Манила қаласындағы Де Ла Салль университеті

Кіріспе

Метро Манила, Филиппин Де Ла Саль университеті (немесе Unibersidad ng De La Salle; Lang es), сондай-ақ DLSU, De La Salle немесе La Salle деп те аталады, бұл Филиппиннің Малата қаласында, Тафт даңғылында, Христиан мектептерінің ағайындары институты басқаратын жеке, католиктік аралас білім беретін ғылыми-зерттеу университеті. Оны 1911 жылы христиан бауырлары Nozaleda көшесінде, Пако, Манила қаласында Блимонд Пьер Эйленбеккер, FSC директоры ретінде құрған және бұл Филиппиндегі алғашқы De La Salle мектебі. Университет мәртебесі колледжге 1975 жылғы 19 ақпанда берілді және ол 2006 жылы De La Salle University System-нің орнына құрылған 16 білім беру мекемесінің желісі – De La Salle Philippines (DLSP) –нің ең көне құраушысы болып табылады. Бұл оқу орны бастапқыда тек ұлдарға арналған бастауыш және орта мектеп ретінде ашылды. 1920 жылы екі жылдық Associate in Arts Commerce бағдарламасын ұсынды, бірақ 1931 жылы коммерция бакалавры бағдарламасы пайда болғаннан кейін ол тоқтатылды. Университеттің қамқоршысы – Ватиканның білім беру саласындағы қызметкерлердің қасиетті покровительі – Иоанн Баптист де Ла Салл. Ол Де Ла Сальль бауырластарын және 80 елдегі 1100-ден астам лазальдық білім беру мекемелерін құрған. Де Ла Саль университеті Филиппиннің жоғары білім беру жөніндегі комиссиясы (CHED) тарапынан 14 бағдарламасында "Үздік орталық" және 5 бағдарламасында "Даму орталығы" деп танылды. Университет 2010 жылғы мәліметтер бойынша CHED автономды мәртебе берген 40 оқу орнының қатарында. Бұл Филиппин мектептері, колледждері және университеттерінің аккредиттеу қауымдастығы (PAASCU) берген ең жоғары деңгейдегі (IV деңгей) аккредиттеуді алған екі мекеменің біріншісі. Университет АСЕАН университеттер желісінің (AUN) және Халықаралық университеттер қауымдастығының (IAU) және сондай-ақ жергілікті Оңтүстік Манила институционалдық консорциумының мүшесі болып табылады.

Тарих

Филиппин – Оңтүстік-Шығыс Азия елдерінің соңғыларының бірі болды, онда Де Ла Салль христиан бауырлары орналасты. Де Ла Салль христиан бауырлары Американың жаңа колониясына қоныстанғанға дейін бір ғасыр бұрын британдық және француздық Оңтүстік-Шығыс Азия отарларында бірнеше Де Ла Салль мектептерін ашқан. Оның өтініші 1907 жылы Папа Пий X қолдаған. 1910 жылы Де Ла Салль христиан бауырларының елшісі келді. Манила архиепископы Хартимен бірге христиан бауырлары жарамды кампус орнын іздеді. Осы мақсат үшін Манила қаласының Пако ауданындағы Нозаледа көшесіндегі жер сатып алынды.

Ерте тарих

Де Ла Саль колледжі тоғыз De La Salle Christian Brothers-пен құрылған. Үшеуі, Блимонд Пьер Эйленбеккер, Алойсиус Гонзага Макгиверен және Аугусто Корреж 1911 жылғы 10 наурызда, ал қалған алтысы, Птоломей Луи Дюфо, Гослин Камиль Анри, Д. Джозеф, Сельба Джон Линэм, Имар Уильям Реал және Мартин 13 мамырда келді. Де Ла Саль колледжі 1911 жылғы 16 маусымда 125 студентпен ресми түрде ашылды. 10 шілдеге қарай студенттердің саны 175-ке жетті. 1912 жылғы 12 ақпанда колледж колледж директоры Бр. Эйленбеккердің толық меншігінде тіркелді. 1912 жылғы наурыз айында тағы төрт бауырлас келді: Уилфрид, Базилиан Койн, Дорофей Джозеф және Эгберт Ксавье Келли. 1920 жылы екі жылдық бағдарлама түрінде білім беруді бастады. 1917 жылдан 1929 жылға дейін түрлі пәндерден сабақ беру үшін Дониатиан Феликс, В. Андрей, Альбинус Петр, Флавий Лео, Альфонс Генри, Феликс және Дэвид Кинг жіберілді. 1921 жылы колледжде 425 студент оқыды. Маниланың Пако ауданындағы бастапқы Нозаледа кампусында орын жетіспеуіне байланысты, ол Малате ауданындағы 2401 Тафт даңғылына, қазіргі орналасқан жеріне көшті. Ацискл Майкл аға, FSC Маниланың оңтүстік шекарасында жер учаскесін алуға қол жеткізді. 1931 жылы колледж екі жылдық коммерциялық бағдарламаны тоқтатып, бір жыл бұрын бекітілген үш жылдық коммерциялық ғылым бакалавры бағдарламасына көшті. Бастапқыда Де Ла Саль кампусы жапон оккупациясының басында, көшірілген азаматтар, жақын жердегі отбасылар, жараланған солдаттар және филиппин партизандық қозғалысының мүшелері үшін құпия паналасқан орын болды. Бірақ, 1942 жылғы 2 қаңтарда Жапон императорлық армиясы оны басып алып, әскери қорғаныс гарнизонына айналдырды. Де Ла Саль кампусында сабақтар тоқтатылды. 1945 жылғы 1 ақпанда жапон әскері DLSC және оның айналасындағы аумақтың тұрғындарына колледжді босатуды бұйырды. Алайда, Бр. Эгберт Ксавье Келли, FSC бұл бұйрыққа бағынбады. 1945 жылғы 7 ақпанда оны жапондық сарбаздар ұрлап әкетіп, азаптап өлтірген деп есептеледі. 12 ақпанда түстен кейін 20 жапондық сарбаз күшпен DLSC кампусына кіріп, кампус шіркеуінде тұратын 17 De La Salle бауырласының 16-сын және тағы 25 тұрғынды қырғынға ұшыратты.

