Қара планетаға қауіп: Public Enemy альбомының тарихы
Fear of a Black Planet
Public Enemy тобының «Fear of a Black Planet» альбомы туралы: шығармашылық ізденістер, даулы мәлімдемелер, саунд коллаждар мен жаңа үндік тәсілдер. Hip-hop тарихы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Fear of a Black Planet – американдық хип-хоп тобы Public Enemy-нің үшінші студиялық альбомы. Ол 1990 жылдың 10 сәуірінде Def Jam Recordings және Columbia Records компанияларымен жарық көрді және топтың продюсерлік тобы The Bomb Squad жасады. Олар Public Enemy-нің бұрынғы альбомы It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back (1988) альбомындағы үлгілерді пайдалануды одан әрі дамытты. Бұл альбоммен алғашқы шығармашылық мақсаттарына жеткен топ, жетекші рэпер Чак Д-нің айтуынша, «терең, күрделі альбом» жасауға ұмтылды. Олардың әндер жазуына мүше профессор Гриффтің 1989 жылы топтан қуылғаннан кейін туған антисемиттік пікірлері мен осыған байланысты дау-дамайлар ықпал етті. Өзінің қарсыласушылық тонды бейнелейтін «Fear of a Black Planet» әртүрлі ырғақтарды, көптеген үлгілерді, медиадан алынған дыбыс үзінділерін және ерекше циклдарды қамтитын әсем дыбыс коллаждарынан тұрады. Хип-хоптың алтын ғасырында жазылған бұл альбомдағы қайта құрылған және жаңа мағына берілген дыбыстық материалдар музыка индустриясында үлгілерді тексеру жүйесі пайда болғанға дейін болған шығармашылық еркіндікті пайдаланды. Тақырыптық тұрғыдан қарастырғанда, «Fear of a Black Planet» қара қоғамдастықтағы ұйымдасу мен күш беруді, афроамерикалықтарға әсер ететін әлеуметтік мәселелерді және сол кездегі нәсілдік қатынастарды зерттейді. Оның институционалдық расизмді, ақ үстемдікті және билік элитасын сынауы доктор Фрэнсис Кресс Уэлсингтің түс туралы көзқарастарынан шабыттанды. Коммерциялық және сын тұрғысынан сәтті болған «Fear of a Black Planet» АҚШ-та екі миллион дана сатылды және сыншылардың жоғары бағасын алды, олардың көпшілігі оны жылдың ең жақсы альбомдарының бірі деп атады. Оның табысы хип-хоптағы афроцентризм мен саяси тақырыптардың танымалдығына және жанрдың сол кездегі қайта жандануына үлкен үлес қосты. Содан бері ол хип-хоптың ең ұлы және маңызды жазбаларының бірі саналады, сонымен қатар музыкалық және мәдени тұрғыдан да маңызды. 2004 жылы АҚШ Конгресінің кітапханасы оны Ұлттық жазбалар тізіміне қосты. 2020 жылы «Fear of a Black Planet» Rolling Stone журналының барлық уақыттардағы 500 ең үздік альбом тізімінде 176-орынды иеленді.
Fear of a Black Planet is the third studio album by American hip hop group Public Enemy. It was released on April 10, 1990, by Def Jam Recordings and Columbia Records, and produced by the group's production team The Bomb Squad, who expanded on the sample layered sound of Public Enemy's previous album, It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back (1988). Having fulfilled their initial creative ambitions with that album, the group aspired to create what lead rapper Chuck D called "a deep, complex album". Their songwriting was partly inspired by the controversy surrounding member Professor Griff's anti Semitic public comments and his consequent dismissal from the group in 1989. Reflecting its confrontational tone, Fear of a Black Planet features elaborate sound collages that incorporate varying rhythms, numerous samples, media sound bites, and eccentric loops. Recorded during the golden age of hip hop, its assemblage of reconfigured and recontextualized aural sources took advantage of creative freedom that existed before the emergence of a sample clearance system in the music industry. Thematically, Fear of a Black Planet explores organization and empowerment within the black community, social issues affecting African Americans, and race relations at the time. Its critiques of institutional racism, white supremacy, and the power elite were partly inspired by Dr. Frances Cress Welsing's views on color. A commercial and critical hit, Fear of a Black Planet sold two million copies in the United States and received rave reviews from critics, many of whom named it one of the year's best albums. Its success contributed significantly to the popularity of Afrocentric and political subject matter in hip hop and the genre's mainstream resurgence at the time. Since then, it has been viewed as one of hip hop's greatest and most important records, as well as being musically and culturally significant. In 2004, the Library of Congress added it to the National Recording Registry. In 2020, Fear of a Black Planet was ranked number 176 on Rolling Stones list of the 500 greatest albums of all time.
