері болып тағайындалды. Гуолагонг 1985 жылы Sport Australia Hall of Fame-ға, 1988 жылы International Tennis Hall of Fame-ға, ал 1989 жылы Aboriginal Sporting Hall of Fame-ға енгізілді. Ол абориген ұлдар мен қыздары үшін Гуолагонг атындағы ұлттық даму лагерін басқарады, ол абориген жастарын мектепте оқуға ынталандырады.

Жалпы жазба

Жеті чемпионат жеңіп, Гулғаң әйелдер теннисіндегі барлық уақыттағы Grand Slam турнирінің жеңімпаздары тізімінде 12-ші орында тұр. Ол Австралия ашық чемпионатында және Уимблдонда жеке және жұп сында жеңіске жетті, ал Франция ашық чемпионатында жеке және аралас жұп сында жеңіске жетті. Ол ешқашан АҚШ ашық чемпионатында жеңіске жетпеген. Ол мансабында жеті Grand Slam жеке турнирінде жеңімпаз атанды және жалпы 18 Grand Slam жеке турнирінің финалына өтті. Гулғаң 1973 жылдан 1976 жылға дейін АҚШ ашық чемпионатының төрт рет қатарынан жекелей финалына өтті, бірақ барлығында жеңіліске ұшырады. Ол АҚШ чемпионаты тарихында төрт рет қатарынан финалда жеңілген жалғыз ойыншы. Гулғаң Австралия ашық чемпионатында жеті рет қатарынан финалға шығып, үш рет қатарынан жеңімпаз атанды. 1971 және 1972 жылдары алғашқы екі қатысуында финалға шықса да, 1973 жылдан кейін Гулғаң он жыл бойы Ролан Гарроста қатыспады. Француз теннис федерациясы 1974 жылғы турнирден World Team Tennis келісімшарты бар барлық ойыншыларды шеттетуге тырысты, ал ойыншылар одағы француз билігіне қарсы сот процесін бастады. Джимми Коннорс пен Гулғаң Австралия ашық чемпионатының қолданыстағы чемпиондары болғандықтан, олар сот процесін бастады, себебі олардың шешімі салдарынан теннис күнтізбесіндегі Grand Slam турнирін жеңіп алу мүмкіндігінен айырылды. Коннорс бұл үлкен алаңдату екенін мойындады және кейіннен ол да, Гулғаң да "қолдан шығарылған" деді. Гулғаң тыйым алынғаннан кейін де турнирге бойкот жариялады, бірақ 1983 жылы соңғы Grand Slam жеке турниріне оралды. Ол соңғы 32 арасында Крис Эвертке жеңіліп, басқа Grand Slam турниріне қатыспады. Оның Grand Slam деңгейіндегі соңғы қатысуы 1983 жылғы Уимблдон чемпионатында болды, онда ол Сью Баркермен жұп сында бірінші турда жеңіліске ұшырады, бұрын жекелей сындан шығып қалған еді. Оның мансабындағы жеңіс/жеңіліс көрсеткіші 81,0% (704–165) құрады. Барлық Grand Slam жеке турниріндегі жеңіс/жеңіліс көрсеткіші 82,1% (133–29), Франция ашық чемпионатында 84,2% (16–3), Уимблдонда 83,3% (50–10), АҚШ ашық чемпионатында 81,3% (26–6) және Австралия ашық чемпионатында 80,4% (41–10) құрады. Гулғаң 1976 жылы әйелдер теннисінде екі аптаға No. 1 рейтингке ие болды, бірақ ол кезде бұл туралы хабарланбады, өйткені рейтингті есептеу үшін толық емес деректер қолданылды. Бұл 2007 жылдың желтоқсан айында, 31 жылдан кейін анықталды. Ол бірінші орынға ие болған екінші әйел, бірақ соңында мойындалғанда 16-шы әйел болды.

