Су астында фотосуретке түсіру өнері

Кіріспе

Су асты фотосуреттің жанры

Су асты фотосурет – судың астында сурет түсіру процесі. Ол көбінесе аквалангпен суға батқанда жасалады, бірақ беттік сүңгу, шноркельмен жүзу, су асты қайығынан немесе қашықтан басқарылатын су асты аппаратынан, немесе су бетінен төмен жіберілген автоматты камералардан да түсіруге болады. Су асты фотосуреті – бұл өнер түрі және деректерді тіркеу әдісі болып табылады. Сәтті су асты суретін түсіру үшін әдетте арнайы жабдықтар мен техникалар қолданылады. Дегенмен, ол қызықты және сирек кездесетін фотосурет мүмкіндіктерін ұсынады. Балықтар және теңіз жануарлары сияқты жануарлар – танымал нысандар, бірақ фотографтар кемелердің құлау орындары, су асты үңгірлер жүйесі, су асты "ландшафттары", жұмырқалар, теңіз балдырлары, геологиялық ерекшеліктер және басқа суға батқан адамдардың портреттерін де іздейді.

Жабдық

Кейбір камералар су астында пайдалану үшін жасалған, оның ішінде қазіргі заманғы су өткізбейтін цифрлық камералар да бар. Алғашқы екі ортада қолданылатын камера Calypso болды, ол 1963 жылы Nikonos деп қайта ұсынылды. Nikonos тізбегі су астында пайдалану үшін арнайы жобаланған. Nikon 2001 жылы Nikonos сериясын тоқтатты және оның қолданылуы, басқа 35 мм пленкалық жүйелер сияқты, азайды. Sea and Sea USA компаниясы 35 мм пленкаға арналған амфибиялық қашықтық іздеуші камера Motor Marine III-ті жасады.

