Гарольд Бейнс: Американдық бейсболшының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық бейсболшы және жаттықтырушы (туған 1959)

Харольд Дуглас Бейнс (15 наурыз, 1959 ж. туған) – американдық бұрынғы белгіленген соққышы және оң жақтағы ойыншы, 1980 жылдан 2001 жылға дейін Американдық лигасының (AL) бес командасында ойнаған және Чикаго Уайт Сокс командасымен үш рет ойнағаны үшін ең танымал. Мэриленд штатында туған ол өзінің туған жері – Балтимор Ориолс командасында үш кезеңде жеті жыл ойнады. 1977 жылғы Американдық лигасының драфтында бірінші нөмірлі таңдау және алты дүркін All-Star болған Бейнс slugging көрсеткіші бойынша AL-ды жетекшілік етті. Карлтон Фиск оны басып өткенге дейін ол команданың карьералық хоум-рандары бойынша рекордын ұстады; оның 221 хоум-раны сол қолмен ойнайтын ойыншылар арасында клубтық рекорд болып табылады, сондай-ақ командамен 981 ұпай (RBI) және 585 қосымша базалық соққы да оның есебінде. Оның 1688 соққысы және 1643 ойыны DH ретінде Дэвид Ортиз бұзып өткенге дейін үлкен лига рекорды болды. Ол сондай-ақ DH ретінде карьералық хоум-рандары бойынша рекордты (236) Эдгар Мартинес 2005 жылы басып өткенге дейін сақтап келді. Өз дәуірінің ең төзімді, тұрақты және беделді соққышыларының бірі Бейнс сегіз рет .300-ден жоғары көрсеткіш көрсетті және 31 карьералық постсезондық ойында .324 соқты, бес жеке серияда .350-ге жетті. Ол зейнетке шыққаннан кейін AL тарихында өткізілген ойындар саны бойынша жетінші (2830) және RBI бойынша 10-орынды (1628) иеленді. Клач жағдайлардағы қуатты соққыларымен де танымал, ол Grand Slam бойынша AL тарихында жетінші орында (13), үш хоум-рандық ойындарда төртінші орында (үш) және бас қақпадан соққан хоум-рандар бойынша үлкен лига тарихында жетінші орында (10) болды. Бейнс 2019 жылғы сыныптан Today's Game Era Committee арқылы Бейсбол Даңқы залына сайланды. Ол әкесін "ешкімнен де артық құрметтейтін тұлға" деп сипаттады. Оның әкесі анасы Глориядан ажырасқан. Уайт Сокс командасының иесі Билл Вик Бейнсті 12 жасында, Мэриленд штатының шығыс жағалауында тұрғанда барлаушылықпен айналыса бастады. Уайт Сокс 1977 жылғы аматорлық драфта Бейнсті бірінші нөмірлі таңдау ретінде таңдады. Ол 32 000 доллар көлемінде қол қою бонусын алды – бұл бірінші нөмірлі таңдау үшін рекордтық төмен көрсеткіш.

