Итальяндық боксшы және актер: Джованни "Нино" Бенвенути өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Италиялық боксшы және актер Джованни "Нино" Бенвенути (26 сәуір 1938 жылы туған) – итальяндық бұрынғы кәсіби боксшы және актер. Ол екі салмақ дәрежесінде әлем чемпионы атанды: 1965 жылдың маусымынан 1966 жылдың маусымына дейін супер-вельтер салмақтағы талассыз чемпионатты және 1967 жылдың сәуірінен қыркүйекке дейін, сондай-ақ 1968 жылдың наурызынан 1970 жылдың қарашасына дейін екі рет талассыз орта салмақтағы чемпионатты жеңіп алды. Әуесқой боксшы ретінде ол 1956–1960 жылдары Италия чемпионатында жеңіске жетті, 1957 және 1959 жылдары Еуропа чемпионатында жеңіп алды, ал 1960 жылы Олимпиадада алтын медальді иеленді және бокс стилі үшін Вал Баркер жүлдесіне ие болды. 1961 жылы 120-0 есебімен әуесқой карьерасын аяқтап, кәсіпқой боксқа көшті және жеңіл орта салмақта және екі рет орта салмақта әлем чемпионы атанды. Бокс карьерасының соңында ол екі итальяндық фильмде түсті: «Sundance and the Kid» (1969) және «Mark Shoots First» (1975). 1992 жылы Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді. Қазіргі таңда BoxRec рейтингісінде барлық уақыттардағы ең үздік боксшылар тізімінде 32-орында тұр. 1968 жылы «The Ring» журналы Бенвенутиді «Жылдың боксшысы» деп таныды. 2011 жылы «The Ring» журналы оны «Соңғы 50 жылдағы 10 үздік орта салмақтағы чемпион» тізімінде жетінші орынға қойды.

Кәсіби бокс карьерасы

1961 жылғы 20 қаңтарда Бенвенути кәсіби бокс дебютін жасады, алты раундта Бен Али Аллаланы шешіммен жеңді. Одан кейін ол Италия орта салмағының титулы үшін күреске дейін, 1963 жылғы 1 наурызда Римде Томассо Труппиге қарсы 29 жекпе-жекте жеңіске жетті. Оның жеңіс тізбегі он бірінші раундта Труппиді нокаутқа ұшыратып, 30-ға дейін созылды. 1964 жылғы 18 қыркүйекте орта салмақтағы бұрынғы әлем чемпионы Денни Мойермен кездесіп, он раундта Мойерді ұтып, жеңіс сериясын 46 жеңіске жеткізді. 55 жеңіске жеткеннен кейін, соның ішінде реванш матчинде Труппиді бес раундта нокаутқа ұшыратып, 1965 жылғы 18 маусымда Миланда әлемнің кіші орта салмағының чемпионы Сандро Маззингимен кездесті. Бұл итальян жұртшылығы асыққан жекпе-жек болды: екеуі де итальяндық, екеуі де өз дивизияларындағы ең жақсы деп мәлімдеді және бір-бірімен жұдырықтасуға ниет білдірді. Бенвенути алтыншы раундта нокаутпен жеңіске жетіп, кіші орта салмақтағы әлем чемпионы атанды. Ол кезде әлем чемпиондары әлем чемпионы болғаннан кейін аймақтық белбеулер үшін күресуі қалыпты жағдай еді, сондықтан 1965 жылғы 15 қазанда ол Луис Фолледоны алтыншы раундта нокаутқа ұшыратып, орта салмақтағы Еуропа белбеуін қосты. 