Филип Линнотт: Ирландияның рок жұлдызы

Кіріспе

Ирландиялық музыкант (1949–1986)
2008 жылғы Jape-тің синглі

Филип Паррис Линотт ( /ˈl//aɪ//n//ɒ//t/, LIEnot; 20 тамыз 1949 – 4 қаңтар 1986) – ирландиялық музыкант, әнші-күйші және ақын. Ол Thin Lizzy хард-рок тобының негізін қалаушы, жетекші вокалисі, бассисті және басты ән жазушысы болды. Линотт бас гитарадағы өзгеше орындау стилімен және шығармашылық лирикалық үлесімен, соның ішінде жұмысшы табының оқиғаларымен және жеке тәжірибесінен және кельт мәдениетінен алынған көптеген кейіпкерлермен танымал болды. Ол Англияның Батыс Мидлендс аймағында дүниеге келді және Дублинде әжесі мен атасымен бірге өсті. Өмір бойы анасы Филоменамен жақын байланыста болды. 1969 жылы Thin Lizzy тобын құруға дейін Skid Row тобында, соның ішінде Гэри Мурмен бірге жетекші вокалист ретінде жұмыс істеді. "Whiskey in the Jar" әнімен алғашқы табысқа жеткеннен кейін, топ 1970-ші жылдардың ортасында "The Boys Are Back in Town", "Jailbreak" және "Waiting for an Alibi" сияқты бірнеше хиттерге ие болды және Линоттың вокалдық және ән жазу дағдыларын екі бас гитарамен үйлестіретін танымал концерттік топқа айналды. 1970-ші жылдардың соңында Линотт жеке карьерасын бастады және екі поэзия кітабын жариялады. Thin Lizzy тобы тарағаннан кейін Grand Slam тобын құрып, оған жетекшілік етті. 1980-ші жылдары Линотт есірткіге байланысты мәселелерге, әсіресе героинге тәуелділікке ұшырады. 1985 жылы ол Мурмен бірге "Out in the Fields" әнімен соңғы хит-парадқа енді, ал 1986 жылы қайтыс болды. Ол рок әлемінде танымал тұлға болып қала береді, ал 2005 жылы Дублинде оның құрметіне ескерткіш орнатылды.

Ерте өмір

Фил Линотт Англияның Вест-Бромвич қаласындағы Халлам ауруханасында дүниеге келді. Оның анасы Филомена Линотт Дублинде, ал әкесі Сесил Паррис Джорджтауннан, Британ Гвианасынан шыққан. Филомена 1948 жылы жұмыс іздеу үшін Англияға көшіп келген Парриспен Бірмингемде танысты және Паррис Лондонға ауысқанға дейін бірнеше ай бойы қарым-қатынаста болды. Ұзақ өтпей Филомена жүкті екенін білді, ал Линотт туғаннан кейін, ол баласымен Селли Парктегі үйленбеген аналарға арналған үйге көшіп барды, онда ол 4 қыркүйекте крещениеден өтті. Кейін Филомена Манчестерге көшіп, Парриспен байланысын үзбеді, ол ұлының күтіміне қаржылай көмектесті. Содан кейін ол тағы екі баланы асырап берді. Линотт мектептегі достарынан ерекше екенін сезінді, бірақ еңбекқорлыққа ұшырамады. Линотт алғаш рет Манчестердегі Мосс-Сайд мектебіне барды. 1957 жылы нәсілшілдікке байланысты және Линотттың аралас нәсілді болуына байланысты анасы оны әжесі мен атасы, Франк пен Сара Линоттпен бірге Дублиннің Крамлин ауданына тұруға жіберді. Бұл шешім маңызды болды, себебі Франк оған өмірінде алғаш рет әке тұлғасын сыйлады. Анасы Манчестерде қалып, ұлымен жақын қарым-қатынаста болды. Кейін ол серігі Деннис Килимен бірге Уэлли-Рейндждегі Клифтон Гранж қонақ үйін басқарды. "The Biz" деп аталған бұл қонақ үй шоу-бизнес өкілдері арасында танымал болды және кейін Thin Lizzy тобының алғашқы альбомындағы әнде еске алынды. Линотт Дублинде бақытты балалық шақты өткізді және мектепте көпке танымал болды.

