1992 жылғы Бейсбол Әлем сериясы: Торонто Блю Джейс пен Атланта Брейвс арасындағы жекпе-жек

Кіріспе

1992 жылғы Әлемдік сериясы – 1992 жылғы Басты Лига Бейсболының (MLB) чемпионатының шешуші сериясы. Бұл Әлемдік серияның 89-шы нұсқасы, ол жеті ойынның ең жақсысы немесе төрт ойын жеңген команда анықталатын плей-офф болды. Ол Америка лигасының (AL) чемпионы «Торонто Блю Джейс» және Ұлттық лигасының (NL) чемпионы «Атланта Брейвс» командалары арасында өтті. «Торонто» «Атлантадан» 4:2 есебімен жеңіске жетіп, АҚШ-тан тыс жердегі команданың Әлемдік сериясында жеңіске жеткен алғашқы жағдайы болды. «Блю Джейс» Әлемдік серияда ойнаған және жеңген жалғыз канадалық команда болып қала береді (олар келесі жылы да жеңіске жетті). 1992 жылғы Әлемдік сериясы – ойындар АҚШ-тан тыс жерде өткізілген және сонымен қатар қозғалмалы шатыры бар стадионда («Торонтоның SkyDome») өткізілген алғашқы Әлемдік сериясы.

Өмірбаян

"Көк жаяулар" Америка лигасының Шығыс дивизионында екінші рет қатарынан және төрт жылдың ішінде үшінші рет жеңімпаз атанды. Олар Америка лигасы чемпионатының сериясында Батыс дивизионының жеңімпаздары – "Окленд Атлетикасы" командасымен кездесті. "Окленд Атлетикасы" бес жылдың ішінде төртінші рет Әлем сериясына жолдама алуды көздеді, олар бұған дейін 1988, 1989 және 1990 жылдары Әлем сериясына қатысып, 1989 жылы жеңіске жеткен. Ал "Көк жаяулар" Канаданың бірінші командасы болып жеңімпаз туын иеленуді мақсат етіп отырды. "Көк жаяулар" өз алаңында өткен бірінші ойында жеңіліске ұшырады, бірақ кейін үш ойынды қатарынан жеңіп, үстемдікке ие болды және 6-шы ойында өз алаңында серияны аяқтады. "Брейвз" екінші рет қатарынан Ұлттық лигасының Батыс дивизионында жеңіске жетті және Ұлттық лигасы чемпионатының сериясында үш рет қатарынан Шығыс дивизионының жеңімпазы атанған "Питтсбург Пираттарымен" тағы бір кездесуге мүмкіндік алды. "Брейвз" серияның алғашқы төрт ойынының үшеуінде жеңіске жетті, бірақ "Пираттар" келесі екеуінде жеңіп, 7-ші ойынның тоғызыншы иннингінің соңында көш бастады. Алайда, "Брейвз" қайта оянды, және сирек пайдаланатын ойыншы Франсиско Кабрераның екі ұпайлық соққысы серияда жеңіске жетті.

1-ойын

Брейвс жанкүйерлері екі бастауыш питчеріне қатысты алаңдаушылықтарын көп сезінді. Том Главиннің плей-оффтағы карьерасы аса жарқын болған жоқ, оның ішінде Питтсбургке қарсы NLCS 6-шы ойынының екінші иннингінде сегіз ұпай жіберген. 1-ші ойынға кіргенде Главиннің плей-оффтағы карьералық көрсеткіші 1–5 болды, әйтсе де ол екі ойында жақсы тамаша көрсетіп, әр ойында бір ғана таза ұпай жіберген. Главин сол ойындарда 0–2 есебімен жеңілген. Главиннің плей-оффтағы қиындықтарына қоса, Брейвс өткен плей-оффтан қарсыласымен кездеседі. Маусым арасында Блю Джейс 1991 жылғы әлем сериясының MVP-сі Джек Морриспен Миннесота Твинс командасынан келісім жасады. Брейвс Моррис туралы жақсы білді, өйткені ол оларды үш ойында екі рет жеңіп, барлығы үш ұпай ғана жіберген. Жеңістердің бірі шешуші жетінші ойында болды, онда Моррис он иннинг бойы толық ойынды таза ұтып тұрды. Алайда, 1992 жылы Морристің жағдайы мүлдем өзгеше болды. Регулярлық маусымда Блю Джейстің 21 жеңісіне жеткізгеніне қарамастан, Моррис плей-оффта жақсы өнер көрсетпеді. 1992 жылғы Америка лигасының чемпионат сериясында ол толық ойын тастағанына қарамастан, екі ойынның бірінен жеңіліп, екіншісінде бес ерте ұпай жібергеніне қарамастан, шешім қабылдамады. Торонтоның тағы бір маңызды шабуылдық қосымшасы – 20-шы маусымына кірген, әлі әлем сериясі жүзігін жеңбеген тәжірибелі Дэйв Уинфилд болды. Уинфилд, сол кезде команданың негізгі белгілі соққышы болды, бірнеше жылдағы ең жақсы соққы орташасы мен ұпайларын тіркеп, ALCS-та екі хоумран соқты. Оның құрамда болуын менеджер Цито Гастон сақтап қалғысы келді, бұл Ұлттық лига ережелері бойынша Атлантада өтетін ойындар үшін құрамды өзгертуге мәжбүр етті; Уинфилдтің табиғи орны – оң алаң, ол маусым бойы All-Star Джо Картермен басқарылды. Сондықтан 1-ші ойынға Уинфилд Картердің орнына алаңға шықты. Картер өз кезегінде, Джон Олерудтың орнына бірінші базада ойнады. Екі команда да ойынның басында ұпай табуға мүмкіндік алды, бірақ оны пайдалана алмады. Бірінші иннингтің соңында Брейвс ортаңғы қорғаушысы және жетекші соққышы Отис Никсон бір ұпай алды және екінші базаға ұрлады. Джефф Блаузер оны бандта алға жылжытуға тырысқаннан кейін, Никсон Терри Пендлтонның бандтауында үшінші базаға жетті. Алайда Моррис Дэвид Джастисті соққыға жығып, иннингті аяқтады. Торонто келесі жарты иннингте жауап берді, Уинфилд бір ұпай алды. Главин Кенди Малдонадоны соққыға жығып, Келли Груберді соққыға түсіргеннен кейін, Пэт Бордерс екі жүгірушіге соққы берді. Главин, Мануэль Лиді екінші базаға шығарған алаңға қарсы соққыға түсіріп, иннингті аяқтады. Картер, ақыры, төртінші иннингтің басында серияның алғашқы ұпайын соғып, Блю Джейстің алға шығуына себепкер болды. Брейвс ойынның соңғы жартысында екі аутпен қауіп тудырды. Моррис Блаузер мен Пендлтонды шығарып, Джастис пен Сид Бримге серуендеуге рұқсат берді, содан кейін Рон Гантқа екінші соққысында жабайы соққы жіберіп, жүгірушілерді екінші және үшінші базаға жеткізді. Алайда Моррис Гантты соққыға жығып, қауіпті жойды. Главин бесінші иннингтің басында Торонтоны таза ұтып алғаннан кейін, Моррис Атланта жартысында тағы да қиын жағдайға түсті. Төртінші иннингте болғандай, Моррис алғашқы екі ойыншыны Деймон Беррихиллді терең орта алаңға ұшырып, Марк Лемкені алаңға шығарып жеңді. Бірақ ол бұрынғыдай Главин мен Никсонды серуендетіп, иннингті ұзартты. Блаузер иннингті аяқтау үшін соққыға жығылды, таза ұтылысты сақтап қалды. Осы уақытқа дейін Никсонның бірінші иннингтегі соққысы Брейвстің жалғыз соққысы болып тұрды. Моррис алтыншы иннингтің соңында жұмысын қайта бастады, өйткені Блю Джейс бірінші жартыда тағы да жеңіліске ұшырады. Ол Пендлтонды алаңнан шығарды, бірақ Джастиске екінші рет серуендеуге рұқсат берді. Брим Джастисті екінші базаға жеткізген жалғыз соққымен жауап берді, бірақ ол келесі соққыда Ганттың алаңға шығуымен жеңілді. Гант екінші базаға ұрланып, жеңіске жететін ұпайды ұпайлау позициясына қойды. Алдыңғы кезде Морриске қарсы терең ұшқыш соққан Беррихилл шықты. Беррихилл кейіннен Морристің өзіне форкбол тастауын күтіп, тақтаға көтерілгенін айтты, өйткені ол Морристің осы уақытқа дейін соққымен бірнеше рет соққы ала алғанын байқады. Брейвстің қақпашысы Моррис жеткілікті бұрылыс жасай алмаған соққыдан пайдаланып, оң алаң қабырғасынан өтіп, Брейвске көшбасшылықты сыйлады. Үш ұпайлық хоумран сол түні Брейвске қажет болатын жалғыз ұпай болар еді. Блю Джейс жетінші, сегізінші және тоғызыншы иннингтерде ретімен шығарылды, ал Брейвс Моррис ойыннан шыққаннан кейін, Todd Stottlemyre және David Wells-ке қарсы тек бір жүгірушіге жетуге мүмкіндік алды. Главин жеңіске жетіп, барлығы төрт соққы ғана жіберді. Жеңіліске ұшыраған Моррис өзінің алтыншы старттағы әлем сериясіндегі алғашқы жеңілісін қабылдады, бір шешімсіз ойынмен. Беррихиллдің хоумраны Морристің 1991 жылғы серияның 4-ші ойынының үшінші иннингінде Пендлтон соққан хоумраннан бері әлем сериясында жіберген алғашқы ұпайлар болды. Моррис сол ойында қосымша 3 1/3 иннинг, 7-ші ойында барлығы 10 иннинг және осы ойынның алғашқы 5 2/3 иннингін өткізіп, әлем сериясындағы үздіксіз иннингтер тізбегін 19-ға жеткізді.