With seven championships, Goolagong is 12th on the women's list of all time singles Grand Slam winners, and ended her career with 86 singles titles. She took singles and doubles titles at the Australian Open and Wimbledon and singles and mixed doubles titles at the French Open. She never won the US Open. She won seven Grand Slam singles titles in her career, reaching a total of 18 Grand Slam singles finals. Goolagong reached four consecutive US Open singles finals, from 1973 to 1976, but lost them all. She is the only player in U. S. Championships history to have lost four consecutive finals. Goolagong made seven consecutive finals at the Australian Open, winning three titles in a row. Despite reaching the final at her first two appearances in 1971 and 1972, after 1973 Goolagong did not compete at the Roland Garros for a decade. The French Tennis Federation banned all World Team Tennis contracted players from the 1974 event, with the player's unions instigating legal action against the French authorities. As Jimmy Connors and Goolagong were the reigning Australian Open champions, they spearheaded the legal action as they were being deprived of the opportunity to attain the tennis calendar Grand Slam as a result of the decision. Connors admitted this was a huge distraction and later wrote both he and Goolagong were "hung out to dry". Goolagong boycotted the event even after the ban was lifted, but returned in 1983 for her final Grand Slam singles appearance. She lost in the last thirty two to Chris Evert and did not compete in any further Grand Slam singles events. Her last appearance at Grand Slam level came at the following 1983 Wimbledon Championships when she partnered Sue Barker to a first round defeat in the doubles, having withdrawn from the singles event earlier. Her career win/loss percentage was 81.0% (704–165). Her win/loss performance in all Grand Slam singles tournaments was 82.1% (133–29), at the French Open 84.2% (16–3), at Wimbledon 83.3% (50–10), at the US Open 81.3% (26–6), and at the Australian Open 80.4% (41–10). Goolagong was ranked No. 1 in the world in women's tennis for two weeks in 1976, but it was not reported at the time because incomplete data was used to calculate the rankings. This was discovered in December 2007, 31 years later. She was the second woman to hold the top spot, but the 16th at the time she was finally recognised.

1970 жылдар

1970-ші жылдары Гулагонг Коули 17 рет «Үлкен дулығаның» жекелей ойындарында финалға шықты, бұл кез келген ойыншы үшін рекордтық көрсеткіш. 1971 жылғы қаңтарда алғашқы «Гранд Слэм» жекелей турнирінің финалына қатысқаннан бастап, 1977 жылғы желтоқсанға дейін, ол 1970-ші жылдардың соңғы «Гранд Слэм» титулын жеңіп алғаннан кейін, 21 «Гранд Слэм» турнирінде өнер көрсетті. Финалға дейін ол төрт рет жеңіліске ұшырады: 1972 жылы АҚШ ашық турнирінің үшінші турында; 1974 жылы Уимблдон турнирінде, онда ол ширек финалда жеңілді; және 1973 жылы Франция ашық турнирі мен Уимблдон турнирінің жартылай финалдарында. Онжылдықтың басында ол 1970 жылғы Австралия ашық турнирінде ширек финалда және 1970 жылғы Уимблдон турнирінің екінші турында жеңіліске ұшырады. 1971, 1975, 1976 және 1977 жылдары Гулагонг қатысқан барлық «Гранд Слэм» чемпионаттарының финалына жетті. 1973 және 1977 жылдар аралығында ол «Гранд Слэм» жекелей турнирінің көптеген финалдарына жолдама алды. Ерекшеліктер: 1973 жылы Франция ашық турнирінде Маргарет Кортқа жартылай финалда жеңіліп қалды; 1975 және 1976 жылдары Уимблдон турнирінде тек екі финалға қатысып, екеуінде де жеңіліске ұшырады; 1973 жылы жартылай финалда Билли Джин Кингке, 1974 жылы австралиялық Керри Мелвиллге жеңіліп қалды; ал қызы дүниеге келген 1977 жылы қатыспады. 1974 жылы ол Пегги Мишельмен бірге әйелдер арасындағы жұптық сында жеңіске жетті. Ол әйелдер арасындағы жұптық сында Австралия ашық турнирінде бес рет және Франция ашық турнирінде бір рет жеңімпаз атанды, сондай-ақ Франция ашық турнирінде аралас жұптық сында бір рет жеңіске жетті. 1976 жылы маусымды аяқтаған WTA чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін (сол кезде Вирджиния Слимс чемпионаты деп аталған), ол жетінші турнирлік жеңісін тойлады. Гулагонг 1983 жылға дейін WTA турынде ойнауын жалғастырды, бірақ ешқашан толық маусымды ойнаған жоқ. WTA чемпионатында Крис Эвертке қарсы жеңіске жеткеннен кейін, ол 1976 жылдың қалған бөлігінде үш бәсекелестік турнирінде ғана қатысты, екі финалда да Эвертке (Уимблдон мен АҚШ ашық турнирінде) және қарашада Сиднейдегі ширек финалда жеңіліп қалды, ол төрт айлық жүкті кезінде ойнады. Оның орнына WTT командалық теннисіне назар аударды, 1975 жылы Питтсбург Трианглз құрамасының мүшесі ретінде WTT чемпионатында жеңіске жетті және көрмелік турнирлерде өнер көрсетті. Гулагонг 1976 жылы АҚШ ашық турнирінің финалында жүкті екенін түсінді. Ол тағы бір турнирден кейін 1977 жылдың жазына дейін тұрақты турнирде ойнамай, 1978 жылы Уимблдонға дейін жалғасты. 1976 жыл оның ең сәтті маусымы болды, ол жеті титул жеңіп, әлемдегі бірінші орынға көтерілді және тек Крис Эвертке жеңілді, ол бес рет және Дианна Фромхольцке Сиднейде, ол жүктілігінің екінші триместрінде ойнады. Бұл жылы басқа ешбір ойыншы оған қарсы жеңіске жете алмады. 1977 жылдың жазында қайта оралуға тырысқаннан кейін, Гулагонг толық оралу үшін жылдың соңында басталатын Австралия маусымын күтуге шешім қабылдады. Оның турдағы нақты сапында оралуы өте сәтті ойынды бастады, оның ішінде ол он турнирде жеңіске жетті, соның ішінде Австралия ашық турнирінде бес рет қатарынан турнир жеңіп алды және тағы екеуінде финалға жетті, оның ішінде маусымды аяқтаған WTA чемпионатында Мартина Навратиловадан жеңілді. 1978 жылы наурыз айында Бостонның Вирджиния Слимс турниріне қатысқан Гулагонг Навратилова мен Эвертті бірінен соң бірі жеңіп, чемпион атанды. Бұл оның жүктіліктен кейінгі жалғыз жеңісі болды және Эвертке қарсы жеңген екі жеңісінің бірі. Бірінші жүктілігіне дейін Гулагонг Навратиловаға қарсы 11–4 есебімен жеңіске жеткен, бірақ қызы дүниеге келгеннен кейін 12 матчтың 11-інде жеңіліп, мансабының соңында 12–15 есебімен жеңілді. Қайта оралған кезде рейтингте бірінші орыннан No 3 орынға көтерілді, бірақ 1978 жылы Уимблдон кезінде карьерасына қауіп төндірген білезік жарақаты оны 1978 жылдың қалған бөлігінде ойнаудан бас тартты, желтоқсан айында өткен Эмерон кубогынан басқа, ол білезігін қатты байлап ойнады және Навратилова мен Вирджиния Уэйдке тікелей сеттерде жеңілді. 1979 жылдың наурызына дейін ол төрт турнирде жеңіске жетіп, жылды әлемдегі 4-ші орында аяқтады.