Су асты үйірмелері

Құрғақ жұмысқа арналған камералар қосымша корпустармен қорғалғанда су астында да жұмыс істей алады. Бұл корпустар нүктелі-түсіру камералары, толық экспозицияны басқару мүмкіндігі бар компакт-камералар және бір линзалы рефлекстік камералар (SLR) үшін жасалған. Көптеген корпустар нақты камера моделіне сәйкес келеді. Материалдары салыстырмалы түрде арзан инъекциялық қалыпталған пластиктен бастап, қымбат құйма немесе қатты алюминийден өңделгенге дейін ауытқиды. Корпустар көптеген мүмкіндіктер ұсынады: пайдаланушылар күнделікті "құрлықтағы" камераларына арналған корпустарды таңдап, линзасы сәйкес келсе немесе тиісті линза портын қолданса, кез келген линзаны пайдалана алады. Су асты фотографтары көбінесе кең бұрышты немесе макро линзаларды қолданады, екеуі де жақын фокусқа мүмкіндік береді, демек нысанаға қашықтық қысқарады, бұл шашыраудан туындаған айқындықтың жоғалуын азайтады. Цифрлік медиа стандартты пленкаға қарағанда (бір рулонда 36 кадрдан аспайды) әлдеқайда көп сурет сақтай алады. Бұл цифрлік камераларға артықшылық береді, себебі су астында пленканы ауыстыру қиын. Цифрлік және пленкалық фотосуреттердің басқа да салыстырулары қолданылады, сондай-ақ пленканы су астында қолдану құрлықтағыдай азайды. Су астында стандартты линзаларды ауыстыру мүмкін емес, бірақ кейбір корпустар үшін ылғалды қосылатын телефото, балық көзі және макро кеңейткіштері бар. Су асты корпустарында камераның ішкі жағына жететін басқару тұтқалары мен батырмалары орналасқан, бұл оның көптеген стандартты функцияларын пайдалануға мүмкіндік береді. Бұл корпустарда сыртқы сыртқы жарықтандырғыштарды қосуға арналған жалғаулар да болуы мүмкін. Кейбір қарапайым корпустар камерадағы кіріктірілген жарықтандырғышты пайдалануға мүмкіндік береді, бірақ кіріктірілген жарықтандырғыш су астында пайдалану үшін жеткілікті қуатты болмауы немесе дұрыс орналаспауы мүмкін. Күрделі корпустар кіріктірілген жарықтандырғышты оптикалық талшық кабель арқылы қосымша жарықтандырғышқа бағыттайды немесе кіріктірілген жарықтандырғышты пайдалану мүмкіндігін тоқтатып қояды. Корпустар силикон немесе басқа эластомерлік О-сақиналармен жабылу орындарында және басқару шпиндельдері мен батырмалары корпустан өтетін жерлерде су өткізбейтін етіп жасалады. Жоғары сапалы корпустарда камера электроникасын бұзуы мүмкін ағып кету қаупін азайту үшін көптеген маңызды батырмалар мен шпиндельдерде екі О-сақина қолданылады. Кейбір камералар өзінен су өткізбейтін немесе шамалы тереңдікке дейін суға батыруға арналған; мұндай камералар суға батырылған корпуста болғанда, шағын ағып кетудің салдары көбінесе ауыр болмайды. Су өткізбейтін корпуста камераларды пайдаланудың оптикалық проблемалары бар. Рефракция салдарынан шыныдан өтетін кескін, әсіресе кең бұрышты линзалармен бұрмаланады. Дөңгелек пішінді немесе балық көзі порты бұл бұрмалауды түзетуге көмектеседі. Көптеген өндірушілер өз корпустары үшін осы дөңгелек пішілді порттарды жасайды, көбінесе оларды тиімділігін арттыру үшін нақты линзалармен пайдалануға арналған. Nikonos сериясы су астында пайдалануға арналған сумен жанасатын оптикалық линзаларды пайдалануға мүмкіндік берді, бірақ ауада қолданғанда дұрыс фокусқа келтіру мүмкін емес. Кейбір цифрлық камераларда да проблема бар, оларда жеткілікті кең линзалар жоқ; оны шешу үшін дөңгелек пішілді портқа қосымша оптикасы бар корпустар жасалған, бұл көрініс бұрышын кеңейтеді. Кейбір корпустар ылғалды қосылатын линзалармен жұмыс істейді, олар линза портының сыртына бұралып, көрініс өрісін ұлғайтады; бұл линзаларды су астында қосуға немесе алып тастауға болады, бұл бір суға түсу кезінде макро және кең бұрышты фотосуреттерді түсіруге мүмкіндік береді. Макро линзалармен рефракциядан туындаған бұрмалау мәселесі болмайды, сондықтан әдетте қарапайым жалпақ шыны порт қолданылады. Жалпақ порт арқылы рефракция макро линзаның ұлғайтуын арттырады; бұл өте кішкентай нысаналарды түсіруге тырысатын фотографтар үшін пайдалы деп есептеледі. Цифрлік камераларда пайдаланушы таңдап алатын немесе бағдарламаланатын бірнеше режимдер болуы мүмкін, олар су астында пайдалануға арналған арнайы режимдерді қамтуы мүмкін. Корпустың суға бату қабілетін балласт немесе суға бату қабілетін қамтамасыз ететін камералар арқылы реттеу қажет болуы мүмкін. Идеалды жағдайда олар жұмыс тереңдігінде сығылмайтын болуы керек, сондықтан суға түсу кезінде суға көтерілу тұрақты болады. Көптеген су асты жүзушілер суға көтерілудің шамалы өзгеруін басқара алады, бірақ үлкен өзгеру камераны бір қолмен ұстауды қиын жасайды, бұл көбінесе пайдалы, әсіресе нүктелі-түсіру камераларымен. Тыныс алмай суға түскенде, камера құлап кетсе бетке қайтып қалуы ыңғайлы. Скафандрда суға түскенде, оның қашып кетпеуі ыңғайлырақ болуы мүмкін.

Cameras made for dry work can also work underwater, protected by add on housings, which are made for point and shoot cameras, compact cameras with full exposure controls, and single lens reflex cameras (SLRs). Most such housings are specific to the camera model. Materials range from relatively inexpensive injection moulded plastic to higher priced die cast or machined from solid aluminum. Housings allow many options: users can choose housings specific to their everyday "land" cameras and use any lens, provided that it fits or they use the appropriate lens port accessory. Underwater photographers generally use wide angle lenses or macro lenses, both of which allow close focus and therefore a shorter distance to the subject, which reduces the loss of clarity to scattering. Digital media can hold many more shots than standard film (which rarely has more than 36 frames per roll). This gives digital cameras an advantage, since it is impractical to change film underwater. Other comparisons between digital and film photography also apply, and the use of film under water has declined, as it has on land. It is also not possible to change regular lenses underwater, though some wet connectable telephoto, fisheye and macro extensions are available for some housings. Underwater housings have control knobs and buttons that reach the camera inside, allowing use of most of its normal functions. These housings may also have connectors to attach external flash units. Some basic housings allow the use of the flash on the camera, but the on board flash may not be powerful enough or properly placed for underwater use. More advanced housings either redirect the on board strobe to fire a slave strobe via a fiber optic cable, or physically prevent the use of the on board strobe. Housings are made waterproof by silicone or other elastomer O rings at the closures and where control spindles and pushbuttons pass through the housing. High end housings may use double O rings on many of the critical pushbuttons and spindles to reduce the risk of leaks, which can destroy the electronics in cameras. Some cameras are inherently waterproof, or submersible to shallow depths; when these are in submersible housings, the consequences of a small leak are generally not serious. There are optical problems with using cameras inside a watertight housing. Because of refraction, the image coming through the glass port will be distorted, especially with wide angle lenses. A dome shaped or fish eye port corrects this distortion. Most manufacturers make these dome ports for their housings, often designing them to be used with specific lenses to maximize their effectiveness. The Nikonos series allowed the use of water contact optics—lenses designed to be used submerged, without the ability to focus correctly when used in air. There is also a problem with some digital cameras, which do not have sufficiently wide lenses built in; to solve this, there are housings made with supplementary optics in addition to the dome port, making the apparent angle of view wider. Some housings work with wet coupled lenses, which are screwed on to the outside of the lens port and increase the field of view; these lenses may be added or removed under water, allowing both macro and wide angle photography on the same dive. With macro lenses, the distortion caused by refraction is not a problem, so normally a simple flat glass port is used. Refraction through a flat port increases the magnification of a macro lens; this is considered a benefit to photographers who are trying to capture very small subjects. Digital cameras may have several user selectable or programmable modes, which may include modes specifically for underwater use. Buoyancy of the housing may have to be adjusted by adding ballast or buoyancy chambers. Ideally these should be incompressible at working depth range so the buoyancy remains constant throughout the dive. Most divers can manage a small divergence from neutral buoyancy, but a large divergence can make it difficult to hold the camera in place with one hand, which can often be useful, particularly with point and shoot cameras. When photographing on breathhold, it is convenient if the camera will float back to the surface if dropped. On scuba it may be more convenient if it does not float away.

