Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Уильям Стэнхоп, Харрингтонның 1-ші графы, ПК (шамамен 1683 – 8 желтоқсан 1756) – британдық мемлекет қайраткері және дипломат.
British politician
William Stanhope, 1st Earl of Harrington, PC (c. 16838 December 1756) was a British statesman and diplomat.
Өмір
Уильям Станхоп 1683 жылы Дербиширдегі Элвастон қаласындағы отбасылық үйінде дүниеге келді. Ол Джон Станхоп пен Дороти Агардтың үшінші тірі қалған ұлы еді. Оның үлкен ағасы Чарльз Станхоп (1673–1760) да саясаткер болған және Оңтүстік теңіз компаниясының қаржылық дауына терең қатысқан, ал оның туысы Джеймс Станхоп (1673–1721) Ұлыбританияның бірінші премьер-министрі лауазымына Роберт Уолполға балама кандидат деп есептеледі. Ол 1719 жылы егіз ұлдары, Гаррингтонның 2-ші графы Уильям (1719–1779) және Томас (1719–1743) дүниеге келген кезде қайтыс болған Энн Гриффитске үйленді.
William Stanhope was born in 1683 at the family home in Elvaston, Derbyshire, third surviving son of John Stanhope and Dorothy Agard. His elder brother Charles Stanhope (1673–1760) was also a politician and deeply involved in the South Sea Company financial scandal, while his cousin James Stanhope (1673–1721) is considered an alternative candidate to Robert Walpole for the title of Britain's first Prime Minister. He married Anne Griffiths, who died in 1719 giving birth to twin sons, William, 2nd Earl of Harrington (1719–1779) and Thomas (1719–1743).
Мансап
Итон колледжінде білім алған Стэнхоуп 1703 жылы Испания мұрагерлік соғысы кезінде 2-ші жаяу гвардия полкінде лейтенант болып тағайындалды, кейін Испанияда 3-ші жаяу гвардия полкіне ауысты. 1710 жылы ол подполковник болды және 1710 жылғы желтоқсан айында Брихуэга шайқасын өткізіп алды, онда оның туысы Джеймс Стенхоуп басқарған британдық тыл қорғанысы қоршалып, капитуляциялауға мәжбүр болды. 1711 жылғы наурыз айында ол бұрынғы Лепельс полкінің полковнигі болды, ол 1712 жылғы қарашада таратылды, себебі армия 1713 жылғы Утрехт бейбіт шартына дайындалып қысқартылды. Стэнхоуп 1719 жылы Төрттік одақ соғысы басталғанда Испанияда дипломат қызметін атқарып, Бервик герцогының басшылығымен француз армиясына ерікті болып қосылды. Ол Бервик армиясымен бірге Сан-Себастьянды сәтті қоршауға қатысты. Соғыс 1720 жылы аяқталғаннан кейін Стэнхоуп Испаниядағы британдық елшісі болып тағайындалды және 13-ші жеңіл драгун полкінің, кейіннен 13-ші гусарлар полкінің полковнигі болды; ол 1727 жылғы наурыз айында ағылшын-испан соғысы басталғанға дейін осы лауазымда қалды, қиын кезеңде дипломат ретінде өзінің беделін қалыптастырды. 1729 жылғы Севилья шартын жасасуға қосқан үлесі үшін ол 1730 жылғы қаңтарда Харрингтон бароны атанды. Сол жылы ол Роберт Уолпол басшылығымен Солтүстік департаменттің мемлекеттік хатшысы лауазымында Лорд Тауншендты алмастырды. 1734-1735 жылдардағы соғысқа британдықтардың қатысуы туралы саяси келіспеушіліктерге қарамастан, ол 1742 жылы Уолпол құлағанға дейін лауазымында болды, содан кейін ол Кеңес Лордының президенті болды және Харрингтон графы мен Питершем виконты атанды. Ол 1756 жылғы 8 желтоқсанда Лондонда қайтыс болды.
Educated at Eton College, Stanhope was commissioned in 1703 as a lieutenant in the 2nd Foot Guards during the War of the Spanish Succession, before transferring to the 3rd Foot Guards in Spain. By 1710, he was a lieutenant colonel and missed the December 1710 Battle of Brihuega, when the British rearguard under his cousin James Stanhope was cut off and forced to surrender. In March 1711, he became Colonel of the former Lepells Regiment, which was disbanded in November 1712 as the army was cut back in the run up to the 1713 Peace of Utrecht. Stanhope was serving as a diplomat in Spain when the War of the Quadruple Alliance began in 1719 and joined the French army under the Duke of Berwick as a volunteer. He accompanied Berwick's army during its successful Siege of San Sebastian. When the war ended in 1720, Stanhope was appointed British ambassador to Spain and given the Colonelcy of the 13th Light Dragoons, later 13th Hussars; he retained this position until the Anglo Spanish War began in March 1727, having built up his reputation as a diplomatist during a difficult period. As a reward for his part in negotiating the 1729 Treaty of Seville that ended the war, he was created Baron Harrington in January 1730. Later the same year, he replaced Lord Townshend as Secretary of State for the Northern Department under Robert Walpole. Despite policy differences over British involvement in the 1734–1735 war, he kept his position until Walpole's fall in 1742, when he became Lord President of the Council and created Earl of Harrington and Viscount Petersham. He died in London on 8 December 1756.