Кіріспе
Хомс қаласының жанындағы крестонос қамалы, Сирия. Krak des Chevaliers (kʁak de ʃ(ə)valje; قلعة الحصن,; немесе Crac de l'Ospital; , from) – Сириядағы ортағасырлық қамал және әлемдегі ең маңызды сақталған ортағасырлық қамалдардың бірі. Бұл жерде алғаш рет 11 ғасырда курд әскерлері орналасқан, оларды Мирдасидтер гарнизон ретінде орналастырған. 1142 жылы Триполи графы Реймонд II оны Госпитальдік орденге тапсырды. 1271 жылы мұсылмандар қайта басып алғанға дейін олар осы қамалда тұрды. Госпитальдік орден 1140 жылдары қамалды қайта жаңартуды бастады және 1170 жылы жер сілкінісінен зардап шеккенге дейін аяқтады. Орден Бірінші крест жорығынан кейін құрылған Триполи графтығының шекарасындағы қамалдарды бақылады. Крак-де-Шевалье ең маңыздыларының бірі болды және әкімшілік орталық ретінде, сондай-ақ әскери база ретінде қызмет етті. 13 ғасырда құрылыс жұмыстарының екінші кезеңі басталғаннан кейін, Крак-де-Шевалье концентрлі қамалға айналды. Бұл кезең сыртқы қабырғаны жасады және қамалға қазіргі түрін берді. Ғасырдың бірінші жартысы Крак-де-Шевальедің "алтын ғасыры" деп сипатталды. Өркендеген кезеңінде Крак-де-Шевальеде шамамен 2000 сарбаздық гарнизон орналасқан. Мұндай үлкен гарнизон Госпитальдік орденге кең аумақтан салық алуға мүмкіндік берді. 1250 жылдардан бастап Госпитальдік орденнің жағдайы нашарлай бастады және 1271 жылы Мамлюк сұлтанаты 36 күндік қоршаудан кейін Крак-де-Шевальені басып алды, бұл Госпитальдік орденнің бас серкесінен жолданған жалған хат арқылы жасалған деген болжам бар, ол рыцарьдардың қарсылықсыз басылуына себеп болды. 19 ғасырда крестонос қамалдарына қызығушылықтың артуы Крак-де-Шевальені зерттеуге және архитектуралық жоспарларды жасауға әкелді. 19 ғасырдың соңында немесе 20 ғасырдың басында қамалдың ішінде елді мекен құрылып, оның құрылымына зақым келтірді. 1933 жылы 500 тұрғыны көшірілді және қамал француз Алауит мемлекетіне берілді, ол тазарту және қалпына келтіру бағдарламасын жүзеге асырды. 1946 жылы Сирия тәуелсіздік алғаннан кейін, оны өз бақылауына алды. Бүгінде әл-Хусн ауылы қамалдың айналасында орналасқан, оның халқы шамамен 9000 адамды құрайды. Крак-де-Шевалье Хомс қаласынан батысқа қарай, Ливан шекарасына жақын орналасқан және әкімшілік жағынан Хомс провинциясының құрамына кіреді. 2006 жылдан бері Крак-де-Шевалье және Калат Салах әд-Дин қамалдары ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілген. Сирия азаматтық соғысы кезінде қамалға артиллериялық оқтан зақым келтірілді және 2014 жылы Сирия үкіметтік күштері оны қайта басып алды. Содан бері орында реконструкция және консервация жұмыстары басталды. ЮНЕСКО мен Сирия үкіметі жыл сайын осы орынның жай-күйі туралы есептер жариялайды.
