Уитчерч-Стауфвилл: қала тарихы мен дамуы

Кіріспе

Онтарио провинциясындағы қала, Канада. Уитчерч Стауфвилл (2021 жылғы халық саны 49 864).

Қаланың шекарасы солтүстікте Дэвис драйвы (Йорк аймақтық жолы 31), шығыста Йорк-Дурхэм сызығы (Йорк аймақтық жолы 30) және батыста 404 тас жолымен шектеледі. Оңтүстік шекара шамамен 19-шы даңғылдың (Йорк аймақтық жолы 29) солтүстігінде орналасқан және 1971 жылы бұрын Маркхэм қалашығының құрамына кірген жерлерді қосып алуға байланысты бейінді келмейді. 2011 мен 2021 жылдар аралығында қала халқы 32,8% өсті. 2001 жылы 7 642 болған жеке тұрғын үйлер саны 2021 жылы 16 705-ке жетті, орташа есеп бойынша әр тұрғын үйде 3,0 адам тұрады. Қала 2031 жылға қарай халық саны 72 109-қа, ал 2041 жылға қарай 91 654-ке жетеді деп жоспарлап отыр, өсімнің көп бөлігі Стауфвилл қауымдастығының қалалық шекарасында, сондай-ақ 48-ші тас жолына жақын және Стауфвилл жолының оңтүстігіндегі жерлерде күтілуде. Болашақ өсімді Oak Ridges Moraine Conservation Act (2001), Greenbelt Protection Act (2005) және Places to Grow Act (2005) заңдарымен провинциялық деңгейде реттеу қарастырылған. Бұл заңдардың мақсаты – экологиялық тұрғыдан сезімтал жерлерде қалалардың таралуына жол бермеу және моренаның экологиялық толықтығын, оның гидрологиялық ерекшеліктерін қорғау.

Қауымдастықтар

Уитчерч-Стауфвилл қаласы бірнеше ерекше елді мекендер мен аралық ауылдық жерлерден құралған. Ең ірі қалалық аймақ – Стауфвилл (2021 жылғы халық саны 36 753 адам), ал ірі қала құрамына Баллантре, Бетеста, Блумингтон, Седар-Вэлли, Гормли, Лемонвилл, Линкольнвилл, Муссельман көлі, Пайн-Орчард, Плезантвилл, Престон көлі, Рингвуд, Вандорф, Вивиан және Уэсли-Корнерс елді мекендері кіреді.

Тарих

Уитчерч қалашығында табылған ең көне адам жасаған заттар б.з.д. 1500 жылға дейін жетеді және олар Рингвуд ауылында (қазіргі Стауфвилл қаласының бір бөлігі) табылған. Еуропалықтар келгенге дейін, қазіргі Уитчерч-Стауфвилл аумағынан екі үнді жолы өтіп кеткен. Вандорф жолы Руж өзенінің бастауынан Ньюмаркетке дейін, Вандорф ауылының жоталары арқылы созылған. Руж жолы Руж өзенінің бойымен және Муссельман көлінен солтүстік-батысқа қарай жалғасқан; екеуі де жергілікті халық пен Coureur des bois жолдары жүйесінің бөлігі болды, олар Онтарио көлінен Симко көліне дейін тығыз орман арқылы өтті. Бұл аумақта Престон көлі, Вандорф және Муссельман көлі маңындағы ирокездердің бірнеше ауылдары болған. 2003 жылы жерді дамыту кезінде Стауфвиллде 16 ғасырға жататын үлкен гурондық ата-бабалар ауылы табылды; бұл жерде шамамен 2000 адам 1578 жылдан 1623 жылға дейін тұрған (Мэнтл орны). 70-тен астам үйді қорғаған қоршау салынған, және ондаған мың заттар қазылып алынған. 2012 жылы археологтар осы жерде "Солтүстік Америка ішінде табылған еуропалықтардың ең көне темір бұйымы" – басктардың темір балтасы табылғанын хабарлады. Басқа да маңызды соңғы гурондық ауылдар оңтүстік-шығыста (Пикеринг әуежайының жеріндегі бұрынғы Дрейпер орны) және қалалық Стауфвиллдің солтүстік-батысында (Онтарио тас жолының 48-ші шақырымындағы кейінгі Ратклиф немесе Бейкер Хилл орны және Кеннеди жолындағы Ескі Форт немесе Аврора орны) орналасқан. Уитчерч және Маркхэм қалашықтарының батыс бөлігі 1787 жылы Торонто сатып алуының бір бөлігі ретінде британдық тәж Нью-Кредит алғашқы ұлтының Миссиссаугаларынан сатып алынған. Уитчерч қалашығы 1792 жылы Йорк округіндегі он қалашықтың бірі ретінде құрылған. Ол Англиядағы Херефордширдегі Уитчерч ауылының құрметіне аталған, онда Елизавета Симконың отбасы тұрған (ол Жоғарғы Канаданың вице-губернаторы сэр Джон Грейвс Симконың әйелі болған). Уитчерч қалашығындағы алғашқы еуропалық қоныстар 1790 жылдары құрылған. Оңтүстік Орталық Онтарионың Миссиссаугалары 1923 жылға дейін Уитчерч пен Оңтүстік Онтарионың осы аудандарын ресми түрде бермеген. 1800 және 1802 жылдар аралығында Джон Стегман қалашықтың картасын жасады, ол жерді бөлу жүйесін құрды. Бұл отарлаушыларға жерді ұйымдасқан түрде бөлуге мүмкіндік берді, әр бөлімде бес учаске болды. Бұл жоспар әлі де көрініп тұр, өйткені аймақтағы жол желісі бөлімдер арасындағы шекаралардың орналасқан жерін көрсетеді. Бұл кезеңнің алғашқы қоныстанушылары квакерлер мен меннониттер болды - жақын маңдағы американдық Пенсильвания, Вермонт және Нью-Йорк штаттарынан келген екі бейбітшіл топ. Екі топ та діни бостандық іздеді және Жоғарғы Канада үкіметі оларды өмір сүруге қабілетті қауымдастықтарды құру үшін қажетті дағдылары мен қабілеттері бар адамдар ретінде таныды, бұл өз кезегінде аймаққа басқаларды қоныстандыруға ықпал ететін еді. Тәж сонымен қатар Америка революциясындағы Он үш колонияға қарсы қызметтері үшін Штегман сияқты жалдамалы неміс Гессен әскерлеріне Жоғарғы Канадада жер берді. Стауффервилл осындай ауылдардың бірі болды, ол 1804 жылы Пенсильвания штатының Чемберсбург қаласынан әйелі Элизабет Рисор Стауфермен көшіп келген меннонит Абрахам Стауфердің арақашықтығы мен шөпшегінің айналасында дамыды. Ол жер сатып алды. Элизабеттің ағасы Питер Рисор қазіргі Маркхэмді құрды, алдымен Рисорвилл деп аталды. Келесі жылдары Пенсильваниядан тағы 55 отбасы, көбі меннониттер, Стауффервиллге келді. 1817 жылы Стауффердің арақашықтығы Мейн-стриттің Уитчерч жағында Даффин сағасында жұмыс істеді. 1825 жылы ол Main Street-тің Маркхэм қалашығының қиылысында да көшеден өтіп жатқан майда диірменге ие болды. 1830-шы жылдардың басында ескі Стауфвилл жолы Йорк (Торонто) қаласын Брок қалашығымен байланыстыру үшін кеңінен тиіншіліксіз орман арқылы салынды; 1832 жылы пошта бөлімі ашылды және Стауфвилл атауы бекітілді. 1839 жылы Англиядан келген бір тұрғын Стауфвиллде әлі де "шіркеу (қоныстағы Алтонадағы меннониттер жиналатын үйден басқасы), нан пісіруші не ет сатушы жоқ" екенін, бірақ "кейде [методистердің] седелкелі уағыздаушылары келіп, мектеп ғимаратында кездесулер өткізетінін" айтты. Стауфвилл "радикалды пікірдің" орталығы, "революцияның ошақтарының" бірі болып саналды және осы жерде Уильям Лайон Маккензи 1837-1838 жылдардағы Жоғарғы Канада көтерілісі үшін жоспарын ұсынды. 1840 жылдары Стауфвилл ауылы тез өсті, ал 1849 жылы "бір дәрігер мен хирург, екі дүкен, екі таверна, бір ұста, бір көлік жасаушы, бір сүт ұнтағы зауыты, бір тігінші, бір аяқ киімше жасаушы" болды. 1851 жылы халық саны 350-ге, 1866 жылы 600-ға, ал 1881 жылы 866-ға жетті, меннониттердің, методистердің, пресвитериандық, епископалдық, баптисттік және конгрегациялық құдайға табыну орындарының әртүрлілігі болды. 1869 жылы Баллантре халық саны 75, Блумингтон 50, Гормли 80, Лемонвилл 75, ал Рингвуд 100 адамды құрады. 1876 жылы Стауфвилл ауылынан Рингвуд, Баллантре, Лемонвилл, Глазго, Алтона және Клэрмонтқа рейспен жүретін автобус қатынасы болды. 1877 жылы Стауфвилл енгізілген ауылға айналды. Стауфвиллдің өсуіне Торонто және Ниписсинг темір жолының құрылысы көмектесті, ол 1871 жылы салынды, бұл Стауфвилл мен Уксбриджті Торонтомен байланыстырды. 1877 жылы солтүстікке Джексон-Пойнтқа дейін екінші жол салынды. Бұл байланыстар осы аймақтарда жиналған және өңделген ағашты тиімді және сенімді түрде тасымалдау үшін көбінесе жасалды. Осы өркендеу кезеңінде Стауфвилл кәсіпкері Р.Дж. Далей үлкен музыкалық зал, роликті коньки тебу алаңы және керлинг алаңын салды. 1911 жылы Стауфвиллде қоғамдық кітапхана, екі банк, екі газет, сондай-ақ телефон және телеграф байланыстары болды. Уитчерч қалашығындағы қарқынды орман шаруашылығы үлкен ауқымда ормандардың жоғалуына әкелді, солтүстік Уитчерчтің жұқа топырағын құмды шөлге айналдырды; 1850 жылы Уитчерч қалашығының орманды жері 35 пайызды құрады, ал 1910 жылы ол 7 пайызға дейін төмендеді. Солтүстік Симко көлінің темір жол желісі 1927 жылы тоқтатылды. Орманды қайта жаңарту жұмыстары жергілікті түрде басталды, ал Орманды қайта жаңарту заңының (1911) қабылдануымен бұл аудандарды қайта жаңарту процесі басталды. Вивиан орманы, солтүстік Уитчерч-Стауфвиллдегі үлкен табиғат қорғау аумағы, осы мақсатта 1924 жылы құрылды. Бұл даму топырақтың суды ұстау қабілетін қалпына келтіруге және көктемгі су тасқыны мен жазғы құрғақшылықтың айналымын азайтуға көмектесті. 2008 жылы қалада 62² км-ден астам қорғалған орман болды; орман Солтүстік Америкадағы бұзылған ландшафтты қайта жаңартудың ең сәтті мысалдарының бірі деп есептеледі. Дегенмен, 2007 жылы Торонто және аймақтық табиғатты қорғау органы Оңтүстік Уитчерч-Стауфвиллде (Руж өзенінің бастаулары) осы ауданда мақсатты егістер басталмаса, урбанизацияның күшеюі салдарынан ұқсас экологиялық салдарлар болуы мүмкін екенін болжады. Бұрын 1993 жылы Уитчерч тарихи комитеті "Уитчерч Стауфвилл тұрғындарының" жаңа буынына "ағаштар мен орманды құрметпен қарауға" ескерту жасады. "1990-шы жылдары урбанизация мен бетонды жол салудың орман мұрасын бұзуын қайталамау үшін сақтану керек". Орман өнеркәсібінің құлдырауынан кейін Уитчерч-Стауфвилл ауылдарының өсуі тоқтап тұрды, бірақ 1970-ші жылдары халық саны қайтадан өсті, метрополитендік Торонтодағы даму және оның салдарынан жаңа жұмыспен қамтылғандардың келуіне байланысты. Бұл дамулар провинциялық деңгейде муниципалдық басқаруды қайта қарауға әкелді. 1 қаңтар 1971 жылы Уитчерч қалашығы мен Стауфвилл ауылы біріктіріліп, Уитчерч-Стауфвилл қаласы құрылды; біріктірілген халық саны 11 487 адамды құрады. Қаланың оңтүстік шекарасы сонымен қатар Main Street-тің бастапқы оңтүстік шекарасынан төрт шаруалық учаскеге оңтүстікке жылжытылды. Бұл жер бұрын Маркхэм қалашығының бір бөлігі болған. Уитчерч-Стауфвилл қаласы өз гербін қабылдады...

The oldest human artifacts found in Whitchurch Township date to 1500 BC and were found in the hamlet of Ringwood (now part of urban Stouffville). Prior to the arrival of Europeans, two Native trails crossed through what is today Whitchurch–Stouffville. The Vandorf Trail ran from the source waters of the Rouge River to Newmarket, across the heights of the hamlet of Vandorf. The Rouge Trail ran along the Rouge River and northwest from Musselman Lake; both were part of the aboriginal and Coureur des bois trail system leading through dense forests from Lake Ontario to Lake Simcoe. The territory was the site of several Native villages, including Iroquoian peoples' settlements around Preston Lake, Vandorf, and Musselman Lake. In 2003, a large 16th century ancestral Huron village was discovered in Stouffville during land development; approximately 2000 people once inhabited the site (Mantle Site), from 1578 to 1623. A palisade protected more than 70 longhouses, and tens of thousands of artifacts were excavated here. In 2012, archaeologists revealed that a European forged iron axehead, believed to be Basque, was discovered at the site "the earliest European piece of iron ever found in the North American interior." Other significant late precontact Huron village sites have been located to the south east (the earlier Draper Site on the Pickering Airport lands) and to the north west of urban Stouffville (the later Ratcliff or Baker Hill Site on Ontario Highway 48, and the Old Fort or Aurora Site on Kennedy Road). The western end of Whitchurch and Markham townships was purchased by the British crown from the Mississaugas of the New Credit First Nation in 1787 as part of the Toronto Purchase. Whitchurch Township was created in 1792 as one of ten townships in York County. It was named in honour of the village of Whitchurch, Herefordshire in England, where the family of Elizabeth Simcoe lived (she was the wife of the Lieutenant Governor of Upper Canada Sir John Graves Simcoe). The first European settlements in Whitchurch Township were established in the 1790s. The south Central Ontario Mississaugas did not formally cede these areas of Whitchurch and southern Ontario until 1923. Between 1800 and 1802, John Stegman completed a survey of the township, which created a system of land concessions. This allowed for the organized distribution of land to settlers, with each concession containing five, lots. This layout remains visible today, as the road network in the area reflects the locations of the boundaries between concession blocks. Early settlers of this period included Quakers and Mennonites—two pacifist groups from the nearby American states of Pennsylvania, Vermont and New York. Both groups were seeking religious freedom, and were identified by the Upper Canadian government as people with necessary skills and abilities for establishing viable communities that could, in turn, attract others to settle in the region. The Crown also granted land in Upper Canada to mercenary German Hessian soldiers, such as Stegman, in exchange for their service against the Thirteen Colonies in the American Revolution. Stoufferville was one such hamlet, developing around the saw and grist mills of Abraham Stouffer, a Mennonite who with his wife Elizabeth Reesor Stouffer immigrated from Chambersburg, Pennsylvania in 1804. He acquired of land. Elizabeth's brother Peter Reesor established what is today Markham, first called Reesorville. Fifty five more families from Pennsylvania, mostly Mennonite, arrived in Stoufferville in the next few years. Stouffer's sawmill was in operation by 1817 on Duffin's Creek on the Whitchurch side of Main Street. By 1825 he had a gristmill across the street on the Markham Township side of Main St. as well. In the early 1830s, the old Stouffville Road was carved through largely virgin forest to connect York (Toronto) with Brock Township; a post office was opened in 1832 and the name Stouffville was standardized. In 1839, a new resident from England noted that Stouffville still had "no church (other than the Mennonite Meeting House in neighbouring Altona), baker, or butcher," though "saddlebag [Methodist circuit] preachers sometimes arrived and held meetings at the schoolhouse." Stouffville was considered a centre "of Radical opinion," one of the "hotbeds of revolution," and it was here that William Lyon Mackenzie set forth his plan for the Upper Canada Rebellion of 1837–38. The hamlet of Stouffville grew rapidly in the 1840s, and by 1849, it had "one physician and surgeon, two stores, two taverns, one blacksmith, one waggon maker, one oatmeal mill, one tailor, one shoemaker." The population reached 350 in 1851, 600 in 1866, and 866 in 1881, with a diversity of Mennonite, Methodist, Presbyterian, Episcopal, Baptist and Congregational places of worship. In 1869 Ballantrae had a population of 75, Bloomington 50, Gormley 80, Lemonville 75, and Ringwood 100. In 1876, there was a regular stage coach connection from the hamlet of Stouffville to Ringwood, Ballantrae, Lemonville, Glasgow, Altona and Claremont. In 1877, Stouffville became an incorporated village. Stouffville's growth was aided by the establishment of the Toronto and Nipissing Railway, built in 1871, which connected Stouffville and Uxbridge with Toronto. In 1877, a second track was built north to Jackson's Point on Lake Simcoe. These connections were created in large part to provide a reliable and efficient means of transporting timber harvested and milled in these regions. During this time of prosperity, Stouffville businessman R. J. Daley built a large music hall, roller skating rink, and curling rink. In 1911 Stouffville had a public library, two banks, two newspapers, as well as telephone and telegraph connections. Intensive forestry in Whitchurch Township led to large scale deforestation, eroding the thinner soils of northern Whitchurch into sand deserts; by 1850 Whitchurch Township was only 35 per cent wooded, and that was reduced to 7 per cent by 1910. The Lake Simcoe Junction Railway Line was consequently abandoned in 1927. Reforestation efforts were begun locally, and with the passage of the Reforestation Act (1911), the process of reclaiming these areas began. Vivian Forest, a large conservation area in northern Whitchurch–Stouffville, was established in 1924 for this purpose. This development has helped to restore the water holding capacity of the soil and to reduce the cycles of flash spring floods and summer drought. In 2008, the town had more than 62²km of protected forest; the forest is considered one of the most successful restorations of a degraded landscape in North America. Yet similar environmental consequences due to increased urbanization were projected in 2007 by the Toronto and Region Conservation Authority as probable for southern Whitchurch–Stouffville (headwaters of the Rouge River watershed) if targeted plantings in this area did not begin quickly. Already in 1993, the Whitchurch Historical Committee warned a new generation of "Whitchurch Stouffville residents" to be "vigilant to treat trees and forests with respect In the 1990s care must be taken so that urbanization and concrete road building do not repeat the destruction to our forest heritage." Though growth in the hamlets of Whitchurch–Stouffville was stagnant after the demise of the forest industry, the population began to grow again in the 1970s, with development in Metropolitan Toronto and the consequent arrival of new commuters. These developments led to a reexamination at the provincial level of municipal governance. On January 1, 1971, Whitchurch Township and the Village of Stouffville were merged to create the Town of Whitchurch–Stouffville; the combined population was 11,487. The town's southern boundary was also moved four farm lots south of the original southern boundary of Main Street. This land was formerly a part of Markham Township. Whitchurch–Stouffville adopted its coat of arms in 1973 (see information box right). The dove of peace, the original seal of Whitchurch Township, is at the crest, recalling the pacifist Quaker and Mennonite settlers who founded many of the town's communities, including Stouffville. The British Union banner of 1707 pays tribute to the United Empire Loyalists. The white church symbolizes Whitchurch, and the star and chalice come from the Stouffer family (Swiss) coat of arms. The growth of Toronto brought serious ecological problems to Whitchurch–Stouffville. Between 1962 and 1969, hundreds of thousands of litres per month of sulfuric acid, calcium hydroxide, and oil waste were poured into unlined Whitchurch–Stouffville dumps never designed as landfill sites and situated directly above the town's main aquifer. This was followed by years of solid waste from Toronto (1,100 tons per day in 1982). In the early 1980s, a group initially named "Concerned Mothers" found that the miscarriage rate in Whitchurch–Stouffville was 26% compared to the provincial average of 15%, and that the town had a high rate of cancer and birth defects. Though the Ministry of Environment was satisfied that the wells tested in 1974 and 1981 had negligible levels of cancer causing agents (mutagens), the town opposed the expansion of the "York Sanitation Site #4". Only after much grass roots advocacy at the provincial level was the site ordered to close on June 30, 1983. In 1984 it was reported in the Legislative Assembly of Ontario that PCBs were found in well water, and that 27,000 gallons of contaminated leachate per day were leaking from the site, threatening ground water quality. With new commuter rail service on the Stouffville Line in the 1990s, the drilling of two deep aquifer wells to secure safer water for a large, new development in the hamlet of Ballantrae in 1996, and the controversial expansion of the York Durham Sewage System Big Pipe with additional water capacity from Lake Ontario, Whitchurch–Stouffville began a major self transformation. Not unlike the late 19th century, responsible land and water stewardship, as well as the positive integration of many new residents annually into the community, define the challenges and opportunities for Whitchurch–Stouffville in the years to come. The most significant challenge facing Whitchurch–Stouffville in coming years, however, is the federal government's potential development of an international airport immediately south east of Whitchurch–Stouffville (the Pickering Airport lands). Under the current draft plan, approaches for two of the three landing strips would be directly above Whitchurch–Stouffville communities: the first over Ballantrae, Musselman's Lake and the north east corner of urban Stouffville, with planes descending (or ascending) from 535 to 365 metres (with an allowable building height in Stouffville of 43 metres); the second over Gormley and the Dickson Hill area (near the Walmart and Smart Centre). A "Needs Assessment Study" was completed by the Greater Toronto Airports Authority for the federal government in May 2010. After a "due diligence review," Transport Canada released the report in July 2011, which identified the most likely time range for the need of the airport to be 2027–2029, and confirmed the site layout proposed in the 2004 Draft Plan Report. In late 2019, the Town decided to drop the word Whitchurch from signs, for "branding" reasons. While signs would indicate Town of Stouffville, the official name remained Whitchurch Stouffville.

Облыстық

Облыс деңгейінде Уитчерч-Стауфвилл Маркхэм-Стауфвилл сайлау округіне кіреді. 2018 жылдан бері бұл округтің заң шығару жиналысында Пол Каландра, Онтарионың үкіметтік Прогрессивті консервативтік партиясының мүшесі, ұсынып отыр.

Федералды

Федералды деңгейде Уитчерч-Стуффвилл Маркхам-Стуффвилл сайлау округіне кіреді. 2019 жылдың қазан айында өткен федералды сайлаудан бері бұл округті Онтарио провинциясының бұрынғы Қоғамдық және әлеуметтік қызметтер министрі Хелена Ячек ұсынып келеді.

География және қоршаған орта

Уитчерч-Стауфвиллдің ең үлкен бөлігі Оук Риджс моренасында орналасқан. Морена теңіз деңгейінен 290-373 метр биіктіктегі төбелі төбелерден тұрады. Бұл төбелер 25 мың – 10 мың жыл бұрын Висконсин мұздығының еріген суларымен жиналған, біртегіс жатқан құм мен қиыршық тастан (мұздық қалдықтары) құралған. Кейде мұздықтар үлкен мұз кесектерін қалдырып, олардың еруінен терең, суға толы шұңқырлар – қазан көлдері пайда болды. Престон көлі, Ван Ностранд көлі және Муссельман көлі – осындай үш мысал. Уитчерч-Стауфвиллдің шекарасында суайдырғыш бөлініс орналасқан. Оук Риджс моренасының жоғарғы бөлігіндегі өзендер мен ағындар солтүстікке қарай Симко көлі алабына, Хьюрон көлі су жүйесінің бір бөлігіне құяды. Оңтүстік бөліктері (Блумингтон жолының оңтүстігінде) Руж өзені мен Даффинс ағысының бастауын құрайды, олар екеуі де Онтарио көлі алабына құяды. Осы алаптарға Уитчерч-Стауфвиллдің оңтүстігіндегі көптеген кішігірім өзендер мен ағындар кіреді. Оларды анықтау және қорғау, сондай-ақ осы аймақта орманды қалпына келтіру, Руж өзені алабындағы су сыйымдылығын қайта жаңарту үшін өте маңызды, бұл тез урбанизацияның қоршаған ортаға тигізетін зиянды әсерлерін (мысалы, кенеттен су тасқыны, эрозия және жер асты суларының ластануы) азайтуға көмектеседі. Жақсы орманды жамылған Вивиан инфильтрациялық аймағы – Оук Риджс сулы-жер асты қабаттарына жер асты суларын қосатын экологиялық маңызды гидрологиялық инфильтрациялық аймақ. Уитчерч-Стауфвиллдің солтүстік-батыс бұрышы моренадан тыс және Шомберг көлі жазығының бөлігі, ежелгі көл төбесі балшық пен ұсақ құммен жабылған. Бұрынғы көл төбесіндегі топырақ жақсы дренаждалған, егістікке жарамды жер. Уитчерч-Стауфвиллдің 48-ші тас жолдан батыстағы ең оңтүстік бөлігі моренаның астында орналасқан және сазбалшықты топырақтан тұрады. Уитчерч-Стауфвиллге тән ағаш түрлері: американдық тау күл, бальзам шыршасы, ащы жаңғақ, қара бұршақ, қара шырша, шырша, шығыс геморок, шығыс ақ кедр, бұршақ жапырақты ива, шырша, қызыл бұршақ, қызыл кеспек, қызыл қарағай, шағалы жаңғақ, күміс кеспек, қант кеспек, тамарак, дірілдеп тұрған аспен, ақ қайың, ақ бұршақ, ақ қарағай және ақ шырша. 2012 жылы Уитчерч-Стауфвиллдің орманды жамылғысы 28,9% құрады. Уитчерч-Стауфвиллдің сумен жабдықтау жүйесі бес муниципалдық ұңғымасы бар жер асты суларына және 2009 жылдан бастап Онтарио көліне негізделген. Оук Риджс және Торнклифф сулы-жер асты қабаттарынан күніне 5500 текше метр су алынады. Стауфвиллдің ұңғыма суы дезинфекция үшін хлорландырылады, ал темірдің сантехникалық құралдар мен кір жууға түсінбеуі үшін натрий силикаты қосылады. Екі ұңғыма ультракүлгін (УК) жүйесі арқылы қосымша дезинфекцияланады. Үш жер асты сулары құдықтары Стауфвиллдің құрылыс аймағына жақын орналасқан (Мейн-стрит, 10-шы сызықтың шығысында); нәтижесінде 239 "ауыз су қаупі" анықталған. Уитчерч-Стауфвиллдің континенттік климаты Ұлы көлдермен жұмсатылады және оңтүстіктен жылы, ылғалды ауа массаларының және солтүстіктен суық, құрғақ ауаның әсеріне ұшырайды. Оук Риджс моренасы жауын-шашын мөлшеріне әсер етеді: Онтарио көлінен келген ауа массалары моренаның биік жер бетіне жеткенде, олар көтеріліп, жауын-шашынға себеп болады. Кёппен климаттық жіктелімі бойынша, Стауфвиллдің ылғалды континенттік климаты (Köppen Dfb) бар, жылы, ылғалды жаздар мен суық қыстар. Парниктік газдар эмиссиясының артуына байланысты Онтарионың Табиғи ресурстар министрлігі 2011 және 2040 жылдар аралығында аймақтағы орташа температураның жазда 1 градусқа, қыста 2 градусқа жоғарылайтынын және жауын-шашынның 0%-дан 10%-ға дейін азаятынын (1970 және 2000 жылдар аралығындағы орташа көрсеткішпен салыстырғанда) болжайды. Торонто аймағының барлық тұрғындарына әсер ететін проблема – жер бетіндегі озонды құратын смог. Ауадағы ластаушы заттардың негізгі жолы АҚШ-тың орталық-батысының жоғарғы бөлігінен және Огайо өзені аңғарынан және оңтүстік Онтарио мен Торонто арқылы өтеді; негізгі көздер – көмірмен жұмыс істейтін электр станциялары мен көлік құралдарының қозғалтқыштары. Смог күндері (O3 > 82 ppb), Уитчерч-Стауфвилл Торонтодан бір-екі сағатқа кейін шыңына жетеді. Қоршаған орта министрлігі Онтариодағы смог жағдайы нашар санатқа жететін болса, ескертулер шығарады. Торонто аймағында 2008 жылы 13, 2007 жылы 29, 2006 жылы 11, 2005 жылы 48 күні смог болды.

The greatest portion of Whitchurch–Stouffville lies on the Oak Ridges Moraine. The moraine consists of knobby hills between 290 and 373 meters above sea level of irregularly bedded layers of unconsolidated sand and gravel (built up glacial debris) deposited by the meltwater of the Wisconsin glacier some twenty five thousand to ten thousand years ago. In a few cases the retreating glacier left behind and buried huge blocks of ice which, when melted, created deep, water filled depressions known as kettle lakes. Preston Lake, Van Nostrand Lake and Musselman Lake are three such examples. The boundaries of Whitchurch–Stouffville contain a watershed divide. Streams and rivers at the top of the Oak Ridges Moraine flow northward into the Lake Simcoe basin, part of the Lake Huron watershed. The southern sections (south of Bloomington Road) make up the headwaters of the Rouge River and Duffins Creek, both of which flow into the Lake Ontario basin. These headwaters include many smaller streams and creeks throughout southern Whitchurch–Stouffville. Their identification and protection, plus reforestation in these area, has been identified as urgent for rebuilding water capacity in the Rouge River watershed which can off set the worst environmental impacts (e. g., flash flooding, erosion and ground water contamination) of rapid urbanization. The heavily wooded Vivian Infiltration Area is an environmentally significant hydrological infiltration area that contributes groundwater to the Oak Ridges aquifer complex. The northwestern corner of Whitchurch–Stouffville is outside the moraine and is part of the Schomberg Lake plain, an ancient lake bed overlain by silts and fine sands. The soil formed over the former lake bed is well drained, arable farmland. The southernmost portion of Whitchurch–Stouffville west of Highway 48 lies below the moraine and is a clay loam till plain. Tree species native to Whitchurch–Stouffville include: American Mountain Ash, Balsam Fir, Bitternut Hickory, Black Cherry, Black Spruce, Bur Oak, Eastern Hemlock, Eastern White Cedar, Peachleaf Willow, Pin Cherry, Red Oak, Red Maple, Red Pine, Shagbark Hickory, Silver Maple, Sugar Maple, Tamarack, Trembling Aspen, White Birch, White Oak, White Pine and White Spruce. In 2012, Whitchurch–Stouffville's forest cover was 28.9%. Whitchurch–Stouffville's water supply system is both groundwater based with five municipal wells and since 2009 lake based (Lake Ontario) as well. 5,500 cubic metres of water are withdrawn from the Oak Ridges Aquifer and the Thorncliffe Aquifer daily. Stouffville's well water is chlorinated for disinfection, and sodium silicate is added to keep iron from staining plumbing fixtures and laundry. Two wells receive additional disinfection through an ultraviolet (UV) system. Three groundwater wells are in close proximity to the settlement area of Stouffville (Main Street, east of 10th Line); consequently 239 "significant drinking water threats" have been identified. Whitchurch–Stouffville has a continental climate moderated by the Great Lakes and influenced by warm, moist air masses from the south, and cold, dry air from the north. The Oak Ridges Moraine affects levels of precipitation: as air masses arrive from Lake Ontario and reach the elevated ground surface of the moraine, they rise causing precipitation. Under the Köppen climate classification, Stouffville has a humid continental climate (Köppen Dfb) with warm, humid summers and cold winters. Because of increasing greenhouse gas emissions, the Ontario Ministry of Natural Resources estimates a 1 degree increase in summer and 2 degree increase in winter average temperatures in the region between 2011 and 2040, and a 0% to 10% decrease in precipitation (compared to averages between 1970 and 2000). Smog producing ground level ozone is a problem affecting the entire Greater Toronto Area. A major pathway for airborne pollutants flows from the upper Midwest United States and the Ohio River Valley and across southern Ontario and Toronto; key sources are coal burning power plants and vehicle engines. On episode days (O3 > 82 ppb), Whitchurch–Stouffville reaches its peak about one to two hours later than Toronto. Smog Advisory Alerts are issued by the Ministry of the Environment when smog conditions are expected to reach the poor category in Ontario. The Greater Toronto Area had 13 smog days in 2008, 29 in 2007, 11 in 2006, 48 in 2005.

Демография

Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағында Уитчерч Стауффвиллдің 17154 жеке тұрғын үйдің 16707-інде 49864 адам тұратын, бұл 2016 жылғы 45837 тұрғынынан өзгеше. Жер аумағы - 154,5 км², 2021 жылы халық тығыздығы 322,8 адам/км² құрады.

Дін халқы (2021) пайыз
Жалпы саны 49 864
Христиан (жалпы) 26 220 52,6%
Рим католиктері (христианның жалпы саны) 12 290 24,6%
Христиан православтары (христианның жалпы саны) 2 360 4,7%
Хиндуисттер 3 510 7,0%
Мұсылмандар 2 660 5,3%
Буддистер 1 040 2,0%
Иудейлер 435 0,9%
Сикхтер 410 0,8%
Дінге қатысы жоқ 15 035 30,2%

Көрінетін азшылықтар халқының саны (2021) пайыз
Жалпы саны 22 860 45,8%
Қытайлықтар 9 250 18,5%
Оңтүстік Азиялықтар 6 830 13,7%
Афроамерикандықтар 1 385 2,8%
Филиппиндіктер 1 350 2,7%

2021 жылы 49 864 тұрғынының 35% иммигранттар болды. Көрінетін азшылықтар саны 2001 жылы 4,53% -дан 2011 жылы 24,5% -ға және 2021 жылы 45,8% -ға дейін өсті (осы тенденция 2031 жылға дейін жалғасады деп күтілуде). 2018–19 жылдары қоғамдастықтың жаңа мектептерінің біріндегі 3-сынып оқушыларының 43% -ы екі тілді (яғни үйде алғашқы үйренген тілі ағылшын тілінен өзгеше). 2021 жылғы халық санағы бойынша, Уитчерч-Стуффвилл тұрғындарының 61,4%-ы үшін ағылшын тілі ана тілі болып табылады. Иммигранттардың ең көп қолданатын тілдері: кантон тілі (8,2%), мандарин тілі (4,5%) және тамил тілі (3,8%). 2021 жылғы санақ бойынша Уитчерч Стоуфвиллде ең көп таралған еуропалық емес этникалық шығу тегі: қытайлар (17%), үндістер (Үндістан) (5,2%), шри-ланкалықтар (3,2%), филиппиндіктер (3%) және тамильдер (2,8%).

Көлік

Негізінен автомобиль жолдары 48 магистральды, 407 магистральды және 404 магистральды қамтиды, олар өз кезегінде қала бойынша торлы желі құрайтын өңірлік жолдар желісімен толықтырылады. 1994 жылы қалалық Стауфвиллді 401 тас жолымен тікелей шығыс магистралі арқылы жалғастыру жоспары, тұрғындардың алаңдаушылығы мен Руж өзенін қорғаушылар тобының жұмысының нәтижесінде тоқтатылды. Содан бері Тоғызыншы желі көлік жүктемесін оңтүстікке қарай 407-ші магистральға дейін кеңейтілді, ал одан 404-ші магистраль арқылы 401-ші магистральға қосылу мүмкіндігі жасалды. Уитчерч-Стауфвиллден екі теміржол желісі өтеді: бірі – Канаданың Ұлттық теміржолының Торонтоны Солтүстік Онтарио және Батыс Канадамен байланыстыратын негізгі жүк дәлізі. Болашақта Вандорф және Гормли (Батыс) қалаларында станциялармен GO Transit пойыз қызметі ұйымдастыру қарастырылып жатыр. Екінші теміржол желісі, бұрынғы Торонто және Ниписсинг теміржолы, қазір GO Transit-ке тиесілі және Торонтоға және одан Стауфвилл бағытындағы жолаушылар пойыздарын қабылдайды. Бұл желі Уитчерч-Стауфвиллдегі екі станцияны қамтиды: қалалық Стауфвиллдегі Стауфвилл GO станциясы және Стауфвилльдің солтүстік-шығысында орналасқан Олд Элм GO станциясы – желінің соңғы аялдамасы. Йорк-Дурхам мұралық теміржолы жазғы демалыс күндері станция мен Уксбридж арасында тарихи пойыздарды жүргізеді. 2012 жылға дейін Йорк аймақтық транзиті (YRT) қалалық Стауфвиллде 9 және 15 нөмірлі екі маршрутты іске қосты, олар Маркам Стауфвилл ауруханасына және басқа Маркам маршруттарына қосылатын. 2012 жылғы Йорк аймақтық транзит жоспары бойынша екі маршрут біріктірілді, ал ауруханаға тікелей автобус қатынасының жиілігі азайтылды. 2014 жылдың ақпан айында 15 нөмірлі жаңа маршрут ашылды, ол Стауфвилльді Ричмонд-Хиллдегі Йонг көшесімен және Гормлидегі болашақ GO станциясымен байланыстырды. GO Transit Stouffville-де автобус қызметтерін ұсынады, автобустар оңтүстікке қарай Маркамға және Торонтодағы Union Station-ға, сондай-ақ солтүстікке қарай Уксбридж қаласына жүреді. GO Transit және Йорк аймақтық транзит жүйелеріне қолжетімділік жоғары болғанымен, екі жүйе біріктірілмеген. 2011 жылы Уитчерч-Стауфвилл тұрғындарының бар болғаны 6,9%-ы жұмысқа бару үшін қоғамдық көлікті пайдаланды (Онтарио бойынша – 14%), ал 2,7%-ы жұмысқа жаяу немесе велосипедпен барды (2006 жылы Уитчерч-Стауфвиллде – 3,6%, 2011 жылы Онтариода – 6,3%). Қоғамдық көліктің жақсы мүмкіндіктері Уитчерч-Стауфвилл үшін күн сайын Торонтоға жұмысқа барушы тұрғындар саны артып келе жатқандықтан, маңызды мәселе болып табылады (экономика бөлімін қараңыз).

Primarily roadways include Highway 48, Highway 407, and Highway 404, which are in turn complemented by a network of regional roads that form a grid pattern across the town. In 1994, a plan to connect urban Stouffville directly to Highway 401 via the proposed East Metro Freeway was cancelled in large part due to the concerns of residents and the work of the Rouge River activist groups. Ninth Line has since been widened to handle traffic load south to Highway 407 in Markham and onto Highway 404 to connect with Highway 401. Whitchurch–Stouffville is traversed by two railway lines: One is Canadian National Railway's primary freight corridor connecting Greater Toronto to Northern Ontario and Western Canada, which is being considered for future GO Transit train service with stations in the communities of Vandorf and Gormley (West). The other railway line, formerly the Toronto and Nipissing Railway, is now owned by GO Transit and hosts Stouffville line passenger service to and from Toronto. This line includes two stations in Whitchurch–Stouffville: the Stouffville GO Station in urban Stouffville, and the line's terminus, Old Elm GO Station, located to Stouffville's northeast. The York Durham Heritage Railway also runs historical trains between the station and Uxbridge on summer weekends. Until 2012, York Region Transit (YRT) operated two routes (9 and 15) within urban Stouffville, with connection to the Markham Stouffville Hospital and other Markham routes. With the 2012 York Region Transit Service Plan, the two routes were merged, and the frequency of direct buses to the hospital YRT transit hub was reduced. In February 2014, a new Route 15 was introduced, connecting Stouffville to Yonge Street in Richmond Hill and to a future GO Station in Gormley. GO Transit operates bus services in Stouffville, with buses traveling south into Markham and to Union Station, Toronto, as well as services north to the Town of Uxbridge. Despite excellent access to the GO Transit and York Region Transit systems, the two systems are not integrated. In 2011, only 6.9% of working Whitchurch–Stouffville residents used public transit to get to work (compare 14% for Ontario), and only 2.7% walked or cycled to work (compare 3.6% for Whitchurch–Stouffville in 2006, and 6.3% for Ontario in 2011). Excellent public transportation options is an increasingly urgent issue for Whitchurch–Stouffville as the town continues to grow with residents who commute daily to Toronto (see Economy below).

Басқа да ыңғайлы жағдайлар

Маркхэм Стауфвилл ауруханасы – Маркхэм, Уксбридж және Уитчерч–Стауфвилл қауымдастықтарындағы шамамен 400 000 адамға қызмет көрсететін көп бөлімді аурухана. Басты аурухана Маркхемде, 9-шы сызықта, Стауфвилл қаласынан оңтүстікке қарай 10 шақырым жерде орналасқан және Стауфвиллден қоғамдық көлікпен байланысты. Аурухана 1990 жылы ашылды және 50 миллион долларлық сәтті кеңейту науқанынан кейін 2014 жылы 385 000 шаршы фут (шамамен 35 700 шаршы метр) кеңейтім және жаңарту жобасын аяқтады. Жаңадан салынған ауруханада қосымша 875 қызметкер және 60 жаңа дәрігер жұмыс істейді. Солтүстік Уитчерч–Стауфвилл тұрғындары көршілес Ньюмаркеттегі Саутхлейк аймақтық денсаулық орталығына жақын жерде тұрады. Йорк-Дурхам афазия орталығы Стауфвиллдің Парквью ауылында орналасқан және ол March of Dimes Canada бағдарламасының бөлігі болып табылады. Уитчерч–Стауфвилл қаласының қауіпсіздігін Йорк аймақтық полициясы (YRP) қамтамасыз етеді және ол Бесінші аудан шегінде орналасқан; 2014 жылы 111 Sandiford Drive мекенжайында жаңа Уитчерч–Стауфвилл қауымдық бөлімшесі ашылды. 2010 жылдың тамызында Йорк аймақтық полициясы Уитчерч–Стауфвилл қалалық кеңесіне аймақтағы қылмыс көрсеткіші 7%-ға төмендегенін хабарлады, бұл оны «Канаданың ең қауіпсіз қалаларының бірі» етті. Тарихи Стауфвиллдің орталық бөлігінде қарапайым тамақтанатын мейрамханалар, кафелер, пабтар, жоғары деңгейдегі мейрамханалар және түрлі бутиктер орналасқан. Urban Stouffville-де Walmart және Canadian Tire дүкендерімен бекітілген, кең форматты, ашық сауда орталығы бар. Стауфвиллде тұрақты кинотеатр жоқ, бірақ Канада мен халықаралық фильмдер әр айдың екінші сәрсенбісінде Lebovic Arts & Entertainment Centre – Nineteen on the Park (1896 жылы базар және концерт залы ретінде салынған, 1923 жылы кинотеатрға айналдырылған, 1959 жылдан кейін Стауфвилл қалалық әкімшілігі болып, 2009 жылы өнер орталығына айналдырылған) орталығында көрсетіледі. Қалалық Стауфвиллден тыс, қала Баллантре, Лемонвилл және Вандорф ауылдарында қоғамдық орталықтарды игілігіне қосып жұмыс істейді.

Білім

Стауфвиллдегі алғашқы мектеп шіркеу көшесінде, Мейн көшесінің солтүстігінде, Біріккен шіркеу ғимараты тұрған жерде болды. 1865 жылы мектеп үйін методист қауымы сатып алып, көшенің ар жағына көшірді; ғимарат әлі де екі отбасылық тұрғын үй ретінде сақталған. Бүгінде Уитчерч–Стауфвиллде бірнеше мемлекеттік, католик және жеке білім беру мекемелері бар. Йорк аймағы аудандық мектеп кеңесі Уитчерч–Стауфвиллде бір мемлекеттік орта мектептің – Стауфвилл аудандық орта мектебінің – және сегіз мемлекеттік бастауыш мектептің: Баллантреа мемлекеттік мектебі, Глад Парк мемлекеттік мектебі, Саммитвью мемлекеттік мектебі, Уитчерч Хайлендс мемлекеттік мектебі, Гарри Боуес мемлекеттік мектебі, Оскар Петерсон мемлекеттік мектебі, Вендат ауылы мемлекеттік мектебі және Барбара Рид мемлекеттік мектебінің қызметін ұйымдастырады. Йорк католиктік округінің мектептерінде Уитчерч–Стауфвиллде үш католиктік бастауыш мектеп бар: Сент-Марк католиктік бастауыш мектебі (1965), Сент-Бригид католиктік бастауыш мектебі және Сент-Брендан католиктік бастауыш мектебі (2012). 2015 жылы балабақшадан 12-сыныпқа дейінгі католик француз мектебі ашылды. 8-сыныпты бітірген католик оқушылары Маркхемдегі Бауырлас Андре католик орта мектебіне автобуспен жіберіледі немесе мемлекеттік жүйеге ауысып, Стауфвилл аудандық орта мектебіне қабылданады. Стауфвиллде бес жеке мектеп бар: Прогрессивті Монтессори академиясы, Стауфвилл христиан мектебі, Максфилд академиясы, Mindtech Монтессори мектебі және Уиллоугроув бастауыш мектебі. 2009 жылы Йорк аймағында 38 бала күтімі орталығы тіркелген, бірақ олардың ешқайсысы Уитчерч–Стауфвиллде орналасқан жоқ; Уитчерч–Стауфвиллдегі сегіз бала күтімі мекемесіне мемлекеттік қолдау көрсетіледі, ал төртеуі қолдаусыз. Қала өзінің 3-ші кезеңіне (2015 жылдан кейін) кеңейген сайын, мектеп жасындағы балалардың санының артуын ескере отырып, жаңа нысандар жоспарлануда. Стауфвиллдің кейбір аудандарында балалардың 50%-ға жуығы екі тілді. Жоғары білім алуға қатысатын жастардың үлесі, сондай-ақ Уитчерч–Стауфвиллде университет бітірген ересектердің үлесі жыл сайын өсіп, ұлттық орташа көрсеткіштен асып түседі; 25 пен 64 жас аралығындағы ересектердің 31%-ы университет бітірген, ал 70%-ы орта білімнен кейінгі білім алған. Алайда, Уитчерч–Стауфвиллде жоғары білім беру кампустары жоқ. 1877 жылы Стауфвилл ауылы Механика институтын құрды, ол кейін Уитчерч Стауфвилл қоғамдық кітапханасына айналды. Онтарионың Китченер қаласындағы Эммануэль Киелі кітап колледжінің тарихы 1940 жылы Стауфвиллде басталды. 1991 жылы қала Сенека колледжімен Стауфвиллде жаңа кампус ашу туралы келісімге келуге жақын болды. 2010 жылы Маркхэм Стауфвилл ауруханасы (Маркхэмде орналасқан) Торонто университетінің медицина факультетінде отбасылық медицинамен айналысатын интерндер үшін оқу ортасы болды.

The first schoolhouse in Stouffville was on Church St., just north of Main St., where the United Church building stands. In 1865, the schoolhouse was purchased by the Methodist congregation and moved across the street; the building still exists as a two family dwelling. Today Whitchurch–Stouffville is home to several public, Catholic, and private educational institutions. The York Region District School Board has one public secondary institution in Whitchurch–Stouffville Stouffville District Secondary School—and eight public elementary institutions: Ballantrae Public School, Glad Park Public School, Summitview Public School, Whitchurch Highlands Public School, Harry Bowes Public School, Oscar Peterson Public School, Wendat Village Public School, and Barbara Reid Public School. The York Catholic District School Board has three Catholic elementary institutions in Whitchurch–Stouffville: Saint Mark's Catholic Elementary (1965), Saint Brigid Catholic Elementary, and Saint Brendan Catholic Elementary (2012). A Kindergarten to Grade 12 Catholic French school opened in 2015. Catholic school students graduating from Grade 8 are either bused to Brother André Catholic High School in Markham, or transfer to the public system and attend Stouffville District Secondary School. Stouffville also has five private schools: The Progressive Montessori Academy, Stouffville Christian School, Maxfield Academy, Mindtech Montessori School, and Willowgrove Primary School. In 2009, there were 38 licensed child care centres registered in York, but none were located in Whitchurch–Stouffville; eight child care facilities in Whitchurch–Stouffville have subsidized spaces, and four do not. As the town expands into its Phase 3 Lands (post 2015), new facilities are being planned to accommodate the increasing number of school aged children in the community. In some areas of Stouffville, up to 50% of the children are bilingual. Both the proportion of youth participating in higher education, as well as the proportion of adults in Whitchurch–Stouffville who have completed a university program is growing annually and far exceeds the national average; 31% of adults between 25 and 64 years of age have university training; 70% have some form of post secondary training. However, there are no post secondary education campuses located in Whitchurch–Stouffville. In 1877, the village of Stouffville established a Mechanics' Institute, which later became the Whitchurch Stouffville Public Library. Emmanuel Bible College in Kitchener, Ontario had its beginnings in Stouffville in 1940. In 1991 the town came close to securing an agreement with Seneca College to open a new campus in Stouffville. In 2010, the Markham Stouffville Hospital (located in Markham) became a teaching site for residents practicing family medicine at the University of Toronto Faculty of Medicine.

Экономика

Стауфвиллдің 1900 жылға дейінгі экономикасы 1871 жылы темір жол келгеннен және қаланың Маркхэм-Уксбридж жолы мен Таун-Лайнның тоғысқан жерінде орналасқандығынан гүлденді.

Үй шаруашылығының табысы және тұрғын үй

2013 жылы қалада 14 334 тұрғын үй болды. 2013 және 2021 жылдар аралығында 6525 жаңа тұрғын үй салу жоспарланды, ал 2031 жылға қарай тағы 1969 тұрғын үй салу жоспарланды. Бұл 2031 жылға қарай 17 408 жаңа тұрғынның таза өсуін қамтамасыз ету мақсатында жасалды. 2013 жылы Уитчерч-Стауфвиллдегі тұрғын үйлердің орташа құны 471 000 долларды құрады, бұл провинциялық орташа көрсеткіштен (263 500 доллар) 79% жоғары. Қаланың орташа отбасылық табысы 141 885 доллар болды, ал Онтарио бойынша бұл көрсеткіш 96 130 долларды құрады. 2011 жылы Уитчерч-Стауфвиллдегі жеке тұрғын үйлердің 8,8% ғана пәтерлер (дуплекстерді қоса алғанда) болды, бұл 2006 жылғы 15,2% көрсеткіштен төмен. Ал провинциялық орташа көрсеткіш 30% құрады. 2009 жылы Уитчерч-Стауфвиллде жеке меншіктегі тұрғын үйлер мен жалға берілген тұрғын үйлердің арақатынасы шамамен 6:1 болды, провинциялық орташа көрсеткіш 2,5:1 болғанмен салыстырғанда бұл жоғары көрсеткіш. 2011 жылы Уитчерч-Стауфвиллдегі жалға алушылардың 30% табысының жартысынан астамын баспанаға жұмсады, бұл провинция бойынша ең жоғары көрсеткіш. Уитчерч-Стауфвиллдегі тұрғын үй бағасының провинциялық орташа бағамен салыстырғанда жоғары болуына байланысты, 2012 жылы Уитчерч-Стауфвиллдегі бизнес өкілдерінің 36% жаңа иммигранттарды тарту үшін қаланың мүмкіндіктерінің жеткіліксіз екенін айтты, ал 45% 30 жасқа дейінгі қызметкерлерді сақтап қалу және тарту үшін де солай деді. Дегенмен, 2012 жылы Стауфвилл тұрғындары қаланың бас жоспарындағы өз аудандарына жақын жерде пәтер салуға рұқсат беру туралы шешімге қарсылық білдірді. Уитчерч-Стауфвиллде 51 әлеуметтік тұрғын үй және қарттарға арналған 124 коммерциялық емес тұрғын үй (соның ішінде ұзақ мерзімді күтім орталығы) бар. Уитчерч-Стауфвиллдегі әлеуметтік қызметтерге Уитчерч-Стауфвилл азық-түлік банкі және Стауфвилл қауымдастығының Рингвуд драйвінде орналасқан «Қамқорлық және үлесті сақтау» дүкені (Меннониттік орталық комитеті) кіреді. Сондай-ақ, YMCA Stouffville қаласында жұмыспен қамту ресурстық орталығын басқарады.

Спорт

Стауфвиллдегі алғашқы ұйымдастырылған спорт түрі 1890 жылы Милл Пондта (қазіргі Латчем өнер галереясы мен меннониттік күтім және көмек дүкені орналасқан жер) керлинг болды. Осы кезеңде лакросс та ойналды, ал 1897 жылы Стауфвилл Онтарио чемпионатында жеңіске жетті. Алғашқы хоккей командасы шамамен 1900 жылы құрылды, және ғасыр басында Бёркхолдер көшесінің астындағы Стауфвилл мұз сарайы «Канададағы ең үлкен және ең жақсы жабдықталған мұз сарай» деп есептелді. Лаун-боулинг 1900 жылдардың басынан бері Стауфвиллде ойналып келеді, сондай-ақ ерлер мен әйелдер арасында бейсбол да ұйымдастырылды. Уитчерч-Стауфвиллдегі ең маңызды демалыс орындары: 55 775 шаршы фут көлемді Футбол қаласы жабық футбол кешені (2013 жылы аяқталды); екі NHL стандартындағы мұз айдыны бар Стауфвилл Клиперс спорт кешені (2010 жылы аяқталды); екі мұз айдыны бар Стауфвилл Аренасы; 25 метрлік бассейн, джакузи, спортзал және фитнес орталығы бар Уитчерч Стауфвилл демалыс орталығы, сондай-ақ екі бейсбол алаңы, ересектер футбол алаңы және төрт кішкентай спорт алаңы бар Бефесда паркі (2010 жылы аяқталды). Уитчерч-Стауфвиллде Эмеральд Хиллз, Ролинг Хиллз, Спринг Лейкс, Баллантрейдің кленді ағаштары, Баллантрей гольф клубы, Сент-Эндрюс Ист гольф клубы, Тимбер-Крик мини-гольф және отбасылық ойын-сауық орталығы, Слипи-Холлоу, Медоубрук және Стейшн-Крик сияқты көптеген гольф алаңдары орналасқан.

Ұйымдастырылған спорт түрлері

Қаланың "А" деңгейіндегі жас хоккей командасы бар, ол – "Стафвилл рухы". Stouffville әуесқой хоккей лигасы (ерлер және әйелдер лигалары), Stouffville Markham қыздар хоккей қауымдастығы, Whitchurch–Stouffville кіші хоккей қауымдастығы, Whitchurch–Stouffville коньки тебу клубы және Stouffville ересектер коньки тебу клубы қала ареналарында бағдарламалар ұсынады. Уитчерч–Стауфвилл футбол клубы 1977 жылы құрылған және 2010 жылы 1250 мүшесі болды. Клуб Бетезда паркі, Стауфвилл аренасы, Брюс Милл табиғат қорғау аймағы, Teva Canada компаниясына тиесілі алаңдар мен Соккер Сити жабық кешенін пайдаланады. Уитчерч–Стауфвилл софтбол қауымдастығы – волонтерлер басқаратын үй лигасы ұйымы. Қауымдастық қалада он бір бейсбол алаңын, сондай-ақ көршілес Гудвуд және Клермонт ауылдарында бес алаңды пайдаланады.

Демалыс жолдары мен судағы демалыс

Жиырма Йорк аймақтық орман алқаптарының 1142 гектары (немесе жалпы санының жартысынан астам) Уитчерч-Стауфвилл шекараларында орналасқан. Уитчерч табиғат қорғау аймағы он гектар жерді алып жатыр, оған Уодбин даңғылынан шығысқа қарай үш шақырым жерде орналасқан Аврора тас жолы арқылы кіруге болады. Ол үлкен Йорк аймақтық орман алқабымен және Оак Ридж жол қауымдастығының жолдарымен байланысқан. Pangman Springs табиғат қорғау аймағына Кеннеди жолымен, Дэвис драйвы мен Аврора жолы арасында немесе Йорк аймақтық орманының Поррит алқабынан, Оак Ридж жол қауымдастығының қосалқы жолы арқылы кіруге болады. Уитчерч-Стауфвиллдегі Брюс Милл табиғат қорғау аймағы – Руж паркіне солтүстік кіреберіс қақпасы. Табиғат қорғау аймағының бас жоспарына парктің ішіндегі жолдар жүйесі ғана емес, сонымен қатар аймақаралық жолдарға болашақ байланыстар да кіреді. Қалалық Стауфвилльде Уитчерч-Стауфвилльдің үлкен орманды аймақтарына жалғасатын кең жол жүйесі құрылып жатыр. Ең маңызды жол қаланың ішінде Стауфвилл өзенінің бойынан басталып, Стауфвилл суқоймасының төңірегіндегі ескі орман арқылы өтеді. 2012 жылы Уитчерч-Стауфвилльде 32 шақырымдық жолдар болды. Уитчерч-Стауфвилльде сонымен қатар су спортымен айналысуға өте қолайлы бірнеше қазандық көлдер де бар. Бұл мұздықтар пайда болған көлдер мемлекеттік меншік болып табылады, оларды реттеу, қорғау және сақтау үшін мемлекеттің барлық деңгейдегі ресурстары қолданылады, бірақ көлдердің шеті жеке меншікте (қазандық көлдер өзендермен немесе сағалармен толықтырылмайды), сондықтан Уитчерч-Стауфвилль көлдеріне кіру құқығы тек тұрғын үйлердің кіші аудандарындағы үй иелеріне ғана беріледі. 2012 жылы Сидар Бич трейлер тұрағы арқылы Муссельман көліне кіру мүмкіндігі жоғалды, ал Лэндфорд Девелопмент батыс жағалаудағы жағажай мен трейлер тұрағын сатып алып, жеке жағажайы бар элиттік үйлер салды, нәтижесінде Престон көліне кіру де тоқтатылды. 2008 жылы қаланың даму жоспарларына Престон көліне қол жеткізетін жол жүйесі кірген, бірақ бұл Престон көлінің тұрғындарынан қарсылық күшін тапты, олар өздерінің эксклюзивті кіру құқығын сақтағысы келді. Қаланың дамуымен қатар, қаланың ең маңызды табиғи және демалыс активтеріне қоғамдық қол жеткізу үшін жерді сатып алуға немесе мәжбүрлеп алуға деген қызығушылық пен қолдау артып келеді. Уитчерч-Стауфвилль қаласы 2010 жылға дейін ашық ауадағы қоғамдық жүзу бассейнін пайдаланды, бірақ ол тозуға байланысты жабылды.

1,142 hectares of the twenty York Regional Forest tracts (or slightly more than half of the total) are found within the borders of Whitchurch–Stouffville. The Whitchurch Conservation Area covers ten hectares, and is accessed on Aurora Sideroad, three kilometres east of Woodbine Ave. It is connected to a larger York Region Forest Tract and to trails of the Oak Ridges Trail Association. The Pangman Springs Conservation Area is accessed from Kennedy Road between Davis Drive and Aurora Road or from the Porritt tract of the York Region Forest using an Oak Ridges Trail Association side trail. Bruce's Mill Conservation Area in Whitchurch–Stouffville is the northern gateway to Rouge Park. The Master Plan for the conservation area includes not only a trail system within the park, but also future trail connections to inter regional trails. An extensive trail system within urban Stouffville is being developed that connects to the larger forested areas of the Whitchurch–Stouffville. The most significant trail begins in town along the Stouffville Creek and leads through a mature forest around the Stouffville Reservoir. In 2012, Whitchurch–Stouffville had 32 kilometers of trails. Whitchurch–Stouffville is also home to a number of kettle lakes which are ideal for outdoor water recreation. While these glacier formed lakes are crown property, and the resources of all levels of government are used for their regulation, protection and preservation, the actual perimeter of the lakes are in private hands (kettle lakes are not fed by creeks or rivers) and therefore only homeowners in the sub communities have access rights to Whitchurch–Stouffville's lakes. Access to Musselman's Lake via Cedar Beach Trailer Park was lost in 2012, while access to Preston Lake was lost when Landford Development purchased the west shore beach and trailer park and built estate properties with a shared private beach. In 2008 the town's development plans included a trail system with access to Preston Lake, but this was met with opposition from Preston Lake residents who desired to protect their exclusive access. Interest and support for the purchase or expropriation of land for public access to the town's most important natural and recreational assets has grown with the town's development. The Town of Whitchurch–Stouffville operated an outdoor public swimming pool until 2010 when it was closed due to disrepair.

Өнер, мәдениет және БАҚ

2006 жылы Уитчерч-Стауфвилл қаласы мәдени қызметтерді жоспарлау және ұсыну үшін негіз ретінде муниципалды мәдени саясатты әзірледі және бекітті. Уитчерч-Стауфвиллдің өнер саласына инвестициясы баяу болғандықтан, тұрғындары сахналық өнермен, мұражайлармен және галереялармен танысу деңгейі бойынша ұлттық орташа көрсеткіштен қалып қойды, сондай-ақ 2006 жылдан 2010 жылға дейін орташа танысу деңгейі төмендеді.

Өнер және ойын-сауық орталығы

Уитчерч-Стауфвиллдің сахналық өнер саласындағы кемістігі, ішінара, бұрынғы Стауфвилл қалалық әкімшілік ғимаратының (1896 жылы салынған) жаңғырту арқылы шешілді. Бұл қайта құру Стауфвилл қаласының орталығында көп қырлы өнер, мәдениет және ойын-сауық орталығын құрды. Лебович өнер және ойын-сауық орталығы – Парктегі он тоғыз 2009 жылдың мамыр айында жұртшылыққа есігін ашты.

Көркемсурет галереясы және бейнелеу өнері

Latcham Art Centre (бұрынғы The Latcham Gallery) – 1979 жылы Уитчерч-Стауфвилл қаласында өнер мекемесінің қажеттігін сезінген жергілікті суретшілер мен қолдаушылар тобы құрған қоғамдық өнер галереясы. Көркемдік орталыққа жергілікті қайырымдастық корларынан көмек көрсеткен Артур Латчамның есімі берілген. Ол 1979 жылдан 2018 жылға дейін өнер орталығы орналасқан 6240 Main Street мекенжайындағы ғимаратты салуға қаржы бөлген. Латчам өнер орталығында жылына 5-6 кураторлық көрме ұйымдастырылады, онда провинциялық суретшілердің заманауи туындылары және үш қоғамдық көрме көрсетіледі: оның ішінде жыл сайынғы сарапшылар көрмесі, жергілікті жоғары мектептің түлектерінің туындыларының көрмесі және жергілікті бастауыш мектеп оқушыларының жұмыстарының көрмесі. Көрмелермен қатар, Латчам өнер орталығы білім беру және қоғамдық бағдарламаларды ұсынады, соның ішінде мектептерге сапарлар, қоғамдық лекциялар, өнер шеберханалары мен сабақтар, сондай-ақ кураторлардың, өнер педагогтарының және көрмеге қойылған суретшілердің жетекшілігімен экскурсиялар. Латчам өнер орталығына кіру тегін. Бұл өнер орталығы Онтарио өнер галереялары қауымдастығының мүшесі болып табылады және оның қызметін Уитчерч-Стауфвилл қаласы мен Онтарио өнер кеңесі қолдайды. 2018 жылдың тамызында Латчам өнер орталығы 6240 Main Street мекенжайынан Уитчерч-Стауфвилл демалыс орталығына көшіріліп, атын The Latcham Gallery-ден Латчам өнер орталығына өзгертті. 2000 жылдан бері Уитчерч-Стауфвилл суретшілері Уитчерч-Стауфвилл студиялық турын ұйымдастырып келеді, онда Уитчерч-Стауфвиллдің әртүрлі жерлерінде екі оннан астам суретші өз туындыларын көрсетеді. Студиялық тур әр жыл сайын Алғыс айту күнінен кейінгі демалыс күндері өтеді. 2008 жылы бұл тур «Өнер саласындағы жетістіктері үшін Премьер-министр сыйлығына» үміткер болып табылды.

Кітапхана

Уитчерч Стауфвилл қоғамдық кітапханасы Уитчерч Стауфвилл демалыс орталығында (2001 жылы салынған) орналасқан, бұл нысан Бос уақыт қызметтері департаменті мен кітапхана бірлесіп пайдаланады. 2005 және 2013 жылдар аралығында кітапханаға қызмет көрсететін халық саны екі есеге артты, ал кітаптар таралымы 109% құрады. Кітапханаға жұмсалатын қаржы 2004 жылы қаланың операциялық шығындарының 5,1% болса, 2007 жылы 3,0%-ға, ал 2014 жылғы бюджетте 2,7%-ға төмендеді. 2014 жылы Уитчерч-Стауфвиллде бір тұрғынға шаққандағы кітапхана шығыны 26 долларды құрады, бұл сол халық санындағы Онтарионың жиырма төрт қаласы арасындағы ең төменгі көрсеткіш (орташа көрсеткіш 42 доллар). 2010 жылы Maclean's журналының «Ақылды қалалардың үшінші жылдық рейтингісі» Уитчерч-Стауфвилл тұрғындарының «оқуға деген қызығушылығы» 2006 жылдан 2010 жылға дейін жыл сайын төмендегенін, және ұлттық орташа көрсеткіштен айтарлықтай кем болғанын көрсетті. Кітапхананы кеңейту алғаш рет 2009 жылы жоспарланған. 2011 жылдың маусым айында жергілікті кітап клубтары мен жеке тұлғалар қоғамдық кітапханаға мемлекеттік қаржыландыруды ұлғайту үшін петиция жинау науқанын бастады. 2012 жылы қала кітапхананың қазіргі және болашақ кеңістік қажеттіліктерін зерттеу үшін зерттеу тапсырды. 2014 жылғы кеңейту жобасы 2015 жылы жаңадан сайланған қала кеңесі тарапынан қабылданбады, сондай-ақ қоғамдық кітапхана үшін қажетті ең аз кеңістік көлеміне қатысты талаптар қызу пікірталас тудырды.

Мерекелер мен жәрмеңкелер

Стауфвиллдегі шілдегүл фестивалі – Канада күнінің демалыс күндерінде өткізілетін дәстүрлі қоғамдық жәрмеңке, ол Стауфвиллдің ауыл шаруашылығы мұрасын тойлайды. Жыл сайынғы Стауфвилл ауылдық Ribfest іс-шарасын Уитчерч Стауфвилл қаласы тамыз айында Мемориалдық паркте өткізеді. Бұл шарада рибберлер, саудагерлер, азық-түлік сатушылар, ойын-сауық алаңы және тағы да басқалары болады, және жылына 20 000-нан астам келушіні тартады. Қала сонымен қатар екі Food Truck Frenzy іс-шарасын, Парктегі өнер көрмесін, ашық ауадағы алты кино көрсетілімін, Виктория күні отшашуын, Snowflakes & Starlight Winterfest фестивалін және Уитчерч Стауфвиллдегі Санта-Клаус шеруін ұйымдастырады. Маркхэм жәрмеңкесін Маркхэм және Шығыс Йорк ауыл шаруашылығы қоғамы өткізеді, ал оны Маркхэм қаласы мен Уитчерч–Стауфвилл қаласы қолдайды (1971 жылға дейін Стауфвиллдің Main Street-тен оңтүстігі Маркхэм округінің бір бөлігі болған). Маркхэм жәрмеңкесі 1844 жылға дейін тамыр тартады және Канаданың ең көне және ең ірі жәрмеңкелерінің бірі болып табылады, онда 80 000-нан астам келуші қатысады. Жәрмеңке Алғыс айту күнінен бұрынғы демалыс күндері өткізіледі. Ол Маркхэм жәрмеңкесі аумағында, Стауфвилл қаласының шекарасынан оңтүстікке қарай орналасқан. Брюс Милл табиғат қорғау аймағы наурыз және сәуір айларында төрт апта бойы жыл сайын Sugarbush Maple Syrup фестивалін өткізеді. Ақпан айында Муссельман көлінің тұрғындары Седар жағажайында жыл сайынғы Қысқы карнавалды ұйымдастырады. Йорк аймағының көктемгі орман фестивалі жыл сайын Жер күнінде (сәуір айы) Йорк аймақтық орман шаруашылығында, Элдред Кинг учаскесінде, 48 тас жолында (Вивиан жолының оңтүстігінде) өткізіледі. Жыл сайынғы шарап және тағам фестивалін (маусым айы) Ballantrae Golf and Country Club ұйымдастырады. Қыркүйектің үшінші сенбісінде Стауфвиллдегі Willowgrove фермасы жыл сайынғы GTA Торонто меннониттер фестивалін және кілтік аукционын өткізеді.

Мұражай

Уитчерч-Стауфвилл мұражайының идеясы 1969 жылы жергілікті тұрғындар тобының қоғамдық бастамасы ретінде туды. 1971 жылы Вандорф ауылында ашылғаннан бастап, мұражай аумағы алғашқы ғимараттан кеңейді. Мұражай комплексіне бұрынғы Уитчерч қалашығынан жеткен бес тарихи құрылыс кіреді: Богарттаун мектеп үйі (1857), пионерлік бұйыны (шамамен 1850), Джеймс Браун салған Виктория дәуірінің шаруа үйі (1857), амбар (шамамен 1830) және Вандорф мемлекеттік мектебі (1870). 2012 жылы Уитчерч-Стауфвилл мұражайы екі мектеп ғимаратын біріктіріп, ескі мен жаңаның үйлесімді тоғысқан Қоғамдық орталығын ашты. Жаңа нысанға зерттеу бөлмесі, көрмелер галереясы, ашылулар залы және екі жалға алуға арналған кеңістік кіреді.

Медиа

Қазіргі уақытта қалада екі жергілікті қоғамдық газет қызмет етеді: Stouffville Free Press және Stouffville Sun Tribune. SNAP Stouffville/Uxbridge – қоғамдағы өмірдің фотосуреттеріне арналған баспа. Stouffville Connects – қоғамдық журналистикаға бағытталған онлайн басылым. 2008 жылы WhiStle Radio (CIWS FM) қоғамдық радио станциясы іске қосылды.

Кино және теледидар

Стауфвилл қауымында ішінара түсірілген фильмдер: «Рассел қызы» (2008), «Эхоның қозғалысы: Отанына оралу» (2007), «Атланта балаларын кім өлтірді?» (2000), «Дұшпандық аймақта» (2000), «Шабуыл!» (1998), «Асқан өмір» (1997), «Көшедегі жаман күн» (1997), «Мартин күні» (1984) және «Өлі аймақ» (1983). Стауфвиллде түсірілген телешоулар: «Warehouse 13» (2010), «The West Wing», «Degrassi: The Next Generation», «Nikita», «Schitt's Creek» (2015) және «Балтаның қарғысы» (Стауфвиллде табылған Вендат Хурон ауылы туралы деректі фильм). Уитчерч-Стауфвиллдегі (Мюсселман көлі) Шатт-Лейк орталығында түсірілген фильмдер мен телесериалдар: «1 800 жоғалған», «Тарзан мен Джейн» (2002), «Кешігу» (2000), «Далаларды бағындыру», «Мұз адамдары» (2005), «Үздік полицейлер», «Лоретта Клейборнның оқиғасы», «Шын романтика» (1993), «Дайын болсаң», «Ақ итті құрбан ету» және «Ең кішкентай саяхатшы» (Summitview Public School).

Бауырлас қала

Игома, Танзания (Стауфвилл-Игома серіктестігі).