De La Salle College was established by nine De La Salle Christian Brothers. Three, Blimond Pierre Eilenbecker, Aloysius Gonzaga McGiverin and Augusto Correge, arrived on March 10, 1911, and the remaining six, Ptolomee Louis Duffaux, Goslin Camillus Henri, D. Joseph, Celba John Lynam, Imar William Reale, and Martin, on May 13. De La Salle College formally opened on June 16, 1911, with 125 students. By July 10, the number of students reached 175. On February 12, 1912, the college was incorporated under the sole ownership of the college director, Br. Eilenbecker. In March 1912, four more Brothers arrived, Wilfrid, Basilian Coin, Dorotheus Joseph and Egbert Xavier Kelly. It started offering the degree as a two year program in 1920. Brothers Donatian Felix, V. Andrew, Albinus Peter, Flavius Leo, Alphonsus Henry, Felix and David King were sent to the school to teach various subjects from 1917 to 1929. The college had 425 students by 1921. Due to the lack of space on the original Nozaleda Campus in Paco, Manila, it moved to 2401 Taft Avenue in Malate, its present location. Brother Acisclus Michael, FSC was able to secure a lot at the southernmost boundary of Manila. In 1931, the college discontinued its two year commerce program in favor of a three year Bachelor of Science in Commerce program, which was approved a year earlier. Initially, the De La Salle campus served as a secret shelter for several displaced civilians, nearby families, wounded soldiers, and some Filipino guerilla freedom fighters at the beginning of the Japanese occupation. However, it was occupied by the Imperial Japanese Army and made into military defense quarters on January 2, 1942. Classes were eventually discontinued at the De La Salle campus. On February 1, 1945, Japanese forces ordered the occupants of the DLSC and the surrounding vicinity to vacate the college. However, Br. Egbert Xavier Kelly, FSC refused the order to vacate. On February 7, 1945, he was abducted by Japanese soldiers and was believed to have been tortured and killed. On February 12 shortly after noon, 20 Japanese soldiers forcibly entered the DLSC campus and massacred 16 of the 17 De La Salle Brothers residing in the chapel of the campus, along with 25 other residents.

Соғыстан кейінгі кезең

1945 жылдың шілдесінде 60 орта мектеп бітірушісінен тұратын жаңа студенттер тобымен сабақтар қайта басталды. Бір жыл өткен соң, Коммерция колледжі қайта ашылды, оның үш жылдық Коммерция бағдарламасы төрт жылдық бағдарламаға дейін ұзартылды. Келесі жылдары бірнеше бөлімшелер құрылды. 1973 жылы мектеп әйелдер мен еркектерге бірдей білім беруге көшті. 1975 жылдың 19 ақпанында Де Ла Саль колледжіне университет мәртебесі берілді және ол Де Ла Саль университеті (DLSU) деп аталды. 2008 жылдан бері ол Филиппиннің Бағалы қағаздар және биржа комиссиясында тіркелген атауы – Де Ла Саль университеті деп өзін таныстырады. 1978 жылы бастауыш мектеп бөлімі жұмылдырылды. 1981 жылы Де Ла Саль университеті дәстүрлі семестрлік оқу күнтізбесінен триместрлік оқу күнтізбесіне өтті. 1987 жылы университет тағы төрт Ласаллиандық мекемемен бірге Де Ла Саль университеті жүйесінің құрамына кірді. Кейіннен бұл жүйе таратылып, 16 Ласаллиандық мекемелер желісі – De La Salle Philippines құрылды. Де Ла Саль – Сент-Бениль колледжі (DLS–CSB) 1988 жылы университеттен тәуелсіз болды.

Руфино (Бонифацио Глобал Сити)

Руфино кампусы – Тагиг қаласындағы Бонифасио Глобал Ситиде орналасқан Де Ла Саль университетінің бөлімшесі, ол Заң колледжінің ғимараты болып табылады. Руфино отбасының сыйлық ретінде бергені кампус жеті қабаттан тұратын экологиялық таза ғимараттан құралған, онда 17 оқу сыныбы, концерт залы, арбитраж залы және сот отырыстар залы бар. 2013 жылдың қыркүйегінде Базаларды қайта құру және дамыту агенттігі (BCDA) DLSU-ға Бонифасио Глобал Ситидегі сәл үлкен жер учаскесінде институционалдық ғимаратты жалға алу және дамыту құқығын берді. DLSU 2013 жылдың қазан айында BCDA-мен келісімшартқа қол қойды. Кампус 2017 жылдың 18 ақпанында салтанатты түрде ашылды.