Krak des Chevaliers (kʁak de ʃ(ə)valje; قلعة الحصن, ; or Crac de l'Ospital; , from ) is a medieval castle in Syria and one of the most important preserved medieval castles in the world. The site was first inhabited in the 11th century by Kurdish troops garrisoned there by the Mirdasids. In 1142 it was given by Raymond II, Count of Tripoli, to the order of the Knights Hospitaller. It remained occupied by them until it was reconquered by the Muslims in 1271. The Hospitallers began rebuilding the castle in the 1140s and were finished by 1170 when an earthquake damaged the castle. The order controlled castles along the border of the County of Tripoli, a state founded after the First Crusade. Krak des Chevaliers was among the most important and acted as a center of administration as well as a military base. After a second phase of building was undertaken in the 13th century, Krak des Chevaliers became a concentric castle. This phase created the outer wall and gave the castle its current appearance. The first half of the century has been described as Krak des Chevaliers' "golden age". At its peak, Krak des Chevaliers housed a garrison of around 2,000. Such a large garrison allowed the Hospitallers to exact tribute from a wide area. From the 1250s the fortunes of the Knights Hospitaller took a turn for the worse and in 1271 the Mamluk Sultanate captured Krak des Chevaliers after a siege lasting 36 days, supposedly by way of a forged letter purportedly from the Hospitallers' Grand Master that caused the knights to surrender. Renewed interest in Crusader castles in the 19th century led to the investigation of Krak des Chevaliers, and architectural plans were drawn up. In the late 19th or early 20th century a settlement had been created within the castle, causing damage to its fabric. The 500 inhabitants were moved in 1933 and the castle was given over to the French Alawite State, which carried out a program of clearing and restoration. When Syria declared independence in 1946, it assumed control. Today, the village of al Husn exists around the castle and has a population of nearly 9,000. Krak des Chevaliers is approximately west of the city of Homs, close to the border of Lebanon, and is administratively part of the Homs Governorate. Since 2006, the castles of Krak des Chevaliers and Qal'at Salah El Din have been recognised by UNESCO as World Heritage Sites. It was partially damaged in the Syrian civil war from shelling and recaptured by the Syrian government forces in 2014. Since then, reconstruction and conservation work on the site had begun. Reports by UNESCO and the Syrian government on the state of the site are produced yearly.
Этимология
"Крак" сөзі сирия тілінде қала немесе қамал дегенді білдіретін "karəḵā" сөзінен туындаған. Крестшілер келгенге дейін жергілікті араб билеушісі күрдтер тұрған жерге бекініс салған, оған араб тілінде Хосн әл-Акрад (حصن الأكراد) – "күрдтердің қамалы" деген ат қойылған. Қазіргі қамал салынғаннан кейін крестоносцтар (элитасы көне француз тілінде, ал Триполиде, мүмкін, көне окситан тілінде сөйлеген) бұл атты Ле Кратка бұрмалап, кейін "karəḵā" сөзімен шатастырып, Le Crac деп атаған. Орта ғасырларда ауруханалық рыцарьлармен байланысты болғандықтан, ол Crac de l'Ospital (Аурухана қамалы) деп аталған. Кейіннен атауы романтикалық сипатқа ие болып, 19 ғасырда француз тілінде Krak des