Кіріспе

Фармингтон – АҚШ, Нью-Гэмпшир штатының Страффорд округіндегі қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 6 722 адамды құрайды. Фармингтон Блю Джоб мемлекеттік орман паркіне, Тэббетс Хилл қорығына және Бакстер көліне мекендейді. 2020 жылғы халық санауында 3 824 адам тұратын қаланың орталығы АҚШ Халық санағы бюросымен Фармингтон санақ бойынша белгіленген аудан ретінде анықталған және Нью-Гэмпшир штатының 75 және 153 тас жолдарының тоғысқан жерінде орналасқан.

Тарих

Абенаки тайпасы бұл аймақты "каноэ орны" деген мағына беретін "Чемунг" деп атаған. Олар көлік үшін Кочеко, Эла және Мад өзендерін пайдаланған. Метингхаус төбесінде олардың тұрақты тұратын орны болған, онда қайың қабығынан каноэ жасаған. Әйтпесе, өзен аңғары жабайы дала болған, солтүстіктен келген жергілікті халықтар басқа аймақтар мен аң ауру орындарына бара жатқанда Виннипесоки көліне және одан қайтқан. Еуропалықтардың Нью-Гэмпширде қоныстануы кеңейе бастағанда, болашақта Фармингтон болар аймақ 1722 жылы жарғыланған Рочестердің Солтүстік-Батыс приходы ретінде құрылды. Жергілікті халықтар аймақтардан ығыстырылған кезде, олар Довер және оның төңірегіндегі елді мекендерге шабуыл жасады. 1721 жылы Портсмут колониялық ассамблеясы шабуылдарды тоқтату үшін көлдің жанында бекініс салуға рұқсат берді, сондай-ақ Доверден оны жабдықтау үшін әскерлік жол салынды. 1722 жылы Бей жолы тексеріліп, аяқталды. Осы жол бойында Фармингтон қаласы өркендеді. Аймақтағы соңғы шабуыл 1748 жылы болды, ал 1749 жылға қарай бұл аймақта тұрған жергілікті халық соғыс немесе ауру салдарынан жоғалып кетті. Фермерлер тасты топырақты өңдеді, ал су диірмендері астықты ұнтақтау үшін өзендердің су қуатын пайдаланды. Жылқы зауыттары мол ағаштарды кесті, ал алғашқы ағаш үй 1782 жылы салынды. 1790 жылы Портсмуттан келген Жонас Марч дүкен ашты, оның алдында саудагерлер ол саудалаған ағаштарды тиеді. Бұл аймақ "Марш догы", "Фармингтон догы" деп, соңында "Дог" деп атала бастады. Солтүстік-Батыс приходтың тұрғындары Рочестер төбесіндегі 19 шақырым қашықтықтағы мәжіліс үйін және дін қызметкерін ұстау үшін салық төледі, бұл қашықтыққа баруды қиындатты. 1770 жылдары жеке округ құруға қозғалыс басталды, ал 1783 жылы штат заң шығарушы органына жарғы беру туралы петиция ұсынылды. Ол қабылданбады, бірақ 1798 жылы тағы бір петиция мақұлданды. Шамамен 1000 тұрғыны бар Фармингтон қаласы құрылды. 1800 жылы Метингхаус төбесінде екі қабатты мәжіліс үйі салынды. Сол жылы Джон Уингейт ұстахана ашты. Ол сонымен қатар Уингейт тавернасының иесі болды. 19 ғасырда бұл қауымдастық аяқ киім өндірісінде жетекші орынға ие болды және қолмен еңбек етудің орнына автоматтандырылған машиналарды қолданған алғашқы орындардың бірі болды. 1836 жылы Е. Х. Баджер салған Спринг-стриттегі шеберханада аяқ киім жасау басталды, бірақ ол көп ұзамай кредиторларға берілді. Мартин Лютер Хейс іскерлікті өз қолына алды және 1840 жылға қарай ғимаратты кеңейтуге жеткілікті табыс тапты. 1849 жылы қала Доверге теміржолмен қосылды, ал 1851 жылы желі Алтон шығанағына дейін созылды. Аяқ киімдер Бостонға жыл сайынғы аукциондарда 50 центтен сатылды. Қала арқылы Нью-Гэмпширдің 11, 75 және 153 маршруттары өтеді.

Демография

2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 6 786 адам, 2 592 үй шаруашылығы және 1 813 отбасы тұратын. Халық тығыздығы 2 832 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздығы шамамен 76,1 бірлік квадрат мильге (29,4/км²). Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 96,8% ақ нәсілді, 0,5% афроамерикалық, 0,3% американдық үнді немесе Аляска тумасы, 0,5% азиялық, 0,1% Гавайи немесе Тынық мұхиты аралдарының тумасы, 0,2% басқа нәсілді және 1,7% екі немесе одан көп нәсілді. Халықтың 0,8% испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 2010 жылғы санақ бойынша есептелген 2 592 үй шаруашылығының 29,7% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 51,0% некеде тұратын жұбайлардың отбасылары, 12,6% әйел басқаратын, күйеуі жоқ үй шаруашылықтары және 30,1% отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 22,0% жеке адамдардан тұрады, ал 7,9% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдарды құрайды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,62 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,01 адамды құрады. Қалада 2010 жылғы халықтың жас ерекшеліктері: 18 жасқа дейінгілер 23,9%, 18-ден 24 жасқа дейінгілер 8,5%, 25-тен 44 жасқа дейінгілер 26,4%, 45-тен 64 жасқа дейінгілер 30,2% және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер 11,1%. Орташа жас 39,2 жас. Әр 100 әйелге 98,7 еркек шамасында. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 96,0 еркек шамасында. 2012–2016 жылдар аралығында қаладағы үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 52 305 долларды құрады, бұл округтік орташа табыстан 9% төмен, ал штаттық орташа табыстан 17% төмен. Отбасының орташа табысы 68 693 долларды құрады. Толық жұмыспен қамтылған еркектердің орташа табысы 45 476 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 35 958 долларды құрады. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 26 111 долларды құрады. Отбасылардың 7,2% және жалпы халықтың 11,5% кедейлік шегінен төмен өмір сүреді, сонымен қатар 18 жасқа дейінгілердің 17,5% және 65 жастан асқандардың 3,2% кедейлікте. Қаладағы кедейлік деңгейі округтегі деңгейге шамамен тең болғанымен, қалада округтың кедейлік шегінен жоғары тұратын азаматтарының үлесі жоғары, ал округтың бай отбасыларының үлесі төмен. Бұл, әлеуметтік-экономикалық жағдайлардың өзгеруіне байланысты, қала тұрғындарының үлкен бөлігі округтің басқа аймақтарына қарағанда кедейлікке түсу қаупіне ұшырайды дегенді білдіреді.