Смартфонның корпустары

Смартфондарға арналған су асты корпустары әртүрлі тереңдіктерге арналған түрлерде қол жетімді. Бірқатары операциялық жүйемен шектеледі, мысалы, тек iOS үшін, ал екіншілері физикалық өлшемдері бойынша корпусқа сыятын кез келген телефонмен үйлесімді, бірақ телефонға арнайы қосымшаны орнату қажет, сонда ғана ол Bluetooth арқылы корпуспен дұрыс байланысады. Корпус пен камера (смартфон) арасындағы сымсыз байланыстың болуы корпустың тек бір тесігі арқылы жасауға және камера бөліміне енетін қозғалмалы бөліктерді болдырмауға мүмкіндік береді. Кейбір корпусдар герметикалық жабылып, ішіндегі ауа сорылып, дерлік вакуумға жеткізіледі, бұл қақпақтың жабылуын қамтамасыз етеді және суға ену алдында тығыздықты сынауға мүмкіндік береді.

Камералардың пішімдері

Цифрлық камералардың көпшілігінің су астында қолданылуы мүмкін. Көбінесе қолданылатындары – су асты корпусы бар немесе бастапқыда су өткізбейтін модельдер, мысалы, берік компакт-камералар. Оларды корпусыз, аз тереңдікте пайдалануға болады, бірақ үлкен тереңдіктер үшін арнайы корпустары да бар. Компакт, берік компакт және көпір камералары фокус аралығы тұрғысынан әмбебаптылығымен ерекшеленеді. Оларда макро мүмкіндіктері бар кең бұрыштыдан телеобъективке дейінгі линзалар болады, сондықтан линзаны су астында ауыстыру қажеттігі туындамайды. Жарықтандыруды өзгертуге арналған аксессуарлар фокус аралығын ұлғайту немесе азайту және бейне сапасын жақсарту үшін қолжетімді болғанымен, 2020 жылғы берік компакт-камералар өте жақыннан фокусқа түсіру және салыстырмалы түрде кең бұрышты линзаға ие. Кейбір берік компакт-камераларды су асты корпусымен бірге үлкен құрғақ костюмнің немесе BC қалтасының ішіне сыйғызуға болады, бірақ әдетте оларға сыртқы строб немесе бейнежарық қосылмайды. Бұл дайверге жұмыс барысында камераны ыңғайлы түрде алып жүруге, немесе үлкен форматтағы фотографқа оны қосымша құрал ретінде алып жүруге мүмкіндік береді, әсіресе негізгі камерада тиімсіз линза орнатылған жағдайда. Суға түсуді бейнеге түсіргісі келетін, бірақ камераны басқарумен айналысуды қаламайтын дайверлер арасында әрекет камералары танымал. Камераны қолмен ұстап, әмбебаптықты қамтамасыз етуге болады, немесе бірінші тұлға көрінісі үшін басқа орнатуға болады, тіпті дайверлік жылдамдатқыш сияқты басқа жабдыққа да бекітуге болады. Айнасыз, линзасын ауыстыруға болатын камералар мен цифрлық бір линзалы рефлекстік камералардың қолданылу аясы өте ұқсас, көбінесе жоғары деңгейдегі жұмыстар үшін қолданылады. Мұндай жағдайларда фотограф ең жақсы бейне сапасын алуға ұмтылады, сондай-ақ қажетті күш-жігерді жұмсауға және су астында бір линзамен жұмыс істеудің және үлкен жабдықтарды басқарудың шектеулерін қабылдауға дайын болады. Бұл форматтарды әдетте үлкен сыртқы жарықтандыру жүйелерімен қолданады, олар көп жағдайда ең жақсы нәтиже алу үшін қажет. Бұл форматқа жабдық сатып алу үшін салыстырмалы түрде үлкен капиталдық инвестиция қажет.