Кәсіби мансап

1980 жылғы 10 сәуірде Бейнс өзінің үлкен лигасындағы дебютін ашылу күнінде оң жақтағы позицияда бастады және Балтимор Ориолс клубына қарсы өткен 5–3 есебімен жеңілген ойында 0-4 көрсетті. 1982 жылы ол 161 ойында .271 соққы көрсеткішімен, 25 хоум-ран және 105 RBI жинады. 1984 жылғы 8 мамырда Бейнс тарихындағы ең ұзақ ойынды (екі күнге созылған 25 иннингтік ойын, жалпы уақыты 8 сағат 6 минут) Милуоки Брюэрс клубының питчері Чак Портерге қарсы хоум-ран соғып аяқтады; ол қолданған бэта қазір Бейсбол Даңқ залында сақталуда. 1986 жылы тізесімен байланысты проблемалар басталып, оның алаңдағы мансабына қадам-қадаммен соққы тигізіп, оны тұрақты белгіленген соққышы болуға мәжбүр етті. Тізесіндегі ауруларға және оның нәтижесінде жылдамдығының төмендеуіне қарамастан, ол қуатты соққышы болып қала берді және 1988 жылы 166 соққы жинады. 1989 жылғы маусымның ортасында Техас Рейнджерс клубы Уилсон Альварес, Скотт Флетчер және Сэмми Сосаны Чикагоға жіберген саудада Фред Манрикемен бірге Бейнсті Уайт Сокстан сатып алды. Саудадан кейін, 1989 жылғы 20 тамызда Уайт Сокс клубы Бейнстің 3-нөмірін зейнеткерлікке шығарды, бұл әлі де үлкен лигада белсенді ойыншы үшін сирек кездесетін жағдай (Бейнс Уайт Сокс клубына қайтып келген сайын нөмірі "қайта жаңартылып", ол оны жаттықтырушы ретінде киеді). 1990 жылғы 29 тамызда Бейнс Окленд Атлетикс клубына кіші лига питчерлері Скотт Чиампарино мен Джо Биткерге алмастырылды және ол олардың постсезонға өтуіне көмектесті, бірақ әлем чемпионатына Цинциннати Редс клубынан жеңіліс тапты. 1992 жылы Атлетикс клубы қайтадан плей-оффқа қатысты, бірақ ALCS турнирінде Торонто Блю Джейс клубынан жеңілді. 1993 жылғы 14 қаңтарда Бейнс "А" клубынан Балтимор Ориолс клубына кіші лига питчерлері Бобби Шоунард пен Аллен Пластерге алмастырылды. Бейнс Балтимордағы алғашқы үш маусымда .313, .294 және .299 көрсеткіштер жинады. 1997 жылғы 29 шілдеде Бейнс кейіннен тағайындалатын ойыншыға алмастырылып, Ориолс клубына қайта оралды. Ол "Ориолс" клубының плей-оффқа өтуіне көмектесті, бірақ Лига Чемпионатында Кливленд Индианс клубынан жеңіліс тапты. Бейнс 1999 жылғы "Жұлдыздар ойынында" "Ориолс" клубының намысын қорғады. 1999 жылғы 27 тамызда ол кіші лига питчері Хуан Арасена және кейіннен тағайындалатын ойыншыға алмастырылып, Кливленд Индианс клубына ауыстырылды. 1999 жылғы 9 желтоқсанда Бейнс үшінші рет "Ориолс" клубына оралды, бір жылдық 2 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды. Ол 2000 жылғы 29 шілдеде Мигель Феликс, Хуан Фигероа, Брук Фордайс және Джейсон Лакманға алмастырылып, Чарльз Джонсонмен бірге Уайт Сокс клубына ауыстырылды. Оның "Ақ соққылар" клубымен соңғы келісімшарты 2001 жылғы маусымнан кейін, командамен үшінші рет болғаннан кейін жаңартылмады. Ол өзінің мансабын 2866 соққы, 384 хоум-ран және 1628 RBI көрсеткіштерімен аяқтады. Даңқ залына енгізілгенге дейін ол Даңқ залына сайланбаған зейнеткер ойыншылар арасында ең жоғары RBI саны бойынша тоғызыншы орында тұрды; оның жиынтық соққылары барлық уақытта 46-орында (2019 жылға дейін).

On April 10, 1980, Baines made his major league debut on Opening Day, starting in right field and going 0 for 4 in a 5–3 loss to the Baltimore Orioles. In 1982, he batted .271 with 25 home runs and 105 RBI in 161 games. Baines ended the longest game in major league history (eight hours and six minutes over 25 innings on successive evenings) with a walk off home run against the Milwaukee Brewers' Chuck Porter on May 8, 1984; the bat he used is currently kept at the Baseball Hall of Fame. In 1986, a succession of knee problems began which gradually ended his fielding career, forcing him to become a regular designated hitter. Despite the knee ailments and the resulting lack of speed, he remained a powerful hitter, picking up 166 hits in 1988. Midway through the 1989 season, the Texas Rangers acquired Baines, along with Fred Manrique, from the White Sox in a much derided trade which sent Wilson Álvarez, Scott Fletcher and Sammy Sosa to Chicago. After the trade, the White Sox retired Baines's #3 on August 20, 1989, a rare occurrence for a player who was still active in the major leagues (the number would be "un retired" each time Baines returned to the White Sox, and he wore it as a coach). On August 29, 1990, Baines was traded to the Oakland Athletics for minor league pitchers Scott Chiamparino and Joe Bitker, and he helped them reach the postseason only to be swept by the Cincinnati Reds in the World Series. In 1992, the Athletics returned to the playoffs, but lost to the Toronto Blue Jays in the ALCS. On January 14, 1993, Baines was traded by the A's to the Baltimore Orioles for minor league pitchers Bobby Chouinard and Allen Plaster. Baines batted .313, .294 and .299 over his first three seasons with Baltimore. On July 29, 1997, Baines was traded back to the Orioles for a player to be named later. He helped the Orioles reach the playoffs, where they lost to the Cleveland Indians in the League Championship Series. Baines represented the Orioles in the 1999 All Star Game. On August 27, 1999, he was traded to the Cleveland Indians for minor league pitcher Juan Aracena and a player to be named later. On December 9, 1999, Baines returned for a third stint with the Orioles, signing a one year, $2 million contract. He was traded back to the White Sox with catcher Charles Johnson in exchange for Miguel Felix, Juan Figueroa, Brook Fordyce and Jason Lakman on July 29, 2000. His final contract with the White Sox was not renewed following the 2001 season, after his third stint with the team. He finished his career with 2,866 hits, 384 home runs and 1,628 RBI. prior to his induction, he had the ninth highest RBI count among retired players not elected in the Hall of Fame; his hit total ranks 46th all time (through 2019).