1965 жылғы 17 желтоқсанда Маззингимен реванш өтті, ал Бенвенути он бес раундтық шешіммен кіші орта салмақтағы әлем чемпионы атағын сақтап қалды. Жеңімпаз атанбаған үш жекпе-жектен кейін, соның ішінде Дон Фуллмерге қарсы он екі раундтық шешім және Германияда Юпп Эльзеге қарсы он төрт раундтық нокаут (Бенвенутидің шетелдегі алғашқы кәсіби жекпе-жегі), ол Оңтүстік Кореяға сапар шегіп, онда әлемнің кіші орта салмағының титулын Ки Су Кимге жоғалтты, ол 1966 жылғы 25 маусымда он бес раундта шешіммен жеңіп, Бенвенутидің 65 рет қатарынан жеңіп алу рекордын бұзды. Жергілікті боксшыға жақпау туралы әділетсіз шешім деп санағандықтан, Бенвенути кіші орта салмақтан бас тартып, орта салмаққа назар аударуға шешім қабылдады. 1967 жылғы 29 қыркүйекте Ши стадионында өткен реванш матчинде он бес раундтан кейін шешіммен жеңілді, бірақ қашан да болса бас тартудың орнына "мүгедектей" күресуді жөн көрді. Бенвенутидің белсенді билігінің ең қызықты қорғанысы 1969 жылғы 4 қазанда болды, ол Неапольдегі С.Паоло стадионында жетінші раундта америкалық Фрейзер Скотты жеңіп, орта салмақтағы әлем чемпионы атағын сақтады. Бірінші раундтан бастап Скоттқа бірнеше рет және төрешіден күшейе түскен ескертулер жасалды. Скотт, Еуропалықтардың "Олимпиадалық тұрып тұру стилі" деп атаған нәрсеге үйренбеген жас жауынгер, тек ол жауынгерлік жоспарын білген және итальян тілінде сөйлемейтін, алдымен ескертулерді түсінбеді, содан кейін өзінің көзқарасын өзгерте алмады; америкалық үшін ол Бенвенутидің соққыларынан "жалтап" жүрді. Бұл жекпе-жек тіпті осы қосымша даусыз болған кезде де бұзылған; Скотт кейін Бенвенутиді оны тырнақтап тырысқанын айыптады, ал алтыншы раундта жекпе-жекшілердің аяқтары күрескен кезде қақтығысып, екеуі де кенепке құлады. Жетінші раундта тоқтату болды, төреші "тырнақ салуға тырысты" деп мәлімдеді, Фрейзер Скотт және бұрыш мәңгілікке "батып кетті" деп нық айтты. 1969 жылғы 22 қарашада ол 11 раундта нокаутпен бұрынғы әлемнің орта салмақтағы чемпионы Луис Родригесті жеңіп, орта салмақтағы әлем чемпионы атағын тағы да сақтады. 1970 жылғы 13 наурызда Бенвенути Австралияда бейтаныс америкалық Том Бетеамен сегізінші раундта нокаутқа ұшырады. Бұл жеңіліс Бетеаға Бенвенутидің титулына қарсы әлем чемпионы атағын иеленуге мүмкіндік берді. Бенвенути жеңіліске кек алып, екеуі Умагта сегізінші раундта нокаутпен кездесті. 1970 жылғы 7 қарашада Бенвенути Римде өзінің титулын жоғалтты, он екінші раундта өрбуші Карлос Монсон нокаутқа ұшыратты. 1971 жылы, Жозе Чириноға қарсы он раундтық шешіммен жеңілгеннен кейін, ол Монсонмен күресу стиліне ұқсас деп таңдаған жауынгерге қарсы Монсонмен реванш алды. Монсон үшінші раундта тағы да жеңіске жетті, ол кезде Бенвенутидің бұрышы сүлгіні лақтырды. Монсон сияқты жаңа буын чемпиондарымен бәсекелесуге күші жетпейтінін түсінген Бенвенути зейнетке шығуын жариялады. Бенвенутидің 82 жеңісі, 7 жеңілісі және 1 теңестірілуі (теңге) 90 кәсіби бокс кездесуінде болды, оның 35 жеңісі нокаутпен. 1992 жылы Халықаралық бокс даңқы залына енгізілді.