Most types of digital camera have some underwater application. Those commonly seen in use are the models for which stock underwater housings are available, or which are inherently waterproof, such as rugged compact cameras, which may be used at shallow depths without a housing, but have housings available for greater depths. Compacts, rugged compacts and bridge cameras have great versatility regarding focal length, they tend to have a wide angle to telephoto lens with macro capabilities making these functions available without need to change lenses, which cannot be done during a dive. Although wet change accessories are available to increase or decrease focal length and for greater magnification, the 2020 generation rugged compacts already have inherent very close focus ability, and fairly wide angle low end of the focal length. Some of the rugged compact cameras will fit into a large dry suit or BC pocket in their underwater housing, though not usually with an external strobe or video light, allowing a diver to conveniently carry the camera on a working dive in case it may be useful, or for a larger format photographer to carry it as a backup, or for opportunities where the main camera has an unsuitable lens fitted. Action cameras are popular with divers who want a record of the dive, but not the task loading of operating the camera controls. The camera can be hand held for versatility, or can be head mounted for first person view, or mounted on other equipment, like a diver propulsion vehicle. Mirrorless interchangeable lens cameras and Digital single lens reflex cameras have very similar ranges of applications, mostly for high end work, where the photographer wants the best possible image quality, and has the skills and desire to put in the necessary effort and accepts the limitations of being stuck with the same lens throughout the dive, and managing bulky equipment. These formats are almost always used with large external lighting systems which are needed in most circumstances to get the best results. A relatively large capital investment in equipment is associated with the format.

Жарықтандыру

Су астында фотосурет түсіру үшін жарықтандырудың бірнеше аспектісі бар. Фотосурет түсіру үшін жеткілікті табиғи жарық болмауы мүмкін, көп жағдайда табиғи жарық спектрдің маңызды бөлігін жоғалтады немесе фотограф алдыңғы және артқы жағының арасындағы контрасты күшейтуді қалайды. Нақты фотосурет үшін сыртқы жарық қолданылса, композицияны жасау және нашар жарық жағдайында фокусқа алу үшін қосымша жарық қажет немесе пайдалы болуы мүмкін. Көптеген цифрлық камераларда бейне опциялары бар, олар үшін тұрақты жарық көзі қажет, ал кейбір жағдайларда бір ғана бейне жарығы осы функциялардың бәрін қамтамасыз ете алады және сонымен қатар фотографиялық емес мақсаттар үшін жеткілікті су астындағы шам ретінде де қызмет етеді. Су асты фотографтарының басты қиындығы – суға белгілі бір тереңдікке енгенде түс пен контрасттың жоғалуы. Күн сәулесінің ұзын толқындары (мысалы, қызыл немесе қызғылт сары) судың әсерінен тез сіңіріледі, сондықтан тіпті қалың көзге де әр нәрсе көк-жасыл түспен көрінеді. Түстің жоғалуы су бағанасы бойынша вертикальды ғана емес, сонымен қатар көлденең бағытта да артады, сондықтан камерадан алыс нысандар түссіз және тұманды көрінеді. Бұл әсер тропикалық коралл рифтері сияқты айқын суларда да байқалады. Су асты фотографтары осы мәселені екі техниканы біріктіру арқылы шешеді. Біріншісі – камераны фотосурет түсірілетін нысанға мүмкіндігінше жақын келтіру, осылайша түстің көлденең жоғалуын азайту. Көптеген тәжірибелі су асты фотографтары бір метрден артық қашықтықты қабылдамайды. Екінші техника – тереңдікке кеткен түсті қалпына келтіру үшін сыртқы жарық немесе бейне шамдарын пайдалану. Тиімді қолданылған қосымша жарық, толық спектрлі көрінетін жарықпен жалпы суретке түсіру арқылы жоғалған түстерді «қайта жасайды». Тағы бір қоршаған ортаның әсері – көру қашықтығы. Су көбінесе толыққанды таза болмайды, еріген және ішіндегі заттар жарықты сіңіріп және шашыратып, көру қашықтығын азайтады.