During the 1970s, Goolagong Cawley played in 17 Grand Slam singles finals, a period record for any player, man or woman. From her first Grand Slam singles final appearance in January 1971, to December 1977 when she won her last Grand Slam title of the 1970s, she played in 21 Grand Slam events. Her only four defeats prior to the finals came at the 1972 US Open in the third round; 1974 Wimbledon, where she was defeated in the quarterfinals; and at the semifinal stages of the French Open and Wimbledon in 1973. To start the decade, she was defeated at the 1970 Australian Open in the quarterfinals and in the second round of the 1970 Wimbledon. In 1971, 1975, 1976 and 1977, Goolagong reached the final of every Grand Slam championship in which she competed. Between 1973 and 1977, she reached the final of almost every Grand Slam singles event she entered. The exceptions were: Roland Garros, where she lost to Margaret Court in the semifinals in 1973; and Wimbledon, where she played in only two finals in that period, 1975 and 1976, losing both; she lost in 1973 to eventual champion Billie Jean King in the semifinals; and in 1974 to Australian Kerry Melville at the quarterfinal stage; she did not enter in 1977, the year her daughter was born. Also in 1974, she teamed with Peggy Michel to win the ladies' doubles title. She won the women's doubles title at the Australian Open five times and in Roland Garros once, as well as mixed doubles at Roland Garros once. Following her victory at the season ending WTA Championships in 1976—known at the time as the Virginia Slims Championships—her seventh tournament victory of the year, Goolagong continued to play on the WTA Tour until 1983, but never again played a full season. After her victory over Chris Evert in the WTA Championships, she only played in three competitive tournaments for the remainder of 1976, losing in both finals to Evert (Wimbledon and US Open) and the Sydney quarterfinals in November, which she played while four months pregnant. She focused instead on WTT Team Tennis, winning the WTT Championship as a member of the Pittsburgh Triangles in 1975 and playing exhibition events. Goolagong realised during the 1976 US Open final that she was pregnant and after one more tournament for the year, she did not play again on the regular tour until the summer of 1977, continuing through to Wimbledon 1978. 1976 had been her best season to date, winning seven titles, rising to number one in the world and losing only to Chris Evert, which she did five times and once to Dianne Fromholtz in Sydney, which she played in the second trimester of her pregnancy. No other players were able to score a victory over her in the year. After attempting a comeback in the summer of 1977, Goolagong decided to wait for the Australian season beginning later in the year for a full return. Her return to the tour proper kick started a highly successful run of play, during which she won ten tournaments including the Australian Open in a run of five consecutive tournament wins and reached the final in two others, including the season ending WTA Championships, where she lost to Martina Navratilova. At the Virginia Slims of Boston in March 1978, Goolagong beat both Navratilova and Evert back to back to win the title. It was her only post pregnancy victory over Navratilova and one of only two she scored over Evert. Prior to her first pregnancy, Goolagong led Navratilova 11–4 in their rivalry, but she lost 11 of their 12 matches after her daughter was born to trail 12–15 at the end of her career. From being un ranked at the beginning of her return, Goolagong's ranking rose to No. 3 in the world, but during Wimbledon 1978, a career threatening ankle injury forced her to miss the remainder of 1978, other than the exhibition Emeron Cup event played in December, where she played with her ankle heavily strapped and lost to both Navratilova and Virginia Wade in straight sets. She did not return to competitive play until March 1979, when she won four tournaments and ended the year ranked No. 4 in the world.

