Жерсі қаласының (Нью-Джерси) 162-жолы – 1 км көпір. 626-бағдарламалық жолмен байланысады, тарихы 1850 жылға дейін жетеді. Көлік, жолдар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Lower Township, New Jersey мемлекеттік тас жолы
State highway in Lower Township, New Jersey
162-жол – АҚШ-тың Нью-Джерси штатының Lower Township қаласында орналасқан 0,70 миль (1 км) ұзындықтағы мемлекеттік тас жолы. Бұл тас жолының белгісіздігі толығымен Seashore Road-тағы (626 округтік жолы немесе CR 626) көпірден тұрады, ол Relocated Seashore Road деп белгілі. Тас жолдың оңтүстік басы Lower Township-тағы 641 және 626 округтік жолдарының қиылысында орналасқан. Кейп-Мэй каналын кесіп өткеннен кейін 162-жол Lower Township-тағы 603 және 626 округтік жолдарының қиылысында аяқталады. 162-жол мен 626 округтік жолының тарихы 1850 жылдарға дейін жетеді, сол кезде жергілікті кәсіпкерлер мен округтік қаржыгер Ричард Холмс Кейп-Мэй автожолын құрған. Автожолға 1854 жылы жарғы берілген, бірақ құрылыс 1857 жылға дейін басталмады және келесі жылдың сәуір айында аяқталды. Дегенмен, автожол көптеген дауларды тудырып, өмір сүру үшін күресті. Көп жылдар бойы теміржол салу ұсынылған, бұл Холмс үшін бәсекелес болуы мүмкін еді, ол мұндай идеяны жақтырмады. Теміржол автожол синдикатының жарғысынан тоғыз жыл өткен соң, 1863 жылы салынды. 1929 жылы New Jersey заң шығарушы органы S4C жолын 4-жолдың (қазіргі 9-шы АҚШ жолы) бағыты ретінде белгіледі, ол Беннеттен басталып, Seashore Road және Broadway арқылы оңтүстікке қарай, Сансет бульварынан өтіп, Делавэр шығанағына дейін созылды. S4C жолы мемлекет тарапынан қабылданбады. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Армиялық инженерлер корпусы Кейп-Мэй каналын салғанда, Seashore Road каналды кесіп өтетін екі жолдың бірі ретінде таңдалды (екіншісі – 4-жол, қазіргі 109-жол). Армия корпусы каналға жақын жерде төменгі деңгейлі көпір салды. New Jersey Көлік департаменті (NJDOT) 1971 жылы жаңа бағытта жоғары көпір салды.
Route 162 is an unsigned 0.70 mile (1 km) long state highway in Lower Township, New Jersey, United States. The highway's designation consists entirely of a bridge on Seashore Road (County Route 626 or CR 626), which is known as Relocated Seashore Road. The southern terminus of the highway is an intersection with County Routes 641 and 626 in Lower Township. After crossing the Cape May Canal, Route 162 terminates at an intersection with County Routes 603 and 626 in Lower Township. Route 162 and County Route 626 date back to the 1850s, when local businessmen and county financial Richard Holmes put together the Cape May Turnpike. The turnpike was chartered in 1854, but construction did not begin until 1857, with completion in April of the next year. The turnpike however, caused a lot of controversy, and struggled to live. For many years, railroads were proposed, becoming possible competition for Holmes, who did not appreciate the idea. The railroad was constructed in 1863, just nine years after the charter of the turnpike syndicate. Route S4C was designated by the New Jersey Legislature in 1929 as a spur of Route 4 (now U. S. Route 9), beginning at Bennett and running south on Seashore Road and Broadway, past Sunset Boulevard to the Delaware Bay. Route S4C was never taken over by the state. However, when the United States Army Corps of Engineers built the Cape May Canal during World War II, Seashore Road was chosen as one of two roads to cross the canal. (The other was Route 4, now Route 109). The Army Corps built a low level bridge close to the pre canal alignment. The New Jersey Department of Transportation (NJDOT) built a higher bridge in 1971 on a new alignment.
