Кіріспе
Барлық ақпаратты дөңгелек буферге жазатын файл жүйесінің құрылымы және журналды құрылымдалған файл жүйелерінің жалпы түсінігі. Журналды құрылымдалған файл жүйесі – деректер мен метадеректерді ретті түрде «журнал» деп аталатын дөңгелек буферге жазатын файл жүйесі. Бұл ұғымды алғаш рет 1988 жылы Джон К. Остерхаут пен Фред Дуглис ұсынды, ал алғашқы іске асырылымы 1992 жылы Остерхаут пен Мендель Розенблум Unix-ке ұқсас Sprite үлестірілген операциялық жүйесі үшін жасалды.
the general concept of log structured file systems
A log structured filesystem is a file system in which data and metadata are written sequentially to a circular buffer, called a log. The design was first proposed in 1988 by John K. Ousterhout and Fred Douglis and first implemented in 1992 by Ousterhout and Mendel Rosenblum for the Unix like Sprite distributed operating system.
Кемшіліктер
Журналдық құрылымды файлдық жүйелердің жобалау принциптері, көп жағдайда, жадтың үлкейіп келе жатқан кешінде оқу операцияларының көп бөлігін оңтайландыруға болатынын ескереді. Бірақ бұл болжам әрқашан орындалмайды: магниттік тасымалдағыштарда – іздеу операциялары салыстырмалы түрде қымбат болғандықтан – журналдық құрылым оқу жылдамдығын айтарлықтай төмендетуі мүмкін, себебі ол файлдарды бөлік-бөлік етеді, ал дәстүрлі файлдық жүйелер оларды жазу кезінде біртұтас сақтайды. Флэш-жадта – іздеу уақыты көбінесе елеусіз болғандықтан – журналдық құрылым айқын өнімділік артықшылығын бермеуі мүмкін, өйткені жазу фрагментациясы жазу өткізу қабілетіне аз әсер етеді. Тағы бір мәселе – бір журналды екіншісінің үстіне орналастыру, бұл жақсы идея емес, себебі ол тураланбаған қолжеткізумен бірнеше өшіру операцияларын күштеп орындайды. Дегенмен, көптеген флэш-негізгі құрылғылар блоктың бір бөлігін қайта жаза алмайды және қайта жазу үшін әр блоктың өшіру циклін (баяу) орындау қажет. Сондықтан, барлық жазуларды бір блокқа шоғырландыру, жазуларды әртүрлі блоктарға шашыратып жазуға қарағанда өнімділікті арттыруға көмектеседі, себебі әрбір блок буферге көшіріліп, өшіріліп, қайта жазылуы керек. Бұл, флэш-аударма қабатын айналып өтетін "шикі" флэш-жад үшін айқын артықшылық болып табылады.
On magnetic media—where seeks are relatively expensive—the log structure may actually make reads much slower, since it fragments files that conventional file systems normally keep contiguous with in place writes. On flash memory—where seek times are usually negligible—the log structure may not confer a worthwhile performance gain because write fragmentation has much less of an impact on write throughput. Another issue is stacking one log on top of another log, which isn't a very good idea as it forces multiple erases with unaligned access. However many flash based devices cannot rewrite part of a block, and they must first perform a (slow) erase cycle of each block before being able to re write, so by putting all the writes in one block, this can help performance as opposed to writes scattered into various blocks, each one of which must be copied into a buffer, erased, and written back, which is a clear advantage for so called "raw" flash memory where flash translation layer is bypassed.