Макати (РКБК)

Макати кеңейту кампусы (MEC) – Филиппиннің Макати қаласында Альфонсо Юченкоға тиесілі RCBC Плаза ғимаратының 5-қабатында орналасқан DLSU кампусының бөлімшесі. Бұл кампус негізінен университеттің магистратурадағы бизнес студенттеріне арналған.

Лиан

Лиан кампусы, Де Ла Саль университетінің Бр. Альфред Шилдс мұхитты зерттеу (SHORE) орталығының теңіз станциясы (бұрынғы DLSU теңіз биологиялық станциясы) ретінде танымал, зерттеу мекемесі және Батангас, Лиан, Барангай Бинубусан, Ситио Матуодтағы жер учаскесіндегі DLSU-нің бөлімшесі болып табылады. Бұл Ғылым колледжінің жағалау аймақтарында оқыту, зерттеу және қосымша қызметтерді жүргізу үшін, сондай-ақ сабақтарды дала жағдайында өткізуге, ғылыми зерттеулер мен тарату жұмыстарын жүргізуге арналған академиялық мекемесі.

Ұйым

Директорлар Аты Қызмет мерзімі Блимонд Пьер Эйленбеккер 1911–1912 Гослин Камиль Томас 1912–1915 Ацисклус Майкл Нахтёр 1915–1919 Альбинус Питер Грейвс 1920 Президенттер Аты Қызмет мерзімі Альбинус Питер Грейвс 1921–1923 Ацисклус Майкл Нахтёр 1923–1927 Селба Джон Линэм 1927–1930 Дороти Джозеф Брофи 1930–1933 Марсиан Джеймс Каллен 1933–1936 Фланан Пол Галлахер 1936 Эгберт Ксавьер Келли 1937–1945 Лусиан Афанасиус Рейнхарт 1945–1950 Антони Фердинанд Килбурн 1946 Анджелино Мануэль Кастильо 1950 Габрейл Коннон 1950–1959, 1967–1978 Мэри Руландтың Денисі 1959–1961 Кресцентиус Ричард Дюрер 1961–1966 Эндрю Гонсалес 1978–1991, 1994–1998 Рафаэль Донато 1991–1994 Роландо Рамос Дизон 1998–2003 Кармелита Кебенгко 2003–2004 Армин Луистро 2004–2010 Нарцисо С. Эргуиса, кіші 2010–2012 Рикардо Лагуда 2012–2015 Раймундо Б. Суплидо 2015–2021 Бернард С. Ока 2021–қазіргі уақытқа дейін Ескертулер Курсивпен жазылған есімдер – уақытша президенттер. Сілтеме

Әкімшілік

DLSU акционерлік емес ұйым ретінде тәуелсіз қорғаншылар кеңесімен басқарылады. Қазіргі уақытта Нестор В. Тан төрағалық ететін DLSU Қамқоршылар кеңесі DLSU президентін таңдайды. 2010 жылғы маусымдағы кеңес шешіміне сәйкес, Де Ла Саль университетінің президенті Ласал ағайыны болуы керек және докторлық дәрежесіне ие болуы тиіс. Филиппин азаматтығы міндетті емес, бірақ басымдыққа ие. Университет 1921 жылы қазіргі орнына көшкенге дейін президент «директор» деп аталған. Президент пен проректорға төрт вице-канцлер көмек көрсетеді. DLSU 2007 жылы қайта ұйымдастырылғанға дейін канцлер «атқарушы вице-президент» деп аталды. Президент бір уақытта университет ректоры лауазымын да атқаруы мүмкін, мысалы, бұрынғы президент және ректор Бр. Армин Луистро, FSC. 1911 жылы құрылғаннан бері Де Ла Саль университетінде 24 президент болды (10 филиппиндік, алты америкалық, алты ирландтық және екі француз), қазіргі президенті Бр. Бернард С. Ока, FSC. Ол өзінің қызметін 2021 жылдың 1 тамызынан бастады. Олардың барлығы, Кармелита Квебенконы қоспағанда, ер адамдар болды. Екеуі Филиппиннің Білім министрлігінің хатшылары болып тағайындалды, оның ішінде Бр. Эндрю Гонсалес, FSC (1998–2001) және Бр. Армин Луистро, FSC (2010–2016). Сонымен қатар, Бр. Роландо Рамос Дизон, FSC, бұрынғы DLSU, Сент-Ла-Салл университеті және Ла-Салл Грин-Хиллз президенті, 2003 жылдан 2004 жылға дейін Филиппиннің жоғары білім беру комиссиясының төрағасы болды.