Braves fans had plenty to worry about in regard to both starting pitchers. Tom Glavine's post season career had been less than stellar, including giving up eight runs in the second inning of Game 6 of the NLCS against Pittsburgh. Entering Game 1, Glavine's career post season record was 1–5 despite two starts where he had pitched well and only given up one earned run each time. Glavine was 0–2 in those starts. In addition to Glavine's struggles in the postseason, the Braves would be facing their nemesis from the previous postseason. In the offseason, the Blue Jays signed the MVP of the 1991 World Series, Jack Morris, away from the Minnesota Twins. The Braves were more than familiar with Morris' work, as he had defeated them twice in three starts and only allowed a total of three runs. One of the victories came in the decisive seventh game, where Morris pitched a ten inning complete game shutout. Morris' fortunes in 1992, however, were quite the opposite. Despite leading the Blue Jays with 21 wins in the regular season, Morris had not performed well in the postseason. He lost one of his two starts in the 1992 American League Championship Series despite throwing a complete game and took a no decision in the other despite giving up five early runs. Toronto's other big offensive acquisition had been veteran Dave Winfield, who entered his 20th season in 1992 having yet to win a World Series ring. Winfield, primarily just the team's designated hitter by this point, paid dividends by recording his best batting average and runs batted in numbers in several years and added two home runs in the ALCS. His presence in the lineup was one that manager Cito Gaston wanted to keep, which forced some maneuvering of the lineup for the games to be played in Atlanta under National League rules; Winfield's natural position was right field, which was manned by All Star Joe Carter during the season. Therefore, for Game 1, Winfield was inserted into Carter's place in the outfield. Carter, in turn, played first base in place of normal starter John Olerud. Both teams had early scoring opportunities but could not cash in on them. In the bottom of the first inning, Braves center fielder and lead off hitter Otis Nixon singled and stole second. After Jeff Blauser tried and failed to advance him on a bunt, Nixon reached third on a groundout by Terry Pendleton. Morris, however, struck out David Justice to end the inning. Toronto responded in the next half inning with Winfield reaching on a single. After Glavine struck out Candy Maldonado and got Kelly Gruber to pop out, Pat Borders singled to put two runners on. Glavine got out of the inning, though, by inducing Manuel Lee to ground into a fielder's choice that retired Borders at second. Carter finally put the Blue Jays on the board first in the top of the fourth, hitting a solo home run for the first run of the series. The Braves threatened with two outs in the bottom half of the inning. Morris walked Justice and Sid Bream after retiring Blauser and Pendleton to start the inning, and then threw a wild pitch on his second pitch to Ron Gant to advance the runners to second and third. Morris ended the threat, however, by striking out Gant. After Glavine retired Toronto in order in the top of the fifth, Morris again ran into a jam in the Atlanta half of the inning. Like he had in the fourth, Morris retired the first two batters by getting Damon Berryhill to fly out to deep center field and retiring Mark Lemke on a groundout. But as he had in the previous inning, he extended the inning by walking Glavine and Nixon. Blauser struck out swinging to end the inning, keeping the shutout intact. To this point, Nixon's single in the first stood as the only Braves hit. Morris went back to work in the bottom of the sixth after the Blue Jays again went down in order in the top half. He got Pendleton to ground out, but walked Justice for the second time in as many plate appearances. Bream followed with a single that advanced Justice to second, but was himself retired on a fielder's choice by Gant on the next at bat. Gant then stole second to put the go ahead run into scoring position. Up stepped Berryhill, who had hit a deep fly ball against Morris the last time he had faced him. Berryhill later said he had gone up to the plate looking for Morris to throw him a forkball, as he had observed that Morris had been able to get several strikeouts with the pitch so far. The Braves’ catcher took advantage of a pitch that Morris was unable to get enough break on and drove it over the right field wall to give the Braves the lead. The three run home run would prove to be the only offense the Braves would need that night. The Blue Jays were retired in order in the seventh, eighth, and ninth innings, while the Braves only managed to have one runner reach base against relievers Todd Stottlemyre and David Wells after Morris left the game following the sixth. Glavine went the distance for the victory, only giving up four total hits. In taking the loss, Morris suffered his first career World Series defeat in his sixth start, with one no decision. Berryhill's home run marked the first runs Morris had given up in the World Series since Pendleton hit a home run in the bottom of the third inning of Game 4 of the 1991 Series. Morris pitched an additional 3 1/3 innings in that game, all ten in Game 7, and the first 5 2/3 innings of this game to run his scoreless innings streak in the World Series to 19.