Кейп-Мэй автомобиль жолы: теңіз жағалауындағы жолдың прецеденті
1854 жылға дейін Бриджетон айналасындағы аймақ Кейп-Мэй округінің іскерлік және құқықтық орталығы болды. Дегенмен, жергілікті тұрғындар күшті банк индустриясын құруды қалаған, бірақ Ричард Холмс есімді жергілікті тұрғын және басқа бірнеше адамдар күшті кәсіпорын түріне – автокөлік жолы компаниясына назар аударды. Холмс пен жергілікті тұрғындар басқа кәсіпкерлермен бірге жергілікті автокөлік жолы синдикатын құрды және 1854 жылы құрылғаннан кейін Кейп-Мэй автокөлік жолы компаниясын іске қосты. Автокөлік жолы компаниясы құрылғаннан кейін, шамамен АҚШ 9-шы бағытында төлемақы төленетін жол салуға міндетті болды. Бастапқыда жол құрылысы баяу жүрді, Кейп-Мэй округінің инвесторлары автокөлік жолы компаниясынан акция сатып алуға құлшынбады. Ричард Холмстің досы Уилмон Уиллдин Кейп-Мэйде бу кеме компаниясының иесі болды және компания акцияларын сатып алмағаны үшін өтініш айтты. 1857 жылғы экономикалық дағдарысқа сілтеме жасай отырып, бағалы қағаздарды ақшаға айналдыру қиын екенін айтқан Уиллдин, бу кемесі автокөлік жолынан гөрі тиімдірек болады деп сақты. Бу кемеден түскен қаржы қаржылық қиындыққа тап болған жергілікті кәсіпкерлерге жұмсалатын болды. Жергілікті кәсіп иелері мен жер иелері автокөлік жолы компаниясы табыс әкеледі деген үмітте болғанмен, автокөлік жолында мәселелер туындады. Ричард Холмс пен Генри Суэйн, автокөлік жолы компаниясының директоры, Илияс Хэндтың жайылымынан және Самуэль Хоффманның жергілікті үйінен жер сатып алудағы қиындықтар сияқты мәселелерге тап болды, себебі олар жер бағасын жоғары ұстады. Фермерлер өздерінің жерлерін сатудан бас тартты, ал жергілікті тұрғындар маңызды азық-түлік тасымалы үшін ақша төлеуге тура келетініне байланысты наразылық білдіре бастады. Осы жергілікті тұрғындардың бірі, Гошендегі Джон Томлин, жақын арада "Шунпайк" – Кейп-Мэй автокөлік жолының батысындағы тегін автокөлік жолы идеясын көтерді. Алайда, автокөлік жолы компаниясы алға жылжып, 1857 жылы Хэнд пен Хоффманды жерді сатуға көндірді және бағытта екі төлемақы кассасын орнатты, біреуі Сот үйінде (қазіргі Кейп-Мэй Сот үйі), екіншісі – Колд-Спрингке жақын жерде. Соңында жергілікті тұрғындар автокөлік жолын қолдауға көшуді бастады. 1858 жылдың сәуір айында Хэнд пен Хоффманды сатуға көндірген Джон Уайли үш апта ішінде бағыттың Кейп аралынан Кейп-Мэй сот үйіне дейін үздіксіз жол ретінде аяқталады деп мәлімдеді. 1953 жылдың 1 қаңтарына дейін бұл жағдай өзгеріссіз сақталды. Сол күні 1953 жылғы Нью-Джерси штатының автожолдарының қайта нөмірленуі кезінде S4C мемлекеттік магистраль жолы қызметтен шығарылды. Бұрынғы нөмірдің орнына жаңа нөмір тағайындалмады. 1930 және 1940 жылдары екінші дүниежүзілік соғыста Германияның су асты қайықтарынан кемелерді эвакуациялауға арналған каналды салу туралы ұсыныс, сонымен қатар Делавэр шығанағының қауіпті аймақтарын ескере отырып, көтерілді. Қазіргі Кейп-Мэй каналы 1941 жылы мақұлданды және 1942 жылы яхталардың кең пайдалануымен қатар осы қажеттілікті қанағаттандыру үшін салынды. 1944 жылы канал арқылы көпір салынды, ол 1971 жылы жаңасына алмастырылды. Сол жылы штат жаңа көпір салып, оны Relocated Seashore Road деп атады, бұл каналдың үстіндегі 485,89 фут (148 м) ұзын болат арқалық көпір. Көпір АҚШ 9-шы бағытынан оңтүстікке қарай салынды және содан бері тұр, аяқталғаннан кейін 162-ші бағыт атауын алды.