Алғашқы жылдар

Линоттың музыкамен танысуы оның ағасы Тимотидің пластинкалар жинағы арқылы болды, ал Motown мен The Mamas & the Papas оған үлкен әсер етті. 1965 жылы ол өзінің алғашқы тобы – Black Eagles тобына жетекші әнші ретінде қосылды және Дублиннің жергілікті клубтарында танымал әндер орындады.

Қисық Лиззи

1969 жылдың соңында Линотт пен Дауни гитарист Эрик Беллмен танысты. Беллдің жақсы гитарист екеніне және Линоттың өзі бас-гитарада ойнай алатынына сенімді болғандықтан, төрт адам Thin Lizzy тобын құрды. Топтың аты "The Dandy" комиксіндегі "Tin Lizzie" кейіпкерінен алынған, ал ол өз кезегінде Ford Model T машинасының лақап атынан шыққан. "Thin" сөзінің дублин акцентінде айтылуын имитациялау үшін "H" әрпі қасақана қосылды. Кейінірек Линотт Генри Фордқа тиесілі деп саналатын "Қай түсті қаласаңыз да, қара болса болды" деген сөзді тапты және ол өзіне сай екенін сезінді. Wrixon басқалар тарапынан қажетсіз деп есептелді және топтың алғашқы синглы "The Farmer" шыққаннан кейін 1970 жылы шілдеде топтан кетіп қалды. Топтың алғашқы жылдарында – әнші, бас-гитарист және бас ән жазушы болғанына қарамастан – Линотт сахнада әлі де тым тартымсыз және жабық болды, көбінесе назарды бастапқыда топтың жетекшісі деп есептелген Беллге шоғырландырып, бір шетке тұратын. Топтың екінші альбомы "Shades of a Blue Orphanage" (1972) жазбасы кезінде Линотт Thin Lizzy-ден шығып, Deep Purple тобының Ричи Блэкмор мен Иан Пайспен бірге "Baby Face" деп аталатын жаңа топ құруға жақын болды. "Ритчи бір күні студияға джем ойнауға келді", - деп еске алды Дауни. "Мені Фил мен Ритчидің джеміне барабан ойнауға шақырды. Эрик екеуміз бір-бірімізге қарап: "Олай болса, топтың соңы келді" деп ойладық. Бұл бір аптаға созылды, содан кейін Фил ештеңе болмағандай қайта келді. Ол өзінің тобының жетекшісі болғысы келді, біреудің тобында әнші болғысы келмеді". Алайда, қаржылық қиындықтарға байланысты Lizzy жақын арада Deep Purple тобының әндерін "Funky Junction" деген атпен жазды. Линотт өзінің дауысы Иан Гилланның стиліне сәйкес келмейтініне сенгендіктен, альбомда ән айтпады. 1972 жылдың соңында Thin Lizzy Ұлыбританияда Slade тобын қолдап, алғашқы үлкен жетістігіне қол жеткізді, ол коммерциялық сәттің шыңына жақындады. Нодди Холдердің айнасы бар цилиндрінен шабыттанған Линотт бас-гитарасына айна орнатуды шешті және оны келесі турларға алып барды. Турдың ашылу кешінде Линотт пен Slade тобының менеджері Час Чендлер арасында жанжал болды, ол Линотттың сахнадағы тартымсыздығы мен көрерменмен өзара әрекеттеспеуін сынап, жағдай жақсарса ғана Lizzy тобын турдан шығарып тастаумен қорқытты. Линотт осыдан кейін онжылдықтың соңына дейін танымал болатын сахналық өнер мен сахналық тартымдылықты дамытты. Thin Lizzy тобының алғашқы ондыққа енген хиті 1973 жылы дәстүрлі ирландтық "Whiskey in the Jar" әнінің рок-версиясы болды. Алайда, келесі синглдар хит-парадқа ілесе алмады және Белл кеткеннен кейін, оның орнына Мур келгеннен және қысқа ғана уақыттан кейін Дауни келгеннен кейін, 1974 жылдың ортасына қарай Thin Lizzy тобы құлаудың алдында болды. 1976 жылы гитаристтер Скотт Горхам мен Брайан Робертсон жұмысқа алынып, "Jailbreak" альбомы шығарылғаннан кейін ғана Thin Lizzy тобы альбомының ең үлкен хиті "The Boys Are Back in Town" арқасында халықаралық жұлдызға айналды. Ән Ұлыбританияда топ-10-ға енді, Ирландияда бірінші орын алды және АҚШ пен Канадада хит болды. Алайда, Rainbow тобымен гастрольде жүрген кезде Линотт гепатитке шалдықты және топ гастрольді тоқтатуға мәжбүр болды. Линотт Хьюи Льюиспен достық қарым-қатынас орнатты, ал Льюистің тобы Clover оларды гастрольдерде қолдады. Льюис Линотттың фронтмендік қабілеттеріне таң қалды және оны жақсырақ орындауға шабыттандырды, соңынан 1980 жылдары коммерциялық сәттілікке жетті. Линотт әндері, соның ішінде "Cowboy Song" және "Massacre" әндері, ерекше түрде топтың АҚШ-қа жасаған гастрольдерінің әсерінен туды. Оның Лос-Анджелеске деген ерекше сүйіспеншілігі болды. Нағыз сәттілікке қол жеткізгеннен кейін Thin Lizzy бірнеше рет әлемдік турларға шықты. Топ "Jailbreak" альбомының сәттілігін "Johnny the Fox" (1976), "Bad Reputation" (1977), "Black Rose: A Rock Legend" (1979) және "Live and Dangerous" (1978) концерттік альбомымен қоса, бірқатар хит-альбомдар шығару арқылы жалғастырды, мұнда Линотт мұқабада алдыңғы планға шығарылған. Алайда, топ құрамындағы өзгерістерге ұшырады, Робертсон 1976 жылы уақытша Мурмен ауыстырылды, содан кейін келесі жылы Линоттпен жеке қақтығысқа байланысты толығымен ауыстырылды. 1980 жылдардың басында Thin Lizzy коммерциялық қиындықтарға тап болды және Линотт есірткіге тәуелділіктің белгілерін көрсетуге басталды, соның ішінде жиі астма шабуылдары. Ұзақ жылдар бойы менеджері болған Крис О'Доннелл отставкаға кеткеннен кейін және Горхам кеткісі келгеннен кейін, Линотт 1983 жылы Thin Lizzy тобын таратуға шешім қабылдады. Ол осы кезде героин қолдана бастады, бұл Жапониядағы топтың концерттеріне әсер етті, өйткені ол оны алу мүмкіндігі болмады. Ол 4 қыркүйекте Рединг фестивалінде және Линотттың соңғы концертінде (фронтмен ретінде) Нюрнбергте өзін жинап алды.