2-ойын

Ойын басталғанға дейін, АҚШ және Канаданың ұлттық әнұрандары орындалып жатқанда, АҚШ Теңізшілер корпусының түс гвардиясы Канаданың туын қателікпен кері тіккен. Корпус қатесі үшін кешірім сұрады және Торонтодағы үшінші ойынға дейін туды дұрыс ұстауға тырысты. Сонымен қатар, канадалық рок/кантри әншісі Том Кокрейн Канаданың ұлттық әнұранын дұрыс орындамады. "Ең алыс және кең, О Канада, біз сені күзетіп тұрмыз" деген жолдың орнына, Кокрейн әнұранның бұрынғы нұсқасындағы мәтінді айтты: "О Канада, біз күзетіп тұрмыз, біз сені күзетіп тұрмыз". Кокрейн тек архаикалық мәтінді ғана емес, сонымен қатар дұрыс орындамады, себебі мәтінде өзгеріске дейін "және күзетіңіз, О Канада, біз сені күзетіп тұрмыз" делінген. Бұл ойында 1992 жылы Ұлттық лигадағы ең көп соққы салған екі шабуылшы қатысты. 1992 жылдың 27 тамызында "Көк Жарқылдар" жаңадан шыққан ойыншы Джефф Кентті және кіші лиганың болашағы бар Райан Томпсонды Нью-Йорк Метс командасына олардың бас шабуылшысы Дэвид Коунға алмастырды. Сауда кезінде Коун Ұлттық лигадағы соққылар бойынша көш бастап тұрды және үшінші маусымда да солай болуға тырысты. Бейсболдың үлкен лигасының ережелерінде ойыншы маусым ішінде лиганы ауыстырса, әр лигадағы статистикасы бөлек сақталады. Осылайша, Коунның "Метс" командасындағы 214 соққысы тоқтатылды. Смолц ақырында Коунды жеңіп, маусым соңында 215 соққымен лигада көшбасшы атанды. Коун болса, "Көк Жарқылдар" сапындағы 47 соққыны қосып, жалпы үлкен лигада 261 соққымен жеңіске жетті. Осы уақытқа дейін екі команданың да тағдыры әртүрлі болды. Смолц NLCS-те үш ойынды бастады, екеуін жеңіп, "Брейвз" командасы шешуші ойында екі рет қайта оралғандықтан жеңілістен құтылды; оның көрсеткіші оны серияның ең құнды ойыншысы етіп тағайындауға жеткілікті болды. Коун ALCS-тің екінші және бесінші ойындарын бастады, алғашқы ойында сегіз айламда бір рет гол жіберіп, жеңіске жетті. Екінші ойында төрт айламда бес гол (3 голсыз) жіберіп, жеңіліске ұшырады. Дөркінші айламда төреші Майк Райли дау тудыратын шешім қабылдады, осы кезде Атланта 1:0 есебімен алда тұрды. Дэвид Джастис жүгіріп, екінші базаны ұрлап, үшінші базаға жетті және екінші айламның соңында Коунның жабайы лақтыруынан гол соқты. Роберто Аломар үшінші базада Джон Олерудпен шайқасты. Бірінші лақтыру кезінде Смольц Дэймон Беррихиллден өтіп кеткен сынғыш допты лақтырды. Аломар үйге қарай жүгірді, ал Беррихилл допты алуға бару үшін қимылдады. Смольц допты ұстауға келгенде, ол сырғанап келе жатқан Аломармен шағылысты, олар екеуі де бір уақытта табаққа жетті. Смольц Аломарды белгіледі және Райли оны жақын ойынға шақырды, Аломардың ашулы наразылығына қарамастан, айлам аяқталды. CBS көрсеткен қайталаудан көрініп тұрғандай, Смольц белгілеуге үлкермес бұрын Аломар қолымен табаққа тиген болуы мүмкін. "Брейвз" төртінші айламда қайтадан гол соқты, ол кезде Сид Брем жүгіріп, ақырында Марк Лемке екі рет жалғыз ойыншылықпен гол соқты, есеп 2:0 болды. Бесінші айламда Пэт Бордерс пен Мануэль Ли екеуі де ойынның басында базаға жетті, ал бұрын ойында жеке соққы салған Коунның алдында тұрды. Коун ойынның екінші соққысымен жауап берді (1979 жылдан бері әлем чемпионатында шабуылшы салған үшінші соққы), Бордерске гол соқтырып, Атлантаның көшбасшылығын 2:1 дейін қысқартты. Ли Девон Уайттың бірден соққан голынан кейін ойын теңесті. "Брейвз" ойынның төменгі жартысында Deion Sanders шақыру арқылы жанданды. Бір ойыншы сабында, Сандерс бір ойыншыны жеңді. Ол бірден екінші орынды иеленді, ал Бордерс қате атқаннан кейін орнынан тұрып, үшінші орынға жүгірді. Коун Терри Пендлтонды жаяу жүріп өтті, содан кейін Дэвид Джесси Сандерске бірден ұтып, Пендлтонды үшінші орынға жылжытқан кезде алға ұшып кетті. Содан кейін "Көк Жарқылдар" менеджері Цито Гастон Дэвид Уэллстің пайдасына Коунды тартты, ол төртінші Атланта голын жіберіп алды (конеге жүктелетін, өйткені жүгіруші Коун лақтырған кезде базаға жеткен), өйткені Брайан Хантердің құрбандық ұшы Пендлтонға гол соқты. Торонто сегізінші айламда тағы бір жеңіске жетті. Аломар бір аутпен сол жаққа қосса, Джо Картер мен Дейв Уинфилд бір-біріне бір-бірден соққы берді, екіншісі Аломарды ұтып, есепті 4:3 дейін қысқартты. Смолц сол қолды мамандар Майк Стэнтонның пайдасына көтерілді, ол екінші рет Олерудты зейнеткерлікке шығарды. Үшінші базашы Келли Грубер алаңға шыққанда, "Брейвз" өздерінің тамыз айындағы саудасымен шабуылшыны шақырып алды, бұрынғы Бостон Ред Сокс командасының жабылушысы және бейсболдың барлық уақыттағы ең көп сақталған голдарының рекордсмені Джефф Риардон. Ол Груберді жеңіп алды, Атлантаның көшбасшылығын сақтап қалды, бірақ "Брейвз" Дуэйн Уард оларды айламның соңында тоқтатқандықтан көшбасшылықты арттыра алмады. "Көк Жарқылдар" тоғызыншы айламға бір голдан қалып, құрамаға жүгінді, команда "Траншеялар" деп атаған. Ли үшін ойынға шыққан Дерек Беллге (Ли үшін) соққы салғаннан кейін, Торонто резервтік ойыншысы Эд Спраг младший Уард үшін соққы салып, Риардонға сол жаққа соққы беріп, екі голдық соққы салды, "Көк Жарқылдарға" жеңіс сыйлады. Ойынды әйгілі "Көк Жарқылдар" комментаторы, қайтыс болған Том Чик айтты: "Оның гол соққанын қадағалаңыз", Спрагтың ойын кезінде. Атланта тоғызыншы айламда қайтадан жеңіске жетуге тырысты. Марк Лемке ұшып кеткеннен кейін, Торонто жабылушысы Том Хенке Лонни Смиттиге соққы берді. Рон Гант оның орнына жүгірді, ал Отис Никсон екінші аутты жасағаннан кейін ол екінші базаны ұрлады. Сандерс содан кейін жүріп, жеңіс голын базаға қойды, ал NL MVP үміткері Пендлтон алаңға шықты. Пендлтон гол соққанда, екі аут кезінде гол соққан ойыншылардың арасында көшбасшы болды. Алайда, ол Груберге ұшып кетті, Торонтоның жеңісін қамтамасыз етті. Грубер содан кейін "Брейвз" жанкүйерлерін және ойыншыларын "Томахок соққысын" қорлап, алаңнан шығып кетті.

Before the game started, during the performance of the National Anthems of the United States and Canada, the U. S. Marine Corps Color Guard accidentally flew the flag of Canada upside down The Corps apologized for the error and took pains to carry the flag properly prior to Game 3 in Toronto after insisting that they would be honored to do so. Also, Canadian rock/country musician Tom Cochrane sang the Canadian national anthem incorrectly. Instead of singing the line " from far and wide, O Canada, we stand on guard for thee ", Cochrane instead sang a lyric that was in the previous version of the anthem: " O Canada, we stand on guard, we stand on guard for thee ". Not only did Cochrane substitute the archaic lyric, he also did not sing it correctly, as the lyric said "and stand on guard, O Canada, we stand on guard for thee" before it was changed. The pitching match up featured, strangely, the top two pitchers in the National League in strikeouts for 1992. On August 27, 1992, the Blue Jays traded rookie infielder Jeff Kent and minor league outfield prospect Ryan Thompson to the New York Mets for their ace starting pitcher, David Cone. At the time of the trade, Cone had been leading the National League in strikeouts and was looking to do so for a third consecutive season. Major League Baseball rules dictate that when a player changes leagues during a season, the statistics he earns in each league are kept separate from each other. As such, Cone's total of 214 strikeouts with the Mets was frozen. Smoltz eventually caught and passed Cone toward the end of the season, finishing with a total of 215 strikeouts to lead the league. Cone, meanwhile, settled for the overall major league lead at a career high 261 strikeouts after recording 47 with the Blue Jays. As far as the postseason had gone to that point, both men's fortunes varied. Smoltz had started three games in the NLCS, winning two and being saved from a loss when the Braves made a two out rally in the decisive final game; his performance was enough to make him the series MVP. Cone started the second and fifth games of the ALCS, winning his first start by allowing one run over eight innings. His second start saw him give up five runs (three unearned) over four innings, saddling him with the loss. A controversial call was made by umpire Mike Reilly in the top of the fourth inning with Atlanta leading 1–0 after David Justice walked, stole second, advanced to third, and scored on a wild pitch from Cone in the bottom of the second. Roberto Alomar was at third base with John Olerud batting. On the first pitch of the at bat, Smoltz threw a breaking ball that skipped past Damon Berryhill. Alomar broke for home plate while Berryhill went to retrieve the ball. As Smoltz moved in to receive the throw he nearly collided with a sliding Alomar, who had reached the plate at exactly the same time that both Smoltz and the ball did. Smoltz tagged Alomar and Reilly called him out on the close play, despite an angry Alomar's protest, and the inning came to an end. Replays shown by CBS showed that Alomar might have touched the plate with his hands before Smoltz was able to apply a tag. The Braves scored again in the bottom of the fourth, when Sid Bream walked and eventually scored on a Mark Lemke two out single to make the score 2–0. In the top of the fifth Pat Borders and Manuel Lee both reached base in front of Cone, who had already singled earlier in the game. Cone responded with his second hit of the game (only the third hit for a pitcher in the World Series since 1979) to drive in Borders and cut the Atlanta lead to 2–1. Lee then scored on a single by Devon White, tying the game. The Braves rallied in the bottom half of the inning as Deion Sanders provided a spark. With one out, Sanders singled. He then immediately stole second, and after Borders made an errant throw he got up and ran to third. Cone then walked Terry Pendleton, then gave up the go ahead run when David Justice singled in Sanders and moved Pendleton to third. Blue Jays manager Cito Gaston then pulled Cone in favor of David Wells, who gave up the fourth Atlanta run (which would be charged to Cone, as the runner had reached base while Cone was pitching) when pinch hitter Brian Hunter's sacrifice fly scored Pendleton. Toronto made another rally in the eighth inning. After Alomar doubled to left with one out, Joe Carter and Dave Winfield hit back to back singles, the second of which scored Alomar and cut the lead to 4–3. Smoltz was then lifted in favor of left handed specialist Mike Stanton, who retired Olerud for the second out. With third baseman Kelly Gruber stepping to the plate, the Braves called upon their own August trade acquisition to pitch, former Boston Red Sox closer and the then holder of baseball's all time career saves record Jeff Reardon. He managed to strike Gruber out, keeping the Atlanta at one, but the Braves could not increase the lead as Duane Ward set them down in order in the bottom of the inning. The Jays entered the ninth trailing by the one run Reilly had cost them and turned to their bench, which the team had nicknamed "The Trenches". After a walk to pinch hitter Derek Bell (batting for Lee), Toronto reserve infielder Ed Sprague Jr. pinch hit for Ward and drilled a pitch from Reardon to left for a two run homer to give the Blue Jays the lead. The play was called by legendary Blue Jays announcer the late Tom Cheek, who said "Watch him hit a homer. ", during Sprague's at bat. Atlanta tried to rally in the ninth. After Mark Lemke flew out, Toronto closer Tom Henke hit pinch hitter Lonnie Smith with a pitch. Ron Gant came in to pinch run for him and, after Otis Nixon recorded the second out, he stole second. Sanders then walked to put the winning run on base and Pendleton, an NL MVP candidate, came to the plate. Pendleton had led the majors with a .391 average with runners in scoring position and two out. However, he popped out to Gruber to seal the victory for Toronto. Gruber then angered Braves fans and players by mocking the "Tomahawk Chop" as he left the field.