Қауымдастықтар

Де Ла Саль университеті – 2006 жылы құрылған 16 лазальдық мекеменің желісі – Де Ла Саль Филиппиннің ең көне мүшесі. DLSP, осыған ұқсас De La Salle University System ұйымының және Оңтүстік Манила институционалдық консорциумының мұрагері болып табылады. Де Ла Саль университеті өзінің жеті колледжі мен бір мектебі арқылы жүзден астам бакалавриат және аспирантура бағдарламаларын ұсынады. Қазіргі таңда ДЛСУ-да 15 зерттеу орталығы мен институты жұмыс істейді. Оның студенттерінің 85 пайызы Метро-Маниладан келсе, қалғандарының басым бөлігі университетке жақын жерде тұрады. 2011 жылы академиялық жылда орташа есеппен 990 оқытушы жұмыс істеді. Олардың 69 пайызы докторлық, ал 28-і магистрлік дәрежеге ие болды. 2021–22 оқу жылында университетте 1500 оқытушы болды. Сондай-ақ, 19 488 бакалавриатқа түсуге өтініш беріп, олардың 7 397-сі қабылданды. ДЛСУ-да 18 821 бакалавр және 4 289 аспирант бар, жалпы студент саны 23 110 адамды құрайды. 2011 жылы Бизнес колледжі қазіргі Рамон В. дель Росарио бизнес колледжі ретінде ашылды. Бр. Эндрю Гонсалес білім беру колледжінің тарихы 1936 жылға дейін жетеді, осы жылы Де Ла Саль колледжі білім беру саласында ғылым магистрі дәрежесін беруге уәкілеттік алды. 1959 жылы колледж білім беру саласында бакалавриат деңгейінде оқуды ұсынды. Гонгконгвей инженерлік колледжі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1947 жылы құрылды, ал Компьютерлік зерттеулер колледжі 1981 жылы құрылды, сол жылы университет триместрлік академиялық күнтізбеге көшті. Ол қоршаған ортаны қорғау және адам құқықтарына бағытталған заңгерлік білім беру бағдарламасын ұсынады. 2022 жылдың 26 ақпанында колледж Танада Диокно заң колледжі деп қайта аталды. Экономика мектебі – бұрынғы Бизнес және экономика колледжінің қайта ұйымдастырылуының нәтижесінде құрылған, университетте екі жеке құрылымды жасау мақсатында бұл колледж таратылды. Экономика мектебі 2010 жылы Бизнес колледжінен ресми түрде бөлінді. 3.8, 3.6, 3.4 және 3.2 үлгерім көрсеткішіне ие болған студенттер бітіру кезінде summa cum laude, magna cum laude, cum laude және құрметті аталымдармен марапатталады. Бітіру рәсімі әдетте ақпан, маусым және қазан айларында өтеді.

De La Salle University is the oldest member of De La Salle Philippines, a network of 16 Lasallian institutions established in 2006. DLSP is the successor of the De La Salle University System, a similar organization. and the South Manila Inter Institutional Consortium.]] De La Salle University offers over a hundred undergraduate and graduate degree programs through its seven colleges and one school. As of , DLSU operates 15 research centers and institutes. Eighty five percent of its students come from Metro Manila while almost all reside near the university. In 2011, it had an average of 990 faculty members for the academic year. Sixty nine percent of them held doctorate degrees while 28 had master's degrees. As of Academic Year 2021–22, the university had 1,500 faculty members. It also received 19,488 undergraduate freshman applications and 7,397 were enrolled. DLSU also had 18,821 undergraduate and 4,289 graduate students for a total student population of 23,110. In 2011, the College of Business was inaugurated as the present day Ramon V. del Rosario College of Business. The Br. Andrew Gonzalez College of Education dates back to 1936 when De La Salle College was authorized to confer the degree of Master of Science in education. It was in 1959 when the college started to offer undergraduate degrees in education. The Gokongwei College of Engineering was established in 1947 after World War II, and the College of Computer Studies was created in 1981, the same year the university shifted to a trimestral academic calendar. It offers a Juris Doctor degree program with focus on environmental and human rights law. On February 26, 2022, it was renamed as the Tañada Diokno College of Law. The School of Economics is the product of the reorganization of the now defunct College of Business and Economics to create two separate entities in the university. The School of Economics formally separated from the College of Business in 2010. Students who attain a grade point average of 3.8, 3.6, 3.4 and 3.2 are awarded upon graduation summa cum laude, magna cum laude, cum laude and honorable mention, respectively. Graduation occurs every February, June and October.

Оқу ақысы мен қаржылық көмек

Де Ла Сальдің оқу ақысы Филиппиндегі жылдық төлемдер бойынша ең жоғарылардың бірі болып табылады және университет ішіндегі әртүрлі колледждерде өзгеруі мүмкін. 2021 жылғы екінші семестрде 6 колледждің (RVR COB, CLA, GCOE, SOE, COS, CCS) бірлік бағасы, тек Br. Эндрю Гонсалес білім беру колледжінен басқа, DLSU-да оқудың жылдық жалпы құны орташа есеппен -қа дейін жетеді.

DLSU бакалавриат және магистратура деңгейлерінде бірнеше стипендия және қаржылық көмек бағдарламаларын ұсынады. Филиппиннің барлық De La Salle мектептерінің орта мектептерінің үздік бітірушілері мен күміс медаль иегерлері Br. Эндрю Гонсалес академиялық стипендия бағдарламасы бойынша оқу ақысынан автоматты түрде босатылады. Сондай-ақ, қызмет барысында қаза тапқан немесе мүгедек болған әскери қызметшілердің отбасы мүшелері PD 577 арқылы ұқсас жәрдемақы алады. Сонымен қатар, профессорлық-оқытушылар құрамының балалары, университет спортшылары мен өнерпаздары, DLSU студенттік басылымдарының бас редакторлары оқу ақысына жеңілдіктерден пайдаланады. Жылдық отбасылық табысы -дан кем студенттерге қосымша қаржылық көмек көрсетілуі мүмкін.