Жаттықтырушылық мансап

Бейнстің Чикаго "Ақ сокс" командасындағы төртінші мерзімі 2004 жылдың наурыз айында жаңа бапшы Оззи Гилленнің көмекшісі – құрамада 1985-1989 және 1996-1997 жылдары бірге ойнаған ойыншысы ретінде тағайындалғаннан кейін басталды. 2004 жылдың 17-20 тамызы аралығында Гиллен екі ойынға қатарынан шеттетілген кезде Бэйнс төрт ойынға команданың уақытша бапшысы болды. 2005 жылы "Ақ сокс" командасының бапшысы ретінде ол команданың 2005 жылғы Әлем сериясінде жеңіске жеткені үшін Әлем сериясі жүлдесін алды.

Құрметтер

2008 жылдың 20 шілдесінде «Уайт Сокс» командасы «Канзас Сити Роялс» командасына қарсы ойынға шығар алдында U.S. Cellular Field стадионында Бейнстің қоладан жасалған мүсінін ашты. Бұл стадионның сыртқы алаңында орналасқан жетінші мүсін. 2009 жылдың тамызында «Ориолз» командасы Бейнстің «Ориолз» Атақ залының 46-шы мүшесі ретінде қабылданатынын жариялады. «Ориолз» сапында өткізген жеті маусымында ол .301 орташа көрсеткішпен 107 хоум-ран соғып, 378 RBI (ұпай жинап) тұрды.

Атак-даңқ залына кандидат

Бейнс алғаш рет 2007 жылғы сайлауда Ұлттық бейсбол даңқы залына үміткер ретінде қарастырылды. Даңқ залына ену үшін 75% дауыс қажет болса да, ол ешқашан 6,1%-дан жоғары дауыс жинаған жоқ (2010 жылы ол осы көрсеткішті алды). 2018 жылдың 9 желтоқсанында Бейнс «Қазіргі ойын дәуірі» бюллетені арқылы 2019 жылғы Ұлттық бейсбол даңқы залының қатарына сайланды. Бұл бюллетеньге алты ойыншы, бір менеджер, алты басшы және үш журналист кіретін 16 адамнан тұратын дауыс беру тобы болды. Оның сайлануы бейсбол жазушылары мен жанкүйерлері тарапынан қатты сынға ұшырады, себебі оның Wins Above Replacement көрсеткіші төмен болды, MVP дауыс беруде нашар нәтижелер көрсетті және қорғанысқа қатысу уақыты жеткіліксіз болды. Бейнс өзінің әріптестерімен даңқ залына енді: ол комитеттегі алты ойыншының бесеуімен бірге ойнаған, ал алтыншысы оған қарсы менеджер ретінде жұмыс істеген. Төрт басшы оның ойыншы кезінде басшылық қызметтерде болды, ал оның бұрынғы менеджері мен команда иесі де комитетте болды. Тони ЛаРусса, Джерри Рейнсдорф және Пэт Гиллик Бейнспен жақын қарым-қатынаста болғандары үшін ерекше сынға ілікті. (ЛаРусса оны Чикагода жеті маусым, ал «Окленд Атлетикстің» құрамында тағы үш маусым жаттықтырды, Рейнсдорф Бейнс ойнаған кезде «Уайт Сокс» командасының иесі болды, ал Гиллик оны команданың бас менеджері болып жұмыс істеген кезінде «Ориолс» клубына әкелді). Ол және тағы бес ойыншы 55 000 көрерменнің алдында, оның ішінде 53 бұрынғы даңқ залының мүшелері де бар, 21 шілдеде даңқ залына енгізілді.

Жеке өмір

Бейнстің туған қаласы Сент-Майклс 9 қаңтарды Гарольд Бейнс күні деп жариялаған. Ол сондай-ақ, колледжге түсуге ниетті жарамды студенттерге көмектесу үшін Гарольд Бейнс атындағы стипендиялық қор құрды. Бейнс Марла Генриге үйленген және төрт баласы бар: Тони, Бритни, Харольд кіші және Кортни. Барлығы Бейнстің бітірген мектебі, Сент-Майклс орта/жоғары мектебінде оқыған.