3-ойын

Бұл ойын алдында АҚШ Теңіз жауынгерлерінің Түсті гвардиясы екінші ойындағы тудың кері бұрылып ілінуін өтеу үшін Канада туын тағы бір көтеруді ұсынды. Сол сияқты, Корольдік Канада атты полициясы АҚШ туын көтеріп тұрды. Екі күзетшіге Торонто жанкүйерлері тұрғызып шапалақ соқты. Үшінші ойын шекарадан өткесін (бірінші Канадтық классикасы) «Көк жаяулардың» стадионынан қандай пайда көретіні әлі де сұрақ болып тұрды. Бұл серияға дейін «Көк жаяулар» өз алаңында постсезондық ойындарда 3–6 есебімен жеңіліске ұшыраған. Дегенмен, екі жеңісі Америка лигасының Чемпионатында болды, «Көк жаяулар» өз алаңында Оклендке қарсы екінші және шешуші алтыншы ойындарды жеңді. Бұл ойынға Стив Эвери (Braves) және Хуан Гусман («Көк жаяулар») старттық ойыншылар ретінде шықты. Төртінші иннингте серияның алғашқы маңызды қорғаныс әрекеті сирек кездесетін үш ойыншыдан тұратын трипл-плейге жақын болды және тағы бір әлемдік серия тарихы жазылды. Деон Сандерс және Терри Пендлтон иннингті бастау үшін базаға жетті, ал аут жоқ еді, Дэвид Джастис орталық алаңға терең ұшты. Девон Уайт допты қуа алды және қабырғаға соқпастан ұстап алу үшін секіріп тұрды. Сандерс пен Пендлтон, сонымен қатар, ойынның қалай дамитынын көру үшін жүгіруді тоқтатты. Сандарстың алдынан Пендлтон қателікпен өтіп кеткендіктен, ереже бойынша автоматты түрде аут болды. Доп ақырында үшінші базаға Келли Груберге берілді, ал Сандерс екінші және үшінші база арасында қалды. Грубер Сандерсті екінші базаға қарай қуа жөнелді, ал Сандерс кері қарай сырғып баруға тырысқанда, Грубер соңғы сәтте қолғабымен оны таңбалауға тырысты. Екінші база төрешісі Боб Дэвидсон Сандерсті қауіпсіз деп жариялады, бірақ Грубер Сандерстің сырғып бару алдында табанына тигенін айтты. Телевизиялық қайта ойнатулар оның сөзін растағандай болды, өйткені кері бұрышта тиісу байқалды. «Брейвс» сол иннингте ұпай жинамады, өйткені Гусман Лонни Смиттен соңғы аутты алды. Тарихи оқиға төртінші иннингтің төменгі жағында Джо Картер Эвериден хоум-ран соққанда болды. Бұл әлемдік серияда Канадада соққан алғашқы ұпай және сонымен қатар алғашқы хоум-ран болды. «Көк жаяулар» алтыншы иннингке көшкенде «Брейвс» қарсы шабуылға шықты. Бір аутпен Сандерс Гусманнан екі базалық соққы алды. Пендлтон үшінші базаға жеткізу үшін синглмен ілесіп, содан кейін Сандерске гол соғып, ойынды теңестіру үшін Джастис өз синглын қосты. Гусман жағдайды түзетіп, Смит пен Сид Бримді аутқа шығарды, екінші базада жеңіске жеткізе алатын ойыншыны қалдырды. Сегізінші иннингте «Брейвс» көшбасшылықты алды. Отис Никсон сол жаққа сызықтық соққы берді. Грубер допты таза ұстай алмады, өйткені ол оның қолғабына тиіп, сыртқа шықты, сондықтан «Брейвс» базаға жетті. Содан кейін Никсон екінші базаны ұрлап, аут жоқ еді, ұпай жинауға мүмкіндік алды. Гусман Сандерс пен Пендлтонды аутқа шығарды, бірақ Никсон соңғы ауттан кейін үшінші базаға жетті. Джастис соққыға дайындалып тұрғанда, «Көк жаяулардың» бас жаттықтырушысы Цито Гастон оны қасақана өткізіп жіберіп, Смитпен соққыласуға шешім қабылдады. Шешім кері кетті, өйткені Смит Никсонға гол соқты. Джастис үшінші базаға өтуге тырысқанда аут болды, бірақ «Брейвс» 2–1 есебімен алға шықты. «Көк жаяулар» төменгі жартысында алаңға шыққанда, Грубер алаңдағы қателігін өтеуге мүмкіндік алды және осылайша ұзақ соққысыз серияны тоқтатуға тырысты. ALCS ашылу ойынында соққысыз өткеннен кейін, Грубер екінші ойында хоум-ран мен екі базалық соққы алды, екеуі де сол ойынды жеңуге қажетті ұпайларға әкелді. Бұл оның постсезондық ойындардағы жалғыз екі соққысы болды, өйткені ол қалған төрт ALCS ойынында немесе әлемдік сериядағы алғашқы екі ойында соққы бере алмады және бұл ойында 0-ден 1-ге дейін жүріп кетті. 23 қатарынан соққысыз өткеннен кейін, Грубер Эвериге толық есептеп, сол жақ алаңға хоум-ран соқты, ойынды теңестірді. Осыдан кейін Грубер серияда тағы бір соққы алды. Дуэн Уорд Гусманды тоғызыншы иннингте ауыстырды және Бримге бір соққы берді. Одан кейінгі оқиғалар жеті жылдан бері әлемдік серияда болмаған оқиғаға әкелді. Шын мәнінде, Смит осы уақытқа дейін серияда күресіп келді; 5-ші ойынға кіргенде, ол тек бір соққы берді және осы түні 0-ден 2-ге жетті. Алайда оның жалғыз соққысы жоғарыда аталған 3-ші ойында болды және ол «Брейвс» командасына көш берген RBI-ге әкелді. Смит бірінші соққыны бұзып, содан кейін соққыны алып, есепті теңестірді. Моррис Смитті келесі соққыны жіберуге мәжбүр етті, оны тығырықтан құтылудан бір соққыға қалдырды және «Брейвс» командасын базалармен қалдырды. Смит, бірақ, «Көк жаяулардың» оның қабілетін құрметтемегені үшін жазалауға шешім қабылдады және екі соққыны бұзғаннан кейін, ол Морристің алтыншы соққысын дуалға жіберіп, Атлантаның резервтік алаңына жіберді. Үлкен хоум-ран «Брейвс» командасына бес ұпайлық көшбасшылықты берді және Гастон соңғы ойыншысын алаңнан шығарды. Дэвид Уэллс иннингті аяқтау үшін Бримді аутқа шығарды, «Көк жаяулар» 7–2 есебімен жеңіліске ұшырады. Смолтц жетінші иннингке дейін тастады, кейін бір соққы берді, бесінші иннингтің төменгі жағында Дэйв Уинфилдке соққы берді. Жетінші иннингтің басында Лиді соққы бергеннен кейін, ол Майк Стэнтонның орнына ауыстырылды, ол Уайтты филдердің таңдауына соқтырды, содан кейін Роберто Аломардан қос ойынды шығарды, қауіпті жағдайды аяқтады. «Көк жаяулар» сол түні тағы бір базаға жетті, өйткені Джо Картер синглмен соқты, екінші базаны ұрлады, содан кейін сегізінші иннингте Эд Спраггедің құрбандық ұшуымен үшінші базаға жетті, бірақ қосымша ұпай жинамады. Сонымен қатар, Торонтоның резервтік құрамы Уэллс, Майк Тимлин және Марк Эйххорн қалған ойын уақытында «Брейвс» командасын тежеп тұрды. Атланта тоғызыншы иннингте бір аутпен Лемке, Никсон және Сандерс базаға жетті, бірақ Тодд Стотлмайер Пендлтоннан ұшып шығу соққысын алды және Лемке гол соғуға тырысқанда аут болды. Смолтц жеңіске жетті, оның әлемдік сериядағы алғашқы жеңісі, Стэнтон сақтап қалды және Моррис екінші жеңіліске ұшырады. Моррис осыдан кейін постсезондық ойында тағы ойнамады, Смит оның постсезондық мансабындағы соңғы ойыншы болды. Смолтц пен Моррис шешім қабылдағандықтан, бұл бүгінгі күнге дейін 2001 жылғы әлемдік серияның жетінші ойынына (Рэнди Джонсон мен Мариано Ривера есепке алынған ойыншылар) дейін әлемдік сериядағы соңғы ойын болды. Атлантаның шабуылдық күші серияны кем дегенде бір ойынға АҚШ-қа қайтаруын қамтамасыз етті және «Көк жаяулардың» өз алаңында Канада топырағында әлемдік серияны жеңу үмітін жойды. «Брейвс» екінші қатарынан әлемдік серияның жетінші ойынына мәжбүр етуге және 1985 жылғы Канзас-Сити Роялс командасынан кейінгі 3–1 есебінен жеңіске жеткен соңғы команда болуға тырысады. Смолтцтың 5-ші ойындағы жеңісі оның мансабындағы әлемдік сериядағы жалғыз екі жеңістің бірі болды. 1991 жылғы 4-ші және 7-ші ойындарда, сондай-ақ осы сериядағы 2-ші ойында үш шешімсіз ойыннан кейін, Смолтц 1996 жылғы әлемдік серияның 1-ші ойынында жеңіске жеткенге дейін тағы төрт жыл күтті. Оның әлемдік сериядағы жалпы көрсеткіші 2–2 болды, бірақ сегіз ойынның жетісінде сапалы старттарды көрсетті. 1996 жылы 5-ші ойында 1–0 есебімен жеңіліске ұшырады (бір ұпай ресми емес болды) және 1999 жылы 4-ші ойында жеңіліске ұшырады. Смолтцтың әлемдік сериядағы жалғыз нашар старты 1995 жылғы әлемдік серияда болды және бұл да 3-ші ойында шешімсіз аяқталды, өйткені «Брейвс» қосымша иннингке көшті. Моррис, сонымен қатар, 1992 жылғы постсезондық ойындардағы күресін жалғастырды. Төрт ойында Моррис барлығы 19 ұпай жіберді және 0–3 есебімен 7.00-ден жоғары ERA көрсетті. Әлемдік сериядағы көрсеткіші 8.44 болды, жеті ұпайдан асып кетті...