On 20 January 1961, Benvenuti made his professional boxing debut, beating Ben Ali Allala by decision in six rounds. He then won 29 fights in a row before challenging for the Italian middleweight title, on 1 March 1963, in Rome against Tommaso Truppi. His winning streak extended to 30 when he knocked out Truppi in round eleven. His winning streak reached 46 wins in a row when he met former world junior middleweight champion Denny Moyer on 18 September 1964, beating Moyer on points in ten rounds. After reaching 55 wins in a row, including a five round knockout of Truppi in a rematch, he met world jr. middleweight champion Sandro Mazzinghi in Milan, on 18 June 1965. This was a fight the Italian public clamored for: both men were Italian, both men claimed to be the best in their division, and they had expressed desire to fight each other. Benvenuti became the world junior middleweight champion with a sixth round knockout win. It was common, at that era, for world champions to fight for regional belts after winning the world title, so on 15 October 1965, he added the European belt at the middleweight division, with a sixth round knockout of Luis Folledo. A rematch with Mazzinghi took place on 17 December 1965, and Benvenuti retained the world junior middleweight crown after winning a fifteen round decision. After three non title wins, including a twelve round decision over Don Fullmer and a fourteen round knockout in Germany of Jupp Elze (Benvenuti's first professional fight abroad), he travelled to South Korea, where he lost his world junior middleweight title against Ki Soo Kim, who won by decision in fifteen rounds on 25 June 1966, breaking Benvenuti's record of 65 consecutive wins. Frustrated by what he perceived as an unjust decision to favour the local boxer, Benvenuti decided to drop the junior middleweight and concentrate on the middleweight division instead. On a rematch at Shea Stadium on 29 September 1967, he lost by a decision in fifteen rounds. but chose to continue fighting "like a cripple" rather than quit. The most curious defense of Benvenuti's active reign, took place on 4 October 1969, when he retained the world middleweight title with a seven round disqualification win over American Fraser Scott at the Stadio S. Paolo in Naples. From the first round, Scott was warned repeatedly, and with increasing intensity from the referee, about attempted butting. Scott, a young fighter unschooled in the European insistence on what his trainer referred to as "that Olympic stand up style", knowing only the battle plan he went in with and speaking no Italian, did not understand the warnings at first, then was unable to alter his approach; to the American, he was merely "ducking" Benvenuti's shots. The bout was foul filled even without this added controversy; Scott would later accuse Benvenuti of having tried to thumb him, and during the sixth round, the fighters' legs became entangled as they wrestled, causing both to crash to the canvas. Round seven saw the stoppage, the referee asserting "attempted butting", Fraser Scott and corner forever insisting he had "ducked". On 22 November 1969, he beat former world welterweight champion Luis Rodriguez by knockout in 11 rounds to, once again, retain his world middleweight title. On 13 March 1970, in a non title bout, Benvenuti was knocked out in the