Виртуалды машина: толыққанды компьютерді эмуляциялау. Жүйелік виртуалды машиналар – операциялық жүйелерді іске қосуға мүмкіндік беретін бағдарламалық қамтамасыз ету.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бүкіл компьютерді эмуляциялайтын бағдарламалық қамтамасыз ету.
Software that emulates an entire computer
Компьютерлік техникада виртуалды машина (ВМ) – компьютерлік жүйенің виртуализациясы немесе эмуляциясы болып табылады. Виртуалды машиналар компьютерлік архитектураға негізделеді және физикалық компьютердің мүмкіндіктерін қамтамасыз етеді. Олардың іске асырылуы арнайы аппараттық құралдар, бағдарламалық қамтамасыз ету немесе олардың үйлесімін қамтуы мүмкін. Виртуалды машиналар қызметтеріне қарай әртүрлі және ұйымдастырылады, олар төменде көрсетілген:
In computing, a virtual machine (VM) is the virtualization or emulation of a computer system. Virtual machines are based on computer architectures and provide the functionality of a physical computer. Their implementations may involve specialized hardware, software, or a combination of the two. Virtual machines differ and are organized by their function, shown here:
Жүйелік виртуалды машиналар (толық виртуализациялық ВМ деп те аталады) нақты машинаның орнын басады. Олар толыққанды операциялық жүйелерді іске қосуға қажетті мүмкіндіктерді ұсынады. Гипервизор аппараттық ресурстарды бөлісу және басқару үшін тікелей орындауды пайдаланады, соның арқасында бір-бірінен оқшауланған, бірақ бір физикалық машинада орналасқан бірнеше орта құрылады. Қазіргі заманғы гипервизорлар аппараттық көмекпен виртуализацияны қолданады, ал хост-процессорлардағы (CPU) виртуализацияға арналған арнайы аппараттық мүмкіндіктер гипервизорларға көмектеседі. Процесс виртуалды машиналары платформаға тәуелсіз ортада компьютерлік бағдарламаларды іске қосу үшін жасалған. Кейбір виртуалды машина эмуляторлары, мысалы QEMU және бейне ойын консоль эмуляторлары, әртүрлі жүйелік архитектураларды эмуляциялау (немесе "виртуалды түрде имитациялау") үшін құрылған, бұл басқа процессор немесе архитектура үшін жазылған бағдарламалық қосымшалар мен операциялық жүйелерді іске қосуға мүмкіндік береді. Операциялық жүйе деңгейіндегі виртуализация компьютердің ресурстарын ядро арқылы бөлуге мүмкіндік береді. Бұл терминдер толығымен алмастырылмайды.
System virtual machines (also called full virtualization VMs) provide a substitute for a real machine. They provide the functionality needed to execute entire operating systems. A hypervisor uses native execution to share and manage hardware, allowing for multiple environments that are isolated from one another yet exist on the same physical machine. Modern hypervisors use hardware assisted virtualization, with virtualization specific hardware features on the host CPUs providing assistance to hypervisors. Process virtual machines are designed to execute computer programs in a platform independent environment. Some virtual machine emulators, such as QEMU and video game console emulators, are designed to also emulate (or "virtually imitate") different system architectures, thus allowing execution of software applications and operating systems written for another CPU or architecture. OS level virtualization allows the resources of a computer to be partitioned via the kernel. The terms are not universally interchangeable.
Жүйелік виртуалды машиналар
Попек пен Голдберг "виртуалды машинаны" бастапқыда "нағыз компьютер машинасының тиімді, оқшауланған дубликаты" деп анықтаған. 2005 және 2006 жылдары Intel және AMD виртуализацияны қолдау үшін қосымша аппараттық құралдар ұсынды. Sun Microsystems (қазіргі Oracle Corporation) 2005 жылы UltraSPARC T сериялы процессорларына ұқсас мүмкіндіктерді қосты. Мұндай аппараттық құралдарға бейімделген виртуализация платформаларына KVM, VMware Workstation, VMware Fusion, Hyper-V, Windows Virtual PC, Xen, Mac үшін Parallels Desktop, SPARC үшін Oracle VM Server, VirtualBox және Parallels Workstation жатады. 2006 жылы бірінші буын 32 және 64 биттік x86 аппараттық қолдауы бағдарламалық виртуализацияға қарағанда сирек жағдайда өнімділік артықшылықтарын ұсынды деген қорытындыға келді.
A "virtual machine" was originally defined by Popek and Goldberg as "an efficient, isolated duplicate of a real computer machine." In 2005 and 2006, Intel and AMD provided additional hardware to support virtualization. Sun Microsystems (now Oracle Corporation) added similar features in their UltraSPARC T Series processors in 2005. Examples of virtualization platforms adapted to such hardware include KVM, VMware Workstation, VMware Fusion, Hyper V, Windows Virtual PC, Xen, Parallels Desktop for Mac, Oracle VM Server for SPARC, VirtualBox and Parallels Workstation. In 2006, first generation 32 and 64 bit x86 hardware support was found to rarely offer performance advantages over software virtualization.