Кіріспе

Нью-Джерси штатындағы көпір, АҚШ. Делавэр стансасындағы Дарлингтон көпірі – Делавэр өзенін кесіп өтетін автомобиль жолындағы көпір болды, ол Нью-Джерси штатының Делавэр қаласында (жергілікті жерде Делавэр стансасы деп аталады) орналасқан. 1871 жылы Делавэр, Лаккаванна және Батыс темір жолы 1855 жылғы ағаштан жасалған көпірдің орнына салынған теміржол көпірі болды. Жаңа көпір өзен ағысынан жоғары салынған кезде бұл көпір сатылды. Делавэрде және жақын орналасқан Бельвидердегі епископ Генри В. Дарлингтон екінші қолдан келген көпірді 5000 долларға (1914 жылғы АҚШ долларымен) сатып алуға ниет білдірді. Дарлингтон оны автомобиль жолына айналдырды және жақын маңдағы Мейерс-Ферриден екі адамды жол ақысын қабылдаушылар ретінде жұмысқа алды. Бұл көпірді пайдалану кейіннен артты, нәтижесінде 1927 жылы ол 6-шы мемлекеттік тас жолдың, ал 1936 жылы 46-шы АҚШ тас жолының бөлігіне айналды. 1932 жылы Делавэр өзенінің бірлескен жол ақысы комиссиясы көпірлерді мемлекеттік меншікке алу кезінде Дарлингтонның сатып алу ұсыныстарын қабылдамай, 275 000 долларға (1932 жылғы АҚШ долларымен) саудаласып, содан кейін сатуға келісті. Бұл сома жақын маңдағы Бельвидер-Ривертон және Портленд-Колумбия жабық көпірлерінің сату бағасынан әлдеқайда төмен болды, олар тиісінше 60 000 доллар және 50 000 долларға сатылды. Осы уақытта осы көпірде де, 6-шы тас жолда да жол ақысы алынып тасталды, және көпір жиырма бір жыл бойы тегін пайдаланылды, содан кейін Колумбияда Портленд-Колумбия ақылы көпірі салынды. Комиссия 1954 жылдың 3 сәуірінде Дарлингтон көпіріндегі жұмысты тоқтатты, ал көпір дереу бұзылды.

Темір жол көпірі

Делавэр, Лаккаванна және Батыс темір жолының (DL&W) кеңейуі Хобокеннен батысқа қарай жалғасқанда, теміржол компаниясы Делавэр өзені арқылы жаңа көпір салу қажеттігін түсінді. Өзеннің жанындағы өзен атымен аталған Делавэр қауымдастығына жеткен DL&W, қауымдастықта бұрынғы Делавэр станциясы деп белгіленген теміржол стансасын салды. 1855 жылы теміржолдың негізгі желісіне жаңа ағаш көпір салынды. Бұл құрылыс көп ұзаққа соқпады, DL&W ағаш өткелін 740 фут (226 м) ұзындықтағы жаңа темір көпірмен ауыстырды. Жаңа көпірде өзенді кесіп өту үшін екі жол болды, ол жергілікті аймаққа көмір және жабық вагондармен қызмет көрсетті. Жаңа көпір 1903 жылғы су тасқынынан зардап шекпеді, ол Делавэр бойындағы көптеген көпірлерді (соның ішінде жақын орналасқан Ривертон-Белвидер көпірін) қиратты, ал ол дамып келе берді. Алайда, пойыз, автомобиль және локомотивтер ауырлаған сайын, DL&W өзен арқылы ауыр салмақты көтере алатын жаңа көпір салуға мұқтаж болды. 1902 жылы олар жаңа көпірді өзеннің ағысы бойында салды, себебі бұл жақсы қызмет көрсету үшін жолды көп жылжытуды қажет етпеді. Жаңа көпір аяқталғаннан кейін, DL&W ескі көпірді сатуға шығарды. Сол кезде қолданылған көпірлерге сұраныс жоғары болған жоқ, ал жергілікті епископ шіркеуінің пасторы Генри В. Б. Дарлингтон көпірге 5000 доллар (1902 жылғы АҚШ доллары) ұсынғанда, DL&W дереу ақшаны қабылдады. Теміржолдар пастор Дарлингтонның кім екенін тексермеді немесе ол темір құрылыммен не істегісі келетінін сұрамады. DL&W-нің мәлімдемесіне сәйкес, оның ақшасы "ешкімнің ақшасынан кем емес" болды. ), көбінесе Дарлингтон көпіріне бірінші болып келетін. МакКракендер жол ақысын үлкен себеттерге жинады, олар көбінесе 25 центтік және 50 центтік монеталарға толы болатын. Жергілікті тұрғындар МакКракендердің кейде көпірден өзенге монеталарды тастап жібергенін айтты, бірақ жүзушілер мифті растайтын ешқандай құнды зат тапқан жоқ. Көпір көп пайда әкелгенімен және жол ақысын төлейтін орын ақшаға толы болғанымен, ол ешқашан тоналған жоқ. МакКракендер сақшылыққа екі эйрдейл итін, Дьюк пен Тотсиді ұстады, олар тонаушылардан сақтауға көмектесті. Екі жылдан кейін Дарлингтондар тағы да жаңалықтарда болды, бұл жолы олардың тұңғыш ұлы Оранж қаласындағы, Нью-Джерси штатындағы Оранж еске алу ауруханасында дүниеге келді.

Сатып алу және бөлшектеу

Көпір 1920 және 1930 жылдары дамып, гүлденуін жалғастырды, одан өту үшін төрттен бір бөлік жол ақысы алынды. 1927 жылдан бастап 6-шы мемлекеттік тас жолының жүргізушілері 8-шы мемлекеттік тас жолымен қиылысып, көпір арқылы жүріп келді. 1920-1930 жылдары Нью-Джерси және Пенсильвания штаттары Делавэр өзені бойындағы көпірлерді Төлемді көпірлерді жою жөніндегі бірлескен комиссия арқылы сатып ала бастады. Белвидердегі жаңадан салынған көпір комиссияға 60 000 долларға (1920 жылдардағы АҚШ долларымен) және Колумбиядағы жабық көпір 50 000 долларға сатылды. Комиссия екінші қолдағы теміржол көпірін арзанға, нақты сомасы белгісіз бағаға алуға тырысты, бірақ Дарлингтон бас тартты және бағаны 275 000 долларға көтерді. Көпір сатып алынғаннан кейін жол ақысы жойылды. Келесі сәуірде Төлемді көпір комиссиясы Дарлингтонның көпірін бұзуға кірісті, оған қарсы бірнеше сот процесі болды. Көпір 1954 жылдың 3 сәуірінде жұмысын тоқтатты және жақын арада бұзылды. Колумбиядағы жабық көпір келесі тамызда «Дайан» дауылы кезінде қирады. Көпір пайдалануда болған кездегі жағдайы сақталған.