Кіріспе

Аргентиналық перонистік саясаткер (1947 жылы туған)

Адольфо Родригес Саа (aˈðolfo roˈðɾiɣes saˈa; 25 шілде 1947 жылы туған) – аргентиналық перонистік саясаткер. Сан-Луис провинциясы тарихында зор ықпалға ие болған отбасында дүниеге келген ол 1983 жылы Ұлттық қайта ұйымдастыру процесінен кейін провинцияның губернаторы болды. Ол 2001 жылға дейін губернатор қызметін атқарды, бірнеше сайлауда қайта сайланды. Сол жылы президент Фернандо де ла Руа желтоқсан 2001 жылғы тәртіпсіздіктердің кезінде отставкаға кетті, ал Конгресс Родригес Сааны Аргентина президенті етіп сайлады. 1998–2002 жылдардағы Аргентинаның үлкен экономикалық дағдарысына жауап ретінде ол тарихтағы ең ірі мемлекеттік банкроттық жариялады және бірнеше күннен кейін азаматтық наразылықтар кезінде отставкаға кетті. Конгресс де ла Руаның өкілеттігін аяқтау үшін Эдуардо Духалдені жаңа президент етіп сайлады (бірақ Духалде бұл міндетті орындай алмады, ақырында бұл мерзімді Нестор Кирхнер аяқтады). Родригес Саа кейін 2003 және 2015 жылғы президенттік сайлауларда президенттікке кандидат болды, бірақ жеңіске жетпеді.

Ерте өмір

Родригес Саа Сан-Луистегі маңызды саяси отбасында дүниеге келген. Родригес Саа отбасы Сан-Луис провинциясында жақсы танымал және оның тарихы 19-ғасырға дейін, Аргентина Азамат соғысы кезінде Павон шайқасында күрескен федералды каудильо Хуан Сааның ұрпақтарына дейін жетеді. Родригес Сааның әкесі және атындасы Адольфо Родригес Саа, сондай-ақ оның інісі провинцияның губернаторлары болды, ал әкесі полиция бастығы болған. Ол Куйо ұлттық университетімен байланысты "Хуан Паскуал Принглс" мектебінде оқыды. 1971 жылы Буэнос-Айрес университетінде заң факультетін бітірді. Бітірген соң екі жыл бұрынғы мектебінде мұғалім болып жұмыс істеді. Ол "La voz de San Luis" (lang es) атты перонизмге қарсы памфлеттің редакторы болды, бірақ Буэнос-Айресте оқып жүрген 1969 жылы перонист болып кетті. Бітірген жылы Перондық жастарға қосылып, Сан-Луисте олардың өкілі болды. және баспасөз бостандығын шектеу. Ол Аргентинаның кіші провинцияларының губернаторларын "Федералды ынтымақтастық фронты" деп аталған бірлестікте біріктірді. Оны PJ және Республикалық күштер мен Республика үшін әрекет сияқты ұсақ оңшыл партиялар қолдады. Unión Cívica Radical (UCR) және "Тең республика үшін балама" партиясы оған қарсы дауыс берді. Губернатордың орынбасары Мария Алисия Лемме оның орнына келді және 2001 жылдың 23 желтоқсанында қызметке кірісті. Родригес Саа жиналыстан президенттік өкілеттік алып, келесі 3 наурызда сайлау өткізуді, қажет болған жағдайда 17 наурызда екінші тур өткізуді тапсырды. Жаңа президент де ла Руаның өкілеттік мерзімін аяқтауы тиіс болды. Бұл сайлаулар "лей де лема" заңы бойынша бір уақытта екі турда өткізілуі керек еді, жеңімпаз 5 сәуірде қызметке кіруге жоспарланған. Ұзаққа солмаған билік ету кезеңінде Родригес Саа жаңа валюта – аргентино құру туралы жариялады, ол песо мен доллармен қатар айналымға түсуі керек еді. Соның салдарынан Родригес Саа ішкі істер министрі Родольфо Габриэллиден басқа, кабинет мүшелерінің барлығынан қызметке кірмей тұрып бас тартты. Ол сондай-ақ Аргентинаның мемлекеттік қарызы бойынша төлемді тоқтатуды жариялады, оны депутаттар палатасы құттықтады. Бұл тарихтағы ең ірі мемлекеттік төлемді тоқтату болды. Мұндай шаралар, қысқа мерзімді президентке тән емес, Justicialist партиясының басшыларына ұнаған жоқ. Крюгер сондай-ақ салық түсімдерін басқару тәртібін анықтау үшін жаңа үлестіру заңын қабылдауды талап етті. Родригес Саа Чападмалалда губернаторлармен кездесуге шақырды, бірақ жиырма үш губернатордың арасынан тек алтауы ғана қатысты: Карлос Руккауф, Хуан Карлос Ромеро, Гилдо Инсфран, Анхель Мацца, Карлос Ровира және Алисия Лемме. Кордова губернаторы Хосе Мануэль де ла Сота Родригес Саа сайлауды тоқтатып, 2003 жылға дейін президент болып қалуды жоспарлап отыр деген күдікпен қолдауын кері тартып алды. Инсфран, Маза және министр Родольфо Габриэлли оны президент болып қалуға көндіруге тырысты, ал оның інісі Альберто Родригес Саа оның шешімін қолдады. Ұлттық тікелей эфирде отставкасын жариялағанда, ол өзінің бір апталық билігінің жетістіктерін баяндады және Justicialist губернаторлары мен заң шығарушыларын жоқ ізділік пен көзсіздікпен айыптады. Ол Сан-Луис провинциясынан Буэнос-Айреске отставкасын жіберді, Конгресс оны 2002 жылдың 1 қаңтарында қабылдады. Сенат төрағасы Рамон Пуэрта уақытша президент болуға тиіс еді, бірақ ол да отставкаға кетті, сондықтан Депутаттар палатасының төрағасы Эдуардо Камано уақытша президент болып тағайындалды. Жаңа кеңесулерден кейін олар Эдуардо Духальдені президент етіп сайлады, оған де ла Руаның қалған мерзімін толтыруға мандат берілді.

Төрайымнан кейінгі кезең

Эдуардо Духалде өкілеттік мерзімі аяқталғаннан кейін Родригес Саа 2003 жылғы сәуір айында өткен президент сайлауында президенттікке үміткер болды. Бұл сайлау «Lemas» заңына мүмкіндік берді, ал PJ ресми кандидатты ұсынбады. Оның орнына, әрбір үміткерге өз «лемасымен» президенттікке түсуге рұқсат берілді, және Родригес Саа осылай істеді. PJ-ның басқа кандидаттары – Нестор Киршнер және Карлос Менем. Родригес Саа 14,1% дауыспен төртінші орынды иеленді, бұл PJ-ның қалған екі кандидаттары мен Рикардо Лопес Мерфиден артта қалды. Киршнер осы сайлаудан кейін Аргентина президенті болды. Родригес Сааның інісі Альберто Родригес Саа 2003 жылы Сан-Луис провинциясының жаңа губернаторы болды. Карлос Менеммен бірге олар PJ ішінде Киршнерге қарсы балама саяси топ құруға тырысты. Адольфо Родригес Саа 2005 жылғы сайлауда осы топтан Сан-Луис облысының сенаторы болып сайланды. Ол 2011 жылы қайта сайланды, оның өкілеттік мерзімі 2017 жылға дейін созылды. 2011 жылы Буэнос-Айрес провинциясының губернаторы лауазымына үміткер болуға тырысты, бірақ жергілікті сот оған рұқсат бермеді, себебі ол провинцияда талап етілетін уақыт бойы тұрмаған. Буэнос-Айрес қаласының мэрі Серхио Масса 2015 жылғы президенттік сайлауға қатысу үшін «Жаңа балама үшін біріккен» коалициясын құрды және Родригес Саадан оған қосылуын сұрады, бірақ ол бас тартты және өзінің «Федералдық міндеттеме» партиясымен сайысқа түсті. 1,64% дауыспен ол ұлттық сайлауда ең аз дауыс алған партия болды. Кейіннен 2019 жылдың маусым айында ол сол кездегі президент Маурисио Макридің «Juntos por el Cambio» коалициясына қосылды, бірақ коалициядан шығып, 2019 жылдың желтоқсанында президент Кристина Киршнердің «Frente de Todos» коалициясына қосылды.

Жеке өмір

Адольфо Родригес Саа 1993 жылғы 21 қазанда ұрланды. Ол сол кезде Сан-Луис штатының губернаторы болған. Оны "Y no C" қонақ үйінің бір бөлмесіне алып барып, порнографиялық видеоға түсіруге мәжбүр етті. Ол 3 миллион доллар көлемінде құн төлеуге міндеттелді және көліктің багажында қалдырылды. Видео ешқашан жарияланбады, ал ұрлаушылар Вальтер Алехандро Сальгадо, Нелида Эстер Сесин және Эдуардо Альберто Дойхенард 1995 жылы сотталды. Сот отырысы 11 күнге созылды, онда 132 куәгердің куәліктері тыңдалды. Ол тікелей эфирде теледидардан көрсетілді. Эстер Сесин сот барысында оның 8 жыл бойы сүйіктісі болғанын айтты. Барлық ұрлаушылар өз жазаларын өтеді және қазір басқа провинцияларда тұрады. Родригес Саа 2003 жылғы сайлауда жеңілгеннен бері Сан-Луис штатында мал шаруашылығымен айналысып келеді.