Before this game, the U. S. Marine Corps Color Guard offered to hoist the Canadian flag once more in order to make amends for the inverted flag incident of Game 2. Likewise, the Royal Canadian Mounted Police flew the flag of the United States. The two guards received a standing ovation from the Toronto fans. As Game 3 moved across the border (for the first Canadian Classic) the question still remained of the Blue Jays' ballpark benefit. Before this series, the Blue Jays had previously only gone 3–6 in the postseason in their home park. Two of the wins, however, had come in the American League Championship Series as the Blue Jays won Game 2 and the clinching Game 6 against Oakland at home. The starters for this game were Steve Avery for the Braves and Juan Guzman for the Blue Jays. In the fourth inning, the first big defensive play of the Series nearly resulted in a rare World Series triple play and another bit of World Series history was made. Deion Sanders and Terry Pendleton reached base to start the inning, and with nobody out David Justice hit a deep fly to center field. Devon White was able to chase down the ball and make a leap to snare it before crashing into the wall. Sanders and Pendleton, meanwhile, had stopped running to watch the play develop. In the confusion, Pendleton accidentally crossed in front of Sanders and by rule was automatically out. The ball was eventually relayed to third baseman Kelly Gruber as Sanders remained frozen between second and third. Gruber began chasing Sanders back toward second, and as Sanders attempted to slide back in Gruber made a last second lunging dive with his glove to try to tag him. Second base umpire Bob Davidson called Sanders safe, but Gruber maintained he had tagged Sanders on the heel just before he got back. The television replays seemed to confirm his side of the argument, as a reverse angle showed contact being made. The Braves would not score that inning, as Guzman struck out Lonnie Smith to end it. The history making event followed as, with one out in the bottom of the fourth, Joe Carter hit a home run off of Avery. This resulted in not only the first run being scored in Canada during the World Series, but also the first home run being hit. With the Blue Jays still ahead entering the sixth inning, the Braves mounted a rally. With one out, Sanders doubled off of Guzman. Pendleton followed with a single to advance him to third, and Justice then added his own single to score Sanders and tie the game. Guzman recovered, however, and retired Smith and Sid Bream to leave the go ahead run stranded at second. In the eighth, the Braves managed to take the lead. Otis Nixon led off and hit a line drive to the left side. Gruber was unable to field the ball cleanly, as it hit his glove and popped out, and thus the Braves had the go ahead run on base. Nixon then stole second, putting himself in scoring position with nobody out. Guzman retired Sanders and Pendleton, but Nixon advanced to third on the latter's groundout. With Justice due up, Blue Jays manager Cito Gaston decided to walk him intentionally and pitch to Smith. The decision backfired as Smith singled to score Nixon. Although Justice was thrown out trying to advance to third, the Braves had a 2 1 lead. With the Blue Jays coming to bat in the bottom half, Gruber received an immediate chance to make up for his gaffe in the field and in doing so, would erase a long hitless streak. After going hitless in the ALCS opener, Gruber had recorded a home run and a double in the second game, both of which led to runs that were necessary to win that game. Those had been the only two hits he had recorded to that point in the postseason, as he failed to record a hit in either the remaining four ALCS games or the first two games in the World Series and was 0 for 1 in this game with a walk in his previous at bat. After going 23 consecutive at bats without recording a single hit, Gruber worked a full count on Avery and then drilled a home run into left field to tie the game. Gruber would only record one more hit in the series after this. Duane Ward replaced Guzman for the top of the ninth and gave up a single to Bream. The sequence of events that followed resulted in something that had not occurred in a World Series in seven years. Indeed, Smith had been struggling in the series to this point; entering Game 5, he had only recorded one hit and was already 0 for 2 this night. His lone hit, however, had come in the aforementioned Game 3 and resulted in an RBI which gave the Braves the lead. Smith fouled the first pitch off, then took a ball to even the count. Morris got Smith to foul off the next pitch, leaving him one strike away from escaping the jam and leaving the Braves with the bases loaded. Smith, however, was determined to make the Blue Jays pay for disrespecting his ability and after he fouled off two more pitches, he deposited Morris' sixth pitch over the wall and into the Atlanta bullpen. The grand slam home run gave the Braves a five run lead and Gaston finally removed his starter from the game. David Wells retired Bream to end the inning, with the Blue Jays trailing 7–2. Smoltz pitched into the seventh inning giving up one hit afterward, a single to Dave Winfield in the bottom of the fifth. After walking Lee to lead off the seventh, he was pulled in favor of Mike Stanton, who got White to ground into a fielder's choice and then induced a double play from Roberto Alomar to end the threat. The Blue Jays only received one more baserunner the rest of the night as Joe Carter singled, stole second, then advanced to third on a sacrifice fly by Ed Sprague Jr. in the eighth inning but got nothing additional. Meanwhile, the Toronto relief corps of Wells, Mike Timlin, and Mark Eichhorn managed to keep the Braves in check for the remainder of the game. Atlanta threatened one more time in the ninth with one out as Lemke, Nixon, and Sanders all reached base, but Todd Stottlemyre induced a fly ball out to Maldonado off the bat of Pendleton and Lemke was thrown out trying to score. Smoltz took the win, his first ever World Series victory, with Stanton getting the save and Morris taking his second loss. Morris would not pitch another postseason game after this, with Smith being the last batter he would face in the postseason. With Smoltz and Morris earning the decisions, this was, to date, the last World Series game in which both the winning and losing pitcher were later inducted into the Hall of Fame until Game 7 of the 2001 World Series (Randy Johnson and Mariano Rivera were the pitchers of record). Atlanta's offensive outburst ensured the series would return to the United States for at least one more game and dashed the Blue Jays' hopes of clinching the World Series at home on Canadian soil. The Braves would return home looking to force a second straight Game 7 of the World Series, and potentially supplant the 1985 Kansas City Royals as the most recent team to come back from 3 1 down to win the World Series. Smoltz's win in Game 5 was the first of only two World Series wins he recorded in his Hall of Fame career. After recording three no decisions in as many starts (Games 4 and 7 in 1991 and Game 2 in this series), Smoltz would go another four years before winning another World Series game before winning Game 1 of the 1996 World Series. His overall record in World Series play was 2 2, despite a track record of seven quality starts out of eight. He lost Game 5 in 1996, 1 0 (the one run was unearned) and Game 4 in 1999. Smoltz's only other World Series start was in the 1995 World Series and this was his only poor start in a World Series, but this one also resulted in a no decision in Game 3 after the Braves rallied to force extra innings. Morris, meanwhile, continued his struggles in the 1992 postseason. In four total appearances, Morris allowed a total of 19 runs and went 0–3 with an ERA above 7.00. In the World Series alone, his ERA was 8.44, over seven runs higher than his performance the year before when he recorded a 1.17 ERA. Game 5 would be his last postseason appearance for his career; Morris was injured toward the end of the following season and did not pitch in the postseason. He would retire from baseball in 1995. Smith's grand slam was the first in a World Series since 1988, when Jose Canseco hit one in the Oakland Athletics' eventual 5–4 loss to the Los Angeles Dodgers. Smith became the first player to hit one for the winning team since Kent Hrbek did so in Game 6 of the 1987 World Series for the Minnesota Twins, and was the last for a player on the visiting team until Addison Russell did so in Game 6 of the 2016 World Series for the Chicago Cubs.