1980 жылдар

1980 жылдың басында ауру мен жарақаттар оны жылдың алғашқы алты айында көптеген апталар бойы турнирлерден алды қалып, ол тек төрт финалға ғана жетті. Бірақ ол Уимблдонда сәтті оралды, алайда жыл соңына дейін тағы үш турнирде және көрсетілімдік «Арыстан кубогында» ғана ойнады. Уимблдон жеңісінде Гулагонг үздік 10-дықтан төрт ойыншыны жеңді (Хана Мандликова #9, Венди Тернбулл #6, Трейси Остин #2 және Крис Эверт #3), Уимблдон тарихында мұндай жетістікке қол жеткізген жалғыз чемпион. Ол бұрынғы Grand Slam финалистері Шарон Уолш пен Бетти Стоувты ертерек раундтарда жеңді. Арқасындағы қайталама жарақаттар мен екінші жүктілігінің бастапқы кезеңдеріне байланысты ол АҚШ ашық турнирінен бас тартты, онда төртінші рет қойылған еді. Алайда, ол төрт және бес айлық жүктілігіне қарамастан, жыл соңында «Арыстан кубогында» (Эвертке ұтылып) және Австралия ашық чемпионатында ойнады. Басқа ойыншылар, әсіресе Венди Тернбулл, 1980 жылдан бастап Австралия ашық турнирінде Гулагонгқа қатысу үшін сыйақы төлеу туралы Теннис Австралияның шешімін жазғырды. Гулагонг өзінің кейінгі автобиографиясында бәсекеге қатысу үшін сыйақыны қабылдау туралы шешімін қорғады. Гулагонг 1981 жылдың басым бөлігінде турнирлерде ойнамады, жыл соңына қарай Австралияда қайтадан қатысты. Перттегі бірінші раундта жеңілгеннен кейін, ол сол жылы ойнаған тағы екі турнирдің ширек финалына жетті, Сиднейде Эвертке, ал Австралия ашық чемпионатында Навратиловаға ұтылды. Оның қайта оралуы тұрақсыз болды және ол 1982 жылдың наурызына дейін ойнамады, сол кезде ол Эвертті үш сетке дейін тартып, наурыз айында саз үстінде өткен «Азамат кубогында» Франция ашық чемпионатының чемпионы Хана Мандликованы жеңді. Содан кейін Гулагонг келесі үш турнирдің алғашқы кездесулерінде жеңіліске ұшырады: «Family Circle Cup» финалында Джоан Расселге, «Dow Classic» турнирінде Пэм Тигварденге және 1982 жылғы Уимблдонда, онда ол All England Club-тан 16-шы рет қойылды, Зина Гаррисонға ұтылды. Жылдың қалған бөлігінде Каули аз ойнады, бірақ Федерация кубогында үш матчтың екеуінде жеңіске жетті. Каули қараша айына дейін бәсекеге қабілетті ойнамады, ол Брисбенде бірінші раундта Сью Баркерден жеңілді, бірақ Сиднейде жалғыз жекелей финалға жетті, онда әлемнің үшінші ракеткасы Андреа Джейгерді жеңгеннен кейін Навратиловаға үш сетте ұтылды. Ол Австралия ашық чемпионатының соңғы 32 финалында Кенди Рейнольдсқа үш сетте ұтылды. Ойынның жетіспеуіне қарамастан, Каули жылды 17-ші орында аяқтады және WTA маусымын аяқтау чемпионатында орын алды, онда ол Пэм Шрайверден жеңілді. 1983 жылы ол бірде-бір турнирдің ширек финалына жетпеді және Франция ашық чемпионатында өзінің соңғы Grand Slam жекелей матчын өткізді, онда үшінші раундта Эвертке ұтылды. Эджбастондағы «Dow Classic» турнирінде ол Ане Уайтқа соңғы 16 финалда жеңіліп, Уимблдоннан шықты. Жекелей матчтарда ойнамағанына қарамастан, ол Сью Баркермен Уимблдонның жұптық турнирінде серіктес болды, бірінші раундта жеңіліп, өзінің соңғы Grand Slam кездесуін өткізді. 1985 жылы, 1985 жылдың мамырында Гулагонг кілемде өткен Австралияның жабық чемпионатында қатысуға шақыруды қабылдады. Ол өзінің жалғыз матчын тағы бір австралиялық ветеран Аманда Тобин Эванстан жоғалтты. Ол 1914 жылы Доротея Ламберт Чемберстен бері Уимблдон титулын жеңген жалғыз ана. 1975 жылы Роджер Каулиге үйленген, 1977 жылы қызын дүниеге әкелген.