Towards the end of 1969, Lynott and Downey were introduced to guitarist Eric Bell via founding member of Them, keyboardist Eric Wrixon (Bell had played in a later line up of Them). Deciding that Bell was a better guitarist, and with Lynott now confident enough to play bass himself, the four formed Thin Lizzy. The name came from the character "Tin Lizzie" in the comic The Dandy, which in turn came from the nickname for the Ford Model T car. The H was deliberately added to mimic the way the word "thin" is pronounced in a Dublin accent. Lynott later discovered the saying attributed to Henry Ford, "Any colour you like as long as it's black," which he felt was appropriate for him. Wrixon was felt by the others to be surplus to requirements and left after the release of the band's first single, "The Farmer", in July 1970. During the band's early years – and despite being the singer, bassist and chief songwriter – Lynott was still fairly reserved and introverted on stage, and would stand to one side while the spotlight concentrated on Bell, who was initially regarded as the group's leader. During the recording of the band's second album, Shades of a Blue Orphanage (1972), Lynott very nearly left Thin Lizzy to form a new band with Deep Purple's Ritchie Blackmore and Ian Paice, called Baby Face. "Ritchie turned up in the studio one day to jam," recalled Downey. "I was asked to play drums to Phil and Ritchie jamming Me and Eric looked at each other like, 'Well, that's the end of the band then.' It lasted a week, then Phil came back as if nothing had happened. He wanted to be the leader of his own band, not the singer in someone else's." Due to being in dire financial straits Lizzy did, however, soon record an album of Deep Purple covers under the name Funky Junction. Lynott did not sing on the album as he felt his voice was not in the same style as Ian Gillan. Towards the end of 1972, Thin Lizzy got their first major break in the UK by supporting Slade, then nearing the height of their commercial success. Inspired by Noddy Holder's top hat with mirrors, Lynott decided to attach a mirror to his bass, which he carried over to subsequent tours. On the opening night of the tour, an altercation broke out between Lynott and Slade's manager Chas Chandler, who chastised Lynott's lack of stage presence and interaction with the audience and threatened to throw Lizzy off the tour unless things improved immediately. Lynott subsequently developed the onstage rapport and stage presence that would become familiar over the remainder of the decade. Thin Lizzy's first top ten hit was in 1973, with a rock version of the traditional Irish song "Whiskey in the Jar", However, follow up singles failed to chart and, after the departure of Bell, quickly followed by Moore replacing him and, briefly, Downey, Thin Lizzy were near collapse by mid 1974. It was not until the recruitment of guitarists Scott Gorham and Brian Robertson and the release of Jailbreak in 1976 that Thin Lizzy became international superstars on the strength of the album's biggest hit, "The Boys Are Back in Town". The song reached the top 10 in the UK, was No. 1 in Ireland and a hit in the US and Canada. However, while touring with Rainbow, Lynott contracted hepatitis and the band had to cancel touring. Lynott befriended Huey Lewis while Lewis's band, Clover, was supporting them on tour. Lewis was impressed with Lynott's frontman abilities and was inspired to perform better, eventually achieving commercial success in the 1980s. Lynott's songs, including "Cowboy Song" and "Massacre", were particularly influenced by the band's US touring. He had a particular affinity for Los Angeles. Having finally achieved mainstream success, Thin Lizzy embarked on several consecutive world tours. The band built on Jailbreaks success with the release of a string of hit albums, including Johnny the Fox (1976), Bad Reputation (1977), Black Rose: A Rock Legend (1979), and the live album Live and Dangerous (1978), which features Lynott in the foreground on the cover. However, the band was suffering from personnel changes, with Robertson being replaced temporarily by Moore in 1976, and then permanently the following year, partly due to a personal clash with Lynott. By the early 1980s, Thin Lizzy were starting to struggle commercially, and Lynott started showing symptoms of drug abuse, including regular asthma attacks. After the resignation of longtime manager Chris O'Donnell, and with Gorham wanting to quit, Lynott decided to disband Thin Lizzy in 1983. He had started to use heroin by this stage in his career, and it affected the band's shows in Japan when he was unable to obtain any. He managed to pick himself up for the band's show at the Reading Festival and their last gig (with Lynott as frontman) in Nuremberg on 4 September.