6-ойын

Брейвс командасы 6-шы ойынға үйге оралды, бір күнге жеңілістен құтылғаннан кейін. Ал Көк жаяулар командасы серияны жеңіп алудың екінші мүмкіндігімен ойынға шықты, сондай-ақ әлем чемпионатын ұтып алған алғашқы канадалық команда болуға ниеттенді. Брейвс командасы 6-шы ойында Стив Эвериге бастама берді, 1991 жылғыдай. Эвери Джефф Риардон 3-ші ойында Канди Малдонадоға жеңіс соққысын жібергеннен кейін жеңіліске ұшырады, себебі ол жеңіс үшін маңызды Роберто Аломардың базаға жетуіне мүмкіндік берді. Эвери әлем чемпионатында төртінші рет жеңіске жете алмады. Девид Коун 6-шы ойында Көк жаяулар үшін тағы да алаңға шықты. Ол бұрынғы ойынында, 2-ші ойында 5-ші иннингтің соңына дейін шыға алмады, Брейвс командасының соққан барлық төрт ұпайын жіберді (оның үшеуі таза). Бірақ Эд Спрагтың кейінгі ерліктері Көк жаяуларға жеңіс сыйлады. Ойын Ұлттық лига ережелеріне оралғандықтан, Торонто бапкері Цито Гастон 1-ші ойындағы құрамын қайта жаңарды. Дейв Уинфилд ойынды өзінің табиғи оң жақтағы позициясынан бастады, ал Джо Картер Джон Олерудты бірінші базада алмастырды. Көк жаяулар командасы бірінші иннингтің басында есепті ашты. Девон Уайт жеке соққымен бастады, сосын екінші базаны ұрлады. Ол Аломардың жерге соққысынан үшінші базаға жетті, ал Картер оңға ұшып, Дэвид Джастис таза ала алмады. Уайт ұпай жинады, ал Картер екінші базаға жетті. Сосын Эвери Винфилдті серуендетіп жіберді, ал Малдонадо сол жақтан жерге соққы берді. Брейвс тек Уинфилдті шығарып алды, Картер үшінші базаға жетті. Келли Грубердің жерге соққысы иннингті аяқтады, Картерді үйден тоқсан фут қашықтықта қалдырды. Брейвс командасының бірінші ұпай жинау мүмкіндігі екінші иннингте пайда болды. Сид Брем иннингті бастау үшін серуендеп өтті, сосын Джефф Блаузер жеке соққы берді. Деймон Беррихилл Уайтқа ұшып, ұшқыш доп Бремнің үшінші базаға жетуіне жеткілікті болды. Коун Марк Лемкені ұшып жіберіп, сосын Эвериді соқтырып, қауіпті жойды және Брейвс командасын есеп тақтасынан алды. Үшінші иннингте Көк жаяулар тағы да гол соғуға мүмкіндік алды, бірақ оны пайдаланбады. Бір ойыншы сапында Аломар жеке соққы берді және екінші базаны ұрлады. Картер Бримге қарсы жерге соққы берді, Аломарды үшінші базаға жеткізді. Бірақ бірінші рет болғандай, Эвери қиындықтан құтылып, Уинфилд ойынды аяқтауға ұшып кетті. Иннингтің үй жартысында Атланта ойынды теңестіре алды. Деон Сандерстің екі есеге соққысы оның үшінші базаны ұрлауымен жалғасты, ал Терри Пендлтон Сандерсті құрбандық ұшымен соқтырып, есепті теңестірді. Торонто төртінші иннингте қайта жұмыс істеді. Мальдонадо үй жүгіруімен бастады, ал бір ауттан кейін Пэт Бордерс екі есеге соқты. Эвери Мануэль Лиді соқтырғаннан кейін, ол иннингті жалғастыру үшін Коунды серуендетіп жіберді. Уайт бірден соқты, Бордерс екінші базадан ұпай жинауға тырысты. Сандерстің лақтыруы оны алаңға жеткізбеді, бірақ Көк жаяулар бір ғана ұпай жинады. Эвери иннинг соңында ойыннан шықты. Брейвс төртінші иннингтің соңында жеңіліске ұшырағаннан кейін, Көк жаяулар жетекшілікті арттыруға тағы бір мүмкіндік алды, өйткені Картер бесінші иннингтің басында Пит Смиттен екі есеге соқты. Смит Винфилд пен Малдонадоны шығарып жібергенде, олар оны гол салу орнында қалдырды. Брейвс ойынның соңғы жартысында Коунға қарсы жиналуға тырысты, Лемке бастау үшін серуендеп өтті. Коун келесі екі аутты алды, бірақ Сандерс жеке соққы берді және екінші базаны ұрлады, гол соғуға мүмкіндік берді. Алайда Пендлтон кадрды аяқтау үшін соқтырып жіберді. Екі команданың бірде-біреуіне алтыншы немесе жетінші иннингтерде бірінші базадан жүгіруші табылмай, Көк жаяулар сегізінші иннингте қайтадан сақтандыру ұшырауына тырысты. Майк Стэнтон Грубердің құрбандық шалудан алға жеткен Малдонадоға бір рет берді. Содан кейін шекаралар әдейі серуендеп, Ли екінші рет шығып кетті. Кейін Стэнтон Көк жаяулар командасын тағы бір жүгірушімен ұпай жинауға қалдырды. Стентон тоғызыншы рет ойнауға шықты, бірақ Картерге қос ұпай бергеннен кейін Марк Волерс ойынға кіріп, Уинфилдті босатты. Брейвс командасы бес рет гол соқпаған соң, ойынды 2:1-ға қалдырды. Тоғызыншы таймның соңында олар өздерінің маусымдарын жалғастыру үшін кем дегенде бір ұпай жинауға тиіс болды. Алғашқы орынды Көк жаяулар клубының қақпашысы Том Хенке алады. Ойынға кіргенде, Көк жаяулар Брейвс командасына қарсы барлық серияда бір рет жүгіруге мүмкіндік бермеді, ал Тодд Стоттлмайр мен Дэвид Уэллс екі рет жұмыс істеді. Хенке екі рет қорғану мүмкіндігін пайдаланды, 2-ші ойынға Дуэйн Уорд үшін және 4-ші ойынға Джимми Ки үшін. Торонто қақпашылары өздеріне ұсынылған барлық қорғану мүмкіндіктерін пайдаланды, ал өткен жылы АЛКШ-да Майк Тимлиннің 5:4 есебін ұстап тұруға сәтсіздігінен кейін соңғы сәтсіздікке ұшырады, бұл Көк жаяулардың әлем чемпионатын ұтып алған Миннесота Твинс командасына қарсы 5-ші ойындағы жеңілісіне әкелді. Хенке әлем чемпионаты мен АЛКШ-да жалпы бес ойынды сақтап қалды. Блаузер иннингті жеке соққымен бастады, ал Беррихилл соққы бергенде, Кокс жүгірушіні гол соғу орнына жылжытқысы келді. Беррихилл маусым бойында бірде-бір құрбандық шалуды жасамаған және сериядағы 4-ші ойындағы бір әрекеті сәтсіз аяқталған болса да, ол осы жолы осылай жасады және Блаузерді екінші базаға жылжытты. Лемке Лонни Смит үшін ойын алаңынан қайтарылды, ол 5-ші ойындағы ерліктерімен Брейвс командасын кем дегенде бір ойынға Атлантаға қайтарды. 0:2 есебінен кейін Смит серуендеп, бір аутпен ойынды жеңіп алуға мүмкіндік берді. Пичердің орны енді болғандықтан, Кокс өзінің постмаусымдық қаһармандарының біреуін Волерс үшін шабуыл жасауға шақырды. Пираттарға қарсы АЛКШ-дағы ойын мен серияны жеңіп алғаннан кейін, Франсиско Кабрера әлем чемпионатында бұрыннан қатыспаған, Кокс оны шабуыл жасауға жібергенше. 2:2 есебінен кейін Кабрера сол жаққа өткір соққы берді. Бірақ Малдонадо уақытша допты көре алмады және соңғы секундта оны ұстау үшін секіруге мәжбүр болды. Сосын Отис Никсон Брейвс командасының екінші рет әлем чемпионатында жеңіліске ұшырауынан бір аут қалып, ойынды жалғастыру үшін соққы жасауға дайын болды. Соңғы соққыға жеткенде, Никсон сол жаққа жеке соққы берді. Малдонадо допты ұстады, ал Блаузер үшінші базаны айналып өтті, бірақ қателік жасады, доп Бордерс пен артқы торының арасынан шығып кетті. Блаузер ұпай жинады, ал Смит пен Никсон қателікке байланысты бір базаға көтерілді. Сандерстің жарақатынан кейін ойынға шыққан Рон Гант ойынды жеңіп алуға мүмкіндік алды, бірақ Хенке оны ұшырып жіберіп, есепті теңестірді. Брейвс командасы ондық иннингте Торонтоның ортаңғы құрамына қарсы Чарли Лейбрандтты алғашқы ойынға шығарды. Ол иннингтің басында Малдонадоны шығарып жіберді, сосын Груберге жеке соққы берді, Бордерсті ұшырып жіберді және Пат Таблерді алаңға қайтарды. Хенке Пендлтонға қарсы ойнау үшін алаңға шықты және оны жерге соқтырып жіберді. Брейвс командасының ондық иннингтегі жартысы да осылай аяқталды. Брейвс командасы он бірінші иннингті өздерінің қақпашыларында бастады, оң жақтағы Риардон, ол 3-ші ойында Эверидің жеңілісіне себеп болғаннан бері ойынға шықпаған, алаңда жылынып жатты. Алайда Кокс Лейбрандтты қайтадан алаңға шығарды, оның оң жақтағы Картер мен Уинфилдке қарсы ойнауы мүмкін екенін ескерді. Жартылай иннинг Лейбрандттың өткен жылы әлем чемпионатындағы ойынына ұқсас нәтиже берді. Лейбрандт иннингтің басында Киді шығарып жіберді, сосын ауыспалы соққышы Уайтқа 1:2 есебінен кейін соқтырып жіберді. Тағы бір ауыспалы соққышы Аломар орталыққа жеке соққы берді, Уайтты екінші базаға жеткізді. Картер енді соққышы болды...

