Альберт Калин: «Мистер Тигр» - бейсбол жұлдызы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы (1934–2020)
Бейсболшы

Альберт Уильям Калин (Albert William Kaline; 19 желтоқсан 1934 – 6 сәуір 2020), "Мистер Тайгер" лақап атымен танымал, американдық кәсіби бейсболдың оң жақтағы ойыншысы, 22 маусым бойы Үлкен Лига Бейсболында (MLB) "Детройт Тайгерс" командасы үшін өнер көрсетті. Ол 18 рет All-Star ойындарына шақырылды, оның ішінде 1955 жылдан 1967 жылға дейінгі әр жыл сайын. 1980 жылы Бейсбол Даңқы залына сайланды, бұл оның бюллетеньдегі алғашқы рет қатысуы еді. Карьерасының соңында Калин бірінші базада да ойнады, ал соңғы маусымында "Тайгерс" командасының белгілі соққышы болды. Ол 1974 жылғы маусымның соңында 3000 соққыға жеткеннен кейін зейнетке шықты. Ойыншылық жолынан кейін ол 1975 жылдан 2002 жылға дейін "Тайгерс" командасының телекомментаторы болып жұмыс істеді. Калин 2003 жылдан 2020 жылы қайтыс болғанға дейін команданың бас кеңсесінде кеңесші болып қызмет етті.

Ерте өмір

Калин Мэриленд штатының Балтимор қаласында дүниеге келіп өсті, ол Наоми (Морган) мен Николас Калиннің ұлы еді. Оның отбасы кедейлікте өмір сүрді. Оның бірнеше туысы жартылай кәсіби бейсболмен айналысты, бірақ отбасының ешкімі орта мектепті бітірген жоқ. Сегіз жасында Калин остеомиелитке шалдықты және сол аяғынан екі дюйм сүйек алынып тасталды. Осы операциядан кейін денесінде жарақаттар қалды және аяғында қалыпты емес өзгеріс болды, бірақ ол жасөспірімдер бейсболында керемет питчер болды. Калин Балтимордың Оңтүстік орта мектебіне оқыды, онда баскетболмен көзге түсті, сондай-ақ бетіне жарақат алғанға дейін футбол ойнады. Бейсбол командасына қатысуға өтініш бергенде, питчерлер қатарында бос орын болмағандықтан Калин аутфилдке ауысты. Калин өзінің оқуда нашар болғанын, бірақ ұстаздарының оны жақсы көргенін айтты. Оның сөзіне қарағанда, ұстаздары оның бейсболшы болатынына сеніп, оқуға рұқсат берді.