Су асты жарығы

Флешті немесе стробты қолдану су астында суретке түсірудің ең қиын аспектісі ретінде жиі қарастырылады. Су астында флешті дұрыс пайдалану туралы кейбір қате түсініктер бар, әсіресе кең бұрышпен суретке түсіруге қатысты. Жалпы, флешті негізгі жарық көзі ретінде емес, жалпы экспозицияны толықтыру және жоғалған түстерді қалпына келтіру үшін пайдалану керек. Үңгірлердің немесе кемелердің құлау орындарының ішіндегі жағдайларда кең бұрышты суреттер 100% строб жарығымен түсірілуі мүмкін, бірақ мұндай жағдайлар сирек кездеседі. Көбінесе фотограф қолда бар күн сәулесі мен строб арасындағы эстетикалық тепе-теңдікті жасауға тырысады. Терең, қараңғы немесе нашар көрінетін ортада бұл тепе-теңдікті сақтау қиынырақ болуы мүмкін, бірақ принцип бірдей. Көптеген заманауи камералар әртүрлі автоматты экспозиция режимдері мен линза арқылы (TTL) өлшеуді пайдалану арқылы бұл процесті жеңілдетті. Цифрлық камералардың кеңінен қолданылуы су асты флешін үйрену қиындығын едәуір төмендетті, себебі пайдаланушы суреттерді бірден қарап, түзетулер жасай алады. Су арқылы өтетін кезде түстер сіңіріледі, сондықтан бақылаушы тереңдейген сайын қызыл, апельсин және сары түстердің мөлшері азаяды. Строб осы түстердің орнын толтырады. Ол сондай-ақ көлеңке мен текстураны жасауға көмектеседі және шығармашылық үшін құнды құрал болып табылады. Қосымша қиындық – бұл кері шағылысу құбылысы, онда флеш судағы бөлшектерден шағылысады. Тіпті көзге айқын көрінбейтін суда да осы бөлшектердің көп мөлшері бар. Кері шағылысудан аулақ болудың ең жақсы тәсілі – стробты камера линзасының осінен аулақ орналастыру. Идеалды жағдайда, флеш линзаның алдындағы судағы бөлшектерді тікелей жарықтандырмауы керек, бірақ нысанды жарықтандыруы тиіс. Стробты басқаруды жеңілдету үшін әртүрлі буынды қолдар мен қосымша құрылғылар қолданылады. Макро линзаларды пайдаланғанда фотографтар экспозиция үшін 100% строб жарығын пайдалануы ықтимал. Нысан әдетте линзаға өте жақын болады және қолда бар жарық көзі жеткіліксіз. Жасанды жарықты мүлдем болдырмауға бірнеше әрекеттер жасалды, бірақ олар көбінесе сәтсіз аяқталды. Жайық суда арнайы ақ теңгерімді пайдалану стробты қолданбай-ақ керемет түс беруге мүмкіндік береді. Теориялық тұрғыдан алғанда, көк-жасыл түстің өзгеруін жеңу үшін түсті сүзгілерді пайдалануға болады, бірақ бұл қиындықтар тудыруы мүмкін. Өзгерістің мөлшері тереңдік пен тұмандылыққа байланысты өзгереді және контрасттың айтарлықтай жоғалуына әкелуі мүмкін. Көптеген цифрлық камераларда түс теңгерімін қамтамасыз ететін параметрлер бар, бірақ бұл басқа да мәселелерге әкелуі мүмкін. Мысалы, спектрдің "жылы" бөлігіне қарай ықпалданған суретте су фоны сұр, қызғылт немесе қызғылт түсті болып көрінуі мүмкін және табиғи емес болып шығуы мүмкін. Кейбір жоғары деңгейдегі цифрлық камераларда сүзгілерді шикі кескін форматы функциясымен біріктіріп, цифрлық қараңғы бөлмеде егжей-тегжейлі өңдеуге мүмкіндік беретін сәтті тәжірибелер жүргізілді. Бұл тәсіл әдетте түстің жоғалуы аз болатын, терең емес тереңдіктермен шектеледі. Оған қарамастан, бұл стробпен жарықтандыруға болмайтын кемелердің құлау орындары сияқты үлкен нысандар үшін тиімді болуы мүмкін. Су астындағы табиғи жарық фотосуреттері дұрыс жасалғанда, көтерілген силуэттер, жарық сәулелері және киттер мен дельфиндер сияқты үлкен нысандармен әдемі болуы мүмкін. Цифрлық камералар су астында суретке түсірудің көптеген аспектілерін өзгерткенімен, флештің толығымен жойылуы екіталай. Эстетикалық тұрғыдан алғанда, флеш нысанды ерекшелеп көрсетеді және оны көк түсті фоннан, әсіресе терең суларда, ажыратуға көмектеседі. Соңында түс пен контрасттың жоғалуы – бұл кең таралған оптикалық мәселе, оны Photoshop сияқты бағдарламалық жасақтамада әрқашан түзетуге болмайды.