Injuries and illness at the beginning of 1980 kept her away from the tour for many weeks in the first six months of the year and only reached four finals, but she returned in triumph at Wimbledon, yet only played three further tournaments and the exhibition Lion's Cup for the remainder of the year after her final Grand Slam victory. For her Wimbledon triumph, Goolagong beat four top 10 players (Hana Mandlíková #9, Wendy Turnbull #6, Tracy Austin #2 and Chris Evert #3), the only champion in Wimbledon history to do so. She also beat two former Grand Slam finalists in earlier rounds, Sharon Walsh and Betty Stöve. She withdrew from the US Open, where she had been seeded fourth, due to a recurring back injury and the early stages of her second pregnancy, but she did play the Lion's Cup (losing to Evert) and the Australian Open championships at the end of the year despite being four and five months pregnant respectively. Other players, notably Wendy Turnbull, publicly decried the decision by Tennis Australia to pay Goolagong appearance fees to compete at the Australian Open from 1980 onwards. Goolagong defended the decision to accept the fees to compete in her later autobiography. Goolagong was then absent for almost all of 1981, returning to tournament play in Australia towards the end of the year and after losing in the first round in Perth, she reached the quarterfinals of the only other two tournaments she played for the year, losing to Evert in Sydney, and at the Australian Open to Navratilova. Her comeback wasn't consistent and she didn't play again until March 1982 when she pushed Evert to three sets and beat reigning French Open champion Hana Mandlikova in the Citizen Cup played on clay in March 1982. Goolagong then lost her first matches of all her next three tournaments; pulling out in the final set of the Family Circle Cup to Joanne Russell; losing to Pam Teeguarden at the Dow Classic and at Wimbledon 1982, where she was given a protected seeding of 16th by the All England Club, losing her only match to Zina Garrison. For the remainder of the year, Cawley played little, but did win two of her three matches in the Federation Cup. Cawley didn't play competitively again until November when she lost in the first round to Sue Barker in Brisbane, but reached her only singles final at Sydney, where after beating world no.3 Andrea Jaeger, she lost in three sets to Navratilova. She followed this with a three set loss to Candy Reynolds in the last 32 of the Australian Open. Despite the lack of play, Cawley ended the year ranked 17th and was given a spot in the WTA season ending championship, where she lost to Pam Shriver. In 1983, she failed to reach the quarterfinal of any event and played her last Grand Slam singles match at the French Open, were she lost to Evert in the third round. At the Dow Classic in Edgbaston, she lost in the last 16 to Anne White, before withdrawing from Wimbledon. Despite not playing the singles, she partnered Sue Barker in the Wimbledon doubles event, losing in the first round, her last Grand Slam appearance. A brief return to competitive play came in 1985, when in May 1985, Goolagong accepted an invitation to compete at the Australian Indoor Championship, played on carpet. She lost her only match to another Australian veteran, Amanda Tobin Evans. She is the only mother to have won the Wimbledon title since Dorothea Lambert Chambers in 1914. Married to Roger Cawley in 1975, she had a daughter in 1977.