Кейінгі жылдар

1978 жылы Линотт Thin Lizzy тобынан тыс жобалармен айналыса бастады. Ол Джефф Уэйннің «Әлемдер соғысының» музыкалық нұсқасында Парсон Натаниел рөлін ойнап, «Адам рухы» әнін шырқады және сөйледі. Ол көптеген әртістермен бірге жұмыс істеді, соның ішінде Боб Гелдофпен Blast Furnace және Heatwaves тобының «Blue Wave» EP-сінде қосымша әнші ретінде қатысты. Линотт 1970-ші жылдардың соңында панк-роктың пайда болуына қызығушылық танытты, содан кейін ол Sex Pistols, The Damned және Гелдофтың The Boomtown Rats тобының бірнеше мүшелерімен дос болып кетті. Бұл оны «The Greedies» (бастапқыда «The Greedy Bastards» деп аталған, бірақ қоғамдық қабылдау үшін өңделген) атты уақытша топ құруға итермеледі. Топ 1978 жылы Лиззидің бос уақытында Лондонда концерттер берді, олар Джон Лайдонның кетуінен кейін жазылған Лиззидің танымал әндері мен Pistols әндерінен құралған қоспаны орындады. 1979 жылы The Greedies Thin Lizzy тобының басқа мүшелерімен бірге, сондай-ақ Pistols тобының Стив Джонс және Пол Кук қатысқан «A Merry Jingle» атты Рождестволық синглді жазды. Ал өткен жылы ол Джонс пен Кукпен бірге Джонни Тундерстің «So Alone» альбомында өнер көрсеткен. Линотт 1979 жылы Ultravox тобына қосылғаннан кейін Thin Lizzy тобының орынбасары болған Rich Kids тобының Midge Ure-мен дос болды. Линотт Thin Lizzy тобының менеджерлерін Ultravox тобымен келісімшартқа отыруға көндірді. 1980 жылы, Thin Lizzy тобы әлі де үлкен жетістіктерге қол жеткізіп жатқан кезінде, Линотт «Solo in Soho» альбомымен жеке мансабын бастады: бұл Ұлыбританияның Топ 30 альбомы болды және сол жылы «Dear Miss Lonelyhearts» және «King’s Call» атты екі хит-сингл шығарды. Соңғысы Элвис Преслиге арналған құрмет болды және гитарада Марк Кнопфлер ойнады. Оның екінші жеке альбомы «The Philip Lynott Album» (1982) «Old Town» синглінің болуына қарамастан, сәтсіз аяқталды. «Yellow Pearl» (1982) әні Ұлыбританияда 14-орынды иеленді және «Top of the Pops» бағдарламасының тақырып әні болды. 1983 жылы Thin Lizzy тобы тарағаннан кейін Линотт Рой Вуд, Час Ходжес және Джон Когланмен бірге «We Are the Boys (Who Make All the Noise)» атты рок-н-ролл синглын жазды. Линотт бұрынғы топтасы Мурмен «Parisienne Walkways» (1979 жылы Ұлыбританияда 8-орын) және «Out in the Fields» (1985 жылы Ұлыбританияда 5-орын, оның ең жоғары жетістігі) әндерін жазды. 1984 жылы ол Дойш Найл, Лоренс Арчер, Робби Бреннан және Марк Стэнвеймен Grand Slam атты жаңа топ құрды. Топ The Marquee және басқа клубтарда гастрольде болды, бірақ екі жетекші гитаристтің болуына байланысты Thin Lizzy тобының нашар көшірмесі деп есептелді және ақша тапшылығы мен Линотттың героинге тәуелділігінің күшеюіне байланысты жыл соңында тарап кетті. 