Алғашқы жылдар

Калинге келісім жасасқан кезде, Бас лига бейсболының енгізген бонустық ережесі әлі де күшінде болды. Бұл ережеде, Бас лига командасы ойыншымен келісімшартқа қол қойғанда, қол қою бонусы 4000 доллардан (қазіргі шақта) асып кетсе, сол команда осы ойыншыны екі толық маусым бойы 25 ойыншыдан тұратын тізімде ұстауы міндетті болды. Егер команда ережені бұзса, ол ойыншының келісімшарты бойынша құқығын жояды және ойыншы бос агенттер тізіміне қойылады. Калин 15 000 доллар бонус алғандықтан, жасөсперлер лигасынан өтпей, тікелей «Тайгерс» командасына қосылды. Оны мектепте оқыған кезінен бақылап келген «Детройт» клубының скауты Эд Каталинас: «Мен үшін ол – скауттың қиялындағы, содан кейін осы бейнеге сай келетін ойыншының табылуын тілейтін үміткер еді», – деді. Калин 1953 жылдың 25 маусымында Филадельфияда аутфилдер Джим Делсингтің орнына ойынға түсіп, Бас лигадағы дебютін жасады. Жаңа өнер көрсету маусымында ол 25-ші нөмірді таңдады, бірақ 1953 жылғы маусым аяқталған соң зейнеткерлікке шыққан командаласы Пэт Муллиннің 6-шы нөмірін сұрады. Калин өзінің Бас лигасындағы ойыншылық карьерасының соңына дейін сол нөмірді киді. 1955 жылы, 20 жасында Калин маусымды .340 орташа көрсеткішпен аяқтады, соның арқасында Америка лигасының (AL) үздік соққышы атағын жеңіп алған ең жас ойыншы болды. 1907 жылдан бері 20 жастағы ешбір Бас лига ойыншысы үздік соққышы атағын жеңіп алған емес. 1955 жылғы маусымда Калин Бас лига тарихында бір иннингте екі хоум-ран соққан 13-ші ойыншы болды, сондай-ақ бір ойында үш хоум-ран соққан ең жас ойыншы атанды және 200 соққы, 27 хоум-ран және 102 ұпай (RBI) жинап маусымды аяқтады. Оның 200 соққысы Бас лигадағы ең жоғары көрсеткіш болды, ал ол Америка лигасын 321 жалпы базамен де басып озды. Калин 1955 жылы Американ лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығы үшін өткен дауыс беруде Йоги Беррадан кейін екінші орынды иеленді. Ол Бас лига бейсболының «All-Star» ойынына шақырылды, ол 1967 жылға дейін жалғасқан бірнеше «All-Star» ойындарының біріншісі болды, және 1958 жылы да 23 ойыншымен бірге таңдалды. 1957 жылы ол келесі он бір маусымда жеңіп алатын он «Алтын қолғап» сыйлығының алғашқысын жеңіп алды. 1958 жылы Калин доптан соққы алғаннан кейін бірнеше ойынға қатыса алмады. 1959 жылы тастаған доптан соққы алып, жақ сүйегі сынып қалғаннан кейін бірнеше ойынға қатыса алмады. Соққыдан оның есінен кеткен, ал бастапқы болжамдар бойынша ол маусымның алты аптасын өткізіп алуы мүмкін еді. Алайда Калин тек 18 ойынға қатыспады және 1959 жылғы маусымды .327 орташа көрсеткішпен және 27 хоум-ранмен аяқтады. Ол сонымен қатар AL-дегі соққы күшінің көрсеткішімен (.530) және OPS (.940) көш бастады.

At the time of Kaline's signing, the bonus rule implemented by Major League Baseball was still in effect. The rule stipulated that when a major league team signed a player to a contract with a signing bonus in excess of $4,000 ($ today), the team was required to keep that player on their 25 man active roster for two full seasons. If the team failed to comply with the rule, they would lose the rights to that player's contract, and the player would then be exposed to the waiver wire. As Kaline had received a bonus of $15,000 ($ today), he bypassed the minor leagues and joined the Tigers directly from high school. Ed Katalinas, the Detroit scout who had tracked him through high school, said: "To me he was the prospect that a scout creates in his mind and then prays that someone will come along to fit the pattern." He made his major league debut on June 25, 1953 in Philadelphia as a late inning replacement for outfielder Jim Delsing. Kaline wore number 25 during his rookie campaign, but asked teammate Pat Mullin for his No. 6 when he retired after the 1953 season ended. Kaline wore the number for the rest of his major league playing career. In 1955, at age 20, Kaline ended the season with a .340 batting average, becoming the youngest player ever to win the American League (AL) batting title. No 20 year old major league player had won a batting title since Ty Cobb in 1907. During the 1955 season, Kaline became the 13th man in major league history to hit two home runs in the same inning, became the youngest to hit three home runs in one game, and finished the year with 200 hits, 27 home runs and 102 runs batted in (RBIs). His 200 hits led the major leagues, and he also led the American League with 321 total bases. Kaline finished second to Yogi Berra in the American League's 1955 Most Valuable Player Award voting. He was selected to the Major League Baseball All Star Game, the first in a string of consecutive All Star selections that lasted through 1967. and again in 1958 with 23. In 1957, he won the first of what would be ten Gold Glove Awards over the next eleven seasons. Kaline was out for several games in 1958 after he was hit by a pitch. He missed several games in 1959 after he was hit by a thrown ball and sustained a fracture in his cheekbone. Kaline had been knocked out from the blow and initial speculation was that he could miss six weeks of the season. Kaline ended up missing only 18 games, and finished the 1959 season with a .327 batting average and 27 home runs. He also led the AL in slugging percentage (.530) and OPS (.940).