The use of a flash or strobe is often regarded as the most difficult aspect of underwater photography. Some misconceptions exist about the proper use of flash underwater, especially as it relates to wide angle photography. Generally, the flash should be used to supplement the overall exposure and to restore lost color, not as the primary light source. In situations such as the interior of caves or shipwrecks, wide angle images can be 100% strobe light, but such situations are fairly rare. Usually, the photographer tries to create an aesthetic balance between the available sunlight and the strobe. Deep, dark or low visibility environments can make this balance more difficult, but the concept remains the same. Many modern cameras have simplified this process through various automatic exposure modes and the use of through the lens (TTL) metering. The increasing use of digital cameras has reduced the learning curve of underwater flash significantly, since the user can instantly review photos and make adjustments. Color is absorbed as it travels through water, so that the deeper the observer, the less reds, oranges and yellow colors remain. The strobe replaces that color. It also helps to provide shadow and texture, and is a valuable tool for creativity. An added complication is the phenomenon of backscatter, where the flash reflects off particles in the water. Even seemingly clear water contains enormous amounts of these particulates, even if they not readily seen by the naked eye. The best technique for avoiding backscatter is positioning the strobe away from the axis of the camera lens. Ideally, this means the flash will not light up the particulates in water directly in front of the lens, but will still illuminate the subject. Various systems of jointed arms and attachments are used to make off camera strobes easier to manipulate. When using macro lenses, photographers are much more likely to use 100% strobe light for the exposure. The subject is normally very close to the lens, and the available ambient light is usually not sufficient. There have been some attempts to avoid the use of artificial light entirely, but these have mostly failed. In shallow water, the use of custom white balance provides excellent color without the use of strobe. In theory one could use color filters to overcome the blue green shift, but this can be problematic. The amount of shift varies with depth and turbidity, and there would still be a significant loss of contrast. Many digital cameras have settings that will provide color balance, but this can cause other problems. For example, an image shifted toward the "warm" part of the spectrum can create background water which appears gray, purple or pink, and looks unnatural. There have been some successful experiments using filters combined with the raw image format function on some high end digital cameras, allowing more detailed manipulation in the digital darkroom. This approach will probably always be restricted to shallower depths, where the loss of color is less extreme. In spite of that, it can be effective for large subjects such as shipwrecks which could not be lit effectively with strobes. Natural light photography underwater can be beautiful when done properly with subjects such as upward silhouettes, light beams, and large subjects such as whales and dolphins. Although digital cameras have revolutionized many aspects of underwater imaging, it is unlikely that flash will ever be eliminated completely. From an aesthetic standpoint, the flash emphasizes the subject and helps separate it from the blue background, especially in deeper water. Ultimately the loss of color and contrast is a pervasive optical problem that cannot always be adjusted in software such as Photoshop.

Сноут

Снут – флэш немесе басқа жарық көзінен шыққан жарықты өте шектеулі аймаққа бағыттауға арналған түтік. Ол назар аудару қажетті бөлікті күшті жарықтандырып, қоршаған ортаны салыстырмалы түрде қараңғы қалдырады. Снуттың көмегімен нысанды таңдап жарықтандыруға болады, арқа жағы қара фонда, ал нысан жарқын болып түседі. Флэштің кіріктірілген сынақ жарығы болса, фотографқа түсірілім кезінде жарықтың қалай таралатынын көруге ыңғайлы болады, сондықтан оны пайдалану оңайырақ. Егер снуттың ашық бөлігі нысанға жақын, бұрышпен орналастырылса, артқы шашырауды толығымен болдырмауға болады.

Жарықтарды модельдеу

Модельдеу жарығы – күшті жарықпен сурет түсіру үшін кадрды құруға арналған, аз қарқынды жарық. Ол нысананы назарлауға және кадрды дұрыс орнатуға көмектеседі, бірақ күшті жарықтың әсерін бәсеңдетпейді. Кейбір күшті жарық құрылғыларында модельдеу шамдары орнатылған, әйтпесе, жақын қашықтықта жұмыс істеу үшін таратылған, аз қуатты шамды қолдануға болады.

Видео жарықтары

Видео шам - бұл негізінен табиғи жарық жеткіліксіз жағдайда бейне түсіру үшін қолданылатын қуатты жарық көзі, бірақ ол фотосуреттерге негізгі жарық көзі ретінде де қолданылуы мүмкін. Видео шамды орналастыру флэш-фотографияға арналған ұсынымдармен бірдей, бірақ бұл жағдайда жарықтандыруды түсіру алдында нақты көруге және бағалауға болады. Флэшпен салыстырғанда тұрақты жарықтандыруға әлдеқайда көп энергия қажет, сондықтан бұл әдіс жеткілікті сезімтал CCD матрицасы бар камералармен және макро түсіруге арналған. Тағы бір артықшылығы – видео шам жалпы су астында түсіру үшін жақсы жарықтандыруды қамтамасыз етеді. Жарықтығын реттеуге болатын видео шамдар одан да әмбебап. Видео шамдар флэш сияқты орнатылады. Күшті жарық жарыққа сезімтал жануарларды алаңдатып, оларды жарықтан қашуға мәжбүрлеуі мүмкін. Көптеген цифрлық камераларда жоғары сапалы бейне түсіру функциясы бар, ал видео шамдар бір құралды пайдаланып, фото және бейне режиміне ауысу мүмкіндігін ұсынады.

