Эппинг қаласының тарихы мен географиясы

Кіріспе

Эппинг – АҚШ, Нью-Гэмпшир штатының Рокингем округіндегі қала. 2020 жылғы халық санағы бойынша халық саны 7 125 адамды құрады.

2020 жылғы халық санағы бойынша 2 693 адам тұратын бас ауыл, АҚШ халық санағы бюросымен Нью-Гэмпширдің 27-ші бағдарламалық жолының батысында, Нью-Гэмпширдің 125-ші бағдарламалық жолының жанында орналасқан Эппинг санақ аймағы (CDP) ретінде белгіленген.

Тарих

Эппинг бастапқыда Эксетердің, Нью-Гэмпширдің төрт түпкілікті қаласының бірі болды. 1710 жылдан бастап Эксетер аймақтағы жерді тегін бөліп, елді мекендерді дамытуға ынталандырды. 1741 жылы Эппингке устав беріліп, қала болып құрылды. Бұл, Нью-Гэмпшир провинциясына көршілес Массачусетс шығанағын да басқармаған губернатор тағайындалғанға дейін, губернатор Джонатан Белчердің берген соңғы уставы болды. Эппинг Англиядағы Эппингтің құрметіне аталған. 1800 жылдар бойына Эппингтегі негізгі кәсіп – шаруашылық болды. Қаланың жергілікті тұрғындары ұзақ жылдар бойы пайдаланған, мол саз қоры да болды, ал 1840 жылы Эппингте алғашқы коммерциялық кірпіш зауыты ашылды. Бір кезде Шығыс Эппинг деп аталған ауыл 1863 жылы Хеддинг лагері деген методист лагерін дүниеге келтірді. Хеддинг CMA (Camp Meeting Association) методисттік жаңғырулар өткізді. 1896 жылы Хеддинг пошта бөлімі мен теміржол станциясы атауына айналды, ал бұл жер атауы жол көрсеткіштерінде кездеседі. Эппинг бір кезде Вурчестер, Нашуа және Рочестер теміржолы мен Портсмут және Конкорд теміржолының маңызды торабы болды, кейін екеуі де Бостон және Мэн теміржолының құрамына кірді. Қала арқылы солтүстік-оңтүстік бағытта өтетін WN&R желісі 1932 жылы жабылды, ал Фримонтқа қарай созылған қысқа бөлігі сақталды, ол жердегі ағаш сарайы мен шамыр өндірушісіне қызмет етті. Бұл Манчестер мен Портсмут арасындағы шығыс-батыс Портсмут тармағын қалдырды, ол Эппингтің ұлттық теміржол желісіне жалғыз қатынас жолы болды. Портсмут тармағындағы жолаушылар тасымалы 1954 жылы тоқтатылды, бірақ аралас пойыз қызметі 1960 жылға дейін жалғасты. 1972 жылға дейін Конкордтан Портсмутқа және кері бағытта жүретін жүк пойызы Эппингке қызмет етті, содан кейін Конкордтан шыққан жергілікті жүк пойызы қажет болған жағдайда филиалға қызмет көрсетті, әдетте аптасына бір-екі рет, көбінесе клиенттердің шоғырланған орны болған Эппингтен асып кетпейтін. Осы кезде Эппингтегі клиенттерге Мерримак фермерлер биржасы және В. С. Гудрич кірпіш зауыты кірді. 1970 жылдары Портсмут тармағындағы жақын арадағы кедергілердің болмауына байланысты, кейде үлкен габаритті жүктер тасымалданды, олардың бірнешеуі құрылысы жүріп жатқан Сибрук атом электр стансасына арналған материалдарды тасымалдады. Жолдың нашарлауы 1979 жылдың желтоқсанында B&M компаниясының филиалға ембарго салуына әкелді, сол жылы Эппингке соңғы пойыздар келді, ал ембаргоға қарамастан 1980 жылдың шілдесінде Реймондқа соңғы пойыз жетті. Boston & Maine 1982 жылы Шығыс Манчестерден Ньюфилдске дейінгі жолды тастап кетті, ал рельстер 1983 және 1985 жылдар аралығында Эппингтен алынып тасталды. Теміржол төсектері қазір Рокингем демалыс жолы болып табылады. 125-ші бағыттың батысындағы Лэмпри өзенінің үстіндегі WN&R көпірінің тіректерін көруге болады.

