Кіріспе

Point of Rocks – Мэриленд штатының Фредерик округіндегі тіркелмеген қауымдастық және халық санағы бойынша белгіленген аудан. 2010 жылғы халық санағы бойынша, онда 1466 адам тұрады. Point of Rocks аты іргелес Катоктин тауындағы ерекше тау жынысынан шыққан, ол Потомак өзенінің тау жотасын кесіп өтуінен пайда болған, бұл Аппалачи тауларында кездесетін әдеттегі құрылым. Бұл құрылым қаладан көрінбейді және оны тек өзендегі қайықтардан немесе Вирджиния штатындағы өзеннің оңтүстік жағалауынан ғана көруге болады.

Алдын ала есеп айырысу

Жергілікті халықтар еуропалық отарлаудан бұрын ғасырлар бойы Point of Rocks аймағында қоныстанды. Пискатауилер – қазіргі Хитер аралы деп аталатын Потомак өзеніндегі аралда тұрған, Point of Rocks-те өмір сүрген ежелгі мәдениеттердің бірі. Көршілес тайпалармен және еуропалық қоныс аударушылармен болған қақтығыстар нәтижесінде 1699 жылы Пискатауилер өздерінің атамекенінен, Принс-Джордж округінен Хитер аралына көшіп кетуге мәжбүр болды. Алайда, 1704 жылы шешек індетінен олардың саны күрт азайды. Пискатауилер солтүстікке қарай Пенсильвания мен Нью-Йоркке көшіп барғанға дейін аралда тағы бірнеше жыл тұрды. Пискатауилер Хитер аралындағы қоныстарын тастағаннан кейін шамамен он жыл өткен соң, Point of Rocks-тағы алғашқы еуропалық қоныс аударушы Артур Нельсон "Нельсон аралы" деп аталатын жерге патент алды. Нельсон отбасы 18-ші ғасырдың басында Point of Rocks-тегі маңызды жер иелері мәртебесін сақтап, темекі өсірілген бірнеше плантациялар құрды. Аймақтағы коммерциялық мүдделер Нельсондарды Фредерик пен "Нельсонның паромдық өтпесін" байланыстыратын жол салуға өтініш жасауға итермеледі, бұл Point of Rocks-қа берілген алғашқы ағылшын тіліндегі атау еді. Бұл жол ақырында салынды және Балленгер Крик Пайк деп аталды.

19 және 20 ғасырлар

19 ғасырдың басында Чесапик және Огайо (C&O) каналының және Балтимор мен Огайо (B&O) темір жолының құрылысы Point of Rocks аймағында елді мекендердің көбеюіне және өнеркәсіптің дамуына ықпал етті. 1828 жылы ауыл C&O каналы мен B&O темір жолы үшін уақытша аялдама болып табылды, себебі компаниялар Потомак өзені мен Катоктин тауы арасындағы тар өткел арқылы өту құқығын кім бақылайтынын анықтау үшін сотқа жүгінді. Алты жылдық сот таласынан кейін компаниялар келісімге келіп, өту құқығын бөлісуге келісті, содан кейін B&O темір жолы таудың ішінде туннель салып, тар су өткелі арқылы желілерін кеңейтті. C&O каналы мен B&O темір жолының салынуы және Потомак өзеніндегі стратегиялық орнының арқасында Point of Rocks аймақтық көліктік хабқа және өнеркәсіптік белсенділіктің орталығына айналуға мүмкіндік алды. 1835 жылы Point of Rocks орналасқан жердің иесі Чарльз Джонсон жаңа қала үшін жер учаскелерін өлшеп, көшелер жоспарын жасады. Point of Rocks-та еуропалықтардың алғашқы қоныстану кезеңдерінен бастап, африкалық американдықтарды мерзімілі жұмысқа алу және құлдыққа салу арқылы мәжбүрлі еңбек жергілікті экономиканы дамытты. Монокаси аңғарының төменгі бөлігіндегі құнарлы жерлердегі темекі плантацияларында ерлер мен әйелдер құлдықта жұмыс істеді. Плантация иелері құлдарын үйлер, сауда орындары және қоғамдық ғимараттар салуға, соның ішінде 1841 жылы Дуваль плантациясының құлдарының еңбегімен аяқталған Сент-Полс епископ шіркеуін салуға пайдаланды. Жақын орналасқан Ликсвилл, Потомак өзенін кесіп өтетін Ноланд паром жанындағы шағын елді мекен, белсенді құл сату орталығы болды.

Америка Азаматтық соғысы

Мэриленд және Вирджиния штаттарының шекарасында орналасқан Пойнт-оф-Рокс, Азамат соғысы кезінде бірнеше шағын қақтығыстар мен әскери операциялардың ортасы болды. B&O темір жолы мен C&O каналы Потомак өзені арқылы Конфедерацияның шабуылшылары үшін маңызды мақсаттар еді. 1861 жылы сол кездегі полковник Томас Дж. "Стоунволл" Джексон Пойнт-оф-Роксте рейд ұйымдастырып, қаланың шығысындағы темір жол желілерін тоқтатты, 56 локомотив пен 300 темір жол вагонын жаулап алды. Жақын орналасқан Лудун округі, Вирджинияда, Одақты қолдаған бірнеше шағын топтар болды, оның ішінде Уотерфорд және Линкольн сияқты ауылдарда тұратын квакерлер, олар бөлінісшілдікке немесе құлдық институтын қорғау мақсатымен Конфедерацияның ісіне қолдау көрсетпеді. Пойнт-оф-Рокс Вирджиниядан қашуға мәжбүр болған отбасылар үшін пана болды. 1862 жылы капитан Сэмюэл С. Мианс, Вирджиния штатының Уотерфорд қаласының тумасы, бірақ сол кезде Пойнт-оф-Роксте тұрып, саудагер және B&O темір жолы станциясының басқарушысы болған, Лудун рейнджерлері деп аталатын атты әскер бөлімін құрды – Одақ үшін күрескен Вирджиниядан шыққан жалғыз ұйымдастырылған бөлім. Лудун рейнджерлері 1862 және 1863 жылдары Коулдың Мэриленд атты әскерімен (Бірінші Потомак үй бригадасы) бірге C&O каналын және B&O темір жолын Конфедерацияның жиі шабуылдарынан қорғау үшін күресті. Коулдың Мэриленд кавалериясы Пойнт-оф-Роксте лагерь құрып, Сент-Полс епископ шіркеуін басып алды, онда олар ішкі жиһаздарды өртеп жіберді. Лейтенант-полковник Джон С. Мосби және оның Вирджиния кавалериясының 43-ші батальоны, "Мосбидің рейдтері" деп белгілі, 1864 жылы Потомак өзенінен өтіп, Пойнт-оф-Рокстегі Одақтың гарнизондық күштеріне шабуыл жасады, бұл шабуыл "Калико рейді" деп аталған қысқа науқанның бөлігі болды. 1873 жылы B&O темір жолы өзінің Метрополитен тармағын ашты, Вашингтон қаласын өзінің Ескі Басты Жолымен Пойнт-оф-Рокстегі торапқа қосып біріктірді. Сол жылы жаңа станция салынды, ол қаланың танымал нысанына айналды. Готикалық жаңғырту стиліндегі кірпіштен салынған ғимаратты Э. Фрэнсис Болдуин жобалаған, ол екі жолдың торабының ортасында орналасқан. Виктория дәуірінде қалада тағы бірнеше маңызды құрылыстар салынды, оның ішінде қалалық методист шіркеуі (1894), Қасиетті Үштік епископ шіркеуі (1887, 1912 жылы жаңартылды), Сент-Люка лютеран шіркеуі (1889) және масондық ғибадатхана (1898).

21 ғасыр

2001 жылы Duke Energy Мэриленд мемлекеттік қызмет комиссиясына қаланың солтүстік жағында электр стансасы салуға өтініш берді. Бірақ 2002 жылдың қараша айында Duke ресми түрде жобасын тоқтатты, алайда ол аймақтағы жерін сақтап қалды. Пойнт-оф-Рокс теміржол станциясы 1973 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне, ал Санкт-Полс епископ шіркеуі 1978 жылы енгізілді.

Су тасқыны

Қаланың ескі бөлігі Потомак өзенінің тасқын алабында орналасқан және көп рет суға батқан. Федералдық Төтенше жағдайларды басқару агенттігінің су тасқыны сақтандыру төлемдерін азайтуға бағытталған ағымдағы бағдарламасы, ең төменгі жатқан жерлердегі көптеген құрылыстарды сатып алуға және бұзуға алып келді.

География

Рокстің нүктесі Фредерик округінің оңтүстігінде, Потомак өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан және батысында Катоктин тауының шығыс етегімен өтетін 15-ші АҚШ тас жолымен шектеседі. US 15 арқылы Фредерикке, округ орталығына солтүстікке қарай 13 миль (21 км), ал Потомак өзенінен оңтүстікке қарай 12 миль (19 км) Вирджиния штатындағы Лисбургке дейін барады. Мэрилендтің 28-ші тас жолы Рокстің нүктесінен шығысқа қарай Фредерик және Монтгомери округтері арқылы Роквиллге дейін 29 миль (47 км) қашықтықты жалғастырады. АҚШ халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, Рокстің нүктесінің жалпы ауданы толығымен құрлықтан тұрады.

Көлік

Қоғамда АҚШ 15-ші тас жолының Потомак өзені арқылы Вирджинияға өтетін Point of Rocks көпірі орналасқан. Бұл көпір Монтгомери округіндегі 495-ші тас жолындағы Америкалық легион ескерткіш көпірінен жоғарыдағы өзеннің алғашқы мұндай өтпелі нүктесі болып табылады. Олардың арасындағы жалғыз басқа өтпел – Уайтс-Ферри. Пойнт-оф-Рокс арқылы пойыз қызметі 1834 жылы Балтимор және Огайо темір жолының басты желісі ашылғаннан бастау алды, ол 1839 жылы Потомак арқылы Вирджинияға Харперс Ферри арқылы өтуге дейін Мэриленд штатының Сэнди-Хук қаласындағы келесі аялдамада тоқтады. Point of Rocks – MARC Brunswick желісіндегі жолаушылар станциясы. Эфраим Фрэнсис Болдуин жобалаған станция Балтимор және Огайо (B&O) темір жолымен 1876 жылы салынған. CSX-тің Метрополитен тармағы (қазіргі басты желі) және Ескі басты желі тармағы арасындағы торапты белгілейтін бұл станция, бұрынғы B&O темір жолының ерекше нысандарының бірі болып саналады және теміржол фотосуреттерінде жиі түсірілетін орын.