Турнирден кейінгі өмір

Ойыншылық карьерасының басынан бастап, Гулагонг көптеген өнімдерді жарнамалап, көптеген теле- және баспасөз жарнамаларында пайда болды, ал бәсекелі ойындардан зейнетке шыққаннан кейін оларды одан әрі кеңейтті. Оның түрлі жарнамаларының ішінде күйеуі Роджермен бірге түскен KFC, Geritol және Sears жарнамалары болды, сонымен қатар ол өзінің "Go Goolagong" спорттық киім брендін де насихаттады. 1985 жылы ITF ұйымдастырған Австралияның жабық чемпионатында ол қайтадан бәсекеге түсті, бірақ жалғыз ойынында жеңіліске ұшырады. 1988 жылы ол Халықаралық Теннис Даңқына енгізілді. 1990 жылы Гулагонг қарттар арасындағы шақырулар бойынша жарыстарда ойнай бастады, Уимблдонға оралып, отандасы Керри Мелвилл Ридпен бірге әйелдер арасындағы алғашқы қарттар арасындағы қос ойында сынға түсті. Австралияға оралу алдында Гулагонг Оңтүстік Каролинадағы Хилтон Хед Ракет Клубында кәсіби теннисші ретінде біраз уақыт өткізді. Гулагонг 1995 жылдан 1997 жылға дейін Австралия Спорт Комиссиясының мүшесі болды және 1997 жылдан бері аборигендер мен Торрес бұғазы аралдарының қауымдастықтарына спорт елшісі қызметін атқарып келеді. 2002 жылы ол Австралияның Федералды Кубок командасының капитаны болып тағайындалды. 2003 жылы ол Халықаралық Олимпиада Комитетінің 2003 жылғы "Әйелдер мен спорт" сыйлығының Океания аймағы бойынша жеңімпазы атанды. Ол сондай-ақ жыл сайынғы "Goolagong National Development Camp" ұйымдастырып, абориген балаларын теннис ойнау арқылы мектепте қалуға ынталандырады. 2023 жылдың 10 қазанында психиатр Патрик МакГорри бастаған аборигендердің дауысы жөніндегі референдумда "Иә" деп дауыс беруді қолдаған 25 австралиялықтың бірі ретінде Гулагонг ашық хатқа қол қойды.

Марапаттар мен мойындау

1971 жылы Гулагонг «Жылдың австралиялық азаматы» атағын алды. 1972 жылы Британ империясы орденінің мүшесі болып тағайындалды және 1982 жылы Австралия орденінің офицері болды. 1985 жылы ол Спорт Австралияның Даңқ залына енгізілді. 1988 жылы Гулагонг Халықаралық теннис даңқы залына кірді. 2018 жылы ол «ұлттық және халықаралық деңгейдегі теннисші ретінде, елші, жақтас және спорт арқылы жас түпкілікті халықтың денсаулығы, білімі және әл-ауқатын қолдаушы, сондай-ақ үлгі ретінде көрсеткен еңбегі үшін» Австралия орденінің серігі атағына ие болды. 1972 жылы ол Оңтүстік Африкадағы сегрегацияланған турнирде өнер көрсетті. Оны ақ түстілерге қарағанда кемсітуден сақтау үшін, Оңтүстік Африка билігі оны «құрметті ақ» деп жариялады. 1978 және 1980 жылдары ол WTA Fair Play сыйлығымен марапатталды. Брисбен халықаралық турнирінде әйелдер арасындағы жеңімпазға табыс етілетін Эвонн Гулагонг-Коули кубогы оның құрметіне аталды. 1993 жылы Мемлекеттік көлік басқармасы Сиднейдегі RiverCat паромдарының біріне оның есімін берді. Бұл паром күнделікті Параматтадан Циркуляр-Кейге қатынайды. Австралия Ұлттық мұражайында Эвонн Гулагонг-Коулидің естелік заттарының жинағы сақталады. Оған 1971 және 1980 жылғы Уимблдон турниріндегі жекелей сыныптардағы жеңіс кубоктары, 1974 жылғы жұптық сыныптағы жеңіс кубогы және осы турнирлерде қолданылған екі ракетка кіреді. Мұражай коллекциясында сондай-ақ 1970 жылдардың басында Тед Тинлинг жасаған қолтаңбаланған жылыну курткасы және болеро стиліндегі көйлек те бар. 2001 жылы Гулагонг теннисші ретіндегі жетістіктері үшін Виктория штатының әйелдер құрметіне енгізілді. Гулагонгтың туған қаласы Барелландағы Эвонн Гулагонг саябағында оның қолданған теннис ракеткасының үлкен көшірмесі орнатылды. Гулагонг 2009 жылғы 3 қазанда Барелланың 100 жылдық мерекесінде ағаштан жасалған Dunlop ракеткасының нақты масштабтағы моделін ашты. 2016 жылдың ақпан айында Гулагонг пен тағы он австралиялық теннисші Австралия Постының 2016 жылғы «Австралия аңыздары» сыйлығының иегерлері атанды және «Австралиялық теннис аңыздары» атты пошта маркалар жинағында бейнеленді. 2016 жылдың сәуір айында Гулагонгқа қоғамға сіңірген еңбегі үшін Оңтүстік Австралия университетінің құрметті докторлық дәрежесі табыс етілді. 2018 жылдың маусым айында Халықаралық теннис федерациясы (ITF) оған тенниске қосқан үлесі үшін ең жоғары наградасы – Филипп Шатрие сыйлығын табыс етті. Гулагонг әйелдер теннисінің тарихындағы ең ұлы ойыншылардың бірі саналады.

