Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
RISC нұсқаулар жиынтығы архитектурасы
RISC instruction set architecture
Fujitsu сонымен қатар SPARC өндірісін тоқтатады (өздерінің ARM негізіндегі процессорларын өндіруге көшкен), 2020–22 жылдары (бұрын 2021 жылға жоспарланған) және 2026–27 жылдары Fujitsu-дің ескі SPARC M12 серверінің екі "жақсартылған" нұсқасын шығарғаннан кейін, UNIX серверлерін сатуды 2029 жылы аяқтайды, ал негізгі жүйелерін сатуды бір жылдан соң, 2030 жылы аяқтайды және 2034 жылы қолдауды тоқтатады, "клиенттердің жаңғыруына көмектесу үшін".
Fujitsu will also discontinue their SPARC production (has already shifted to producing their own ARM based CPUs), after two "enhanced" versions of Fujitsu's older SPARC M12 server in 2020–22 (formerly planned for 2021) and again in 2026–27, end of sale in 2029, of UNIX servers and a year later for their mainframe and end of support in 2034 "to promote customer modernization".
Ерекшеліктері
SPARC архитектурасы бұрынғы RISC жобаларының, соның ішінде Калифорния университетінің (Беркли) RISC I және II, сондай-ақ IBM 801 үлгілерінің күшті ықпалында болды. Бұл бастапқы RISC жобалары ең қарапайым болды, мүмкіндігінше аз мүмкіндіктер мен операциялық кодтарды қамтыды және сағат цикліне шамамен бір нұсқауды орындау мақсатында жасалды. Бұл оларды MIPS архитектурасына көптеген жағынан ұқсас етті, соның ішінде көбейту немесе бөлу сияқты нұсқаулардың жоқтығымен. SPARC архитектурасына осы ерте RISC қозғалысының әсерінен туындаған тағы бір ерекшелік – тармақ кешіктіру ұясы. SPARC процессорында әдетте 160 жалпы мақсаттағы тіркегіш болады. "Oracle SPARC Architecture 2015" спецификациясына сәйкес, "жұмылдану кезінде 72-ден 640-қа дейін 64 биттік жалпы мақсаттағы" тіркегіштер болуы мүмкін. Кез келген уақытта олардың тек 32-сі ғана бағдарламалық қамтамасыз ету үшін тікелей көрінеді – 8-і жаһандық тіркегіштер жиынтығы (олардың бірі, g0, нөлге қатаң түрде бекітілген, сондықтан олардың тек жетісін тіркегіш ретінде пайдалануға болады), ал қалған 24-і – тіркегіштер стегінен. Бұл 24 тіркегіштің жиынтығы "тіркегіш терезесі" деп аталады, ал функцияны шақыру/қайтару кезінде бұл терезе тіркегіш стегінің бойымен жоғары және төмен жылжытылады. Әрбір терезеде сегіз жергілікті тіркегіш бар және әрбір көрші тереземен сегіз тіркегіш ортақ пайдаланылады. Ортақ тіркегіштер функция параметрлерін беру және мәндерді қайтару үшін қолданылады, ал жергілікті тіркегіштер функция шақырулары арасында жергілікті мәндерді сақтау үшін қолданылады. SPARC-тағы "кеңейтілмелі" есім SPARC спецификациясының іске асыруларға кіріктірілген процессорлардан бастап үлкен серверлік процессорларға дейін масштабтауға мүмкіндік беретінінен туындайды, олардың барлығы бірдей негізгі (артық құқықтары жоқ) нұсқаулар жиынтығын пайдаланады. Архитектураның масштабталатын параметрлерінің бірі – іске асырылған тіркегіш терезелерінің саны; спецификация үштен 32 терезеге дейін іске асыруға мүмкіндік береді, сондықтан іске асыру максималды шақыру стегінің тиімділігін қамтамасыз ету үшін барлық 32 терезені іске асыруды немесе жобаның құны мен күрделілігін азайту үшін тек үшті іске асыруды немесе олардың арасындағы бірнеше санды іске асыруды таңдай алады. Intel i960, IA 64 және AMD 29000 сияқты ұқсас тіркегіш файл мүмкіндіктеріне ие басқа архитектуралар да бар. Архитектура бірнеше қайта қараудан өтті. 8-ші нұсқада аппараттық көбейту және бөлу мүмкіндігі қосылды. 1994 жылы жарияланған SPARC спецификациясының 9-шы нұсқасына 64 биттік (адрестеу және деректер) қосылды. "Белгіленген" (tagged) қосу және алу нұсқаулары екі операндтың ең төменгі екі биті 0 екенін тексеріп, егер олар 0 болмаса, үстіне өту туралы хабарлайды. Бұл ML, Lisp және ұқсас тілдердің орындалу уақытын іске асыруда пайдалы болуы мүмкін, олар белгіленген бүтін сандық форматты қолдануы мүмкін. 32 биттік SPARC V8 архитектурасының енділігі (endianness) – тек үлкен енділік (big endian). 64 биттік SPARC V9 архитектурасы үлкен енділік нұсқауларын қолданады, бірақ деректерге үлкен енділік немесе кіші енділік байт ретімен қол жеткізе алады, бұл қолданба нұсқаулары (жүктеу-сақтау) деңгейінде немесе жад беті деңгейінде (MMU параметрлері арқылы) таңдалады. Соңғысы көбінесе PCI шиналарындағы сияқты, табиғи түрде кіші енділік құрылғылардан деректерге қол жеткізу үшін қолданылады.