Ортаңғы мансап

Харви Куэнннің кеткеннен кейін Калин 1960 жылғы маусымды орталық алаңда өткізді, бұл оның мансабындағы жалғыз рет болды. 1961 жылы «Тигрлер» Милуоки «Брейвзден» Билл Брутонды орталық алаңға алды, бұл Калине оң алаңға оралуға мүмкіндік берді. 1961 жылы Калин 41 еселік соққымен және .324 көрсеткішпен бірінші лигада көш бастады және Американдық лигадағы үздік соққышылар жарысында екінші орынға ие болды (командаласы Норм Кэштің артында). «Тигрлер» 101 ойын жеңіп, команда тарихындағы үшінші ең жоғары көрсеткішті көрсетті, бірақ Роджер Марис (61) және Микки Мантл (54) басқарыған «Нью-Йорк Янкизден» сегіз ойын қалып қойды. 1962 жылғы маусымда Калин 35 ойында .345 көрсеткішпен, 13 хоум-ран және 38 ұпай жинады. Сол маусымның 26 мамырында, «Нью-Йорктан» келген Элстон Ховардтың соққысын қабылдағанда, ол сынған жағалау сүйегінен зардап шекті. Ол жарақат салдарынан 57 ойынды өткізіп алды, ал Детройт оның қатысусыздығынан кейін чемпиондыққа күресе алмады. Денсаулығы жақсы болғанда, Калин 1962 жылы өте жақсы ойнады, 100 ойында 29 хоум-ран соғып, 94 ұпай жинады. 1963 жылғы тұрақты маусымда Калин .312 көрсеткішпен, 27 хоум-ран және 101 ұпаймен ойнады, Американдық лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығы үшін дауыс беруде Элстон Ховардтан кейін екінші орынға ие болды. Калин 1964 жылғы маусым бойы бала кезінде остеомиелитке шалдыққан сол аяғында ауырсыну сезінді. Сол маусымда оның көрсеткіші .293-ке дейін төмендеді. Калин ауырсынуды елемеуге тырысты, бірақ дәрігерлер оның подаградан зардап шегіп жатыр деп ойлап, инъекция жасады. Спорт журналисі Милтон Гросс Калининнің деформацияланған аяғын сипаттап: «Шығыршық және ортаңғы саусақтар жерге тимейді. Төртінші саусақ созылған. Екінші және үшінші саусақтар қысқарған. Бірінші және үшінші саусақтар екіншісінің үстінен шығып тұрады, ал төртіншісі үлкен саусақтың үстінен шығуға бастайды, ол сол жаққа иілуге бастады. Оның «Тигрлердегі» барлық мансабында «жетілген ойыншы» деп аталған Калин мүгедек болуға жақын болғанына сену қиын». Калин бір ай бойы ойнамай қалды. Ол оралғанда, «Тигрлер» төрт командалық жарыста болды, бірақ команда маусымды бірінші орындағы «Бостон Ред Сокстан» бір ойын қалып қойды. ESPN кейін Смиттің бұл шешімін ғасырдың ең ұлы жаттықтыру шешімдерінің бірі деп атады. 1968 жылғы әлем чемпионатына қатысқан «Сент-Луис Кардиналс» серияның алғашқы төрт ойынының үшеуін жеңіп, 7-інші айналымда 3:2 есебімен көш бастады, онда Калин екі ұпайға жету үшін базаға соққы берді. «Тигрлер» сол ойынды жеңіп, 6-шы ойынды үлкен есеппен жеңді. Калин «Тигрлердің» 6-шы ойынының үшінші иннингінде 10 ұпай жинағанда екі соққы, екі ұпай және үш ұпай жинады. Детройт 1945 жылдан бері алғаш рет әлем чемпионатын жеңіп алды. Өзінің жалғыз әлем чемпионатында Калин жеті ойында .379 көрсеткішпен, екі хоум-ран және сегіз ұпай жинады. Жеңіске жеткендері үшін Калин және оның командаластары әрқайсысы 10 000 АҚШ доллары бонус алды (Калиннің жалақысы шамамен 70 000 АҚШ доллары болған кезде). 1969 жылғы «Тигрлер» әлем чемпионатындағы жеңісін қайталай алмады, өйткені олар 90 ойын жеңіп, жаңадан құрылған Американдық лиганың Шығыс дивизионында «Балтимор Ориолстен» 19 ойын қалып қойды. Калин 131 ойында .272 көрсеткішпен, 21 хоум-ран соқты. Бұл оның мансабындағы 20 хоум-ран соққан соңғы маусымы болды.