Өмірбаян
1988 жылы Public Enemy тобы өзінің екінші альбомын – «It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back» шығарды, ол сыншылар тарапынан да, коммерциялық тұрғыдан да сәтті болды. Топтың жетекші рэпері Чак Д-ның даулы, саяси мазмұнды әндері, оның өршіл рэптерінде Ассата Шакур және Нельсон Мандела сияқты саяси тұлғаларға сілтемелер жасалып, сондай-ақ Ислам Ұлтының көшбасшысы Луис Фараханды қолдауы, топтың қара ұлтшылдығымен және Фараханмен байланысын одан әрі күшейтті. Бұл хип-хопқа 1980-ші жылдардың басында пайда болғаннан кейін көбінесе уақытша құмарлық ретінде қарағаннан кейін, танымал музыка қауымдастығында сыншылардың құрметі мен беделін алуға көмектесті. 1989 жылдың мамырында Чак Д, Bomb Squad продюсері Хэнк Шокли және Def Jam атқарушы директоры Билл Степни ірі жазба компаниясымен өндірістік келісім жасау үшін бірнеше лейблмен келіссөздер жүргізді, бұл олардың Public Enemy тобын 1980-ші жылдардың басында құрудан бергі мақсаты болды. Даудың шиеленіскен кезінде Шокли мен Степни Чак Д-ге Гриффті топтан шығару жөнінде ультиматум қойды, әйтпесе өндірістік келісім бұзылады.
In 1988, Public Enemy released their second album It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back to critical and commercial success. The controversial, politically charged lyrics by the group's lead rapper Chuck D, whose braggadocio raps contained references to political figures such as Assata Shakur and Nelson Mandela, as well as endorsements of Nation of Islam leader Louis Farrakhan, intensified the group's affiliation with black nationalism and Farrakhan. It helped give hip hop a critical credibility and standing in the popular music community after it had been largely dismissed as a fad since its introduction at the turn of the 1980s. In May 1989, Chuck D, Bomb Squad producer Hank Shocklee, and Def Jam executive Bill Stephney were negotiating with several labels for a production deal from a major record company, their goal since starting Public Enemy in the early 1980s. Amid the controversy, Chuck D was given an ultimatum by Shocklee and Stephney to dismiss Griff from the group or the production deal would fall through.
Мұрасы мен ықпалы
Fear of a Black Planet алғаш рет жарық көргеннен бері сыншылар оны барлық уақыттың ең ұлы және маңызды хип-хоп альбомдарының бірі деп санайды, сондай-ақ мәдени тұрғыдан да маңызды туынды ретінде бағалайды. Q осы альбомның "алдыңғы туындысымен бірдей деңгейде, тіпті одан да жақсы болуға қол жеткізген, дерлік мүмкін емес нәрсені істеді" деді. Кембреу МакЛеодтың пікірінше, Public Enemy ондаған жылдардан кейін көне болып көрінетін өндіріс жабдықтарымен жұмыс істеген, бірақ бәрібір электронды құрылғылар өндірушілерінің есіне де келмеген жаңа "әдістер мен шешімдерді" ойлап тапқан. 1997 жылы The Guardian әртүрлі суретшілер, сыншылар және диджейлерден құралған комиссия дауыс берген 100 үздік альбом тізімінде оны 50-орынға қойды. Келесі жылы ол The Source журналының 100 үздік рэп-альбомдарының бірі ретінде таңдалды. 2000 жылы Колин Ларкиннің "Барлық уақыттың 1000 үздік альбомы" тізімінде 617-орынды иеленді және Christgau's Consumer Guide: Albums of the '90s басылымында онжылдықтың ең маңызды туындыларының бірі деп аталды. Rolling Stone журналы Fear of a Black Planet альбомын "90-шы жылдардың ең маңызды жазбалары" тізіміне енгізді, ал 2003 жылы журнал оны барлық уақыттың 500 үздік альбомы тізімінде 300-ші орынға, 2012 жылы жаңартылған тізімде 302-ші орынға, ал 2020 жылы қайта жаңартылған тізімде 176-шы орынға қойды. Бұл альбом Spins журналының "100 үздік альбом, 1985–2005" басылымында 21-орынды, ал Pitchfork журналының "1990-шы жылдардың 100 үздік альбомы" тізімінде 17-орынды иеленді. 2004 жылы АҚШ Конгресінің кітапханасы Fear of a Black Planet альбомын Ұлттық жазбалар тізіміне қосты, ол жыл сайын "мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызы бар" жазбаларды іріктейді. 2013 жылы NME журналы оны барлық уақыттың ең жақсы 96-шы альбомы деп атады.
Since Fear of a Black Planet was first released, it has been viewed by critics as one of the greatest and most important hip hop albums of all time, as well as a culturally significant work. while Q said it "achieved the near impossible by being every bit as good as its predecessor". In the opinion of Kembrew McLeod, Public Enemy had worked with production equipment that would seem primitive decades later but still managed to invent new "techniques and workarounds that electronics manufacturers never imagined". In 1997, The Guardian ranked it number 50 on their 100 Best Albums Ever list, which was voted on by a panel of various artists, critics, and DJs. The following year, it was selected as one of The Sources 100 Best Rap Albums. In 2000, it was voted number 617 in Colin Larkin's All Time Top 1000 Albums and named in Christgau's Consumer Guide: Albums of the '90s as among the decade's most essential works. Rolling Stone included Fear of a Black Planet on their "Essential Recording of the '90s" list, and in 2003, the magazine ranked it number 300 on their list of the 500 greatest albums of all time, and 302 in a 2012 revised list, and number 176 in a 2020 revised list. The record was ranked number 21 in Spins "100 Greatest Albums, 1985–2005" publication, and number 17 on Pitchforks "Top 100 Albums of the 1990s". In 2004, the Library of Congress added Fear of a Black Planet to the National Recording Registry, which selects recordings annually that are "culturally, historically, or aesthetically significant". In 2013, NME named it the 96th best record ever in their all time list.