Кітапханалар мен жинақтар

Колледж кітапханасы 1956 жылы жоғары мектеп және колледж кітапханаларының бірігуі нәтижесінде құрылды. Ол 100 орындық және шамамен 10 000 кітаптан тұратын Сент-Джозеф залының бірінші екі қабатында орналасқан. 2006 жылғы мәліметтер бойынша, көркем өнер және музыка бойынша 3751 атау және 4898 том, ал 2005 жылғы мәліметтер бойынша философия және дін бойынша 17999 атау және 26526 том кіретін еді. 2001 жылғы бағалау бойынша, кітапханада 14 362 атау мерзімді басылымдар бар. Кітапханада бір адамға шаққандағы ең жоғары қарыз алу лимиті (30 кітап), ең ұзақ қарыз алу мерзімі (14 күн) және ең жоғары кешіктіру айыбы (күн сайын; күн сайын) белгіленген. Де Ла Салле университетінің кітапханасы, қазір Learning Commons деп аталады, қазіргі уақытта Филиппиндегі ең ірі университет кітапханасы болып табылатын 14 қабатты Генри Сир залында орналасқан. Білім беру орталығы 5-ші және 13-ші қабаттарды алып жатыр. Генри Сир залының жалпы ауданы шамамен төрт гектарды құрайды. Университет мұрағаты 1973 жылы Колледж мұрағаты ретінде басталып, 1989 жылы DLSU кітапханасының төртінші қабатында орналасқан ірі бөлімшеге айналды. Онда университет тарихы үшін маңызды материалдар (олардың көп бөлігі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жоғалған) сақталады және ол университеттің "ресми жады" қызметін атқарады. Мұрағатта дипломдық жұмыстар мен университеттік құжаттардан басқа, арнайы коллекциялар (кітаптар, кітап емес материалдар, қолжазбалар, жеке құжаттар), факультет жарияланымдары, De La Salle басылымдары, LaSalliana коллекциясы және мұражай экспонаттары да бар. Мұражай коллекциясына Оңтүстік-Шығыс Азиядан б.з.д. 200 жылға дейінгі 600-дан астам керамикалық бұйымдар, сондай-ақ 400-ге жуық сирек филиппин банкноттары мен монеталары, 200-ден астам көркем туындылар кіреді. Бұған қоса, 298 томдық киносценарийлер, 766 аудиокассета, 66 бейнекассета, денсаулық сақтау және тамақтану саласындағы 1205 томдық кітаптар, неврология және оған қатысты пәндер бойынша 1050 кітап және журнал бар. Бұл коллекциялардың бір бөлігі бұрын әртүрлі танымал лазаллиттерге тиесілі болған, олардың ішінде заңгер және сенатор Хосе В. Диокно, Дон Франсиско Ортигас-күн., Хосе Хавьер Рейес және сенатор Лоренцо Танада есімдері бар. Музей – бұл тамақ сыншысы Дорин Фернандестің мұрагерлері сыйға берген филиппин заманауи өнерінің университет коллекциясы. Жинаққа филиппиннің он ұлттық суретшісінен (Фернандо Аморсоло, Бенедикто Кабрера, Ботонг Франсиско, Хосе Т. Джоя, Анг Киукок, Сезар Легаспи, Артуро Р. Луз, Висенте Манансала, Еремиас Элизальде Наварро және Эрнандо Р. Окампо) 400-ден астам туынды кіреді.

The college library was established in 1956 upon the merger of the high school and college libraries. It was located on the first two floors of St. Joseph Hall with a seating capacity of 100 persons and a collection of almost 10,000 books. 3,751 titles and 4,898 volumes on fine arts and music as of 2006, and 17,999 titles and 26,526 volumes on philosophy and religion as of 2005. A 2001 assessment places its number of periodicals at 14,362 titles. The library has among the highest borrowing limit per person (30 books), longest loan period (14 days) and highest overdue fine ( per day; per day). The De La Salle University Library, now called the Learning Commons, is presently housed in the 14 story Henry Sy Sr. Hall – the largest university library building in the Philippines. The Learning Commons occupy the 5th to the 13th floors. The Henry Sy Sr. Hall has almost four hectares of floor space. The University Archives grew from its early beginnings in 1973 as the College Archives to a major department/unit in 1989, occupying the fourth floor of the DLSU Library. It holds materials of historical significance to the university (many of which were lost during the Second World War), and acts as its "official memory". The Archives now holds not only the theses collection and the university records, but also the special collections (consisting of books as well as non book materials, manuscripts and personal papers), faculty publications, De La Salle publications, LaSalliana collection, and museum artifacts among others. Its museum collection includes over 600 ceramic artifacts from Southeast Asia dating back as early as 200 BC, almost 400 specimens of rare Philippine banknotes and coins, over 200 artworks. In addition, it has 298 volumes of film scripts, 766 audio tapes, 66 videotapes, 1,205 volumes on health and nutrition, and 1,050 books and journals on neurology and related disciplines, among others. Several of these collections are donations previously owned by various notable Lasallites, including lawyer and Senator José W. Diokno, Don Francisco Ortigas Jr., José Javier Reyes, and Senator Lorenzo Tañada. The Museum is the university's collection of Philippine modern art donated by the heirs of Doreen Fernandez, a food critic. The collection comprises more than 400 works by several artists, including ten National Artists of the Philippines (namely Fernando Amorsolo, Benedicto Cabrera, Botong Francisco, José T. Joya, Ang Kiukok, Cesar Legaspi, Arturo R. Luz, Vicente Manansala, Jeremias Elizalde Navarro and Hernando R. Ocampo).