Chevaliers – "Рыцарьлар қамалы" деп дамыған. Саңылаудың екінші жағында, алыс емес жерде, 12 ғасырлық Гибелакар (Хисн Ибн Аккар) қамалы орналасқан. Стратегиялық маңызы бар Хомс саңылауы арқылы Триполи мен Хомс қалалары байланысады. Қамалдың солтүстігінде Сирияның жағалау таулары, ал оңтүстігінде Ливан жатыр. Айналасы құнарлы, өзендер мен мол жаңбырдың арқасында гүлденген. Иерусалим Корольдігімен салыстырғанда, басқа крестшіл мемлекеттерде егін шаруашылығына жарамды жер аз болды, бірақ Триполидің әктас таулары қорғаныс орындарына өте қолайлы болды. 1140 жылдары рыцарьларға берілген Триполи графтығының иелігіне Krak des Chevaliers, Рафанея және Монферран қалалары, сондай-ақ Хомс пен Триполині бөліп тұратын Бекаа жазығы кірді. Хомс ешқашан крестшілердің бақылауында болған жоқ, сондықтан Krak des Chevaliers маңындағы аймақ қаладан келген шабуылдарға ұшырауға бейім болды. Оның жақын орналасуы рыцарьларға аумақтарын қорғау қиындықтарын туғызса да, Хомсқа шабуыл жасауға мүмкіндік берді. Қамалдың жазықты бақылауына байланысты ол аймақтағы рыцарьлардың ең маңызды базасына айналды, ол кезде "Хисн әл-Сафх" деп аталды. 1029 жылы Фатимидтер жақын маңдағы Хисн Ибн Аккарды жоғалтқаннан кейін Наср Мирдасидтердің Триполи жағалауына қайта кіруіне көмектесу үшін Хисн әл-Сафхты қалпына келтірді. 1099 жылдың қаңтарында Бірінші крест жорығы кезінде Иерусалимге жол жүріп келе жатқан Тулузалық Раймонд IV жасағы Хисн әл-Акрад гарнизонынан шабуылға ұшырады, олар Раймондтың азық-түлік жинаушыларын мазалады. Ертесі күні Раймонд қамалға жеткенде ол құлаған екен. Сол жылдың ақпанында крестшілер қаланы қысқа мерзімге басып алды, бірақ Иерусалимге қарай жорығын жалғастырғанда оны тастап кетті. 1110 жылы Галилея князі Танкред бұл жерді бақылауға алғаннан кейін тұрақты баспана басталды. Ертедегі қамал қазіргі қалдықтардан едәуір ерекшеленді және оның алғашқы қамалының іздері сақталмаған. Госпитальерлер орденінің шығу тегі белгісіз, бірақ ол шамамен 1070 жылдары Иерусалимде пайда болған. Ол ауруларға көмектесетін діни орден ретінде басталып, кейін қасиетті жерге саяхатшыларды қамқорлыққа алды. 1099 жылы Иерусалимді басып алудағы Бірінші крест жорығының табысынан кейін көптеген крестшілер Леванттағы жаңа иеліктерін Сент-Джон ауруханасына сыйға тартты. Алғашқы сыйлықтар жаңадан құрылған Иерусалим Корольдігінде болды, бірақ уақыт өте келе орден өзінің иелігін Триполи графтығы мен Антиохия княздығы сияқты крестшіл мемлекеттерге дейін кеңейтті. 1130 жылдары Иерусалим королі Фульк 1136 жылы Бейт-Гибелиндегі жаңадан салынған қаланы орденге бергені туралы мәліметтер бар. 1139-1143 жылдар аралығында шыққан папалық бұйрықта орденнің паломниктерді қорғау үшін адамдарды жалдағаны айтылған. Темплерлер ордені сияқты, паломниктерге қорғау ұсынатын басқа да әскери ордендер болды. Тарихшы Джонатан Райли Смиттің сөзіне сүйенсек, Госпитальерлер Триполиде "палатинат" құрды. Мүліктеріне Триполиді қорғауға міндетті қамалдар кірді. Krak des Chevaliersпен қатар Госпитальерлерге мемлекеттің шекарасында тағы төрт қамал берілді, бұл орденге аймақта үстемдік етуге мүмкіндік берді. Реймонд II-мен жасалған келісімде, егер ол орден рыцарьларымен бірге жорыққа аттанбаса, олжаның барлығы орденге тиесілі болатыны, ал ол қатысса, ол граф пен орден арасында тең бөлінетіні айтылды. Сонымен қатар, Реймонд II Госпитальерлердің рұқсатынсыз мұсылмандармен бейбіт келісімге келе алмады. 