1983–1985 жылдары Линотт британдық R&B әртісі Джуниор Гискомбпен бірге әндер жазды, бірақ ештеңе ресми түрде жарық көрмеді және көпшілігі демо нұсқасында қалды. Алайда, «The Lady Loves to Dance» әні продюсер Тони Висконтимен жазылды және жазба компаниясы Phonogram бұл әнді шығармай тұрып, тоқтатты. Линотт өзінің екі досы Гелдоф пен Уре ұйымдастырған Live Aid шарасына шақырылмағанына қатты ренжіді, соңғысы Thin Lizzy тобының гитарисі ретінде қысқа уақытқа тұрды. Гелдоф кейіннен Band Aid Trust тек миллиондаған альбомдар сата алатын коммерциялық тұрғыдан сәтті әртістерді қабылдай алатынын, ал Линотт пен Thin Lizzy мұндай жетістікке қол жеткізбегенін айтты. 1984 жылы Линотт Майк Рид жүргізген 1980-ші жылдардағы BBC викториналық шоуында «Pop Quiz» командасының капитаны болды (Алвин Стардустқа қарсы). Оның соңғы синглы «Nineteen», Лоренс Арчер мен Марк Стэнвейдің бірігіп жазған және Пол Хардкастл өндірген, қайтыс болғанға дейін бірнеше апта бұрын жарық көрді. Бұл өндірушінің бірнеше ай бұрын шығарған, хит-парадта бірінші орын алған сол аттас синглымен ешқандай байланысы жоқ. 1985 жылдың желтоқсанында Линотт «Nineteen» әнін жарнамалады, әр түрлі телешоуларда тікелей эфирде орындады. Сол айда ол өзінің соңғы сұхбаттарын берді, онда ол жақын болашақтағы жоспарларын жариялады; бұлар Мурмен бірге жұмыс істеу және тіпті Thin Lizzy тобын қайта құру мүмкіндігі болды, ол бұған дейін Горхаммен жеке талқылаған. Ол 1985 жылы Арчер, Льюис және News тобының мүшелерімен бірге материалдарды жазды, бірақ олар жарық көрмеді. 1977 жылы «Philip» атты екінші том жарық көрді. 1997 жылы екі кітап «Мен кеткеншегі әндер» деп аталатын бір томға біріктірілді. Бұл жинақ басылымында Тим Бут пен Джим Фицпатриктің суреттері және Питер Фэллон мен Джон Пильдің алғашқы кіріспелері болды. 1980-ші жылдардың басында ол Дублиннің солтүстігіндегі Хаут түбегіндегі үйлерді сатып алды, оның бірі, Саттондағы «Ақ жылқылар» үйі анасына 50 жылдық мерейтойына сыйлық болды; бұл үй кейін суретшінің естелік бөлмесіне айналды. 1980 жылдың 14 ақпанында Линотт британдық комедия актері Лесли Кроутердің қызы Каролин Кроутерге үйленді. Линотт футбол жанкүйері және «Манчестер Юнайтед» клубын қолдады. Ол «Манчестер Юнайтед» және Солтүстік Ирландия футболшысы Джордж Бестпен жақын дос болды және олар жиі Clifton Grange Hotel-де кездесетін. Кейіннен Линотт клубтың акционері болды.

