Роберт Гуччионе: Penthouse журналының негізін қалаушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық фотограф, суретші және баспагер (1930–2010)

Роберт Чарльз Джозеф Эдвард Сабатини Гуччионе (/ɡ//uː//tʃ//i/'/oʊ//n//i/ гуччиОни; 17 желтоқсан 1930 – 20 қазан 2010) – американдық бейнелеу өнері шебері, фотограф және баспагер. Ол 1965 жылы ересектерге арналған «Пентхаус» журналын құрды. Бұл Хью Хефнердің «Плейбой» журналымен бәсекелесу мақсатымен жасалған, бірақ одан да ашық эротикалық мазмұнымен, ерекше жұмсақ фокус фотосурет стилімен және үкіметтік сыбайлас жемқорлық пен өнер әлемі туралы терең зерттеулермен ерекшеленді. 1982 жылы Гуччионе «Forbes 400» байлар тізіміне енді және Манхэттендегі ең ірі сарайлардың біріне ие болды. Дегенмен, ол кейбір шарапсыз инвестициялар жасады, олар сәтсіз аяқталды, ал 1990 жылдары ақысыз онлайн порнографияның кең таралуы оның нарығын күрт қысқартты. 2003 жылы Гуччионенің баспасы банкротқа ұшырады және ол төрағалық лауазымынан қанағаттанды.

Ерте өмір

Гюччионе Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында итальян (сицилиялық) тегінен туған және Нью-Джерси штатының Бергенфилд қаласында католик дінінде тәрбиеленген. Ол әкесі бухгалтер, анасы үй шаруасымен айналысатын Нинаның ең үлкен баласы болды. Алтарь қызметкері болған ол дін қызметкері болуды ойласты, бірақ одан бас тартты. Ол Нью-Джерси штатының Блэрстаун қаласындағы Блэр академиясында орта мектепті бітірді.

Мансап

Penthouse 1965 жылы Ұлыбританияда және 1969 жылы Солтүстік Америкада Хью Хефнердің Playboy журналымен бәсекелесу үшін құрылды. Playboy әрқашан либералды көзқарас ұстанған, Азаматтық құқықтар қозғалысын және басқа да әлеуметтік әділеттілік мәселелерін қолдаған болса да, Гуччионе редакциялық мазмұнымен көбірек сенсация тудырды. Журналдың жазу стилі басқа ерлер журналдарымен салыстырғанда терең зерттеуге негізделген, үкіметтің құпия операциялары мен даулы оқиғалары туралы материалдар жарияланды. Крейг С. Карпел, Джеймс Дейл Дэвидсон, Эрнест Волкман және сыншылар тарапынан жоғары бағаланған Сеймур Херш сияқты авторлар АҚШ үкіметінің жоғары деңгейлеріндегі көптеген сыбайлас жемқорлықтарды әшкереледі. Ал Playboy белгілі бір консерватизмді сақтап, американдық тұтыну мәдениетін қабылдады, одан бас тартқан жоқ. 1960-шы жылдардың соңында феминисттік топтар журналды әйелдердің азаттығын тек еркектермен сексуалдық қатынасқа түсуге мүмкіндік беру тұрғысынан ғана қолдағаны үшін сынады. Playboy спортқа көп көңіл бөлгенімен, Хью Хефнердің үлкен сүйіктісі болған, Гуччионе оған қызығушылық танытпады және Penthouse журналында спорттық жаңалықтар мен спортшылар туралы талқылаудан аулақ болды, оның орнына өнер әлемін жариялауға басымдық берді. Журнал қарапайым жағдайда құрылды. Ресурстардың жетіспеуіне байланысты Гуччионе журналдың алғашқы нөмірлеріндегі модельдердің көпшілігін өзі суретке түсірді. Журналдың суреттері сол кездегі көптеген ерлер журналдарында кездесетінге қарағанда сексуалдық тұрғыдан ашық мазмұнға ие болды; ол әйелдердің кілегейін, содан кейін толық жалаңаштығын, одан кейін вульва мен анус ашық көрінген алғашқы журнал болды. 1960-шы жылдардың соңына дейін негізгі басылымдарда әйелдің артқы жағы мен кеудесінен басқа ештеңе көрсетуге рұқсат берілмеді, ал одан артығына тыйым салынды. Тек төмен бюджетті андеграунд журналдар ғана әйелдердің жыныстық мүшелерін немесе ашық поздарды көрсетті. Алайда, контрмәдениет қозғалысы сексуалдық көзқарасты босатып, содан кейін бірқатар сот шешімдері порнографияға қатысты көптеген заңдық шектеулерді жойды. 1976 жылы Гуччионе жеке қаржысынан шамамен 17,5 миллион АҚШ долларын, Малкольм Макдауэллдің басты рөлде ойнаған және Хелен Миррен, Джон Гилгуд және Питер О'Тул сияқты актерлердің қатысуымен тарихи эротикалық фильм "Калигула" фильмін қаржыландырды. 1979 жылдың соңында шыққан фильм Италияда (Римдегі Dear Studios) түсірілді және режиссері Тинто Брасс болды. Гуччионе сондай-ақ Omni, Viva және Longevity журналдарын құрды. 2002 жылғы сәуірде New York Times газеті Гуччионенің Penthouse компаниясы 30 жыл ішінде 3,5 миллиардтан 4 миллиард долларға дейін табыс тапқанын, ал таза кірісі шамамен 500 миллион долларды құрағанын цитаталады.