Бөлінген суреттер

Су асты фотосуретінің тағы бір форматы – су үстінде/астында немесе бөлінген кадр, құрамында су бетінің шамамен жартысы және су астының жартысы болып, екеуі де нақтырақ бейнеленген. Бұл дәстүрлі техниканың алғашқыларын жасағандардың бірі National Geographic фотографы Дэвид Дубилет болды, ол осы әдіс арқылы су үстіндегі және су астындағы көріністерді бірдей түсірді. Бөлінген кадрлар демалыстық сүңгірлік журналдарда жиі кездеседі, көбінесе қайық астында жүзетін сүңгіршілерді немесе жағалауы көрінетін терең емес маржан рифтерін көрсетеді. Су үстінен/астынан түсіруде көптеген су асты камералық жүйелеріне қол жеткізе алмайтын техникалық қиындықтар бар. Көбінесе, күнделікті су асты фотосуретінде қолданылатындай, өте кең бұрышты линза қолданылады. Дегенмен, су үстіндегі бөліктің экспозициясы су астындағы бөліктен көбінесе (жарқырақ) жоғары болады. Су асты сегментіндегі сыну және ол ауа сегментіне қатысты нақтылыққа қалай әсер ететіні де мәселе болып табылады. Бұл екі мәселені де өтеуге арналған арнайы бөлінген фильтрлер бар, сондай-ақ бүкіл суретке тең экспозиция жасау техникалары да бар. Бірақ, кәсіби фотографтар көбінесе өте кең немесе балық көзі линзаларын қолданады, олар кең тереңдік пен одан да кішкентай диафрагманы қамтамасыз етеді, бұл жақын жердегі су асты нысаны мен су үстіндегі алыс элементтерге қанағаттанарлық нақтылықты қамтамасыз етуге арналған. Төменгі жарықты теңестіру үшін су астында сыртқы жарық диоды да пайдалы болуы мүмкін, су үстіндегі және су астындағы элементтердің жарықтығындағы айырмашылықты жеңуге көмектеседі. Су үстінен/астынан түсірілген суреттерге линзаның немесе портының бір бөлігі су бетінің жоғарысында, бір бөлігі төменде болуы қажет. Линзаның сыртқы оптикалық бетін судан шығарғанда, кескінді бұрмалайтын тамшылар бетте қалуы мүмкін. Бұл мәселені азайту үшін, камераны жұмыс позициясына түсірмес бұрын, су үстінде шамыстың матасымен тамшыларды сүртіп тастауға болады. Балама ретінде, портты толығымен ылғалды ұстауға болады, бұл линза бетінің жоғарғы бөлігіндегі су тамшылары бөлінбей тұрып кадрды түсіруді талап етеді. Қай тәсіл жақсырақ жұмыс істейтіні линза бетіндегі судың беттік кернеуіне байланысты болады. Дэвид Дубилет Nikon Corporation үшін берген сұхбатында бөлінген кадрларға арналған техникасын түсіндірді: «Сізге D SLR және супер кең бұрышты немесе балық көзі линзасы және күмбез порты бар күрделі корпус қажет, жалпақ емес. Су асты суреттері 25 пайызға үлкейтіледі, ал күмбез оны түзетуге көмектеседі. Бұл техникаға үлкен тереңдік үшін кішкентай диафрагма – f/16 немесе одан кішкентай – қажет, сонымен қатар жақын фокусқа қабілетті линза; сіз әрқашан су сызығынан төменгі нысанаға назар аударасыз. Сондай-ақ, жарықты теңестіру қажет. Мен ақ құмнан жасалған ашық түсті су асты нысанын іздеймін. Мен төменгі жағын жарықтандырып, төменгі жағын жарықтандырамын, содан кейін жоғарғы жағын экспозициялаймын. Егер ISO 400-де түсірсеңіз, жоғарғы жағында жеткілікті жарық болады, ал төменгі жағын жарық диоды шешеді. Әрине, сізге техникаға сәйкес келетін нысандар қажет». Цифрлық қараңғы бөлме техникаларын екі суретті біріктіру үшін де қолдануға болады, бұл су үстінен/астынан түсірілген кадрдың көрінісін тудырады.