Before 1854, the area based around Bridgeton was a strong business and legal section in Cape May County. The local residents there, however, wanted to have a strong banking industry, but a local named Richard Holmes along with several other locals turned to the strong type of enterprise, a turnpike company. Holmes and the locals began a local turnpike syndicate with other businessmen and began the Cape May Turnpike Company upon incorporation in 1854. The turnpike company, upon incorporation, was to build a toll road along roughly the U. S. Route 9 corridor. Progress in constructing the toll road was slow at first, with subscribers from Cape May County being hesitant to buy stock from the turnpike company. A friend of Richard Holmes, Wilmon Whilldin, owned a steamboat company in Cape May and apologized for not buying stock in the company. Citing the Panic of 1857 made it hard to convert securities to cash, Whilldin suggested that a steamboat would be more profitable than the turnpike. The money from the steamboat would go ahead and helped the financially depressed businesses in local communities. Although local business owners and land owners held out hope that the turnpike company would pay off, the turnpike experienced problems. Richard Holmes and Henry Swain, the director of the turnpike company, were running into problems including failure to buy land from Elijah Hand's pasture and Samuel Hoffman's local residence for the turnpike route, because they kept land prices high. The farmers refused to the sell their rightful land, and locals started showing opposition due to the fact it would cost money to deliver important foods. One of those locals, John Tomlin from Goshen, soon after brought up the idea of the "Shunpike" – a free turnpike road to the west of the Cape May Turnpike. However, the turnpike company kept pushing forward, persuading Hand and Hoffman to sell land in 1857 and erecting two tollhouses in the route, one at the Court House (now Cape May Court House) and one near Cold Spring. Eventually, locals finally began to move towards support of the turnpike. In April 1858, John Wiley, who helped persuade Hand and Hoffman to sell, announced that in three weeks, the route would be complete as one continuous road from Cape Island to Cape May Court House. |deleted=1953 remaining the same until January 1, 1953. On that day, State Highway Route S4C was decommissioned during the 1953 New Jersey state highway renumbering. No number was designated to replace the highway's former number. During the 1930s and 1940s, the proposal for a canal to supply ships with an evacuation route from Germany's U boats in World War II along with dangerous shoals of the Delaware Bay came forward. The canal, now the Cape May Canal, was approved in 1941 and was constructed in 1942 to supply this need along with a strong usage by yachts. By 1944, a bridge was constructed across the canal, which was replaced in 1971. That year, the state built a brand new bridge and denoted it as Relocated Seashore Road, a 485.89 feet (148 m) long steel girder bridge over the Canal. The bridge was built south of U. S. Route 9 and has stood since and received the designation of Route 162 upon completion.
Маршрут сипаттамасы
Bridge Road және CR 641 қиылысында 162-жол ресми түрде басталады, бірақ округ осы қиылыстан бастап Relocated Seashore Road Bridge басталғанға дейін жолдың мемлекеттік нөмірленген бағытын сақтайды. Жол CR 641-ден солтүстікке қарай жүреді, екі жолмен қатар, көпірге көтеріліп, жағалау бойымен созылады. Содан кейін 162-жол Кейп-Мэй каналына жетеді және екі жолақты Relocated Seashore Road Bridge арқылы қысқа ғана қашықтыққа өтеді. NJDOT көпірді күтіп ұстайды, бірақ жол каналдың арғы жағына жеткеннен кейін округтік күтім қайта басталады. Көпірдің солтүстік жағынан көбірек шаруашылықтар мен тұрғын үйлерді көруге болады. 162-жол солтүстік-батысқа бұрылып, Seashore Road (CR 603) жолымен қиылысады. Осы қиылыста 162-жол аяқталады, бірақ Seashore Road жолы CR 626 болып қайта жалғасады.
At the intersection with Bridge Road and CR 641, Route 162 officially begins though the county maintains the state numbered alignment of the road from this intersection to the beginning of the Relocated Seashore Road Bridge. The route heads northward from CR 641, paralleling both roads as it heads up the bridge approach and following the shoreline. From there, Route 162 reaches the Cape May Canal, crossing on the two lane Relocated Seashore Road Bridge for a short distance. NJDOT maintains the bridge itself but once the route returns to land on the other side of the canal, county maintenance resumes. More farms and residences can be seen from the northern approach of the bridge. Route 162 curves to the northwest, intersecting with Seashore Road (CR 603). At that intersection, Route 162 ends but Seashore Road continues once again as CR 626.