1142 жылы бұл жерді иеленгеннен кейін олар бұрынғы күрд бекінісінің орнына жаңа қамал салуды бастады. Бұл жұмыс 1170 жылға дейін жалғасты, содан кейін жер сілкінісі қамалға зиян келтірді. Араб деректерінде жер сілкінісі қамалдың шіркеуін қиратқаны, оның орнына қазіргі шіркеу салынғаны айтылады. 1163 жылы крестшілер Нур әд-Динге қарсы Хомс маңындағы әл-Букайя шайқасында жеңіске жетті. 1175-1180 жылдар аралығындағы құрғақшылық жағдайлар крестшілерді мұсылмандармен екі жылдық бейбіт келісімге келуге мәжбүр етті, бірақ Триполи осы келісімге кірмейді. 1180 жылдары христиандар мен мұсылмандардың бір-бірінің аумағына шабуылдары жиіледі. 1180 жылы Саладин Триполи графтығына басып кірді, аймақты қиратып жіберді. Ашық шайқасқа шығуға бармай, крестшілер өз бекіністерінің салыстырмалы қауіпсіздігіне шегінді. Саладин қамалдарды басып алмағандықтан, аймақты бақылауға ала алмады, ол шегінгеннен кейін Госпитальерлер зардап шеккен жерлерін қайта жаңарта алды. 1187 жылғы Хаттин шайқасы крестшілер үшін апатты жеңіліс болды: Иерусалим королі Ги де Лузиньян тұтқынға алынды, сондай-ақ Бірінші крест жорығы кезінде табылған қасиетті нысан – Шын Крест тұтқынға алынды. Одан кейін Саладин тұтқынға алынған Темплер және Госпитальер рыцарьларын өлімге кесті, екі орденнің де крестшіл мемлекеттерді қорғаудағы маңыздылығы соншалық еді. Шайқастан кейін Госпитальерлердің Бельмонт, Белвуар және Бейтгибелин қамалдары мұсылман әскерлеріне түсті. Осы шығындардан кейін Орден Триполидегі қамалдарына назар аударды. 1188 жылдың мамырында Саладин Крак де Шевальеге шабуыл жасау үшін әскер жіберді, бірақ қамалды көргеннен кейін ол тым жақсы қорғалған деп шешіп, Госпитальерлердің Маргат қамалына аттанды, оны да басып ала алмады. 1202 жылы тағы бір жер сілкінісі болды, және осы оқиғадан кейін қамал қайта жаңартылған болуы мүмкін. 13 ғасырдағы жұмыстар Крак де Шевальенің соңғы құрылыс кезеңі болды және оған қазіргі көрінісін берді. 1142-1170 жылдар аралығында тас қабырғалар салынды, ал бұрынғы құрылыс қамалдың ішкі ауласына айналды. Егер қазіргі сыртқы қабырғаларға дейін ішкі ауланы қоршаған қабырғалар болса, оның іздері табылған жоқ. 13 ғасырдың бірінші жартысы Крак де Шевальенің "алтын ғасыры" ретінде сипатталды. Басқа крестшіл бекіністер қауіп төңкеріліске ұшырағанда, Крак де Шевалье және оның 2000 әскері айналасындағы аймақты бақылады. Бұл тиімді түрде 1271 жылға дейін крестшілердің қолында болған княздық орталығы болды және осы кезеңде крестшілердің бақылауында тұрақты түрде қалған жалғыз ірі құрлық аймағы болды. Аймақтан өткен крестшілер көбінесе қамалға тоқтап, ықтимал сыйлықтар берді. Венгрия королі Андраш II 1218 жылы келді және қамалды "христиандық жерлердің кілті" деп жариялады. Ол қамалға қатты әсер етіп, Мастерге 60 марка, ал бауырларға 40 марка жылдық табыс берді. Крест жорығының танымал жазбагері Жан де Жуинвильдің сіңлісі Жофруа де Жуинвиль 1203 немесе 1204 жылы Крак де Шевальерде қайтыс болды және қамалдың шіркеуіне жерленді. Крак де Шевальеге қатысты негізгі заманауи есептер мұсылмандық көздерден алынған және мұсылмандық табыстарды бағалауға бейім, ал крестшілерге қарсы жеңілістерді елеусіз қалдырған, бірақ рыцарьлар Госпитальерлердің Хама мен Хомс елді мекендерін Орденге салық төлеуге мәжбүр еткенін көрсетеді. Бұл жағдай Саладиннің ізбасарлары бір-бірімен соғысқан кезде сақталды. Крак де Шевальенің мұсылмандық аумақтарына жақын орналасуы...