Following the departure of Harvey Kuenn, Kaline played the entire 1960 season in center field, the only time of his career he would do so. In 1961, the Tigers acquired Bill Bruton from the Milwaukee Braves to play center field, allowing Kaline to move back to right field. In 1961, Kaline led the majors with 41 doubles and hit .324 to finish second in the AL batting race (behind teammate Norm Cash). The Tigers won 101 games, to date the third highest win total in team history, but still finished eight games behind a New York Yankees team that was led by the home run heroics of Roger Maris (61) and Mickey Mantle (54). Kaline began the 1962 season hitting .345 with 13 home runs and 38 RBIs in 35 games. On May 26 of that season, he sustained a broken collarbone while making a game ending catch on a ball hit by New York's Elston Howard. He missed 57 games due to the injury and Detroit was unable to seriously compete for a pennant due to his absence. When healthy, Kaline was great in 1962, hitting a career high 29 home runs and driving in 94 runs in only 100 games. In the 1963 regular season, Kaline hit .312 with 27 home runs and 101 RBIs, finishing second to Elston Howard in the American League's Most Valuable Player Award voting. Kaline experienced pain in his left foot, the one that had been affected by osteomyelitis as a child, throughout the 1964 season. His batting average dropped to .293 that season. Kaline tried to ignore the pain, but he saw physicians who thought he was suffering from gout and administered injections. Sportswriter Milton Gross described Kaline's deformed foot, saying, "The pinky and middle finger don't touch the ground. The fourth toe is stretched. The second and third are shortened. The first and third toes overlap the second and the fourth is beginning to overlap the big toe, which has begun to bend to the left. It is hard to believe, but for all of his career with the Tigers while he has been called the perfect player, Kaline has bordered on being a cripple." Kaline missed a month of play. When he returned, the Tigers were in a four team pennant race, but the team finished the season one game behind the first place Boston Red Sox. ESPN later called Smith's move one of the ten greatest coaching decisions of the century. In the 1968 World Series, the St. Louis Cardinals won three of the first four games of the series and were leading Game 5 by a score of 3–2 in the seventh inning, when Kaline hit a bases loaded single to drive in two runs. The Tigers won that game, and then won Game 6 in a blowout. Kaline had two hits, two runs scored and three RBI in the Tigers' 10 run third inning of Game 6. Detroit went on to win Game 7 for their first world championship since 1945. In his only World Series appearance, Kaline hit .379 with two home runs and eight RBIs in seven games. For their victory, Kaline and his teammates each received bonus checks of $10,000 (at a time when Kaline's salary was "about $70,000"). The 1969 Tigers could not repeat the magic of their World Series triumph, as they won 90 games but still finished 19 games behind the Baltimore Orioles in the newly formed American League East division. Kaline hit .272 with 21 home runs in 131 games. It was the last season of his career that he reached 20 homers.