The Braves returned home for Game 6 having staved off elimination for one more day. Meanwhile, the Blue Jays entered the game with their second chance at clinching the series and becoming the first Canadian team to win the World Series. The Braves gave the start to Steve Avery for Game 6, as they had done in 1991; Avery took the loss after Jeff Reardon gave up the winning hit to Candy Maldonado in Game 3, as he had allowed Roberto Alomar, who scored the winning run, to reach base. Avery had yet to win a World Series game in what was now his fourth try. David Cone, meanwhile, returned to the mound for the Blue Jays in Game 6. He had failed to get out of the fifth inning in his previous start in Game 2, giving up all four runs the Braves scored (three of which were earned). He had been bailed out, however, when Ed Sprague's late heroics gave the Blue Jays the win. Since the game was back under National League rules, Toronto manager Cito Gaston went back to his Game 1 lineup. Dave Winfield started the game in his natural position of right field, while Joe Carter spelled John Olerud at first base. The Blue Jays opened the scoring in the top of the first. Devon White led off with a single, then stole second base. He advanced to third on a groundout by Alomar, and Carter followed with a fly ball to right that David Justice could not field cleanly. White scored and Carter ended up on second. Avery then walked Winfield and got Candy Maldonado to hit a ground ball to the left side. The Braves only managed to get Winfield out, as Carter advanced to third. A Kelly Gruber groundout ended the inning, stranding Carter ninety feet from home. The first scoring chance for the Braves came in the second. After Sid Bream drew a walk to lead off the inning, Jeff Blauser followed with a single. Damon Berryhill then flew out to White, with the fly ball deep enough to allow the slow footed Bream to reach third. Cone retired Mark Lemke on a fly out, then struck out Avery to end the threat and keep the Braves off the scoreboard. In the third, the Blue Jays again had a chance to score but did not take advantage. With one out, Alomar singled and stole second. Carter grounded out to Bream, which advanced Alomar to third. But as in the first, Avery got out of trouble as Winfield flew out to end the inning. In the home half of the inning, Atlanta managed to tie the game. A one out double by Deion Sanders was followed by him stealing third, and Terry Pendleton scored Sanders on a sacrifice fly to tie the score. Toronto went back to work in the fourth. Maldonado led off with a home run, and with one out Pat Borders doubled. After Avery struck out Manuel Lee, he walked Cone to keep the inning going. White followed with a single and Borders attempted to score from second. The throw from Sanders beat him to the plate, however, and the Blue Jays only managed the one run. Avery left the game after the inning. After the Braves went down in order in the bottom of the fourth, the Blue Jays had another chance to add to the lead as Carter doubled off of Pete Smith in the top of the fifth. Again, they left him in scoring position as Smith got Winfield and Maldonado out. The Braves tried to rally against Cone in the last half of the inning, with Lemke drawing a walk to start. Cone got the next two outs, but Sanders singled and stole second to put the go ahead run in scoring position. Pendleton, however, struck out to end the frame. After neither team got a runner past first base in the sixth or seventh innings, the Blue Jays tried again to score an insurance run in the eighth. Mike Stanton gave up a single to Maldonado, who advanced on a sacrifice bunt by Gruber. Borders was then walked intentionally, and Lee popped out for the second out. Stanton then got pinch hitter Derek Bell to ground out, leaving the Blue Jays with another runner stranded in scoring position. Stanton came back out for the ninth, but after he gave up a double to Carter, Mark Wohlers entered the game and retired Winfield. The Braves bullpen had pitched five scoreless innings to keep the score at 2 1 entering the bottom of the ninth, where they would need to score at least one run to keep their season alive. The bottom of the order would be due up against Blue Jays closer Tom Henke. Entering the game, the Blue Jays bullpen had not allowed a run all series against the Braves, with the streak continuing with two combined innings of work by Todd Stottlemyre and David Wells. Henke had already converted two save opportunities, saving Game 2 for Duane Ward and Game 4 for Jimmy Key. The Toronto bullpen had also converted every save opportunity it had been presented with, with their last blown save coming in the previous year's ALCS when Mike Timlin failed to hold a 5 4 lead in the Blue Jays' Game 5 loss to the eventual World Series champion Minnesota Twins that ended their season. Henke had already saved a total of five games across both the World Series and ALCS. Blauser led off the inning with a single and, with Berryhill up, Cox wanted to move the runner into scoring position. Although Berryhill had not recorded a sacrifice bunt the entire season, and had been unsuccessful in his one attempt in the series in Game 4, he did so this time and advanced Blauser to second. Lemke was called back to the dugout in favor of Lonnie Smith, whose heroics in Game 5 brought the Braves back to Atlanta for at least one more game. After falling behind 0 2, Smith fought back to draw a walk and put the potential game winning run on base with one out. With the pitcher's spot now due, Cox decided to call on another one of his postseason heroes to pinch hit for Wohlers. After recording the game and series winning hit against the Pirates in the NLCS, Francisco Cabrera had yet to make an appearance in the World Series before Cox sent him up to pinch hit. On a 2 2 count, Cabrera hit a sharp liner to left field to Maldonado. However, Maldonado temporarily lost sight of the ball and he had to leap to catch it at the last second. Otis Nixon then stepped to the plate with the Braves one out away from a second consecutive World Series defeat, needing a hit to extend the game. Down to his final strike, Nixon lined a single to left field. Maldonado fielded the ball as Blauser rounded third, but made a wild throw that sailed over Borders and into the netting behind the backstop. Blauser scored and Smith and Nixon advanced a base on the error. Ron Gant, who had replaced Sanders earlier when he left the game due to an injury, came up with a chance to win the game with a hit, but Henke retired him on a fly ball to end the inning and keep the score tied. The Braves sent out Charlie Leibrandt to make his first appearance of the World Series against the middle of the Blue Jays' lineup in the top of the tenth. He retired Maldonado to start the inning, and then after he gave up a single to Gruber he set down Borders on a fly ball and Pat Tabler on a line drive back to the mound. Henke took the mound to face Pendleton and retired him on a groundout to start the Braves' half of the tenth. With two left handed batters due up in Justice and Bream, Gaston brought in Key to face them. Both batters grounded out as well, extending the game. The Braves began the eleventh with action in their bullpen as the right handed Reardon, who had not pitched since he cost Avery the win in Game 3, was loosening up. Cox, however, sent the left handed Leibrandt back out to start the eleventh despite the potential of facing Carter and Winfield, both right handers, if the inning were to be extended beyond the first three hitters. The half inning would prove to have a similar result to Leibrandt's last World Series outing a year earlier. After retiring Key to start the inning, Leibrandt got ahead of the switch hitting White 1 2 before hitting him with the next pitch. Alomar, another switch hitter, followed up with a single to center that advanced White to second base. With Carter now the batter and Reardon having been warmed up for some time, CBS analyst Tim McCarver remarked on the broadcast that he believed Cox would come out to remove the veteran starter in favor of his struggling closer. Cox chose to stand pat, however, and Leibrandt managed to retire Carter on a deep fly to center field for the second out. Winfield, to this point hitless in four at bats, was the next batter. He had not hit well in the series to this point, and had also struggled in his only other appearance in the World Series, hitting just .045 for the Yankees in 1981. However, he had faced Leibrandt many times when he pitched for the Kansas City Royals in the 1980s and had recorded a .302 batting average against him with four home runs. On the sixth pitch of the at bat, Winfield hit a line drive that dropped into left field. White scored from second, and Alomar followed closely behind as the ball took a strange hop off of the left field corner and Gant could not field it cleanly. It was Winfield's first career World Series extra base hit and made the score 4 2. The Braves got out of the inning with no further damage though as Maldonado popped out. For the second consecutive year in the World Series, Leibrandt had given up a go ahead extra base hit in extra innings in Game 6. In 1991, he had allowed the game winning home run to Kirby Puckett in the eleventh inning that allowed the Twins to tie the series and force the deciding seventh game that they would eventually win. Unlike that situation, the Braves would get one more at bat to try and rally. And as they had in the bottom of the ninth inning of this game, the bottom third of the Atlanta batting order would be due up. Blauser led off the bottom of the eleventh by singling off of Key. On the very next pitch, Key got Berryhill to hit what should have been a double play ball toward veteran shortstop Alfredo Griffin, who had entered the game as a defensive replacement in the tenth. At the last moment, however, the ball took a strange hop and bounced off of Griffin's glove, which allowed Blauser to advance to third base and putting the tying run on first with nobody out. Cox then called for a pinch runner, but with a relatively thin bench left at his disposal he sent out Game 5 winning pitcher John Smoltz to take Berryhill's position. The next batter was Rafael Belliard, who had replaced Lemke at second base in the tenth inning and who also had yet to record a hit in the series to this point. Cox called for a sacrifice bunt to move Smoltz into scoring position, which he did successfully. With the pitcher's spot up next, Cox sent pinch hitter Brian Hunter up to try and drive the runners home with a hit. On the second pitch of the at bat, Hunter hit the ball to the right side of the infield, which Carter fielded and stepped on the bag for the putout. The runners advanced, with Blauser scoring, but the Braves were still behind by one run and were once again down to their last out. With Nixon, who had driven in the tying run in the ninth after being down to his final strike, stepping up with another chance to tie the game, Gaston visited the mound to have a conference with his infielders. During the course of the meeting at the mound, Gaston decided to pull Key from the game and hand the ball to the right handed Timlin, who had thrown one scoreless inning in the Blue Jays’ Game 5 loss. The possibility of Nixon trying to beat out a bunt for a base hit was also discussed, and Timlin was advised by Carter to “be careful” and watch for the bunt. With Timlin coming in, the switch hitting Nixon would be forced to bat left handed. Although he had a higher average from the right side of the plate, the left side was closer to the first base line and would allow Nixon to get a quicker start if he decided to try to beat out a bunt. On the second pitch of the at bat, Nixon laid down the expected bunt. The ball rolled to Timlin, who fielded it cleanly and fired it to first base in plenty of time to retire Nixon and clinch the series for the Blue Jays. After the final out was recorded, Timlin asked Carter for the ball so he could commemorate his title winning save. Carter obliged, and gave his pitcher a hug in celebration. and to date, only professional athlete to play in both a World Series and Super Bowl.