Кейінгі тарих
Осман дәуірінде (1516-1918), қамал жергілікті янычарлар тобын орналастырды және Хисан әл-Акрад нахиесінің (салық округінің) орталығы болды, алғаш Триполи санджағына, кейін Хомсқа қарасты. Қамалдың өзі диздар (қамал сақшысы) басқаратын. Аймаққа бірнеше түркімен және күрд тайпалары қоныстанды, ал 18-ғасырда ауданды негізінен Дандаши әулетінен шыққан жергілікті беделділер басқарды. 1894 жылы Осман үкіметі көмекші әскерлер ротасын орналастыруды қарастырды, бірақ қамалдың тым ескі және оған қол жеткізу қиын екенін шешіп, жоспарларын қайта қарады. Соның салдарынан аудан орталығы жақын орналасқан Талқалаққа көшірілді. 1291 жылы франктар Киелі жерден қуылғаннан кейін, еуропалықтардың крест жорықтарының қамалдарымен таныстығы азайды. Бұл құрылыстарға қызығушылық 19-ғасырға дейін қайта оянбады, сондықтан 1837 жылға дейінгі егжей-тегжейлі жоспарлар сақталмаған. Эммануэль Гийом Рей – Киелі жердегі крестшілер қамалдарына ғылыми тұрғыдан зерттеу жүргізген алғашқы еуропалық ғалым. 1871 жылы ол «Сириядағы және Кипр аралындағы крестшілер әскери архитектурасының ескерткіштері» атты еңбегін жариялады, онда Сириядағы, соның ішінде Крак де Шевальедегі негізгі крестшілер қамалдарының жоспарлары мен суреттері бар. Оның суреттері кейде дәл болмаса да, Крак де Шевальеге қатысты суреттері кейіннен жоғалған ерекшеліктерді көрсетеді. Пауль Дешамп 1927 жылдың ақпанында қамалға сапар жасады. Рей 19-ғасырда келгеннен бері қамал ішінде 500 адам тұратын ауыл құрылған еді. Жаңадан қоныстанған тұрғындар орынға зиян келтірді: жер астындағы бөлмелер қоқыс жинау орындары ретінде пайдаланылды, ал кейбір жерлерде қабырғалар қиратылды. Дешамп пен әріптесі Франсуа Анус кейбір қиындықтарды жоюға тырысты, ал генерал Морис Гамелин көмекке 60 алавит сарбазын бөліп берді. Дешамп 1927 жылдың наурызында кетіп, екі жылдан кейін оралғанда жұмысты жалғастырды. Дешамптың қамалдағы жұмысының нәтижесі 1934 жылы Анустың егжей-тегжейлі жоспарларымен бірге жарық көрген «Les Châteaux des Croisés en Terre Sainte I: le Crac des Chevaliers» еңбегі болды. Зерттеу кеңінен мақталып, 1949 жылы әскери тарихшы Д.Дж. Кэткарт Кинг оны «тамаша және толық» деп сипаттады. 1929 жылға таман қамалды француз үкіметінің бақылауына алу туралы ұсыныстар айтылды. 1933 жылдың 16 қарашасында Крак де Шевалье француз мемлекетінің бақылауына берілді және Beaux-Arts академиясы оған қамқорлық жасады. Ауыл тұрғындары көшіріліп, оларға 1 миллион франк өтемақы төленді. Келесі екі жылда 120 жұмысшыдан тұратын бригада тазалау және қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді. Аяқталғаннан кейін Крак де Шевалье француз Левантындағы маңызды туристік орындардың біріне айналды. Пьер Купель бұған дейін Сидон қаласындағы Арыстар мұнарасы мен екі қамалдың қалпына келтіру жұмыстарын жүргізген еді. Қайта жаңарту жұмыстарына қарамастан, археологиялық қазбалар жүргізілген жоқ. 1920 жылы құрылған Сирия және Ливан мандаты 1946 жылы Сирияның тәуелсіздігі жарияланғаннан кейін аяқталды. 2006 жылы ЮНЕСКО Крак де Шевальені және Калаат Салахуддинді Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізді. Аль-Хусснның шамамен 9000 мұсылман тұрғынының көпшілігі осы орынға келетін туристерден экономикалық пайда көреді. 2011 жылы Сирияда азаматтық соғыс басталды, бұл ЮНЕСКО-ны соғыстың Крак де Шевалье сияқты мәдени ескерткіштерге зиян келтіруі мүмкін деген алаңдаушылыққа толы етті. 2012 жылдың тамызында Сирия араб армиясы қамалға оқ жаудырып, крестшілер шіркеуіне зақым келтірді. 2013 жылдың шілдесінде Хомс қамалы кезінде Сирия араб әуе күштері жасаған әуе шабуылынан қайта зақымдалды, және тағы да 2013 жылдың 18 тамызында. Сирия араб армиясы 2014 жылдың наурызында Хосн шайқасынан кейін қамал мен ауылды басып алды. Содан бері ЮНЕСКО орынның жай-күйі, қайта құру және сақтау шаралары туралы мерзімді есептер жариялап келеді.