eighth round by unknown American Tom Bethea in Australia. The upset defeat caused Bethea to earn a world title shot at Benvenuti's title. Benvenuti avenged the defeat when the two met again in Umag with an eighth round knockout. On 7 November 1970 Benvenuti lost his title in Rome after being knocked out in round twelve by rising star Carlos Monzón. In 1971, after losing a ten round decision to José Chirino, a fighter he had picked due to his fighting style's similarities with Monzón, Benvenuti got a rematch with Monzón for the world middleweight title in Monte Carlo on 8 May 1971. Monzón won again in round three when Benvenuti‘s corner threw in the towel. Realizing that he no longer had the stamina to compete with champions of a new generation like Monzón, Benvenuti announced his retirement. Benvenuti had a record of 82 wins, 7 losses and 1 draw (tie) in 90 professional boxing bouts, with 35 wins by knockout. In 1992 he was inducted into the International Boxing Hall of Fame.

Қораптан кейін

Бокстан зейнетке шыққаннан кейін Бенвенути табысты бизнесмен, теледидар сарапшысы және Триест қаласындағы спорт жөніндегі кеңесші болды. Ол жоғары деңгейдегі мейрамхана ашқан және бұрынғы қарсыластары Монсон мен Гриффитпен берік достық қарым-қатынас сақтаған. 1980 жылы Бенвенути Гриффиттің ұлының тәрбиешісі болуын өтінді, ал кейін Гриффит қиын жағдайға түскенде оған қаржылық көмек көрсетті. Монсон Бенвенутидің телешоуына бірнеше рет қонақ шақырылды, ал 1988 жылы әйелін өлтірді деген айып тағылғанда, Бенвенути оның ең адал қолдаушыларының бірі болды және Аргентинадағы түрмеде оны аралады. Бенвенути 1995 жылы Монзонның қорымға қойылған күніне қатысты. 1961 жылы Бенвенути Джулиана Фонзариге үйленді; олардың төрт ұлы болды және тунистік қызды асырап алды. Кейін олар ажырасып, Бенвенути Надия Бертореллоға үйленді, олардан бір қызы дүниеге келді.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ. (Номер)НәтижеТізімдегі жазбаҚарсыласТүріРаунд, уақытКүніОрныЕскертулер90Жаңылды82–7–1Карлос МонсонTKO3 (15), 8 мамыр 197189Жаңылды82–6–1Хосе ЧириноMD1017 наурыз 197188Жаңылды82–5–1Карлос МонсонTKO12 (15), 7 қараша 197087Жеңіс82–4–1Дойл БэрдTKO10 (10), 12 қыркүйек 197086Жеңіс81–4–1Том БетхеаKO8 (15), 23 мамыр 197085Жаңылды80–4–1Том БетхеаTKO8 (10)13 наурыз 197084Жеңіс80–3–1Луис Мануэль РодригесKO11 (15), 22 қараша 196983Жеңіс79–3–1Фрейзер СкоттDQ7 (15), 4 қазан 196982Жаңылды78–3–1Дик ТайгерUD1026 мамыр 196981Жеңіс78–2–1Дон ФулмерUD1514 желтоқсан 196880Тең77–2–1Дойл БэрдPTS1014 қазан 196879Жеңіс77–2Арт ЭрнандесUD1017 қыркүйек 196878Жеңіс76–2Джимми РамосRTD4 (10), 5 шілде 196877Жеңіс75–2Ёшиаки АкасакаKO2 (10)7 маусым 196876Жеңіс74–2Эмиль ГриффитUD154 наурыз 196875Жеңіс73–2Чарли ОстинPTS1019 қаңтар 196874Жаңылды72–2Эмиль ГриффитMD1529 қыркүйек 196773Жеңіс72–1Эмиль ГриффитUD1517 сәуір 196772Жеңіс71–1Мило КалхунPTS103 наурыз 196771Жеңіс70–1Манфред ГраусKO2 (10), 19 қаңтар 196770Жеңіс69–1Ренато МораэсKO9 (10)23 желтоқсан 196669Жеңіс68–1Ферд ЭрнандесPTS102 желтоқсан 196668Жеңіс67–1Паскаль Ди БенедеттоRTD11 (15)21 қазан 196667Жеңіс66–1Гарри СкоттPTS1023 қыркүйек 196666Жаңылды65–1Ким Ки СуSD1525 маусым 196665Жеңіс65–0Юпп ЭльцеTKO14 (15), 14 мамыр 196664Жеңіс64–0Кларенс ДжеймсPTS1011 наурыз 196663Жеңіс63–0Дон ФулмерUD124 ақпан 196662Жеңіс62–0Сандро МадзингиUD1517 желтоқсан 196561Жеңіс61–0Джеймс ШелтонPTS1015 қараша 