Құрама қорап

1992 жылғы әлем сериясы (4–2): Торонто Блю Джейс (А. Л.) Атланта Брейвз (Н. Л.) командасын жеңді.

Бұл әлем сериясы ерекшелігі – жеңімпаз командадан көбірек ұпай жиналған сирек кездесетін алты ойындық сериялардың бірі болуы. Бұрын 1918, 1959 және 1977 жылдары, ал кейін 1996 және 2003 жылдары осыған ұқсас жағдай болған. Жеті ойындық серияда жеңімпаздардан көбірек ұпай жиналған жағдайлар 1957, 1960, 1962, 1964, 1971, 1972, 1973, 1975, 1991, 1997 және 2002 жылдары тіркелді; (2016 және 2017 жылдары осы көрсеткіш теңестірілді). Блю Джейс командасы әлем сериясындағы барлық жеңістерін бір ұпай айырмасымен түйіндеген төртінші чемпион атанды. Осыған ұқсас жағдай 1915, 1918 және 1972 жылдары да болған.

Хабар тарату

30 жасында CBS телеарнасының Шон Макдоноуг әлем чемпионатына қатысқан барлық тоғыз ойынды тікелей эфирде жүргізген ең жас адам атанды (бұл кезде ол толыққанды телеарна қызметкері болған). Вин Скалли мен Ал Майклс алғашқы әлем чемпионатын шақырған кезде одан да жас болғанмен (1955 және 1972 жылдары), олар қатысушы командаларды көрсететін дикторлардың сол кездегі хабар тарату саясатының нәтижесі болды (бұл жүйе 1976 жылғы әлем чемпионатынан кейін тоқтатылды). Макдоноугтың бұл рекордын кейіннен Fox телеарнасының Джо Бак 27 жасында 1996 жылғы әлем чемпионатын тікелей эфирде жүргізіп бұзды. Айта кетейік, сол кезде Макдоноуг CBS телеарнасының басты комментаторы ретінде Джо Бактың әкесі Джекті алмастырған еді. CBS телеарнасының репортаждарында Джим Каат (Braves командасының жанында) және Лесли Виссер (Blue Jays командасының жанында) далалық тілшілер ретінде жұмыс істеді. Серияның жалпы Нильсен рейтингісі 20.2 болды, бұл өткен жылғы 24.0 көрсеткіштен төмен, бірақ кейінгі әлем чемпионаттарының барлығынан жоғары. CBS радиосы да Вин Скалли мен Джонни Бенчтің тікелей эфирінде Серияны ұлттық деңгейде таратты. Ал жергілікті деңгейде Атлантадағы WGST AM радиосы Скип Карей, Пит Ван Вирен, Эрни Джонсон, Джо Симпсон және Дон Саттон, ал Торонтодағы CJCL AM радиосы Джерри Хоуорт және Том Чик тікелей эфирде шақырып берді.