Соңғы маусымдар

1970 жылы Калин алаңдағы соқтығысқаннан кейін қасіретке ұшырап, өлімге жақындады. 30 мамыр күні Милуокидегі Каунти стадионында Милуоки Брюэрс клубымен өткен ойында Калин орталық алаңқор Джим Нортраппен соқтығысты, екеуі де ұшқыш допты ұстауға тырысты. Калин ескерту жолағына құлап, бірден тұншығып қалды; соққы кезінде жақ сүйегі қысылып, тілі тыныс алуын қиындатты. Сол жақтан ойнаған Вилли Хортон дереу араласып, Калиннің аузын ашып, тыныс жолын тазартып, оның өмірін сақтап қалды. Калинді таспада көтеріп алып, сақтық шарасы ретінде ауруханада бір түн өткізді. Кейін ол оқиғаның ешбір детальдарын есіне еске алмағанын айтты. 1971 жылы .294 көрсеткішпен ойнағаннан кейін Калин 100 000 долларлық (қазіргі шақтағы ақшамен санағанда) келісімшартқа қол қойған алғашқы «Тайгер» ойыншысы болды. Жыл өткенде, 1970 жылы .278 көрсеткішпен 16 хоум-ран соққаннан кейін, 95 000 доллардан 100 000 долларға көтерілу ұсынысын қабылдамай, оған лайық емес екенін айтты. «Детройт» 1972 жылы чемпиондыққа үміттене бастады, «Ред Сокс» командасынан жарты ойын қалып қойды, олармен маусымды аяқтауға арналған серия өткізді. Калин екі ойында сегіз рет соққыға түсіп, бес соққы және үш ұпай жинады. «Детройт» осы екі ойында жеңіске жетіп, Американдық лиганың шығыс дивизионында жеңіске жетті. 1972 жылы 106 ойында .313 көрсеткішпен ойнаған Калин 1967 жылдан бері алғаш рет .300 шегінен жоғары көтерілді. «Тайгерс» сол жылы «Окленд Атлетикс» командасына қарсы Американдық лига чемпионатының сериясында жеңіліске ұшырады, онда Реджи Джексон шешуші бесінші ойында үйге қашып өтті. 1973 жылдың наурыз айында Калин «Роберто Клементе» сыйлығымен марапатталды, бұл сыйлық алаңда да, алаңнан тыс та оның беделін көрсетті. 1974 жылдың 24 қыркүйегінде Калин МЛБ тарихында 3000 соққыға жеткен 12-ші ойыншы болды, ол «Ориолс» командасының Дэйв МакНаллиінен қос соққы соқты. Осы жетістіктен кейін Калин маусым соңында зейнеткерлікке шығатынын жариялады. «Бұл мәселе аяқталғанына қуаныштымын. Шынымен де. Мен оны сағынармын деп ойламаймын. Бірақ жазғы жаттығуларды сағынуым мүмкін», - деді Калин 1974 жылдың 3 қазанындағы соңғы ойынынан кейін. Калин өзінің мансабын 3007 соққымен (сол кезде барлық уақыттардағы ең көп соққы соққан ойыншылар тізімінде 11-орында, қазіргі уақытта 32-орында), 498 қос, 75 үштік, 399 хоум-ран (2024 жылға дейін «Тайгерс» командасының рекорды және қазіргі уақытта барлық уақыттардағы ең көп соққы соққан ойыншылар тізімінде 58-орында), 1622 ұпай, 1277 база және 1582 RBI (қазіргі уақытта барлық уақыттардағы ең көп соққы соққан ойыншылар тізімінде 44-орында) жинады. Оның баскерлерге қарсы өткізген саны, соққыдан кейінгі санынан көп болды (1020). Оның бір маусымдағы ең көп соққы саны 75-ке жетті. Осыған дейін Калин бір маусымда 66-дан астам соққыдан кейін шыққан емес. Позициялық ойыншылар арасында Калин барлық уақыттардағы 29-орында (алаңқорлар арасында 15-орында) 92.8 WAR (Wins Against Replacement) көрсеткішімен ең көп жеңіске жеткен. Қорғаныс жағынан Калин өзінің мансабын .987 филдинг пайызымен аяқтады. 1954 жылдан 1958 жылға дейін 84 алаңқорлық ассистентті тіркеп, 1958 жылы мансабындағы ең жоғары 23 ассистентті көрсетті. Сол маусымнан кейін баскерлер оның қолына сирек сынады, ал оның ассистенттерінің саны азайды.