As early as 1929 there were suggestions that the castle should be taken under French control. On 16 November 1933 Krak des Chevaliers was given into the control of the French state, and cared for by the Académie des Beaux Arts. The villagers were moved and paid F1 million between them in compensation. Over the following two years a programme of cleaning and restoration was carried out by a force of 120 workers. Once finished, Krak des Chevaliers was one of the key tourist attractions in the French Levant. Pierre Coupel, who had undertaken similar work at the Tower of the Lions and the two castles at Sidon, supervised the work. Despite the restoration, no archaeological excavations were carried out. The Mandate for Syria and the Lebanon, which had been established in 1920, ended in 1946 with the declaration of Syrian independence. The castle was made a World Heritage Site by UNESCO, along with Qal'at Salah El Din, in 2006, Many of the al Husn's roughly 9,000 Muslims residents benefit economically from the tourism generated by the site. The Syrian Civil War began in 2011, prompting UNESCO to raise concerns that the war might damage cultural sites including Krak des Chevaliers. The castle was shelled in August 2012 by the Syrian Arab Army, damaging the Crusader chapel. It was damaged again in July 2013 by an airstrike conducted by the Syrian Arab Air Force during the Siege of Homs, and once more on 18 August 2013. The Syrian Arab Army captured the castle and village after the Battle of Hosn in March 2014. Since then, UNESCO has published periodic reports about the state of the site, reconstruction and conservation measures.
Сәулет
ХХ ғасырдың басында жазушы Т. Е. Лоуренс, көбінесе Арабиялық Лоуренс деп аталатын, Крак де Шевалье "әлемдегі ең жақсы сақталған және ең керемет қамал болуы мүмкін, [қамал] Сириядағы крестонос құрылыстары туралы әңгімеге лайықты түсініктеме береді" деп атап өтті. Еуропадағы қамалдар иелеріне тұруға ыңғайлы орындар мен әкімшілік орталықтар ұсынды; ал Левантта қорғаныс қажеттілігі басты болды және қамалдың дизайнында көрінді. Кеннедидің пікірінше, "жауынгерлік машина ретінде ғылыми тұрғыдан жобаланған қамал Маргат және Крак де Шевалье сияқты ұлы құрылыстарда өзінің шыңына жеткені даусыз". Крак де Шевалье оның орналасуына байланысты шұңқыр қамал, ал 13 ғасырда кеңейтілгеннен кейін толыққанды дамыған концентрикалық қамал ретінде жіктеледі. Оның көлемі мен орналасуы 1170 жылдардың соңында салынған крестонос қамалы Вадум Якобқа ұқсас. Маргат та Крак де Шевальемен туыс қамал ретінде танылады. Крак де Шевальердегі негізгі құрылыс материалы - әк тас; қаптамасы соншалықты жақсы жасалған, қабырға арасының арасы көзге көрінбейді. Қамалдың кіреберісінен тысқары "бургус" деп аталатын "қабырғалы қалашық" болған, оның ізі қалмаған. Сыртқы ауланың оңтүстігінде үшбұрышты бекініс болды, крестоносшылар оны айналдыра тас қабырғалар мен мұнаралармен қоршауды жоспарлаған болуы мүмкін. 1271 жылғы қоршау кезінде оны қалай қорғағаны белгісіз, бірақ оны ағаш қоршаумен қоршаған деген болжам бар. Қамалдың оңтүстігіндегі шұңқыр келесі төбемен жалғасқан, сондықтан қоршау машиналарын тегіс жерден жақындастыруға болады. Ішкі қорғаныс осы жерде ең күшті, қалың қабырғамен байланысқан мұнаралар шоғыры бар.