Penthouse began publication in 1965 in the United Kingdom and in North America in 1969, an attempt to compete with Hugh Hefner's Playboy. Although Playboy had always had a liberal bent and championed the Civil Rights Movement and other social justice causes, Guccione offered editorial content that was more sensational, and the magazine's writing was far more investigative than other men's magazines, with stories about government cover ups and scandals. Writers such as Craig S. Karpel, James Dale Davidson and Ernest Volkman, as well as the critically acclaimed Seymour Hersh, exposed numerous scandals and corruption at the highest levels of the United States government. On the other hand, Playboy retained a certain conservatism and embraced mainstream American consumerism rather than rejecting it. During the late 1960s, feminist groups criticized the magazine for supporting women's liberation only in terms of making them free to engage in sexual relationships with men. While Playboy devoted extensive print to covering sports, one of Hugh Hefner's great passions, Guccione had no interest in them and never bothered discussing sporting events or athletes in Penthouse, instead preferring to cover the art world. The magazine was founded on humble beginnings. Owing to his lack of resources, Guccione personally photographed most of the models for the magazine's early issues. The magazine's pictorials offered more sexually explicit content than was commonly seen in most openly sold men's magazines of the era; it was the first to show female pubic hair, followed by full frontal nudity and then the exposed vulva and anus. Up to the end of the 1960s, it was not acceptable to display anything more than a female's buttocks or breasts in mainstream publications and anything more risked obscenity charges. Only low budget underground magazines displayed female genitals or explicit poses. However, the counterculture movement led to an increasingly liberated sexual attitude after which a series of court rulings struck down most legal restrictions on pornography. In 1976, Guccione used about US $17.5 million of his personal fortune to finance the controversial historical epic erotic film, Caligula, with Malcolm McDowell in the title role and a supporting cast including Helen Mirren, John Gielgud and Peter O'Toole. The film, released in late 1979, was produced in Italy (made at the Dear Studios in Rome) and was directed by Tinto Brass. Guccione also created the magazines Omni, Viva, and Longevity. An April 2002 New York Times article quoted Guccione as saying that Penthouse grossed $3.5 billion to $4 billion over the 30 year life of the company, with a net income of almost $500 million.

Марапаттар мен мойындау

Гюччионенің редакциялық мазмұны академиялық ортада мақталып, танылды. Мысалы, 1975 жылы Брандейс университеті оны "редакциялық назарын Вьетнам ардагерлерінің әл-ауқаты және қазіргі қоғамдағы қылмыстық мәселелер сияқты біздің заманымыздың маңызды мәселелеріне жұмсағаны" үшін құрметтеді. Гюччионе сондай-ақ, кейбір кәсіби топтар мен ұйымдармен байланысы үшін жоғары бағаланды. 1978 жылдың сәуір айында Атлантикалық жағалаудың тәуелсіз дистрибьюторлар қауымдастығы оны "жетекшілік қабілеті, әділдігі және мүшелерімізбен үздіксіз достығы" үшін мақтап, "Жыл баспашысы" деп атады. 2013 жылы режиссер Барри Аврих Гюччионенің өмірі туралы "Талантты және әдемі: Боб Гюччионе тарихы" деген фильм түсірді. Фильмнің тұңғыш көрсетілімі 2013 жылдың 9 қыркүйегінде Торонто халықаралық кинофестивалінде өтті. Кейіннен ол Канадада The Movie Network және Movie Central телеарналарында, ал АҚШ-та Epix телеарнасында 2013 жылдың қараша айында көрсетілді.