196560Жеңіс60–0Джонни ТорресDQ7 (10)5 қараша 196559Жеңіс59–0Луис ФоледоKO6 (15)15 қазан 196558Жеңіс58–0Даниель ЛёйльеTKO7 (10)16 тамыз 196557Жеңіс57–0Сандро МадзингиKO6 (15), 18 маусым 196556Жеңіс56–0Мило КалхунPTS1030 сәуір 196555Жеңіс55–0Рип РэндаллPTS102 сәуір 196554Жеңіс54–0Дик НайтKO6 (10)19 наурыз 196553Жеңіс53–0Мик ЛихиPTS1027 ақпан 196552Жеңіс52–0Томмазо ТруппиRTD5 (12)12 ақпан 196551Жеңіс51–0Арт ЭрнандесTKO3 (10), 22 қаңтар 196550Жеңіс50–0Хуан Карлос ДуранPTS1019 желтоқсан 196449Жеңіс49–0Аристео ЧаваринKO4 (10)27 қараша 196448Жеңіс48–0Абрао Де СоузаDQ7 (10)9 қазан 196447Жеңіс47–0Денни МойерPTS1018 қыркүйек 196446Жеңіс46–0Фабио БеттиниPTS1230 шілде 196445Жеңіс45–0Джимми БичемTKO2 (10)28 мамыр 196444Жеңіс44–0Sugar Boy NandoPTS1010 сәуір 196443Жеңіс43–0Мишель ДиуфPTS1018 наурыз 196442Жеңіс42–0Memo AyonKO5 (10), 28 ақпан 196441Жеңіс41–0Тед РайтPTS1013 желтоқсан 196340Жеңіс40–0Луис ГутьерресTKO7 (10)15 қараша 196339Жеңіс39–0Жакки КайёPTS107 қараша 196338Жеңіс38–0Гаспар ОртегаPTS1018 қазан 196337Жеңіс37–0Виктор СалазарTKO2 (10)27 қыркүйек 196336Жеңіс36–0Вильгельм НидерауTKO6 (10)16 қыркүйек 196335Жеңіс35–0Франческо ФиориTKO3 (12)31 тамыз 196334Жеңіс34–0Тони МонтаноPTS107 маусым 196333Жеңіс33–0Джимми БичемPTS1023 мамыр 196332Жеңіс32–0Жан РуэллеPTS1024 сәуір 196331Жеңіс31–0Жорж ЭстатоффKO6 (10), 5 сәуір 196330Жеңіс30–0Томмазо ТруппиKO11 (12)1 наурыз 196329Жеңіс29–0Джампаоло МелисKO2 (10)26 желтоқсан 196228Жеңіс28–0Исаак ЛогартPTS1030 қараша 196227Жеңіс27–0Даниель ЛёйльеPTS1018 қазан 196226Жеңіс26–0Диего ИнфантесPTS828 қыркүйек 196225Жеңіс25–0Джузеппе ДжентилеттиKO2 (10)30 тамыз 196224Жеңіс24–0Махмуд ле НуарPTS82 тамыз 196223Жеңіс23–0Жино РоссиPTS1012 шілде 196222Жеңіс22–0Хайнц ФрейтагPTS822 маусым 196221Жеңіс21–0Жан РуэллеPTS82 маусым 196220Жеңіс20–0Эктор КонстансPTS101 мамыр 196219Жеңіс19–0Джим ХегерлеKO4 (11)13 сәуір 196218Жеңіс18–0Джанни ЛоммиKO5 (10)17 наурыз 196217Жеңіс17–0Манфред ХаасPTS88 наурыз 196216Жеңіс16–0Хосе РикельмеPTS819 ақпан 196215Жеңіс15–0Джордж ЭлдриджKO6 (10)19 қаңтар 196214Жеңіс14–0Джузеппе КаталаноPTS820 желтоқсан 196113Жеңіс13–0Джесси ДжонсDQ6 (8)9 қараша 196112Жеңіс12–0Анджело БрисчиKO1 (8)1 қараша 196111Жеңіс11–0Ретмия МахрезTKO3 (8)2 қазан 196110Жеңіс10–0Марк ДесфорноPTS617 маусым 19619Жеңіс9–0Анри КабельдюкPTS67 маусым 19618Жеңіс8–0Мишель ФрансуаKO4 (8)16 мамыр 19617Жеңіс7–0Даниель БрюнеDQ3 (8)3 мамыр 19616Жеңіс6–0Пьер МондиноPTS621 сәуір 19615Жеңіс5–0Ник МаричPTS67 сәуір 19614Жеңіс4–0Сахиб МосриKO3 (6)14 наурыз 19613Жеңіс3–0Бен Али АллалаKO1 (6)27 ақпан 19612Жеңіс2–0Никола СаммартиноKO3 (6)10 ақпан 19611Жеңіс1–0Бен Али АллалаPTS620 қаңтар 1961

No. (Number)ResultRecordOpponentTypeRound, timeDateLocationNotes90Loss82–7–1Carlos MonzónTKO3 (15), 8 May 197189Loss82–6–1José ChirinoMD1017 Mar 197188Loss82–5–1Carlos MonzónTKO12 (15), 7 Nov 197087Win82–4–1Doyle BairdTKO10 (10), 12 Sep 197086Win81–4–1Tom BetheaKO8 (15), 23 May 197085Loss80–4–1Tom BetheaTKO8 (10)13 Mar 197084Win80–3–1Luis Manuel RodríguezKO11 (15), 22 Nov 196983Win79–3–1Fraser ScottDQ7 (15), 4 Oct 196982Loss78–3–1Dick TigerUD1026 May 196981Win78–2–1Don FullmerUD1514 Dec 196880Draw77–2–1Doyle BairdPTS1014 Oct 196879Win77–2Art HernandezUD1017 Sep 196878Win76–2Jimmy RamosRTD4 (10), 5 Jul 196877Win75–2Yoshiaki AkasakaKO2 (10)7 Jun 196876Win74–2Emile GriffithUD154 Mar 196875Win73–2Charley AustinPTS1019 Jan 196874Loss72–2Emile