Goolagong was awarded Australian of the Year in 1971. She was appointed a Member of the Order of the British Empire in 1972 and made an Officer of the Order of Australia in 1982. In 1985 she was inducted into the Sport Australia Hall of Fame. In 1988, Goolagong was inducted into the International Tennis Hall of Fame. In 2018, she was advanced to a Companion of the Order of Australia "for eminent service to tennis as a player at the national and international level, as an ambassador, supporter and advocate for the health, education and wellbeing of young Indigenous people through participation in sport, and as a role model". In 1972, she played in a segregated South African tournament. To spare her the discrimination experienced by non whites, the South African authorities classified her as an honorary white. In 1978 and 1980, she was awarded the WTA Sportsmanship Award. The Evonne Goolagong Cawley Trophy, awarded to the female champion at the Brisbane International, is named in her honour. In 1993, the State Transit Authority named a RiverCat ferry in Sydney after her. This rivercat travels daily from Parramatta to Circular Quay. The National Museum of Australia holds the Evonne Goolagong Cawley collection of memorabilia. This includes her 1971 and 1980 Wimbledon singles trophies, the trophy from her 1974 doubles win and two racquets used in these tournaments. The museum's collection also includes a signed warm up jacket and a dress with a bolero style top designed by Ted Tinling in the early 1970s. In 2001, Goolagong was inducted into the Victorian Honour Roll of Women for her achievements as a tennis player. A long replica of a tennis racquet used by Goolagong has been built in Evonne Goolagong Park in Goolagong's hometown of Barellan. Goolagong unveiled the exact scale model of the wooden Dunlop racquet during Barellan's centenary celebrations on 3 October 2009. In February 2016, Goolagong and ten other Australian tennis players were honoured by Australia Post as the recipients of the 2016 Australia Post Legends Award and appeared on a postage stamp set named Australian Legends of Singles Tennis. In April 2016, Goolagong was awarded an honorary doctorate from the University of South Australia in recognition of her distinguished service to the community. In June 2018, the International Tennis Federation (ITF) presented her with its highest accolade, the Philippe Chatrier Award for her contributions to tennis. Goolagong is generally regarded as one of the all time greats of women's tennis.

Жеке өмір

Виктор Эдвардс оның жаттықтырушысы болғанда, Гулагонг онымен және оның отбасымен бірге тұруға кетті. Ол оның заңды қамқоршысы, сондай-ақ жаттықтырушысы және менеджері болды. Кейін Гулагонг Эдвардстың оған жыныстық зорлық көрсетуіне тырысқанын айтты. 1971 жылы ол бұрынғы британдық теннисші Роджер Коулимен танысқанда, Эдвардспен арақатынасы шиеленісті болды, бірақ ол заңды түрде Эдвардсқа байланысты болды, ол оның мансабы мен қаржысының барлық аспектілерін 1975 жылғы 19 маусымда Коулиге үйленгенге дейін бақылады. Гулагонг сол сәтте Эдвардспен барлық байланысын үзді, бірақ ол 1975 жылғы Уимблдон турнирінде оның ресми жаттықтырушысы болып қалды. Турнир барысында Эдвардс ойыншылар ложасында Роджер Коулиден қарама-қарсы жақта отырды, және олар енді бір-бірімен сөйлеспеді. Коули оның үйленгеннен бастап жаттықтырушысы, спарринг-партнері және менеджері болды. Гулагонгтың әкесі Кен 1974 жылы автокөлік апатында қаза тапты, ал Эдвардс оған отбасылық көлік сатып алу үшін ақша беруден бас тарғаннан кейін көп ұзамай осы оқиға орын алды. Оның анасы Мелинда 1991 жылы қайтыс болды. Жерлеу рәсімінде көптеген австралиялық аборигендермен алғаш рет кездескеннен кейін, Коулилер Куинсленд штатының Нуса-Хедс қаласында үй сатып алып, АҚШ-та туған екі баласымен бірге сонда қоныстанды. Оның қызы Келли (1977 жылы туған) теннис лагерьлерін ұйымдастыруға көмектеседі, ал оның ұлы Морган Кима Коули (1981 жылы туған).