Зерттеу

Де Ла Саль университетінің Ғылыми қоры DLSU-нің ғылыми қаржыландыру орталығы болып табылады, ол факультет мүшелеріне ғылыми гранттар мен студенттерге стипендиялар ұсынады. 1998 жылдың сәуірінде тіркелген оның жалпы активтері (197 миллион АҚШ долларынан астам) құрады. 2008 жылдың наурызы мен 2009 жылдың ақпаны аралығында DLSU факультетінің 20 пайызынан астамы, яғни 120-дан астам адам 80 ғылыми-зерттеу жобасына қатысты. Оның 39 (12 пайызы) факультет мүшесінің зерттеулері 2008 жылы ISI тізіміндегі журналдарда жарияланды. 2000 жылдан бері DLSU Лас Пиньяс, Макати, Манила, Мунтинлупа, Паранаке, Пасай, Пасиг, Патерос, Тагуиг және Сан-Хуан қалаларында орналасқан 59 колледж мен университеттің Жоғары білім беру жөніндегі комиссиясының аймақтық зерттеу орталығы болып табылады. Оның функцияларына ғылыми-зерттеу ұсыныстарын бағалау, CHED қаржыландыруына ұсыным жасау және CHED қаржыландыратын зерттеулерді бақылау кіреді. Компьютерлік зерттеулер колледжінің Адам-компьютер өзара әрекеттесу орталығы адамның эмоцияларына жауап бере алатын машиналар жасауға бағытталған әсерлі есептеулер саласында маманданған. Орталықты Филиппиннің Ғылым және технология министрлігі қаржыландырады. Эмоцияны тану (күлкіні тануды қоса), мінез-құлықты болжау және музыканың эмоцияға тигізетін әсері – орталықтың зерттеулерінің арасында, олардың көпшілігі Осака университетімен бірлесіп жүргізіледі. Осакамен бірлесіп жұмыс істейтін бұл орталық Филиппинде әсерлі есептеу кеңістігін құрған алғашқы орталық. Инженерлік колледждің 2002 жылы Жапония халықаралық ынтымақтастық агенттігінің қаражатымен құрылған Ауылдық электрлендіруге арналған микрогидротехнология орталығы микрогидрогенераторларды жобалаумен айналысады. Орталық Филиппиннің Энергетика министрлігімен бірлесіп, микрогидроқондырғыларды пайдалана отырып, шалғай аймақтарды электрмен қамтамасыз етуге қатысты. Филиппиннің екі күн энергиясы бар көлігі – SINAG (тагалог тілінде "жарық сәулесі") және SIKAT ("жақсылық") – DLSU инженерлік факультеті мен студенттері жасаған. SINAG 2007 жылғы Дүниежүзілік күн энергиясымен жүретін көліктер жарысына қатысып, 40 қатысушының арасында 12-ші орынды иеленді. SIKAT (күн батареялары жақсырақ, корпусы аэродинамикалық және салмағы 100 кг азайтылған) 2011 жылғы жарысқа қатысады. Жобаны Ford Philippines, Pilipinas Shell, Philippine Airlines және San Miguel Corporation сияқты бірнеше жеке компаниялар қаржыландырады. Инженерлік колледж Азиядағы қоршаған ортаның нашарлауын бағалауға бағытталған, Швецияның Халықаралық даму ынтымақтастық агенттігі қаржыландыратын және Азия технология институты үйлестіретін Азияның экологиялық технологиялар жөніндегі өңірлік ғылыми-зерттеу бағдарламасының 18 "Ұлттық ғылыми-зерттеу институтының" бірі болып табылады. Колледж сонымен қатар пили жаңғағы мен қанатты бұршақтан алынған биодизельді зерттеуді және тұрақты технологияны жүргізді. 2020 жылы университеттің I Nano мекемесі Абака талшығынан жасалған Термомеханикалық киім (ғарыш костюмінің сыртқы қабаты) әзірлеу жобасын бастады. Бұл жоба DOST ресми түрде қаржыландырады және оны Филиппин технологиялық университеті, FEATI университеті, Филиппин ядролық зерттеу институты және Филиппин тоқыма зерттеу институты бірлесіп жүзеге асырады. Сол жылы университет ағып шыққан суды шаруашылықты жақсарту үшін қоректік заттарға бай тыңайтқышқа айналдыру жөніндегі зерттеулері үшін Ұлыбритания үкіметінің Ньютон қорынан қаржы алды. Scopus индекстелген мақалаларына сүйене отырып, 2020 жылдың наурыз айында De La Salle университеті елдің ең өнімді ғылыми-зерттеу университеті деп танылды. 2019 жылы DLSU 600-дан астам Scopus индекстелген басылымдарды жариялады, бұл бір күнтізбелік жылда Филиппин мекемелері арасындағы ең көп көрсеткіш. DLSU басылымдары елдің ғылыми өнімінің шамамен 15 пайызын құрайды. 2020 жылдың маусым айына дейін DLSU деректер базасында 4,113 индекстелген басылым тіркелді, бұл Филиппиннің жоғары оқу орындары арасында екінші орында тұрғанын көрсетеді. Scopus дерекқорының соңғы цитаталық базасына сәйкес, DLSU-нің 2019 жылғы көрсеткіші 729 құрады, осылайша ол елдегі жетекші ғылыми-зерттеу институты болып сақталды.

