Кіріспе
Екі метрикалық кеңістіктің кіші жиындары арасындағы қашықтық. Математикада Хаусдорф қашықтығы немесе Хаусдорф метрикасы, сондай-ақ Помпею–Хаусдорф қашықтығы деп аталатын бұл өлшем, метрикалық кеңістіктің екі кіші жиынының бір-бірінен қаншалықты алыс екенін көрсетеді. Ол метрикалық кеңістіктің бос емес, компактты кіші жиындары жиынын өз алдына метрикалық кеңістікке айналдырады. Бұл өлшем Феликс Хаусдорф пен Димитрие Помпеиудің есімдерімен аталады. Жай тілмен айтқанда, егер екі жиынның кез келген нүктесі екінші жиынның қандай да бір нүктесіне жақын болса, онда олар Хаусдорф қашықтығы бойынша жақын деп есептеледі. Хаусдорф қашықтығы – бұл екі жиынның бірінен қарсылас таңдаған нүктеден екінші жиынға баруға мәжбүр болатын адамның жүре алатын ең ұзақ қашықтығы. Яғни, бұл бір жиынның нүктесінен екінші жиынның ең жақын нүктесіне дейінгі барлық қашықтықтардың ең үлкені. Бұл қашықтықты Хаусдорф алғаш рет 1914 жылы жарық көрген «Грундзюге дер Менгенлехре» кітабында енгізді, бірақ оған өте ұқсас өлшем 1906 жылы Морис Фрешеттің докторлық диссертациясында пайда болған, ол үздіксіз қисықтар кеңістігін зерттегенде қолданылған.
In mathematics, the Hausdorff distance, or Hausdorff metric, also called Pompeiu–Hausdorff distance, measures how far two subsets of a metric space are from each other. It turns the set of non empty compact subsets of a metric space into a metric space in its own right. It is named after Felix Hausdorff and Dimitrie Pompeiu. Informally, two sets are close in the Hausdorff distance if every point of either set is close to some point of the other set. The Hausdorff distance is the longest distance someone can be forced to travel by an adversary who chooses a point in one of the two sets, from where they then must travel to the other set. In other words, it is the greatest of all the distances from a point in one set to the closest point in the other set. This distance was first introduced by Hausdorff in his book Grundzüge der Mengenlehre, first published in 1914, although a very close relative appeared in the doctoral thesis of Maurice Fréchet in 1906, in his study of the space of all continuous curves from .
Қолданбалар
Компьютерлік көруде Хаусдорф қашықтығы кез келген мақсатты кескінде берілген шаблонды табу үшін қолданылуы мүмкін. Шаблон мен кескін көбінесе жиектерді анықтағыш арқылы алдын ала өңделеді, нәтижесінде бинарлық кескін пайда болады. Содан кейін, шаблонның бинарлық кескініндегі әрбір 1 (активті) нүкте жиынтықтағы нүкте ретінде қарастырылады, бұл шаблонның "түрі". Сол сияқты, мақсатты кескіннің бинарлық аймағы да нүктелер жиынтығы ретінде қарастырылады. Алгоритм одан кейін шаблон мен мақсатты кескіннің белгілі бір аймағы арасындағы Хаусдорф қашықтығын ең төменге түсіруге тырысады. Мақсатты кескіндегі шаблонға ең аз Хаусдорф қашықтығы бар аймақ, мақсатта шаблонды табу үшін ең жақсы кандидат деп есептеледі. Компьютерлік графикада Хаусдорф қашықтығы бір 3D нысанның екі түрлі бейнеленуі арасындағы айырмашылықты өлшеу үшін қолданылады, әсіресе күрделі 3D модельдерді тиімді көрсету үшін детальдеу деңгейін жасау кезінде. Егер Жердің беті болса, ал жердің құрлық беті болса, онда Нэмо нүктесін тауып, оның шамамен 2704,8 км екенін көреміз.
Қарым-қатынас ұғымдары
Екі пішіннің ұқсамастығын өлшеу Хаусдорф қашықтығы изометрияға дейін беріледі, DH деп белгіленеді. Атап айтқанда, X және Y метрикалық кеңістіктегі (әдетте, Евклид кеңістігінде) екі компакт фигура болсын; онда DH(X,Y) – М метрикалық кеңістігінің өзіне барлық изометриялар I арасындағы dH(I(X),Y) ең төменгі мәні. Бұл қашықтық X және Y пішіндерінің изометриялық болудан қаншалықты алшақ екенін өлшейді. Громов-Хаусдорф жуықтасуы – бұл осымен байланысты идея: екі М және N метрикалық кеңістіктердің арақашықтығын барлық изометриялық енгізулердің арасындағы ең кіші мәнді және оларды бірдей L метрикалық кеңістігіне енгізу арқылы өлшеу.