Гулагонгтың ағасы Иан кәсіби тенниспен айналыспаған әуесқой теннисші болды, бірақ ол 1982 жылы Уимблдон турнирінде Эвоннамен бірге аралас жұптық сында ойнады (олар бір матчта жеңілді). 2015 жылғы мәліметтер бойынша, Иан Гулагонг Виктория штатындағы Лалор теннис клубының президенті және жаттықтырушысы болды.

Өмірбаян

Гуолагонг Коули, Эвонн; Джарет, Фил (1993). Үйге! Эвонн Гулагонгтың өмірбаяны. Саймон мен Шустер. ISBN 0731803817.

Өнер мен халықтық мәдениетте

Андреа Джеймс жазған және режиссерлік еткен Гулагонг Коулидің өміріне негізделген "Саншайн Супер Гирл" пьесасы 2020 жылы Мельбурн театр компаниясымен көрсетілуге жоспарланған, бірақ Австралиядағы COVID-19 пандемиясы салдарынан премьерасы күрделі болып қалды. Оның орнына, пьеса 2020 жылдың қазан айында Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Гриффит қаласында алғашқы көрсетілімін берді, ал 2021 жылдың қаңтар айында Performing Lines өндірісімен Сидней фестивалінде қойылды.

Гранд Слем турнирінің уақыт режімі

Турнир19671968196919701971197219731974197519761977197819791980198119821983Жеңіс % Австралия ашық чемпионаты3R3R2RQFFFFWWWAA2RQF2RA4 / 1441–1080.4 Француз ашық чемпионатыAAAAWFSFAAAAAAAAA3R1 / 416–384.2 УимблдонAAA2RWFSFQFFFASFSFWA2RA2 / 1149–984.5 АҚШ ашық чемпионатыAAAAA3RFFFFAAQFAAAA0 / 626–681.3Жеңіс-жеңіліс2–12–11–13–216–115–418–414–215–216–25–04–19–27–12–11–22–17 / 35132–2882.5Жыл соңындағы рейтинг––––––––52–345–1737

Австралия ашық чемпионаты 1977 жылы қаңтар және желтоқсан айларында екі рет өтті. Гулагонг желтоқсан айындағы турнирде жеңіске жетті. 1980 жылғы АҚШ ашық чемпионатында төртінші рет тұқымданды, бірақ ойын басталар алдында турнирден бас тартты.

Жалғыз ойын: 18 (711)

НәтижесіЖылЧемпионатКөршіСкорЖеңіс/Жеңіліс1971Австралия ашық турниріГрас Маргарет Корт6–2, 6–7(0–7), 5–7Жеңіс1971Француз ашық турниріГрей Хелен Гуррей6–3, 7–5Жеңіс1971ВимблдонГрас Маргарет Корт6–4, 6–1Жеңіліс1972Австралия ашық турниріГрас Вирджиния Уэйд4–6, 4–6Жеңіліс1972Француз ашық турниріГрей Билли Жан Кинг3–6, 3–6Жеңіліс1972ВимблдонГрас Билли Жан Кинг3–6, 3–6Жеңіліс1973Австралия ашық турниріГрас Маргарет Корт4–6, 5–7Жеңіліс1973АҚШ ашық турниріГрас Маргарет Корт6–7(2–7), 7–5, 2–6Жеңіс1974Австралия ашық турниріГрас Крис Эверт7–6(7–5), 4–6, 6–0Жеңіліс1974АҚШ ашық турниріГрас Билли Жан Кинг6–3, 3–6, 5–7Жеңіс1975Австралия ашық турнирі (2)Грас Мартина Навратилова6–3, 6–2Жеңіліс1975ВимблдонГрас Билли Жан Кинг0–6, 1–6Жеңіліс1975АҚШ ашық турниріГрей Крис Эверт7–5, 4–6, 2–6Жеңіс1976Австралия ашық турнирі (3)Грас Рената Томанова6–2, 6–2Жеңіліс1976ВимблдонГрас Крис Эверт3–6, 6–4, 6–8Жеңіліс1976АҚШ ашық турниріГрей Крис Эверт3–6, 0–6Жеңіс1977Австралия ашық турнирі [желтоқсан] (4)Грас Хелен Гуррей6–3, 6–0Жеңіс1980Вимблдон (2)Грас Крис Эверт6–1, 7–6(7–4)

Түсініктемелер

Маргарет Осборн Дюпон мен Алтеа Гибсон да осы рекордтардың иесі; алайда, олар бұл көрсеткіштерге «Ашық дәуірге» дейін қол жеткізді. 1977 жылы Аустралия ашық турнирі қаңтар және желтоқсан айларында екі рет өтті. Гүлғаң Коули қаңтардағы турнирде қатыспады, бірақ желтоқсанда финалға өтті.