Бас тарту және отставка

Гюччионенің бірнеше өте сәтсіз инвестициялары, соның ішінде «Пентхаус Бордвок» қонақ үйі мен казиносы (ол 160 миллион доллар шығынға батты) сатуды және танымалдылықты қайта қалпына келтіруге бағытталған Гюччионенің күш-жігері, оның ішінде Моника Левинскиді журналға сурет түсіруге шақыру (1998 жылы «Saturday Night Live» бағдарламасында осыған пароди жасалды) және Унабомберге өз пікірлерін білдіруге тегін алаң ұсыну, оқырмандар санын арттыра алмады. 1990 жылдардың соңында (көбінесе тегін) порнографияға онлайн қолжетімділік артып, «Пентхаус» журналының таралымы одан да күрт төмендеді. 2003 жылы «Пентхаус» журналын басып шығаратын «General Media» компаниясы банкроттықтан қорғануға өтініш берді. Гюччионе «Penthouse International, Inc.» компаниясының басқарма төрағасы және бас директоры лауазымынан қанағаттанды.

Құқықтық дау

2006 жылы Гуччионе Penthouse Media Group компаниясын алаяқтық, келісімшартты бұзу және құлпына салу сияқты бірнеше айыптаулар бойынша сотқа берді. Аталған істе Марк Белл, Джейсон Галанис, Фернандо Молина және Дэниел С. Стантон есімдері көрсетілді.

Басқа жұмыстар

Гюччионе Анна Винтурға өзінің Viva журналында сән редакторы қызметінде алғашқы жұмысын ұсынды. Ол «Чайнатаун» және «Саранжырдың күні» фильмдеріне инвестиция салған.

Отбасы

Гюччионенің Ұлыбританияда тәрбиеленген ұлы, Боб Гюччионе кіші (1955 жылы туған), "Спин" журналының редакторы болып тағайындалды, бірақ әкесі мен ұлы редакциялық шешімдерге байланысты көп ұзамай араздасып қалды, содан кейін Боб кіші журналды қаржыландыруды жалғастыру үшін тәуелсіз инвесторлар тапты. Олар ұзақ жылдар бойы қарым-қатынас жасамады, бірақ 2010 жылы Гюччионе ағаның қайтыс болуына дейін татуласып кеткендері хабарланды.

Некелер

Гюччионе төрт рет үйленген: алғаш рет ол жасөспірім шағында Лилиан Беккерге үйленді. Екінші рет британдық Мюриэл Хадсонға үйленді, одан төрт баласы болды. Олар 1979 жылы ажырасты. 1988 жылы ол үшінші рет Оңтүстік Африка тумасы Кэти Китонға үйленді. 1997 жылы Китон ұзаққа созылған қатерлі ісікпен күрескеннен кейін, асқазан-ішек жолындағы бітелуді жоюға жасалған операциядан туған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол 58 жаста еді. Өмірінің соңғы айларында Китон бұрынғы модель Эйприл Доун Уорренмен дос болып, оның Китон таңдаған мұрагері екені туралы әңгімелер тарады. Ұзақ сапардан кейін, ол 2006 жылы Уорренге үйленді және өмірінің соңына дейін олар бірге болды. Гюччионе Китонды қайтыс болғаннан кейін де Penthouse журналының басшы редакторы ретінде тізімдемеде қалдырды, бірақ кейін Уорреннің журналдың шығармашылық директоры болып 10 жыл қызмет еткеннен кейін оны да тізімге қосты. Уоррен мен Гюччионе 2010 жылы, 79 жасында қайтыс болғанға дейін "Жақсы білуге" атты естеліктер кітабын жазумен айналысты. Ол Уорреннің қасында көз жұмды.