In 1978, Lynott began to work on projects outside of Thin Lizzy. He was featured in Jeff Wayne's Musical Version of The War of the Worlds, singing and speaking the role of Parson Nathaniel on "The Spirit of Man". He performed sessions for a number of artists, including singing backing vocals with Bob Geldof on Blast Furnace and the Heatwaves' "Blue Wave" EP. Lynott took a keen interest in the emergence of punk rock in the late 1970s, and subsequently became friends with various members of the Sex Pistols, The Damned and Geldof's band The Boomtown Rats. This led to him forming an ad hoc band known as "The Greedies" (originally "The Greedy Bastards", but edited for public politeness). The band started playing shows in London during Lizzy's downtime in 1978, playing a mixture of popular Lizzy tracks and Pistols songs recorded after John Lydon's departure. In 1979, The Greedies recorded a Christmas single, "A Merry Jingle", featuring other members of Thin Lizzy as well as the Pistols' Steve Jones and Paul Cook. The previous year, he had performed alongside Jones and Cook on Johnny Thunders' debut solo album So Alone. Lynott became friends with Midge Ure of the Rich Kids, who deputised for Thin Lizzy during 1979 shortly after joining Ultravox. Lynott persuaded Thin Lizzy's management to sign Ultravox. In 1980, though Thin Lizzy were still enjoying considerable success, Lynott launched a solo career with the album, Solo in Soho: this was a Top 30 UK album and yielded two hit singles that year, "Dear Miss Lonelyhearts" and "King's Call". The latter was a tribute to Elvis Presley, and featured Mark Knopfler on guitar. His second solo venture, The Philip Lynott Album (1982) was a chart flop, despite the presence of the single "Old Town". The song "Yellow Pearl" (1982), was a No. 14 hit in the UK and became the theme tune to Top of the Pops. In 1983, following the disbanding of Thin Lizzy, Lynott recorded a rock'n'roll medley single, "We Are the Boys (Who Make All the Noise)" with Roy Wood, Chas Hodges and John Coghlan. Lynott regularly collaborated with former bandmate Moore on tracks including the singles "Parisienne Walkways" (a No. 8 UK hit in 1979) and "Out in the Fields" (a No. 5 UK hit in 1985, his highest charting single). In 1984, he formed a new band, Grand Slam, with Doish Nagle, Laurence Archer, Robbie Brennan and Mark Stanway. The band toured The Marquee and other clubs, but suffered from being labelled a poor version of Thin Lizzy owing to the inclusion of two lead guitar players, and split up at the end of the year due to a lack of money and Lynott's increasing addiction to heroin. During 1983–1985, Lynott co wrote songs with British R&B artist Junior Giscombe, although nothing was officially released and most remain as demos. However, one song, "The Lady Loves to Dance", was mastered with producer Tony Visconti and nearly released before being pulled by the record company, Phonogram. Lynott was particularly upset about not being asked to participate in Live Aid, which had been organised by his two friends, Geldof and Ure, the latter of whom had briefly stood in as a guitarist for Thin Lizzy. Geldof later said this was because the Band Aid Trust could only accommodate commercially successful artists selling millions of albums, which neither Lynott nor Thin Lizzy had done. In 1984, Lynott appeared as team captain (against Alvin Stardust) on the 1980s BBC quiz show Pop Quiz, hosted by Mike Read. His last single, "Nineteen", co written by Laurence Archer and Mark Stanway and produced by Paul Hardcastle, was released a few weeks before his death. It bore no relation to the producer's chart topping single of the same title some months earlier. Throughout December 1985, Lynott promoted "Nineteen", performing live on various television shows. The same month, he gave his final interviews in which he promulgated his possible plans for the near future; these included more work with Moore and even the possibility of reforming Thin Lizzy, something which he had privately discussed with Gorham previously. He recorded some material with Archer, Lewis, and members of the News in 1985, which was not released. In 1977, a second volume was released, titled "Philip". In 1997, both books were brought together in a single volume, again titled "Songs for While I'm Away". This compendium edition featured illustrations by Tim Booth and Jim Fitzpatrick, and the original introductions by Peter Fallon and John Peel. In the early 1980s, he purchased properties on the Howth peninsula north of Dublin, one of which, White Horses in Sutton, was a 50th birthday present for his mother; the house was later the site of a memorial room for the artist. On 14 February 1980, Lynott married Caroline Crowther, a daughter of British comedian Leslie Crowther. Lynott was a football fan and supported Manchester United. He was good friends with United and Northern Ireland footballer George Best, and the pair regularly socialised at the Clifton Grange Hotel. Lynott later became a shareholder of the club.