The De La Salle University Science Foundation serves as DLSU's repository of research funding providing research grants to faculty, and scholarship grants to students. Registered in April 1998, its total assets were worth over (US$197 million) 120 (20 percent) of DLSU faculty had been involved in 80 research projects between March 2008 and February 2009. 39 (12 percent) of its faculty had their research published in ISI listed journals in 2008. Since 2000, DLSU has been the Commission on Higher Education Zonal Research Center for the 59 colleges and universities located in Las Piñas, Makati, Manila, Muntinlupa, Parañaque, Pasay, Pasig, Pateros, Taguig and San Juan. Its functions include evaluation of research proposals for recommendation for CHED funding and monitoring of CHED funded researches, among others. The College of Computer Studies Center for Empathic Human Computer Interactions specializes in affective computing, a study that seeks to create machines capable of reacting to human emotions. The center is funded by the Philippine Department of Science and Technology. Emotion recognition (including laughter recognition), behavior prediction and the influence of music to emotion are among the center's research, many of which are in collaboration with Osaka University. The center, also in collaboration with Osaka, is the first one that constructed an empathic computing space in the Philippines. The Center for Micro Hydro Technology for Rural Electrification of the College of Engineering, established in 2002 through Japan International Cooperation Agency funds, is engaged in designing micro hydro generators. The center, in coordination with the Philippine Department of Energy, has been involved in the electrification of remote areas using micro hydro installations. Both of the only two solar cars, SINAG (Tagalog for light beam) and SIKAT (brilliance), of the Philippines were made by DLSU engineering faculty and students. SINAG participated in the 2007 World Solar Challenge, and finished 12th among 40 entries. SIKAT (which has more advanced solar cells, a more aerodynamic body, and 100 kg less weight) will participate in the 2011 competition. The project is funded by several private companies, including Ford Philippines, Pilipinas Shell, Philippine Airlines and San Miguel Corporation. The College of Engineering is among the 18 "National Research Institutions" of the Asian Regional Research Programme on Environmental Technology, a project funded by the Swedish International Development Cooperation Agency and coordinated by the Asian Institute of Technology that seeks to assess environmental degradation in Asia. The college has also conducted research on biodiesel from the pili nut and winged bean, and sustainable technology. In 2020, the university's I Nano facility initiated a project on developing a Thermal Mechanical Garment (outer layer of a space suit) made from Abaca fiber. This is officially funded by the DOST and to be collaborated alongside the Technological University of the Philippines, FEATI University, Philippine Nuclear Research Institute, and the Philippine Textile Research Institute. In the same year, the university also won from the Newton Fund of the UK government for its research on the conversion of wastewater into nutrient rich fertilizer for farming improvement. Based on Scopus indexed papers, De La Salle University was named the country's most productive research university in March 2020. In 2019, DLSU published over 600 Scopus indexed publications, the most by any Philippine institution in a single calendar year. DLSU's publications account for almost 15% of the nation's research output. DLSU had 4,113 indexed publications in the database by June 2020, which was the second highest number among Philippine higher education institutions (HEIs). According to Scopus' most recent citation database, DLSU's 2019 statistics were 729, keeping it as the country's top research institution.

Студенттік өмір

2010 жылы DLSU аккредиттелген студенттік ұйымдардың одағы – Студенттік ұйымдар кеңесі 39 мүшеден тұрды. 1974 жылы құрылған кеңес университет жүзегіндегі іс-шаралардың, мысалы, жыл сайынғы жаңа студенттерді қарсы алудың жүзеге асырылуын қадағалайды. «ЛаСаллиан» (алғаш рет 1960 жылы жарық көрген) 1984 жылы қайта жаңартылды. Студенттік Медиа Офисі басқаратын басқа студенттік медиа топтарына «Малате Әдеби Портфолио», «Green & White», «Green Giant FM» және «Archers Network» кіреді.

Сахналық өнер

Де Ла Салл университетінің хоры – "университеттегі ең көрнекті хор тобы". 1987 жылы құрылғаннан бері, сондай-ақ 1995 жылы Тампере вокалды музыка фестивалінде бас жүлде алған. Ла Саль би компаниясы – Street, Филиппин университеттерінің спорттық қауымдастығы ұйымдастырған жыл сайынғы UAAP Street Dance Competition бірінші чемпионы, ол алғаш рет UAAP 73-ші маусымның екінші семестрінде 2011 жылы енгізілді. Олар UAAP көше биі байқауының үлкендер бөлімінде төрт чемпиондық атақпен ең көп жеңіске жетті. Сонымен қатар, олар әлемдік хип-хоп би чемпионатының жиі финалистері ретінде елді өкілдік етеді. Компанияның басқа топтары заманауи және халық билеріне маманданған. 1966 жылы құрылған Арлекин Театр Гильдиясы DLSU-нің ресми театр ұйымы болып табылады. Олар Palanca сыйлығының лауреаттары жазған пьесаларды қойды, соның ішінде Джон Иремил Теодороның "Unang Ulan ng Mayo" ("Мамырдың алғашқы жаңбыры" – тагалог тілінде), 2011 жылдың желтоқсан айында Метро Маниланың ЛГБТ айына орай төртінші рет сахналанды, және Джошуа Соның Хосе Ризаль туралы "Ризал – менің президентім: 40 көшбасшылық кеңес" пьесасы, Наполеон Г. Алмонтеның кітабы негізінде жазылған және 2009 жылдың мамырындағы президент сайлауы қарсаңында қойылды. Басқа да танымал ұйымдар: De La Salle Innersoul, Green Media Group және Lasallian Жастар оркестрі.