GriffithMD1529 Sep 196773Win72–1Emile GriffithUD1517 Apr 196772Win71–1Milo CalhounPTS103 Mar 196771Win70–1Manfred GrausKO2 (10), 19 Jan 196770Win69–1Renato MoraesKO9 (10)23 Dec 196669Win68–1Ferd HernandezPTS102 Dec 196668Win67–1Pascal Di BenedettoRTD11 (15)21 Oct 196667Win66–1Harry ScottPTS1023 Sep 196666Loss65–1Kim Ki SooSD1525 Jun 196665Win65–0Jupp ElzeTKO14 (15), 14 May 196664Win64–0Clarence JamesPTS1011 Mar 196663Win63–0Don FullmerUD124 Feb 196662Win62–0Sandro MazzinghiUD1517 Dec 196561Win61–0James SheltonPTS1015 Nov 196560Win60–0Johnny TorresDQ7 (10)5 Nov 196559Win59–0Luis FolledoKO6 (15)15 Oct 196558Win58–0Daniel LeullierTKO7 (10)16 Aug 196557Win57–0Sandro MazzinghiKO6 (15), 18 Jun 196556Win56–0Milo CalhounPTS1030 Apr 196555Win55–0Rip RandallPTS102 Apr 196554Win54–0Dick KnightKO6 (10)19 Mar 196553Win53–0Mick LeahyPTS1027 Feb 196552Win52–0Tommaso TruppiRTD5 (12)12 Feb 196551Win51–0Art HernandezTKO3 (10), 22 Jan 196550Win50–0Juan Carlos DuránPTS1019 Dec 196449Win49–0Aristeo ChavarinKO4 (10)27 Nov 196448Win48–0Abrao De SouzaDQ7 (10)9 Oct 196447Win47–0Denny MoyerPTS1018 Sep 196446Win46–0Fabio BettiniPTS1230 Jul 196445Win45–0Jimmy BeechamTKO2 (10)28 May 196444Win44–0Sugar Boy NandoPTS1010 Apr 196443Win43–0Michel DioufPTS1018 Mar 196442Win42–0Memo AyonKO5 (10), 28 Feb 196441Win41–0Ted WrightPTS1013 Dec 196340Win40–0Luis GutierrezTKO7 (10)15 Nov 196339Win39–0Jackie CailleauPTS107 Nov 196338Win38–0Gaspar OrtegaPTS1018 Oct 196337Win37–0Víctor ZalazarTKO2 (10)27 Sep 196336Win36–0Wilhelm NiederauTKO6 (10)16 Sep 196335Win35–0Francesco FioriTKO3 (12)31 Aug 196334Win34–0Tony MontanoPTS107 Jun 196333Win33–0Jimmy BeechamPTS1023 May 196332Win32–0Jean RuelletPTS1024 Apr 196331Win31–0Georges EstatoffKO6 (10), 5 Apr 196330Win30–0Tommaso TruppiKO11 (12)1 Mar 196329Win29–0Giampaolo MelisKO2 (10)26 Dec 196228Win28–0Isaac LogartPTS1030 Nov 196227Win27–0Daniel LeullierPTS1018 Oct 196226Win26–0Diego InfantesPTS828 Sep 196225Win25–0Giuseppe GentilettiKO2 (10)30 Aug 196224Win24–0Mahmout le NoirPTS82 Aug 196223Win23–0Gino RossiPTS1012 Jul 196222Win22–0Heinz FreytagPTS822 Jun 196221Win21–0Jean RuelletPTS82 Jun 196220Win20–0Hector ConstancePTS101 May 196219Win19–0Jim HegerleKO4 (11)13 Apr 196218Win18–0Gianni LommiKO5 (10)17 Mar 196217Win17–0Manfred HaasPTS88 Mar 196216Win16–0José RiquelmePTS819 Feb 196215Win15–0George AldridgeKO6 (10)19 Jan 196214Win14–0Giuseppe CatalanoPTS820 Dec 196113Win13–0Jesse JonesDQ6 (8)9 Nov 196112Win12–0Angelo BrisciKO1 (8)1 Nov 196111Win11–0Retmia MahrezTKO3 (8)2 Oct 196110Win10–0Marc DesforneauxPTS617 Jun 19619Win9–0Henri CabelducPTS67 Jun 19618Win8–0Michel FrancoisKO4 (8)16 May 19617Win7–0Daniel BrunetDQ3 (8)3 May 19616Win6–0Pierre MondinoPTS621 Apr 19615Win5–0Nic MaricPTS67 Apr 19614Win4–0Sahib MosriKO3 (6)14 Mar 19613Win3–0Ben Ali AllalaKO1 (6)27 Feb 19612Win2–0Nicola SammartinoKO3 (6)10 Feb 19611Win1–0Ben Ali AllalaPTS620 Jan 1961

Марапаттар

2015 жылдың 7 мамырында Италия Ұлттық Олимпиада комитетінің (CONI) президенті Джованни Малагоның қатысуымен Римдегі Foro Italico Олимпиадалық паркінде, Viale delle Olimpiadi бойында, итальян спортының тарихындағы ең көрнекті спортшылардың есімдері тізілген 100 тақтайшадан тұратын Даңқ аллеясы ашылды. Әрбір тақтайшада спортшының аты, ол өзін танытқан спорт түрі және CONI символы бейнеленген. Тақтайшалардың бірі Нино Бенвенутиге арналған.