Тұрғылықты жері

Гуччионе Манхэттендегі ең үлкен жеке тұрғын үйді (Жоғарғы Шығыс жағындағы 14-16 Шығыс 67-ші көшеде) қайта жаңарту үшін Франция мен Италиядан шеберлерді шақырды. Гуччионеге құрмет көрсету мақсатында, шеберлер оның және оның әйелінің бейнесін сарайдың кіреберісіндегі мәрмәр бағаналарға қашап салды. New York журналының мәліметінше, "Бұл Манхэттендегі ең ірі жеке үйлердің бірі, 30 бөлмелі, оны күтіп ұстауға жылына 5 миллион доллар жұмсалады". 2003 жылдың қараша айында, үйді ипотекалық кредитор, New Jersey-дің Kennedy Funding компаниясы, сондай-ақ New Jersey-дің миллиардтаған долларлық Elliott Associates хедж-фондының еншілес компаниясымен бірге сот арқылы иеліктен шығарды. 2004 жылдың қаңтар айында, инвесторлар тобы Гуччионеге шығып кету кезінде көмекке келді. Лондондық инвестор Джейсон Галанис инвестициялық топты басқарды, ол мүлікті 26,5 миллион долларға ақшамен сатып алды. Үйді NY Real Estate LLC сатып алды, бұл сарайды сатып алу үшін құрылған компания. Галанис 2,6 миллион доллар үлестірді, ал New York-тегі екі хедж-фонд, Laurus Funds және Alexandre Asset Management, Penthouse International компаниясына тиесілі және General Media компаниясының иесі әрі қарызкері болған NY Real Estate LLC-ге 24 миллион долларлық ипотекалық несие берді. Бір жылдан астам жалғасқан даулы банкроттық процесінің нәтижесінде, Laurus компаниясына тиесілі облигациялар шарттарды техникалық түрде бұзған деп танылды, бұл 8 миллион доллардан астам айыппұлға әкелді. Penthouse International айыппұлдардың және Гуччионеге берілген жылына 1 долларлық тиімсіз өмір бойы жалға алу шартының салдарынан үйді қайта қаржыландырудан бас тартты, бұл мүлікті сату мүмкін емес етті. Laurus компаниясы үйді жалға алушыдан иелігіне өтуі үшін Гуччионеге сотқа шағымданып, талап қойды. Гуччионе сондай-ақ New York-тің Staatsburg қаласындағы шалғайдағы үйінен де айырылды, өйткені Гудзон өзенінің жағасындағы 75 акрлық жерде орналасқан 15 бөлмелі барокко стиліндегі штукатурлы сарай сот арқылы иеліктен шығарылып, 4 миллион долларға сатылды. Мүлікті актриса Ума Турман мен қонақ үй иесі Андре Балаз сатып алды, қазір ол "Locusts on Hudson" деп аталады.

Guccione brought artisans in from France and Italy to remodel the largest private residence in Manhattan (at 14 16 East 67th Street on the Upper East Side). As a tribute to Guccione, the artisans carved both his and his wife's faces into the marble columns near the entrance of the mansion. According to New York magazine, "It's one of the biggest private houses in Manhattan, with 30 rooms, and it costs $5 million a year to maintain." In November 2003, the mansion was foreclosed on by Kennedy Funding of New Jersey, the mortgage holder, along with an affiliate of multibillion dollar hedge fund Elliott Associates of New Jersey. In January 2004, a group of investors came to Guccione's aid during his eviction. A London based investor, Jason Galanis, led the investment group which purchased the property for $26.5 million in cash. The house was purchased by NY Real Estate LLC, an entity set up to acquire the mansion. Galanis contributed $2.6 million, and two New York hedge funds, Laurus Funds and Alexandre Asset Management, made a mortgage loan of $24 million to NY Real Estate LLC, which was owned by Penthouse International, the parent and debtor in possession of General Media. As a result of the continuing contentious bankruptcy, which lasted over a year, the promissory notes due to Laurus were considered in technical breach of covenants which resulted in severe financial penalties in excess of $8 million. Penthouse International elected to forgo refinancing the house due to the combination of the penalties and the unfavorable lifetime lease of $1 per year that was granted to Guccione, which made the property unmarketable. Laurus sued Guccione to take possession of the house from the tenant. Guccione also lost his country house in Staatsburg, New York, as the 15 room Baroque style stucco mansion on a 75 acre property on the Hudson River was foreclosed and sold for $4 million. The estate was purchased by actress Uma Thurman and hotelier André Balazs, and it is now known as Locusts on Hudson.