Жеңіл атлетика

Де Ла Саллда бірнеше университет командалары мен спорт клубтары бар, олар баскетбол, волейбол, футбол және жанкүйерлер командасы сияқты түрлі спорт жарыстарына қатысады. 1924 жылы Де Ла Саль колледжі (DLSC) Ұлттық колледждік атлетика қауымдастығының (NCAA) соғысқа дейінгі негізін қалаушы мүшесі болды, онда ол бес жалпы чемпионатты жеңіп алды (1972–73, 1974–75, 1976–77, 1977–78 және 1980–81), Ла Саль 1980 жылдың қыркүйегінде лигадан шығу туралы шешімін қабылдағанға дейін. Ирланд-американдық Бр. Celba John Lynam, FSC алғашқы De La Salle спорт командаларын және алғашқы La Salle & LSC Yell Command Spirit командасын ұйымдастырды. 1924 жылы ол соғысқа дейінгі NCAA-ны Филиппиндегі De La Salle, San Beda, Ateneo de Manila, Филиппин университеті, Санто-Томас университеті, Есеп институты (қазіргі Шығыс университеті), Ұлттық университет және Манила университетінен құралған алғашқы және ең көне колледждік атлетика қауымдастығы ретінде құрды. 1986 жылы Де Ла Саль университеті Филиппин университетінің атлетика қауымдастығына (UAAP) қабылданды, ол 1938 жылы құрылған университеттер аралық спорт қауымдастығы. 1986 жылы UAAP-қа қосылғаннан бері DLSU үш UAAP жалпы чемпионатын жеңіп алды – 75-ші маусым (2012–13), 76-шы маусым (2013–14) және 78-ші маусым (2015–16), бұл университет NCAA және UAAP-тағы үлкендер дивизионында жалпы сегіз чемпионатты жеңіп алғанын көрсетеді. Есімдері танымал Ласальдық спортшылар мен түлектер Де Ла Саль түлектер қауымдастығының (DLSAA) Спорттық Даңқ залына енгізіледі.

Алма Матер әнұраны

1961 жылы Бр. Стивен Малахи, FSC сабақ барысында шағын гармоникасын алып, Бр. Бонавентур Ричард, FSC жақында студенттерімен бөліскен әнді орындады. Әннің мелодиясы Калифорния штатының Фресно қаласындағы Сан-Хоакин Мемориал орта мектебінде (христиан бауырластар мектебі) туған. Бр. Малахи 1950-ші жылдары осы мектепте өлең жазушы болып тағайындалған. Әннің сөздері өзгертілген, бірақ әуені сол күйінде сақталған. Алғаш рет бұл ән 1964 жылы бітіру кешінде орындалды. Кейіннен 1965 жылы Ла Саль Мапуа Тех командасына ұтылғанда NCAA баскетбол командасы мен жанкүйерлер оны қабылдады, бірақ Ласаллиттер ойын соңында Альма Матер әнұранын шырқау үшін қалып қойды. Соңында бұл ән Филиппиндегі Де Ла Саль колледжінің және басқа Ласаллиандық оқу орындарындағы альма-матер әніне айналды. Ән Ла Саль жиындарының соңында барлық студенттер мен түлектермен, біркелкі жұмсақ жұдырықтарды көтеріп орындалады. 1960-шы жылдардан бері De La Salle Alma Mater әні Филиппиндегі барлық 16 Ла Саль мектебіндегі барлық спорттық, түлектер және мектептік шараларда Ласаллиандардың барлығымен дәстүрлі түрде орындалып келеді. Де Ла Саль Филиппиндегі жоғары оқу орындары арасында NCAA-дағы әр Ла Саль матчынан кейін Альма Матер әнін орындаған алғашқы мектеп болды – қазір бұл практиканы NCAA және UAAP-тағы барлық мектептер қолданады.

Анимо Ла Сале

Animo – бұл «Жауынгерлік рух» деген ласальдық сөз, сонымен қатар «La Salle рухы» деп те аталады. Animo La Salle мектептің айқай-шақырығы, ол Ласальдің «Иман және құлшыныс» рухынан туындаған. Ласальдық «Иман» рухы Бейт-Лехемнің жарқыраған Signum Fidei Рождество тууының жұлдызы арқылы бейнеленеді. Ал Ласальдық «Қырыны» рухы үш сынған шевронмен бейнеленеді. Бұл үш сынған аяқ сүйектері Аувиедо Испаниясының патшасы, тақуа Иоганн Салланың, ол христиандық Испанияны шығыс мавр әскерлерінің шабуылынан қорғау үшін бірнеше шайқаста соғысқан Сент-Ла-Салдың арғы атасы, Афон Салидің жоңғар әміршісіне тиесілі. Ежелгі сынған шеврондарды 1000 жылдық Де Ла Саль отбасының патшалық елтаңбасында көруге болады. Елтаңбада латынша «Indivisa Manent» деген ұран бар, ол «Мәңгілік бөлінбейтін» деп аударылады. Де Ла Саль отбасының бұл ежелгі ұраны сақталды және қазіргі уақытта Де Ла Саль Филиппиннің «Бір Ла Саль» деген қазіргі талпынысымен жалғастырылды.