The SPARC architecture was heavily influenced by the earlier RISC designs, including the RISC I and II from the University of California, Berkeley and the IBM 801. These original RISC designs were minimalist, including as few features or op codes as possible and aiming to execute instructions at a rate of almost one instruction per clock cycle. This made them similar to the MIPS architecture in many ways, including the lack of instructions such as multiply or divide. Another feature of SPARC influenced by this early RISC movement is the branch delay slot. The SPARC processor usually contains as many as 160 general purpose registers. According to the "Oracle SPARC Architecture 2015" specification an "implementation may contain from 72 to 640 general purpose 64 bit" registers. At any point, only 32 of them are immediately visible to software — 8 are a set of global registers (one of which, g0, is hard wired to zero, so only seven of them are usable as registers) and the other 24 are from the stack of registers. These 24 registers form what is called a register window, and at function call/return, this window is moved up and down the register stack. Each window has eight local registers and shares eight registers with each of the adjacent windows. The shared registers are used for passing function parameters and returning values, and the local registers are used for retaining local values across function calls. The "scalable" in SPARC comes from the fact that the SPARC specification allows implementations to scale from embedded processors up through large server processors, all sharing the same core (non privileged) instruction set. One of the architectural parameters that can scale is the number of implemented register windows; the specification allows from three to 32 windows to be implemented, so the implementation can choose to implement all 32 to provide maximum call stack efficiency, or to implement only three to reduce cost and complexity of the design, or to implement some number between them. Other architectures that include similar register file features include Intel i960, IA 64, and AMD 29000. The architecture has gone through several revisions. It gained hardware multiply and divide functionality in version 8. 64 bit (addressing and data) were added to the version 9 SPARC specification published in 1994. Tagged add and subtract instructions perform adds and subtracts on values checking that the bottom two bits of both operands are 0 and reporting overflow if they are not. This can be useful in the implementation of the run time for ML, Lisp, and similar languages that might use a tagged integer format. The endianness of the 32 bit SPARC V8 architecture is purely big endian. The 64 bit SPARC V9 architecture uses big endian instructions, but can access data in either big endian or little endian byte order, chosen either at the application instruction (load–store) level or at the memory page level (via an MMU setting). The latter is often used for accessing data from inherently little endian devices, such as those on PCI buses.
Жүк және қоймалар
Жүктеп алу және сақтау нұсқаулары үш операндты форматта болады, яғни олар адреске арналған екі мәнді операндты және оқу немесе жазу үшін регистрді білдіретін бір операндты қамтиды. Адрес екі адрес операндын қосылуы арқылы жасалады. Екінші адрес операнды тұрақты сан немесе регистр болуы мүмкін. Жүктеп алу нұсқаулары адрестегі мәнді алып, үшінші операндпен көрсетілген регистрге салады, ал сақтау нұсқаулары бірінші операндпен көрсетілген регистрдегі мәнді алып, адреске салады. Бұл түсінікті болуы үшін, ассемблер тілі адрес операндарын үтірмен бөлінген тізімнің орнына, операндарды бөліп тұратын плюс белгісі бар тік жақшалармен көрсетеді. Мысалдар:
Load and store instructions have a three operand format, in that they have two operands representing values for the address and one operand for the register to read or write to. The address is created by adding the two address operands to produce an address. The second address operand may be a constant or a register. Loads take the value at the address and place it in the register specified by the third operand, whereas stores take the value in the register specified by the first operand and place it at the address. To make this more obvious, the assembler language indicates address operands using square brackets with a plus sign separating the operands, instead of using a comma separated list. Examples: