Соңғы тілсіз бокс чемпионы: Марио Д’Агатаның өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Италиялық боксшы Марио Д'Агата (29 мамыр 1926 – 4 сәуір 2009) – итальяндық кәсіпқой боксшы, бокс тарихындағы тұңғыш және қазірге дейін жалғыз саңыра әлем чемпионы. Ол жеңіл салмақта (bantamweight) Еуропа және Италия чемпионы атанды.

Ерте өмір

Д'Агата 1926 жылғы 29 мамырда Италияның Ареццо қаласында дүниеге келді. Мүгедектігі салдарынан балалық шағы қиын болды, ол мектептегі әріптестерінің қорлығына ұшырады. Өзін тең дәрежеде екенін дәлелдеу қажеттігін сезінген ол өзінің құқықтарын қорғау үшін көшеде төбелес жасады. Д'Агата отбасында жеті баланың арасында естімейтін болып туған үш баланың бірі болды. Оның ата-анасы оны жас кезінде Тосканадан Римге көшірді, емдейтін дәрігерлерді табу үмітімен. Бір күні ол бокс залының есігінде ілінген боксшының суретін көрді. Ішке кірген соң боксшылардың әдемі әрі стильді жаттығуларына қызығушылық танытты. Сол сәттен бастап Д'Агата бокспен айналыса бастады. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан, Д'Агата әуесқой ретінде төбелес жасау үшін 20 жасқа дейін күтуге мәжбүр болды. 1946 жылы ол әуесқой карьерасын бастады, онда 110 жекпе-жекте 90 рет жеңіске жетті.

Кәсіби мансап

1950 жылғы 14 қазанда Д’Агата алты раундта Джузеппе Саладариді жеңіп, кәсіпқой боксшы болды. Ол 10–0 есебімен, 1 нокаутпен өзінің рекордын жасады, бірақ 1951 жылғы 2 тамызда Ромоло Реден жеңіліске ұшырады (10 раунд бойынша шешіммен). Реге қарсы тағы бір жеңіліс болды, бірақ Д’Агата 19–3–2 есебімен, 4 нокаутпен өзінің көрсеткіштерін жақсартты. 1953 жылғы 26 қыркүйекте ол Италия біртіндеме салмақ бойынша титул үшін күресті, тоғызыншы раундта дисквалификация арқылы Джанни Зуддасты жеңіп, белбеуді иеленді. Тағы бес жеңістен кейін ол Туниске сапар шегіп, болашақ әлем чемпионы Роберт Коэнмен кездесті, бірақ 10 раундтық шешіммен жеңілді. Екі жеңістен соң ол Австралияға ұзақ сапарға шықты, алайда үш жеңіске жеткеннен кейін серіктесі оны атып өлтірді, сапары тоқтатылды. Д’Агата Италияға оралды, онда ол енді чемпион ретінде танылмайтын болды. 1955 жылғы 25 мамырда ол атылғаннан кейін өткізген алғашқы жекпе-жегінде Артур Эмбулены сегіз раундта шешіммен жеңді. Бірінен соң бірі сегіз жеңіс (жеңіс тізімін 13 жеңіске дейін жеткізді) оған сол жылдың 29 қазанында Андре Валигнаға қарсы Еуропа біртіндеме салмақ бойынша титул үшін күресуге мүмкіндік берді, ол Валигнаны бесінші раундта дисквалификация арқылы жеңді. 1956 жылғы 29 маусымда Д’Агата Римде өткен әлем чемпионы атағы үшін бәсекелес Роберт Коэнмен кездесіп, өзінің әлем чемпионы атағын алды. Д’Агата өзінің арманын орындап, 38 000 жанкүйердің алдында Коэнды алты раундта нокаутқа жіберді, көптеген жанкүйерлер жекпе-жек аяқталғаннан кейін рингке асығып, Д’Агатаны қолдарына көтеріп шықты. Осы жеңісімен Д’Агата бокста саңырау болған тұңғыш әлем чемпионы болды. Д’Агата өзінің титулын қорғау үшін 1957 жылғы 1 сәуірде Парижге барды, жергілікті қарсыласы Альфонс Халимиге қарсы күресті. Бұл жекпе-жек үшін арнайы жарықтар орнатылды, себебі Д’Агата әр раундтан кейін қоңырауды естімейтін болғандықтан, әр раундтың аяқталғанын білуі керек еді. Бұл жарықтар қоңырау соққанда жарқырайтын. Жекпе-жек ашық ауданда өтті, сол күні дауыл болды. Үшінші раундта ерекше жарықтардың біріне шартқы соғып, Д’Агатаға ұшқындар тиді, нәтижесінде мойны мен арқасы күйді. Жекпе-жек жалғасатыны шешілді, Д’Агата жекпе-жектің қалған бөлігінде бағын сынауға тырысты, бірақ 15 раундтық шешіммен титулын жоғалтты. Д’Агата Халимиден реванш ала алмады. Содан кейін ол 1962 жылғы 1 тамызға дейін ара-тұра жеңіске жетіп, жеңіліске де ұшырады, осы күні ол зейнетке шығуын жариялады. Ол өмірінің соңына дейін бокспен айналыспады.

On 14 October 1950, D'Agata turned professional, defeating Giuseppe Saladari by a decision in six rounds. He built a record of 10–0 with 1 knockout before suffering his first loss, at the hands of Romolo Re, 2 August 1951, by a decision in ten. Another loss to Re would follow, but D'Agata was able to build a 19–3–2 record with 4 knockouts before challenging for the Italian bantamweight title, on 26 September 1953, beating Gianni Zuddas by a disqualification in round nine to claim the belt. After five more wins, he travelled to Tunisia, where he met the future world champion Robert Cohen, losing a ten round decision. After two more wins, he embarked on what would have been a long tour of Australia, a trip cut short after three wins when he was shot by his associate. D'Agata then returned to Italy, where he was no longer recognized as champion. On 25 May 1955, he defeated Arthur Emboule by decision in eight rounds, in his first bout after the shooting. After eight more wins in a row (which raised his winning streak to a total of thirteen wins in a row), he was given a shot at the European bantamweight title by Andre Valignat on 29 October of the same year, and he defeated Valignat by a fifth round disqualification. On 29 June 1956, D'Agata finally received his world title opportunity, when former conqueror Cohen gave him a chance to win the world bantamweight title in Rome. D'Agata made his dream come true by knocking Cohen out in six rounds in front of 38,000 fans, many of whom rushed to the ring the moment the fight was over, carrying D'Agata out of the ring on their arms. With that win, D'Agata made history as the first deaf world champion of boxing. D'Agata went to Paris to defend his title for the first time, on 1 April 1957, against local challenger Alphonse Halimi. Special lights had been set specially for this fight, so that D'Agata, who could not hear the bell after each round, would be able to tell when each round was finished. These lights would flash the moment the bell rang. There was a storm on the day of the fight, which was held in an open air area. Lightning struck one of the special lights in round three, and D'Agata was struck by sparkles, suffering a burned neck and back. It was decided the fight would go on, and D'Agata tried to defy the odds for the remaining of the fight, but he lost the title by a fifteen round decision. D'Agata never received a rematch from Halimi. He then fought on with mixed success, until 1 August 1962, when he announced his retirement. He was able to stay away from boxing for the rest of his life.

Мұра

Д'Агата өзінің туған елі Италияда көптеген адамдарға үлгі болды, және кейбір бокс жанкүйерлері оны қаһарман деп есептейді. Ол денсаулыққа қатысты қиындықтарды бастан өткергеннен бөлек, әлем чемпионы атанғанға дейін өміріне жасалған қастандықтан да аман қалды. 1955 жылдың 12 ақпанында Австралиядағы бизнес серіктесі оны кеудесінен атқан. Бұл оның Рауль Масиасқа қарсы әлемнің жеңіл салмақ дәрежесіндегі титул үшін күресу мүмкіндігінен айырды.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ, жоқ. (No) НәтижеТізімдегі нөміріҚарсыласының түріРаунды, уақытыКүніЖасыОрныЕскермелер67Жеңіліс54–10–3 Federico ScarponiPTS1219 шілде, 196236 жыл, 51 күн66Жеңіс54–9–3 Andre GasperiniPTS827 наурыз, 196235 жыл, 63 күн65Жеңіс53–9–3 Ugo MilanTKO6 (8)19 қаңтар, 196235 жыл, 130 күн64Жеңіс52–9–3 Francisco CarrenoPTS824 қараша, 196135 жыл, 179 күн63Жеңіс51–9–3 Lazaro ben LayachiKO6 (8)27 қазан, 196135 жыл, 151 күн62Жеңіліс50–9–3 Jackie BrownPTS109 маусым, 196034 жыл, 11 күн61Жеңіліс50–8–3 Freddie GilroyPTS1015 қыркүйек, 195933 жыл, 109 күн60Жеңіліс50–7–3 José BecerraRTD10 (12)5 ақпан, 195932 жыл, 113 күн59Жеңіліс50–6–3 Piero RolloPTS1512 қазан, 195832 жыл, 136 күн58Жеңіс50–5–3 Mimoun Ben AliPTS1013 қыркүйек, 195832 жыл, 107 күн57Жеңіс49–5–3 Michel LamoraKO4 (10)13 ақпан, 195831 жыл, 105 күн56Жеңіс48–5–3 Roger CappatoPTS1026 желтоқсан, 195731 жыл, 211 күн55Жеңіс47–5–3 Jean RenardKO7 (10)10 желтоқсан, 195731 жыл, 195 күн54Жеңіс46–5–3 Federico ScarponiKO8 (15)27 қазан, 195731 жыл, 151 күн53Жеңіс45–5–3 Roland RoyTKO7 (10)28 маусым, 195731 жыл, 30 күн52Жеңіліс44–5–3 Alphonse HalimiPTS151 сәуір, 195730 жыл, 58 күн51Тең44–4–3 Robert TartariPTS108 желтоқсан, 195630 жыл, 193 күн50Жеңіс44–4–2 Juan CardenasPTS1027 қазан, 195630 жыл, 151 күн49Жеңіс43–4–2 Robert CohenTKO7 (15)29 маусым, 195630 жыл, 31 күн48Жеңіс42–4–2 Jesus Lucas RubioPTS1018 мамыр, 195629 жыл, 11 күн47Жеңіс41–4–2 Jesus Lucas RubioPTS1021 наурыз, 195629 жыл, 69 күн46Жеңіс40–4–2 Little CezarSD1021 қаңтар, 195629 жыл, 129 күн45Жеңіс39–4–2 Andre ValignatDQ5 (15)29 қазан, 195529 жыл, 153 күн44Жеңіс38–4–2 Jean KidyRTD5 (10)15 қазан, 195529 жыл, 139 күн43Жеңіс37–4–2 Pedro ParisKO3 (10)15 қыркүйек, 195529 жыл, 109 күн42Жеңіс36–4–2 Jose Luis MartinezKO8 (10)18 тамыз, 195529 жыл, 81 күн41Жеңіс35–4–2 Mohamed FaridTKO4 (10)9 тамыз, 195529 жыл, 72 күн40Жеңіс34–4–2 Jose CrespoKO5 (10)30 шілде, 195529 жыл, 62 күн39Жеңіс33–4–2 Henri SchmidPTS1021 шілде, 195529 жыл, 53 күн38Жеңіс32–4–2 Robert MeunierPTS1028 маусым, 195529 жыл, 30 күн37Жеңіс31–4–2 Assane FakyhRTD4 (10)13 маусым, 195529 жыл, 15 күн36Жеңіс30–4–2 Arthur EmbouleRTD8 (10)25 мамыр, 195528 жыл, 4 күн35Жеңіс29–4–2 Billy PeacockPTS1210 желтоқсан, 195428 жыл, 195 күн34Жеңіс28–4–2 Bobby SinnPTS1219 қараша, 195428 жыл, 174 күн33Жеңіс27–4–2 Alex BollaertTKO5 (10)1 қазан, 195428 жыл, 125 күн32Жеңіс26–4–2 Andre ValignatPTS1031 шілде, 195428 жыл, 63 күн31Жеңіс25–4–2 Emile ChemamaPTS1012 маусым, 195428 жыл, 14 күн30Жеңіліс24–4–2 Robert CohenUD1015 мамыр, 195427 жыл, 14 күн29Жеңіс24–3–2 Kid AndreTKO10 (10)30 сәуір, 195427 жыл, 29 күн28Жеңіс23–3–2 Giovanni ZuddasPTS1210 сәуір, 195427 жыл, 49 күн27Жеңіс22–3–2 Luigi FasuloRTD4 (12)23 қаңтар, 195427 жыл, 126 күн26Тең21–3–2 Andre ValignatPTS1015 қараша, 195327 жыл, 170 күн25Жеңіс21–3–1 Pierre Gress GydeTKO6 (10)30 қазан, 195327 жыл, 154 күн24Жеңіс20–3–1 Giovanni ZuddasDQ9 (12)26 қыркүйек, 195327 жыл, 120 күн23Жеңіс19–3–1 Arthur EmboulePTS106 шілде, 195327 жыл, 38 күн22Жеңіс18–3–1 Edmond MolettoPTS1030 наурыз, 195326 жыл, 60 күн21Жеңіс17–3–1 Jacques LouniPTS1015 қаңтар, 195326 жыл, 134 күн20Жеңіс16–3–1 Giuseppe D'AugustaPTS1026 желтоқсан, 195226 жыл, 211 күн19Жеңіс15–3–1 Gaetano AnnaloroDQ7 (8)26 қараша, 195226 жыл, 181 күн18Жеңіс14–3–1 Rino StiacciniPTS67 қараша, 195226 жыл, 162 күн17Жеңіс13–3–1 Enzo GanaduRTD3 (10)11 маусым, 195226 жыл, 13 күн16Жеңіліс12–3–1 Renato DentiDQ5 (10)17 мамыр, 195225 жыл, 12 күн15Жеңіс12–2–1 Giuliano CatiniTKO2 (10)20 ақпан, 195225 жыл, 99 күн14Жеңіліс11–2–1 Kid ArcelliPTS1028 желтоқсан, 195125 жыл, 213 күн13Жеңіс11–1–1 Luigi FasuloTKO3 (10)30 қараша, 195125 жыл, 185 күн12Тең10–1–1 Giuseppe D'AugustaPTS829 қыркүйек, 195125 жыл, 123 күн11Жеңіліс10–1 Kid ArcelliPTS102 тамыз, 195125 жыл, 65 күн10Жеңіс10–0 Arturo PaolettiDQ7 (10)22 маусым, 195125 жыл, 24 күн9Жеңіс9–0 Tino CardinalePTS831 мамыр, 195125 жыл, 2 күн8Жеңіс8–0 Benito Giovanni FattoriPTS82 мамыр, 195124 жыл, 27 күн7Жеңіс7–0 Arturo PeraticiPTS828 ақпан, 195124 жыл, 90 күн6Жеңіс6–0 Giovanni CapobianchiPTS831 қаңтар, 195124 жыл, 118 күн5Жеңіс5–0 Pietro CesariniDQ2 (8)12 қаңтар, 195124 жыл, 137 күн4Жеңіс4–0 Gaudenzio CaruttiTKO4 (6)16 желтоқсан, 195024 жыл, 201 күн3Жеңіс3–0 Settimio MarabittiPTS64 қараша, 195024 жыл, 159 күн2Жеңіс2–0 Settimio MarabittiPTS628 қазан, 195024 жыл, 152 күн1Жеңіс1–0 Giuseppe SalardiPTS614 қазан, 195024 жыл, 138 күн

No. (Number)ResultRecordOpponentTypeRound,timeDateAgeLocationNotes67Loss54–10–3 Federico ScarponiPTS12Jul 19, 196236 years, 51 days66Win54–9–3 Andre GasperiniPTS8Mar 27, 196235 years, 63 days65Win53–9–3 Ugo MilanTKO6 (8)Jan 19, 196235 years, 130 days64Win52–9–3 Francisco CarrenoPTS8Nov 24, 196135 years, 179 days63Win51–9–3 Lazaro ben LayachiKO6 (8)Oct 27, 196135 years, 151 days62Loss50–9–3 Jackie BrownPTS10Jun 9, 196034 years, 11 days61Loss50–8–3 Freddie GilroyPTS10Sep 15, 195933 years, 109 days60Loss50–7–3 José BecerraRTD10 (12)Feb 5, 195932 years, 113 days59Loss50–6–3 Piero RolloPTS15Oct 12, 195832 years, 136 days58Win50–5–3 Mimoun Ben AliPTS10Sep 13, 195832 years, 107 days57Win49–5–3 Michel LamoraKO4 (10)Feb 13, 195831 years, 105 days56Win48–5–3 Roger CappatoPTS10Dec 26, 195731 years, 211 days55Win47–5–3 Jean RenardKO7 (10)Dec 10, 195731 years, 195 days54Win46–5–3 Federico ScarponiKO8 (15), Oct 27, 195731 years, 151 days53Win45–5–3 Roland RoyTKO7 (10)Jun 28, 195731 years, 30 days52Loss44–5–3 Alphonse HalimiPTS15Apr 1, 195730 years, 58 days51Draw44–4–3 Robert TartariPTS10Dec 8, 195630 years, 193 days50Win44–4–2 Juan CardenasPTS10Oct 27, 195630 years, 151 days49Win43–4–2 Robert CohenTKO7 (15)Jun 29, 195630 years, 31 days48Win42–4–2 Jesus Lucas RubioPTS10May 18, 195629 years, 11 days47Win41–4–2 Jesus Lucas RubioPTS10Mar 21, 195629 years, 69 days46Win40–4–2 Little CezarSD10Jan 21, 195629 years, 129 days45Win39–4–2 Andre ValignatDQ5 (15), Oct 29, 195529 years, 153 days44Win38–4–2 Jean KidyRTD5 (10)Oct 15, 195529 years, 139 days43Win37–4–2 Pedro ParisKO3 (10)Sep 15, 195529 years, 109 days42Win36–4–2 Jose Luis MartinezKO8 (10)Aug 18, 195529 years, 81 days41Win35–4–2 Mohamed FaridTKO4 (10), Aug 9, 195529 years, 72 days40Win34–4–2 Jose CrespoKO5 (10)Jul 30, 195529 years, 62 days39Win33–4–2 Henri SchmidPTS10Jul 21, 195529 years, 53 days38Win32–4–2 Robert MeunierPTS10Jun 28, 195529 years, 30 days37Win31–4–2 Assane FakyhRTD4 (10)Jun 13, 195529 years, 15 days36Win30–4–2 Arthur EmbouleRTD8 (10)May 25, 195528 years, 4 days35Win29–4–2 Billy PeacockPTS12Dec 10, 195428 years, 195 days34Win28–4–2 Bobby SinnPTS12Nov 19, 195428 years, 174 days33Win27–4–2 Alex BollaertTKO5 (10)Oct 1, 195428 years, 125 days32Win26–4–2 Andre ValignatPTS10Jul 31, 195428 years, 63 days31Win25–4–2 Emile ChemamaPTS10Jun 12, 195428 years, 14 days30Loss24–4–2 Robert CohenUD10May 15, 195427 years, 14 days29Win24–3–2 Kid AndreTKO10 (10)Apr 30, 195427 years, 29 days28Win23–3–2 Giovanni ZuddasPTS12Apr 10, 195427 years, 49 days27Win22–3–2 Luigi FasuloRTD4 (12)Jan 23, 195427 years, 126 days26Draw21–3–2 Andre ValignatPTS10Nov 15, 195327 years, 170 days25Win21–3–1 Pierre Gress GydeTKO6 (10)Oct 30, 195327 years, 154 days24Win20–3–1 Giovanni ZuddasDQ9 (12)Sep 26, 195327 years, 120 days23Win19–3–1 Arthur EmboulePTS10Jul 6, 195327 years, 38 days22Win18–3–1 Edmond MolettoPTS10Mar 30, 195326 years, 60 days21Win17–3–1 Jacques LouniPTS10Jan 15, 195326 years, 134 days20Win16–3–1 Giuseppe D'AugustaPTS10Dec 26, 195226 years, 211 days19Win15–3–1 Gaetano AnnaloroDQ7 (8)Nov 26, 195226 years, 181 days18Win14–3–1 Rino StiacciniPTS6Nov 7, 195226 years, 162 days17Win13–3–1 Enzo GanaduRTD3 (10)Jun 11, 195226 years, 13 days16Loss12–3–1 Renato DentiDQ5 (10)May 17, 195225 years, 12 days15Win12–2–1 Giuliano CatiniTKO2 (10)Feb 20, 195225 years, 99 days14Loss11–2–1 Kid ArcelliPTS10Dec 28, 195125 years, 213 days13Win11–1–1 Luigi FasuloTKO3 (10)Nov 30, 195125 years, 185 days12Draw10–1–1 Giuseppe D'AugustaPTS8Sep 29, 195125 years, 123 days11Loss10–1 Kid ArcelliPTS10Aug 2, 195125 years, 65 days10Win10–0 Arturo PaolettiDQ7 (10)Jun 22, 195125 years, 24 days9Win9–0 Tino CardinalePTS8May 31, 195125 years, 2 days8Win8–0 Benito Giovanni FattoriPTS8May 2, 195124 years, 27 days7Win7–0 Arturo PeraticiPTS8Feb 28, 195124 years, 90 days6Win6–0 Giovanni CapobianchiPTS8Jan 31, 195124 years, 118 days5Win5–0 Pietro CesariniDQ2 (8)Jan 12, 195124 years, 137 days4Win4–0 Gaudenzio CaruttiTKO4 (6)Dec 16, 195024 years, 201 days3Win3–0 Settimio MarabittiPTS6Nov 4, 195024 years, 159 days2Win2–0 Settimio MarabittiPTS6Oct 28, 195024 years, 152 days1Win1–0 Giuseppe SalardiPTS6Oct 14, 195024 years, 138 days