In 1970, Kaline sustained a freak, near fatal injury in an outfield collision. In a game at Milwaukee's County Stadium on May 30, against the Milwaukee Brewers, Kaline collided with center fielder Jim Northrup as they both pursued a fly ball. Kaline fell to the warning track and immediately began to choke; on impact, his jaw had gotten locked and his tongue obstructed his breathing. Alertly, left fielder Willie Horton rushed over and pried opened Kaline's mouth, clearing his airway and likely saving his life. Kaline was carried out on a stretcher and spent the night in hospital as a precaution. Later on, he said that he could not remember the incident. After hitting .294 in 1971, Kaline became the first Tiger to sign a $100,000 ($ in today's dollars) contract. He had turned down a pay raise from $95,000 to $100,000 the previous year, saying he did not feel like he deserved it after hitting .278 with 16 home runs in 1970. Detroit contended all season for the 1972 pennant, trailing the Red Sox by a half game before a series against them to end the regular season. Kaline batted eight times in two games, registering five hits and three runs scored. Detroit won those first two games and clinched the AL East pennant. Kaline batted .313 in 106 games in 1972, topping .300 for the first time since 1967. The Tigers lost the 1972 American League Championship Series to the Oakland Athletics that year after Reggie Jackson stole home in the decisive fifth game of the series. In March 1973, Kaline won the Roberto Clemente Award in recognition of the honor he brought to baseball on and off the field. On September 24, 1974, Kaline became the 12th player in MLB history to reach the 3,000 hit milestone, when he hit a double off the Orioles' Dave McNally. After reaching the milestone, Kaline announced that he would retire at season's end. "I'm glad it's over. I really am. I don't think I'll miss it. I may miss spring training", Kaline said after his last game on October 3, 1974. Kaline finished his career with 3,007 hits (then 11th on the all time list, currently 32nd), 498 doubles, 75 triples, 399 home runs (still a Tigers record as of 2024 and currently 58th on the all time list), 1,622 runs scored, 1,277 bases on balls, and 1,582 RBIs (currently 44th on the all time list). He had more walks than strikeouts (1,020). His highest season strikeout total came in his final season, with 75. Prior to that, Kaline never struck out more than 66 times in a season. Among position players, Kaline ranks 29th all time (15th among outfielders) in Wins Against Replacement (WAR) with a career mark of 92.8. Defensively, Kaline finished his career with an overall .987 fielding percentage. He recorded 84 outfield assists between 1954 and 1958, posting a career high 23 in 1958. After that season, baserunners rarely tested his arm, and his assist numbers dropped.

Құрметтер

1980 жылы Калин Бейсбол даңқы залына сайланды, тарихта бірінші жылда іліккен онінші ойыншы болды. Спорт журналистерінің 385 дауысының 340-ы (88,3%) оған берілді. 1980 жылы спорт журналистері таңдаған жалғыз үміткерлер – Калин мен Дюк Снайдер болды. Кейін Калин: «Мен жеке өзіме қатысты жағдайды әлем сериясі сияқты командалық жетістіктен жоғары қоятынымды ешқашан ойлаған емеспін. Бірақ бұл мен үшін болған ең маңызды оқиға деп айта аламын», – деді. Калин «Тайгерс» командасының форма нөмірін (6) зейнеткерлікке шығарған алғашқы ойыншысы болды. Ол жан-жақты және шебер ойыншы болды, өрістегі шеберлігі үшін он Алтын қолғап жүлдесін (1957–59 және 1961–67) жеңіп алды және 15 рет «Жұлдыздар ойынына» (1955–67, 1971, 1974) қатысты. 1999 жылы «The Sporting News» журналы оны 100 ең үздік бейсболшының тізімінде 76-орынға қойды және МЛБ ғасыр командасының финалисі ретінде ұсынды. 2020 жылы «The Athletic» журналы спорт жазушысы Джо Поснански жасаған «Бейсбол 100» тізімінде Калинді 51-орынға орналастырды. 2022 жылы «SN Rushmore» жобасы аясында «The Sporting News» журналы Калинді «Детройт спортының Рушмор тауына» енгізді, оған қоса «Детройт Ред Уингс» хоккейшісі Горди Хоу, «Детройт Лайонс» футболшысы Барри Сандерс және «Детройт Пистонс» баскетболшысы Исайя Томас та кірді. 1970 жылы «Тайгерс» стадионының сол жақ трибунасының артындағы Черри-стрит оның құрметіне Калин-Драйв деп аталды. Замандастары Калинды жан-жақты ойыншы деп есептеді. «Балтимор Ориолс» командасының үшінші база ойыншысы Брукс Робинсон оның жайлы: «Көптеген керемет қорғаныс ойыншылары болды. Бірақ бәрін жасай алатын – Ал Калин. Ол – керемет аутфильдердің үлгісі: өте жылдам, допты жақсы ұстайды және лақтырады», – деді. 1993 жылғы Бейсбол лигасының «Жұлдыздар ойыны» Калиннің туған қаласында өткен жазғы ойындардың 35 жылдығына арналды. Калин Леон Дэймен және «Балтимор Ориолс» командасының бұрынғы жұлдызы Брукс Робинсонмен бірге ойын алдындағы рәсімді аяқтау үшін салтанатты алғашқы допты лақтырды. Калиннің салтанатты алғашқы допын болашақ «Детройт Тайгерс» ойыншысы Иван Родригес ұстады, ол «Жұлдыздар ойынында» дебют жасады.