Another format considered part of underwater photography is the over/under or split image, a composition that includes roughly half above the surface and half underwater, with both in focus. One of the pioneers of the traditional technique was National Geographic photographer David Doubilet, who used it to capture scenes above and below the surface simultaneously. Split images are popular in recreational scuba magazines, often showing divers swimming beneath a boat, or shallow coral reefs with the shoreline seen in the background. Over/under shots present some technical challenges beyond the scope of most underwater camera systems. Normally an ultra wide angle lens is used, similar to the way it would be used in everyday underwater photography. However, the exposure value in the above water part of the image is often higher (brighter) than in the one underwater. There is also the problem of refraction in the underwater segment, and how it affects the overall focus in relation to the air segment. There are specialized split filters designed to compensate for both of these problems, as well as techniques for creating even exposure across the entire image. However, professional photographers often use extremely wide or fisheye lenses that provide extensive depth of field and a very small aperture for even more extensive depth of field; this is intended for acceptably sharp focus both on the nearby underwater subject and the more distant elements above water. An external flash can also be very useful underwater, on a low setting, to balance the light: to overcome the difference in brightness of the elements above and below the water. Over/under photos necessitate the lens or port to be partly below and partly above the surface. When bringing the outer optical surface out of the water, droplets can be left on the surface which can distort the image. This can be avoided to some extent by wiping off the droplets with a chamois leather cloth above the water and lowering the camera to working position. Keeping the port fully wet is an alternative option, which requires the shot to be taken before the water on the top part of the lens surface separates into droplets. Which approach works better will depend on the surface tension of water on the lens surface. David Doubilet explained his technique for split field images in an interview for Nikon Corporation. "You need to use a D SLR and a super wide angle or fisheye lens and a sophisticated housing that has a dome, not a flat port. Underwater images are magnified by 25 percent, and the dome will correct for that. The technique requires a small f/stop—f/16 or smaller—for great depth of field, plus a lens capable of close focus; you always focus on the subject below the water line. You also have to balance the light. I look for a light bottom—white sand is best—or a light underwater subject. I'll put the strobes down below and light the bottom and then expose for the top. If you shoot at, say, ISO 400, you'll have plenty of exposure for the top, and the strobes will take care of the bottom. Of course, you need subjects that suit the technique." Digital darkroom techniques can also be used to "merge" two images together, creating the appearance of an over/under shot.

Біліктілік пен оқыту

Су асты фотосуреттері көбінесе сквабалық суға түсу кезінде түсірілетіндіктен, су асты фотографының жеткілікті білікті болуы және осы іс-әрекеттің қауіпсіздігін сақтауы маңызды. Жақсы скваба техникасы түсірілген суреттердің сапасын жақсартады, себебі тыныш жүзгіш теңіз жануарларын қорқытпайды, ал жүзу қабілетін, дененің тепе-теңдігін және маневрлеу дағдыларын меңгерген жүзгіш ортаға зиян келтірмейді немесе бұзбайды. Күшті ағыстар, толқындар немесе нашар көріну сияқты қолайсыз жағдайларға тап болу мүмкіндігі бар. Су асты фотографтары мұндай жағдайларды мүмкіндігінше болдырмауға тырысады, бірақ көп жағдайларда қажетті нысанға тек қанағаттанарлық емес жағдайларда ғана қол жеткізуге болады, сондықтан фотограф шындыққа мойын бұруға тиіс. Су астына түсуді үйрететін орталықтар жүзу және су асты фотосуретке түсіру дағдыларын жақсартуға көмектесетін курстар ұсынады. Рифтердегі түбінде тіршілік ететін нысандарға жақын маневр жасағанда қоршаған ортаға зиян келтірмеу үшін жақсы жүзу дағдылары қажет. Кейбір су асты фотографтары рифтерге зиян келтірген жағдайлар тіркелген.

Ғылыми әлеует

Су астындағы фотосурет 2000-шы жылдардың басынан бері күннен-күнге танымал болып келеді, нәтижесінде әр жыл сайын түрлі веб-сайттар мен әлеуметтік желілерде миллиондаған сурет жарияланады. Мұндай көптеген деректердің ғылыми әлеуеті зор, себебі миллиондаған туристердің кәсіби ғалымдарға қарағанда зерттеулер жүргізу үшін далада көп уақыт өткізуге мүмкіндік болмайтындықтан, жабу мүмкіндігі әлдеқайда жоғары. Осының салдарынан, геолокация және анықтау сайттарымен (мысалы, iNaturalist) қолдау көрсетілген, сондай-ақ биологиялық әртүрлілікке қызығушылық танытқан суға жүзушілерге арналған өзін-өзі ұйымдастыру және өзін-өзі оқыту протоколдары бар бірнеше қатысушы ғылым бағдарламалары әзірленді, олардың байқауларын зерттеулер үшін қолжетімді ғылыми деректерге айналдыру мақсатында. Бұл тәсіл Реюньон аралында сәтті қолданылып, ондаған жаңа жазбалар мен тіпті жаңа түрлер табылды.