Ауру және өлім

Линотттың соңғы жылдары есірткі мен алкогольге тәуелділік күшті әсер етті, нәтижесінде 1985 жылғы 25 желтоқсанда Кьюдегі үйінде оның денсаулығы күйреп кетті. Оны анасы тапты, ол оның героинге тәуелді екенін білмеген еді. Ол бұл туралы хабардар болған әйелі Каролинаға хабарласып, проблеманың өте ауыр екенін дереу анықтады. Каролина оны Шафтсбери маңындағы, Шығыс Нойлдегі Clouds House емханасына апарғаннан кейін, оны Солсбери ауруханасына жеткізді, онда оған септицемия диагнозы қойылды. Ол есін жинап, анасымен сөйлесе алса да, жаңа жыл басында жағдайы нашарлап, өкпе желдеткішіне (вентилятор) қосылды. Ол септицемия салдарынан пневмония мен жүрек жеткіліксіздігінен 1986 жылғы 4 қаңтарда 36 жасында қайтыс болды. Thin Lizzy 1986 жылы бір реттік концерт үшін қайта бірікті, Боб Гелдоф жетекші вокалды орындады, ал 1996 жылы гастрольдік топ ретінде жаңартылды. 2012 жылы Thin Lizzy мүшелері жаңа материал жазуға шешім қабылдады, бірақ Линоттың жесірі және олардың өзі Линотсыз Thin Lizzy жазбаларын жасауға ыңғайсыздық сезінгендіктен, олар Black Star Riders деген атпен жазды. 1987 жылдан 2019 жылға дейін, соңғы шара 2023 жылы өткен, Линоттың досы Смайли Болгер оның қайтыс болған күніне арналған «Филоға арналған діріл» (Vibe for Philo) фестивалін ұйымдастырды. Фестивальде Thin Lizzy тобының үлгілерін орындайтын және кейде бұрынғы Thin Lizzy мүшелері сияқты көптеген музыканттар өнер көрсетті.

Шығарылымдар

Линнот пен Thin Lizzy-дің бұрынғы каталогтары кеңейтілген басылымдарда қайта шығарылды. 2007 жылдың сәуірінде 1996 жылғы «Рокер: Фил Линноттың портреті» фильмі, көбінесе архивтік кадрлардан тұратын, Ұлыбританияда DVD форматында жарық көрді. 2010 жылдың тамызында «Сары інжу» шықты. Бұл Линноттың жеке альбомдарынан, B-жақтарынан және альбом тректерінен құралған әндер жинағы.

Отбасы және сенім

1994 жылдың 4 қаңтарында Линотт атындағы сенім қоры оның отбасы мен достары тарапынан жас музыканттарға стипендия беру және оның естелігінде қайырымдылық қорлар мен ұйымдарға көмек көрсету мақсатымен құрылды. Линоттың анасы ұлының қазасына қатысты күресіп, оның қабірін үнемі зиярат ететін.

Ескерткіш, маркалар және монеталар

2005 жылы Дублиннің орталығындағы Графтон көшесінен тармаққан Гарри көшесінде дублиндік мүсінші Пол Дейли жасаған Линоттың нақты өлшемдегі қола мүсіні ашылды. Салтанатты шараға Линоттың анасы Филомена қатысты, ол Ройсин Дуб қорымен бірге мүсін орнату үшін науқан жүргізген еді, сондай-ақ бұрынғы топ мүшелері Мур, Белл, Робертсон, Дауни, Горхам және Даррен Уортон тікелей орындаумен сүйінші жаратты. 2019 жылдың 3 қазанында An Post Джим Фитцпатриктің суреттерімен екі еске алу маркасын шығарды: біреуі Black Rose альбомының мұқабасы, екіншісі Линоттың портреті. Олар Линоттың балалары мен бұрынғы әйелінің қатысуымен Ұлыбританияда таныстырылды. 2019 жылдың 27 қарашасында Ирландия Орталық банкі «Қазіргі ирланд музыканттары» сериясы аясында Линоттың 1949 жылы туғанына 70 жыл толуына арналған 3000 дана 15 евролық күміс еске алу монеталарын шығарды. 2020 жылдың 17 желтоқсанында Крамлиндегі Лейглин көшесіндегі Линоттың балалық шағындағы үйіне мемориалдық тақта орнатылды. 2019 жылы Линоттың дүниеге келген Сэндвелл ауруханасына да тақта орнатылды. Линоттың қоладан жасалған портреттік бюсті оның туған қаласы Вест-Бромвичке орнатылып, 2021 жылдың 20 тамызында оның 72 жасқа толуына орай ашылды. Оны жергілікті суретші Люк Перри жасады және Thin Lizzy жанкүйерлері қаржы жинау арқылы қолдады. Дегенмен, мүсіннің Линотқа ұқсамайтындығы үшін сынға ілікті.