Kaline was elected to the Baseball Hall of Fame in 1980, becoming the tenth player in history to be inducted in his first year of eligibility. He was named on 340 of the 385 ballots (88.3%) cast by sportswriters. Kaline and Duke Snider were the only candidates elected by the sportswriters in 1980. Kaline later said, "I really never thought I would choose an individual thing that happened just to me over a team thing like the World Series. But I would have to say this is the biggest thing that has ever happened to me." Kaline was honored by the Tigers as the first of their players to have his uniform number (6) retired. Versatile and well rounded, he won ten Gold Glove Awards (1957–59 and 1961–67) for excellence in the field and appeared in the All Star game 15 times (1955–67, 1971, 1974). In 1999, Kaline was ranked number 76 on The Sporting News list of the 100 Greatest Baseball Players, and was nominated as a finalist for the Major League Baseball All Century Team. In 2020, The Athletic ranked Kaline at number 51 on its "Baseball 100" list, complied by sportswriter Joe Posnanski. In 2022, as part of their SN Rushmore project, The Sporting News named Kaline on their "Detroit Mount Rushmore of Sports", along with Detroit Red Wings hockey player Gordie Howe, Detroit Lions football player Barry Sanders, and Detroit Pistons basketball player Isiah Thomas. Cherry Street, which ran behind the left field stands at Tiger Stadium, was renamed Kaline Drive in his honor in 1970. Kaline was regarded as a well rounded player by his contemporaries. Baltimore Orioles third baseman Brooks Robinson said of him, "There have been a lot of great defensive players. The fella who could do everything is Al Kaline. He was just the epitome of what a great outfielder is all about – great speed, catches the ball and throws the ball well." The 1993 Major League Baseball All Star Game was dedicated to Kaline on the occasion of the 35th anniversary of his hometown's only other Midsummer Classic. Kaline, along with Leon Day and former Baltimore Orioles star Brooks Robinson, threw out the ceremonial first pitch to end the pregame ceremonies. Kaline's ceremonial first pitch was caught by future Detroit Tiger Ivan Rodriguez, who was starting his All Star debut.

Ойын-сауық мансабынан кейін

Ойыншылық карьерасынан кейін Калин Детройт аймағында тұрды, сонымен қатар Флоридада да үйі болды. Ол "Тайгерс" ұйымында белсенді қызмет етіп, бастапқыда 1975–2002 жылдар аралығында команданың телеарнасында түс комментаторы болып жұмыс істеді, көбінесе бұрынғы "Тайгерс" ойыншысы және Атақ залының мүшесі Джордж Келлмен бірге, кейін команданың кеңесшісі болды. Бұрынғы "Тайгерс" командаласы Уилли Хортон да осындай қызметте болды, және олар екеуі 2006 жылғы әлем чемпионатына "Комерика Парк" стадионында алғашқы допты тастады. Ұзақ жылғы карьерасы мен "Тайгерс" ұйымымен тығыз байланысының арқасында Калинге "Мистер Тайгер" деген лақап ат қойылды. Калиннің немересі Колин Калин 2007 жылғы МЛБ драфтының 25-ші раундында "Тайгерс" командасымен таңдалды. Ол Флорида Оңтүстік колледжінде бейсбол ойнауды жөн көріп, келісімге қол қоймады. Команда оны 2011 жылғы МЛБ драфтында қайтадан таңдады, бұл жолы 26-шы раундта. Ол 2011–2012 жылдары "Детройт" ұйымының екінші лигасында ойнады.

Жеке өмір

Калин 1954 жылы мектептегі сүйіктісі Мадж Луиза Гамильтонға үйленді. Оның екі ұлы болды: Марк Альберт Калин (21 тамыз 1957 жылы туған) және Майкл Кит Калин (1962 жылы туған). Майкл Майами университетінде колледж бейсболын ойнады және Коллин Калиннің әкесі болды, ол қысқа ғана Минор Лигасында карьера жасады және кейін колледж жаттықтырушысы болды. Калин 2020 жылғы 6 сәуірде Мичиган штатының Блумфилд Хиллс қаласындағы үйінде қайтыс болды; өлім себебі жарияланбады.