Epping was originally part of Exeter, one of the four original New Hampshire townships. Starting in 1710, Exeter awarded free wood lots in the area to encourage settlement. In 1741, Epping was granted a charter and incorporated as a town. It was the last New Hampshire town chartered by Governor Jonathan Belcher before the Province of New Hampshire was granted a governor who did not also govern the neighboring Province of Massachusetts Bay. Epping was named for Epping in England. Through the 1800s, farming was a principal occupation in Epping. The town also had substantial reserves of clay, long used by local residents to make bricks, and in 1840, the first commercial brickyard was established in Epping. The village once known as East Epping gave birth in 1863 to a Methodist camp called Camp Hedding. Hedding CMA (Camp Meeting Association) hosted Methodist revivals. Hedding became the name of a post office and railroad station in 1896, and the place name appears on road signs. Epping was once an important junction of the Worcester, Nashua & Rochester Railroad and the Portsmouth & Concord Railroad, later both part of the Boston & Maine Railroad. The north south WN&R line through town was abandoned in 1932, with a short segment remaining in place south to Fremont to serve a lumber yard and barrel manufacturer located there. This left the east west Portsmouth Branch between Manchester and Portsmouth as Epping's only access to the national rail network. Passenger service on the Portsmouth Branch ceased in 1954, although mixed train service continued until 1960. A regular freight running from Concord to Portsmouth and return served Epping until 1972, after which a local freight out of Concord served the branch as needed, usually once or twice a week and often not passing beyond Epping where the last concentration of customers was located. Customers in Epping at this time included the Merrimack Farmers Exchange and the W. S. Goodrich brickyard. Occasional hi and wide freight movements operated over the Portsmouth Branch in the 1970s due to the lack of close clearance points, with several carrying materials destined to the under construction Seabrook Station Nuclear Power Plant. Declining track conditions led to the B&M embargoing the branch in December 1979, with the last trains operating to Epping earlier that year and the final train to Raymond following in July 1980 despite the embargo. The Boston & Maine abandoned the track from East Manchester to Newfields in 1982, and the rail was removed in Epping between 1983 and 1985. The railroad beds are now the Rockingham Recreational Trail. Abutments for the WN&R bridge over the Lamprey River can be seen to the west of Route 125.

Мәдениет

Эппингте автожарыстар өтетін екі орын бар. Жаңа Англияның жалғыз ширек мильдік трассасы, Жаңа Англиядағы төртінші мильдік жол, сәрсенбі және жұма күндері кештерде, сондай-ақ демалыс күндері күні бойы жарыстар өткізеді.

2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 6411 адам, 2466 үй шаруашылығы және 1768 отбасы тұрады. 2723 тұрғын үй болды, оның ішінде 257-сі, яғни 9,4%-ы бос тұрды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 96,2% ақ нәсілді, 0,3% афроамерикалық, 0,2% американдық үндістер, 1,3% азиялық, 0,03% Гавайи немесе Тынық мұхиты аралдарының тұрғындары, 0,3% басқа нәсілді және 1,6% екі немесе одан көп нәсілді. Халықтың 1,6%-ы испаниялық немесе латын американдықтарды құрайды. 2466 үй шаруашылығының 34,4%-ында 18 жасқа дейінгі балалар бар, 57,5%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 9,0%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 28,3%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 20,3%-ы жеке адамдардан, ал 6,5%-ы 65 жасқа толған жалғыз тұратын адамдардан тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,60 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,99 адамды құрайды.