Өмірбаяндар мен деректі фильмдер

2015 жылы Нилл Стоукстің «Philip Lynott: Still In Love With You» атты өмірбаяны жарық көрді; 2016 жылы Линотт отбасы рұқсат берген «Ковбой әні» тағы бір өмірбаяны жарыққа шықты. Басқа да өмірбаяндық еңбектердің ішінде Марк Путтерфордтың «Фил Линотт: Рокер», Алан Бёрннің «Филип Линотт: Thin Lizzy-нің бунтарсы», және Стюарт Бейлидің «Жұқа із: Филип Линотт пен Thin Lizzy-нің ресми өмірбаяны» бар. Линотттың анасы Филомена 1995 жылы Фил туралы көп мағлұматты қамтитын «My Boy: The Philip Lynott Story» атты автобиографиялық кітабын жариялады. 2020 жылы Линоттты білген және онымен жұмыс істеген адамдармен, сондай-ақ U2 тобының Адам Клейтон сияқты оның жанкүйерлерімен сұхбаттасқан, Линотттың өлеңдер жинағынан атын алған «Фил Линотт: Мен кеткендегі әндер» атты деректі фильм шықты.

Музыкалық стиль және құрал-жабдықтар

Линотт Thin Lizzy тобын құрған кезде Brush Shiels-тен Fender Jazz Bass сатып алды. Топтың карьерасының басында ол басқа бас-гитараларды да пайдаланды, соның ішінде екі күшейткішті (bi-amped) Rickenbacker-ді де қолданды. Оның ең танымал аспабы – қара Fender Precision Bass, ол көзжайын (mirror) қорғағышпен жабдықталған және сахнада және бейнежазбаларда жиі қолданылды. Thin Lizzy тобының карьерасының кейінгі кезеңінде ол Ibanez Roadstar RS900 бас-гитарасын пайдаланды. Бас-гитарада ойнағанда Линотт әрқашан медиатормен күшті ойнау стилін қолданды, сегізінші ноталарды немесе триольдерді ұнататын. Оның бас-гитара партиялары бірінші планға шығып, ритмнің үстінен естілетін, келесі такттың бірінші соққысынан сәл бұрын ойналған "қуатталған” (pushed) аккордты білдіретін. Линотт Thin Lizzy тобының көптеген әндерінің мәтінін жазды, көбінесе вокал жазбаға дайын болғанға дейін соңғы минуттарға дейін сөздерді жетілдіретін. Ирландия тарихының кельт мұрасынан алынған түрлі тақырыптар мен кейіпкерлер бейнеленген. Өлім – "Солдаттық бақыт", "Қырғын", "Бостандыққа шыққан қылмыскер" және "Өлім періштесі" сияқты жиі кездесетін тақырып. Алғашқы материалдарында жеке тәжірибелері мен Дублин маңындағы отбасылық оқиғалары кеңінен орын алған. Thin Lizzy АҚШ-та тұрақты түрде гастрольдік сапарлар жасағаннан кейін "Cowboy Song" және "Қырғын" сияқты американдық тақырыптарды өзінің мәтіндеріне енгізе бастады. Бірнеше әнде "Джонни" кейіпкері бар, оны Линотт өзінің өзінің екінші жағы (alter ego) ретінде пайдаланды. "The Boys are Back in Town" әні топ пен көрермендердің бірге бір топқа жататындығынан шығарылған, бұл оның табысына үлкен үлес қосты. Линотттың ән айқалау стилі оны хард-рок музыканттарының арасында ерекшелендірді, ол "фолк немесе джазға жақын" деп сипатталатын, көңілді және ритмнен сәл ауытқуға бейімділігімен ерекшеленді.