Кіріспе

Америкалық журналист (1954 жылы туған)

Мария Елена Салинас (30 желтоқсан 1954 жылы туған) – американдық тележурналист, жаңалықтар оқушысы және жазушы. The New York Times газеті оны «Гишпаниялық Американың дауысы» деп атады, Салинас – АҚШ-тағы ең танымал гишпаниялық әйел журналистердің бірі. Ол Univision телеарнасының негізгі кешкі жаңалықтарының тең жүргізушісі Noticiero Univision және «Міне, қазір» (Aquí y Ahora) жаңалықтар бағдарламасының тең жүргізушісі болды. Салинас АҚШ-та және Латын Америкасының 18 елінде 30 жылдан астам уақыт жұмыс істеп келеді. Ол Латын Америкасының мемлекет басшыларымен, көтерілісшілердің басшыларымен, диктаторлармен және Джимми Картерден бері АҚШ-тың барлық президенттерімен сұхбаттасқан.

Қоғамдық қызмет және қайырымдылық

Шамамен жиырма жыл бойы Салинас латиноамерикалық сайланған және тағайындалған лауазымды тұлғалардың ұлттық қауымдастығында ерікті болып жұмыс істеп келеді, бұл қауымдастық иммигранттарды дауыс беруге және жалпы саясатқа қатысуға ынталандырады; ол оның Ya Es Hora ("Уақыт келді") бағдарламасының өкілі. Салинас Ұлттық испаноязық журналистер қауымдастығының негізін қалаушы және 2006 жылы оның Даңқ залына енгізілді. Ол сонымен қатар испан тіліндегі жаңалықтарды таратуға қызығушылық танытқан жоғары оқу орнының студенттері үшін Мария Елена Салинас атындағы стипендияны да қаржылай қолдайды. Ол Испандық стипендиялық қор мен Халықаралық әйелдер медиа қоры кеңесінің құрамында.

Марапаттар мен мойындау

Салинас журналистикалық және қайырымдастық қызметі үшін көптеген наградалар мен құрметтерге ие болды. Салинас 2014 жылы «Entre el abandono y el rechazo» (Тасталу мен қабылдамау арасында) атты жаңалықтар мен деректі фильмдері үшін Пибоди сыйлығын, Уолтер Кронкайт сыйлығын және Грейси сыйлығын жеңіп алды. Бұл Орталық Америка балаларының АҚШ-қа кетуі туралы жарыққа шығарылған репортаж, судьялар оны «тепе-теңдік сақталған және ашып айтатын» деп бағалады. 2014 жылы ол Оңтүстік Калифорния радио және теледидар жаңалықтары қауымдастығынан «Broadcast Legend Award» сыйлығын алды. 2012 жылы әріптесі Хорхе Рамоспен бірге Ұлттық теледидар өнер және ғылым академиясынан өмірлік жетістіктері үшін Эмми сыйлығын алды. 2013 жылы Broadcasting & Cable және Multichannel News компаниялары Шрамм маркетинг тобы ұйымдастырған 11-ші Испан тілдес теледидар саммитінде Салинасқа ең үлкен жетістіктері үшін сыйлық табыс етті. Карьерасының басында Салинас 1996 жылы Атланта Олимпиадалық паркіндегі жарылыстарды жарыққа шығарғаны үшін Эдвард Р. Мэрроу сыйлығын алған Univision News командасының құрамында болды. Қайырымдастық жұмысы үшін Салинас Ұлттық әйелдер ұйымынан «Intrepid» сыйлығын алды, сондай-ақ Мексикалық американдықтардың құқықтық қорғау және білім беру қоры, Латын американдықтардың сайланған және тағайындалған лауазымдарының ұлттық қауымдастығы және Конгресс латындық қауымдастығы институты сияқты ұйымдар тарапынан құрметке бөленді. 2017 жылы Салинас Америка университетінде және Калифорния мемлекеттік университетінде бітірушілер алдында сөз сөйледі және Америка университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды. 2020 жылы Латын жазба академиясы оған «Ойын-сауық индустриясының жетекші әйелдері» сыйлығын табыс етті.

Жеке өмір

Салинастың ата-анасы 1940 жылдары Мексикадан АҚШ-қа көшіп келді. Ол 1954 жылы Лос-Анджелесте дүниеге келді. Бала кезінде ол 7 жыл Мексикада өмір сүрді. 1991 жылдан бері Салинас екі қызы – Джулия Александра мен Габриэла Мариямен бірге Майамиде тұрады. Салинастың "Yo Soy la Hija de mi Padre" ("Мен әкемнің қызымын", 2006) атты автобиографиясы оның әкесінің бұрын католик священнигі болғанын ашады.