Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Орегон штатының 8-ші губернаторы
8th Governor of Oregon
Сильвестр Пеннойер (6 шілде 1831 – 30 мамыр 1902) – американдық педагог, адвокат және Орегон саясаткері. Ол Нью-Йорк штатының Гротон қаласында дүниеге келді, Гарвард құқық мектебінде оқыды және 25 жасында Орегонға көшіп келді. Демократ болған ол 1887 жылдан 1895 жылға дейін Орегон штатының сегізінші губернаторы болып екі мерзім қызмет етті. 1890-жылдардың басында популист қозғалысына қосылып, тарихтағы екінші популисттік партиядан шыққан штат губернаторы атанды. Ол саяси радикализмімен, президент Гровер Кливлендтің консервативті Бурбон демократиясына қарсылығымен, еңбек одақтарын қолдауымен және Орегондағы қытай халқына қарсы тұруымен белгілі болды. Сонымен қатар, ол АҚШ президенттері Бенджамин Харрисон мен Кливлендке қатысты тік мінезімен де танымал еді, бірде телеграмма арқылы оларға өз ісімен айналысуға кеңес берген. Кейін 1896 жылдан 1898 жылға дейін Портленд қаласының мэрі болып қызмет етті.
Sylvester Pennoyer (July 6, 1831May 30, 1902) was an American educator, attorney, and politician in Oregon. He was born in Groton, New York, attended Harvard Law School, and moved to Oregon at age 25. A Democrat, he served two terms as the eighth Governor of Oregon from 1887 to 1895. He joined the Populist cause in the early 1890s and became the second Populist Party state governor in history. He was noted for his political radicalism, his opposition to the conservative Bourbon Democracy of President Grover Cleveland, his support for labor unions, and his opposition to the Chinese in Oregon. He was also noted for his prickly attitude toward both U. S. Presidents whose terms overlapped his own Benjamin Harrison and Cleveland, whom he once famously told via telegram to mind his own business. He later served as mayor of Portland from 1896 to 1898.
Ерте өмір
Сильвестр Пеннойер 1831 жылдың 6 шілдесінде Нью-Йорк штатының Гротон қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы – бұрынғы Элизабет Хауленд және Нью-Йорк штатының заң шығарушысы, бай шаруа Джюст П. Пеннойер. Митчелл сотқа жүгініп, Неффке қарсы сот шешімімен үкім шығарды, ал Неффтің мүлігі борышты төлеу үшін аукционға сатылды. 1885 жылы ол Портленд қаласының мэрі лауазымына кандидат болды, бірақ Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерацияға көрсеткен симпатиясының әсерінен Джон Гейтске жеңіліп қалды. 1890 жылы қайта сайланды және екінші мерзімі аяқталғанға дейін қызмет етті. Ол штаттық шекарада Харрисонды күтіп алу үшін кеңсесінен шығудан бас тартты. Харрисон Салемге келгенде, Пеннойер оны пойыз станциясында (жаңбыр астында) күтіп, 10 минут кешігіп келді. Сол жылы Орегон заң шығарушы жиналысы Орегонның Бас прокуроры лауазымын құрды, ал Пеннойер Джордж Эрл Чемберленді осы лауазымға тағайындады. Пеннойер Кливлендтің тағы бір өтінішін қабылдамады, ол "Кокси армиясының" бір бөлігі болған жұмыссыз жұмысшылар тобы пойызды тонап, шығысқа қарай сапар жасап, Вашингтонға жаппай шеруге қосылуына араласуды сұрады. Пеннойер: «Кливленд армиясы Кокси армиясымен айналыссын» деді. Оның губернаторлық өкілеттігі 1895 жылдың 14 қаңтарында аяқталды. Губернатор болып жұмыс істеген кезінде ол Булл-Ран су жобасына қарсы болды және бір кезде оның құрылысын қаржыландыру үшін 500 000 долларлық облигация беру туралы өтінішті ветолады, су мұздықтардан шыққандықтан «Портлендтің әйелдеріне зоб ауруын тудырады» деп мәлімдеді. Заң шығарушы орган бұл ветоны бір дауыспен жоюға жақын болды, бірақ вето күшінде қалды, ал оны жазған судья Мэтью Деди губернаторды «Силвестр Анойер» деп атады. Айырықша жағдай, Пеннойердің мэриядағы қызметі кезінде жаңа су жүйесінің салтанатты ашылуында алғашқы дәмді тату оның міндеті болды. Ол Булл-Ран суын ішіп, тостағанды қойып: «Дәмі жоқ. Текшесі жоқ. Маған ескі Уилламетті беріңіздер» деді. 1895 жылы салынған жаңа қалалық ғимаратта отырған екінші қала әкімі ол болды. Пеннойер ғимаратты «құны жоғары, орынсыз және денсаулыққа зиянды» деп сипаттады.
Sylvester Pennoyer was born in Groton, New York, on July 6, 1831. His parents were the former Elizabeth Howland and Justus P. Pennoyer, a New York state legislator and a wealthy farmer. Mitchell sued and received a default judgment against Neff, with Neff's property sold at auction to pay the bill. In 1885 he ran for mayor of Portland, but lost to John Gates, partly due to his record of sympathy for the Confederacy during the American Civil War. He was re elected in 1890 and served in the office until his second term ended on January 14, 1895. He refused to leave his office to meet Harrison at the state border. When Harrison came to Salem, Pennoyer kept him waiting in the train station (in the rain) and arrived 10 minutes late. That year the Oregon Legislative Assembly created the Oregon Attorney General office, and Pennoyer appointed George Earle Chamberlain to that post. Pennoyer refused another request from Cleveland, who asked him to intervene when a group of unemployed workers, part of "Coxey's Army", hijacked a train to travel east and join a mass march on Washington, D. C. Pennoyer stated, "let Cleveland's' army take care of Coxey's army." His term as governor ended on January 14, 1895. Previously, while governor, he had opposed the Bull Run Water Project, and at one point he vetoed a request for a $500,000 bond to finance its construction, claiming the water, because it originated in glaciers, would "cause goiter to the fair sex of Portland." The legislature came within one vote of overriding this veto, but it stood, and Judge Matthew Deady—who had drafted it—was so put out that he called the governor "Sylpester Annoyer." Ironically, during Pennoyer's term as mayor it fell to him to take the ceremonial first sip at the new water system's dedication ceremony. He took his drink of Bull Run water, set the goblet down and said, "No flavor. No body. Give me the old Willamette." He was the second mayor to sit in the new City Hall that was completed in 1895. Pennoyer described the building as "expensive, unseemly and unhealthful."