Ішкі палата
1142 және 1170 жылдар аралығында Госпитальерлер ордені бұл жерде құрылыс жұмыстарын жүргізді. Қалашық төртбұрышты мұнаралармен бекітілген тас қабырғалармен қоршалған, мұнаралар қабырғадан сәл шығып тұрды. Басты кіреберіс шығыс жағындағы екі мұнараның арасында орналасқан, ал солтүстік-батыс мұнарасында екінші қақпа болды. Орталықта күмбезделген бөлмелермен қоршалған аула орналасқан. Жердің бедері қалашықтың ерекше пішінін анықтады. Крестоносшылар қамалдарын салу үшін табиғи қорғанысы бар жерлер таңдалды, ал тік беткейлер Крак де Шевальерге үш жағынан қорғаныс ұсынды, ал төртінші жағында қорғаныс күшейтілді. Бұл құрылыс кезеңі кейінірек салынған қамалда да қолданылды. Кішкентай ауланың солтүстік жағында шағын шіркеу, ал оңтүстік жағында эспланада орналасқан. Эспланада ауланың қалған бөлігінен биікке көтерілген, ал оның астындағы күмбезделген кеңістік қойма ретінде пайдаланылған, сонымен қатар жылқыларды және жауынгерлерді қорғауға да мүмкіндік берген. Ауланың батыс жағында Госпитальерлердің залы орналасқан. Бұл залдың құрылысы 12 ғасырда басталған болса да, ішкі жабдықталуы 13 ғасырда қайта жаңартылған. Оның терезелердегі ою-өрнектер мен нәзік безендірулері готикалық сәулет өнерінің көркем үлгісі болып табылады және шамамен 1230 жылдарға жатады.
Шатыр
Қазіргі шапель, 1170 жылы жер сілкінісінен қираған шапельдің орнына салынған болуы мүмкін.
Сыртқы бөлім
Ғимараттардың екінші кезеңі XIII ғасырдың басында басталып, ондаған жылдарға созылды. Сыртқы қабырғалар осы орындағы соңғы маңызды құрылыс кезінде салынды, нәтижесінде Krak des Chevaliers қазіргі келбетін алды. Биік тұрған сыртқы шеңберде қабырғадан анық көзге түсетін мұнаралар болды. Ішкі ауланың мұнаралары төртбұрышты пішіндес және қабырғадан көп шықпаса, XIII ғасырдың сыртқы қабырғаларындағы мұнаралар дөңгелек болды. Бұл дизайн жаңалық болды, тіпті сол кездегі Темплерлердің қамалдарында да мұндай дөңгелек мұнаралар кездеспеді. Оңтүстік-шығысқа қарайғы кеңейтім қалған бөліктерге қарағанда нашар сапалы және белгісіз уақытта салынған. Шамамен 1250 жылдар шамасында солтүстік қабырғаға қосымша қақпа (постерн) салынды. Жебе тесіктері қабырғалар мен мұнараларға қамал төңірегіндегі көзге түспейтін жерлерді азайту үшін орналастырылған. Махикуляциялар қабырғаларды тәждейтін, қорғаушыларға қабырғаның іргесіндегі жауларға оқ-дәрі лақтыруға мүмкіндік беретін құрылыстар еді. Олар соншалықты тар болғандықтан, садақшылардың ішінде бүгіліп отыруына тура келді. Жәшік тәрізді махикуляциялар сирек кездесетін еді: Крак де Шевальедегілер Саон немесе Маргаттағылардан күрделірек болды және крестонос қамалдарында мұндай құрылымдар кездеспеді. Дегенмен, олар мұсылмандық жұмыстарға ұқсас болды, мысалы, Алеппо цитаделіндегі сол кездегі қорғаныс құрылыстарына. Кімнің кімді еліктегені белгісіз, өйткені олар Крак де Шевальеге қашан қосылғаны белгісіз, бірақ бұл мұсылман және христиан әскерлері арасындағы әскери идеялардың таралуын көрсетеді. Бұл қорғанысқа "chemin de ronde" деп аталатын қабырға бойындағы жол арқылы кіруге болады. Тарихшы Хью Кеннедидің пікірінше, сыртқы қабырғаның қорғанысы "Латын Шығысындағы ең күрделі және дамыған қорғаныс жүйесі, бүкіл құрылым – тамаша жобаланған және керемет салынған жауынгерлік машина". XIII ғасырда сыртқы қабырғалар салынған кезде басты кіреберіс жақсартылды. Солтүстік-шығыстағы сыртқы қақпадан басталатын, жоғары қарай бұралатын ойыс дәліз салынды. Дәліздің ортасында тік бұрылыс болды, бұл оны иілген кіреберіс үлгісіне айналдырды. Иілген кіреберіс – Византиялық өнертапқыш, бірақ Крак де Шевальедегісі ерекше күрделі болды. Оның ұзындығы шамамен 15 метрге жетеді, ал бойында шабуылдаушыларға оқ-дәрі жаудыруға мүмкіндік беретін өлтіру тесіктері орналасқан.