Көркем туындылар жинағы

Гюччионе – суретші, оның өнері Нассау округінің өнер мұражайында және Батлер американдық өнер институтында тұңғыш рет көрсетілді. Оның өнері Борги көркемсурет галереясында толыққанды көрсетілуде, POBA – Where the Arts Live онлайн-жинағында және Filthy Gorgeous Media өнер жинағының бір бөлігі болып табылады. Боб Гуччионе әлемге әйгілі көркемсуреттерді жинаушы болды. Гуччионе коллекциясының ең бағалы туындылары Амедео Модильянидің портреті және суретшінің ұлы Паулоның Пабло Пикассоның портреті еді. Ол Сандро Ботичелли, Альбрехт Дюрер, Эль Греко, Марк Шагал, Сальвадор Дали, Джорджо де Кирико, Эдгар Дега, Фернан Лежер, Гилберт Стоун, Анри Матисс, Жюль Пасин, Камиль Писсарро, Пьер Огюст Ренуар, Жорж Анри Руо, Чайм Сутин және Винсент ван Гогтың картиналарына ие болды. Гуччионе өнер коллекциясы 2002 жылдың қараша айында Sotheby's аукционында сатылды, бұл Гуччионенің Atlantic City кәсіпорнынан туындаған жеке қарыздарын өтеу үшін жасалды. Колекция екі жыл бұрын Christie's компаниясымен 59 миллион долларға бағаланған. Алайда, 2001 жылғы 11 қыркүйектегі оқиғалар өнер нарығын құлдыратты және Гуччионе коллекциясы бағаланған құнына сатылмады. Сатудан түскен жалпы сома 19 миллион долларды құрады, ол Swiss Re кредиторына төленді. Swiss Re компаниясы Нью-Йорк штатының сотында Гуччионеге қарыз бойынша 4 миллион долларлық тапшылық үшін талап айтты. Боб Гуччионеге тиесілі өнер туындыларының, фотосуреттердің және естеліктердің көп бөлігі 2012 жылдың басында кәсіпкер Джереми Фроммерге сатылды. Сатып алынған заттардың ішінде 60-тан астам түпнұсқа Гюччионе майлы бояулары, сондай-ақ Артур Каммингс, Билл Ли, Сьюз Рэндалл, Эрл Миллер, Берт Милтон аға және тағы басқалардың түпнұсқа иллюстрациялары мен фотосуреттері бар. Колекцияның ең бағалы бөлігі – Боб Гуччионенің 1960-шы, 1970-ші және 1980-ші жылдарда түсірген 250 мыңнан астам фотосуреті. Фроммер алған заттар оның Jerrick Ventures LLC компаниясының 2013 жылдың маусым айында таныстырылған Filthy Gorgeous Media веб-сайтын құруға түрткі болды. Гуччионе өзінің бағалы активін тиімді пайдалану тарихына ие болды. Ол AIG сақтандыру компаниясынан 20 миллион доллар қарыз алды. Кейіннен олар Swiss Re Insurance компаниясымен қайта қаржыландыруды жүзеге асырды.

Guccione was a painter whose art premiered at Nassau County Museum of Art as well as the Butler Institute of American Art. His art continues to hang in the Borghi Fine Art Gallery, is featured in the POBA Where the Arts Live online collection, and is a part of the Filthy Gorgeous Media art collection. Bob Guccione was a world renowned collector of fine art. Highlights of the Guccione collection included a portrait by Amedeo Modigliani and a Pablo Picasso portrait of the artist's son, Paulo. He owned paintings by Sandro Botticelli, Albrecht Dürer, El Greco, Marc Chagall, Salvador Dalí, Giorgio de Chirico, Edgar Degas, Fernand Léger, Gilbert Stone, Henri Matisse, Jules Pascin, Camille Pissarro, Pierre Auguste Renoir, Georges Henri Rouault, Chaïm Soutine, and Vincent van Gogh. The Guccione art collection was sold at auction by Sotheby's in November 2002 to pay Guccione's personal debts, originally incurred in the Atlantic City venture. The collection had been appraised by Christie's at $59 million two years prior. However, 9/11 had depressed the art market and the Guccione collection failed to sell for its appraised price. The aggregate sale price was $19 million, which was used to pay lender Swiss Re. Swiss Re sued Guccione in New York State Court for a $4 million shortfall on the loan balance. Much of the remaining personal collection of Bob Guccione's art, photographs, and memorabilia was acquired by entrepreneur Jeremy Frommer in early 2012. The acquisition included over 60 original Guccione Oils, as well as the original illustrations and photographs by artists such as Arthur Cummings, Bill Lee, Suze Randall, Earl Miller, Berth Milton Sr. and more. The highlight of the collection is the quarter of a million photographs that were taken by Bob Guccione, himself, throughout the 1960s, 1970s and 1980s. The items obtained by Frommer were the inspiration for his company Jerrick Ventures LLC's creation of the website, Filthy Gorgeous Media, which debuted in June 2013. Guccione had a history of leveraging his prized asset. He borrowed $20 million from AIG, the insurance company. Subsequently, they refinanced with Swiss Re Insurance.

Ауру және өлім

2004 жылға қарай, көп темекі шегетін Гючони жұтқыншақ қатерлі ісігінен операция жасаған және былай деді: "Менің қатерлі ісігім тілімнің тамырындағы бадамдай ғана кішкентай ісік еді. Емдеуі аурудан да жаман болуы мүмкін. Ол жұту қабілетіме, тілімнің қозғалмалылығына әсер етті, мен үшін сөйлеуді өте қиындатады". Ол 2010 жылдың 20 қазанында 79 жасында Техас штатының Плано қаласындағы Плано мамандандырылған ауруханасында, әйелі Эйприлдің қасында қайтыс болды.