Сақсон-Кобург-Заальфельдтің әскери қолбасшысы Фридрих Иосиас туралы

Кіріспе

XVIII ғасырдағы австриялық ақсүйек және әскери қолбасшы, Саксен-Кобург-Заальфельдтің князі Фридрих Иосиас (Friedrich Josias von Sachsen Coburg Saalfeld) (26 желтоқсан 1737 – 26 ақпан 1815) – австриялық ақсүйек және әскери қолбасшы.

Өмірбаян

Кобург қаласындағы Шлосс-Эренбург сарайында дүниеге келген ол, Саксен-Кобург-Заальфельд герцогы Франциск Жозиас пен Шварцбург-Рудольштадт ханшайымы Анна Софияның ең кіші ұлы еді. Ол Бельгия королі Леопольд I-нің (1790–1865) туысы, ал Ұлыбритания королевасы Викторияның (1819–1901) шөбересі болды.

Әскери мансап

Жосия 1759 жылы полковник шенімен Габсбург әскеріне қосылды, Жеті жылдық соғысқа қатысты және 1773 жылы лейтенант-фельдмаршал шеніне көтерілді. 1788 жылғы орыс-түрік-аустрия соғысында ол Фрайхерр фон Лаудон басқаратын армия корпусына қолбасшылық етіп, Молдавияны басып алды, Бессарабиядағы Хотинды жаулап алды және 1 тамыз 1789 жылғы Фокшани шайқасында Александр Суворовтың жеңісіне қатысты. Римник шайқасында Ұлы визир Коча Юсуф-паша бастаған Осман әскерін толық жеңгеннен кейін, ол Валахияның көп бөлігін, соның ішінде Бухаресті де басып алды. Принц Николай Мавроген қашқаннан кейін халық оны құрметпен қарсы алды (Бұхарест тарихына қараңыз), және көп ұзамай фельдмаршал атанды. Молдавияны басып алған кезде Жосия қарапайым азамат Тереза Строфекпен танысты. 1789 жылдың 24 қыркүйегінде Роман қаласында олардың Фредерик есімді ұлы дүниеге келді. Жосия 24 желтоқсанда Кобургке оралғаннан кейін Терезаға үйленді және ұлын мойындады. Фредерик 1808 жылдың 25 тамызында Австрия императорының құрметіне ие болды, ал 1853 жылдың 17 ақпанында Саксен-Кобург-Гота герцогы Эрнст II оны туған жерінің атымен – фон Роман атандырды. Алайда, Фридрих морганаттық некеден туған бала болғандықтан, оның ұрпақтары да Саксен-Кобург-Заальфельд герцогтығының мұрагерлігінен шеттестірілді. 1793 және 1794 жылдары ол Фландрия науқаны кезінде Австрия Нидерландындағы армияға қолбасшылық етті. 1793 жылдың наурыз айында Неервиндендегі француз революциялық соғысындағы жеңісінің арқасында ол аймақты Австрияның бақылауына қайтарды. Францияға енгеннен кейін Конде, Валенсиен, Кесной және Ландреси қалаларын жаулап алды. Бірақ, қолайсыз жағдайға байланысты, ішінара одақтас державалар мен олардың әскерлері арасындағы келіспеушілік салдарынан, ол Самбрадағы революциялық армияға қарсы бірнеше ұсақ жеңілістерге ұшырады, содан кейін Флерюсте (1794 жылдың 26 маусымы) шешуші жеңіліске тап болды. Осыдан кейін ол Габсбург дипломаттарының бұрыннан бас тартқан Нидерландысын тастап кетті. Осыған ашуланған және барон Тугуттың саясатын ашық сынаған Жосия фельдмаршал шенінен қанағаттанды (оның орнына граф Клерфайт қолбасшылыққа тағайындалды) және кейін қайтыс болған Кобургке қайтып келді.

Josias joined the Habsburg military as Colonel in 1759, participated in the Seven Years' War, and rose to the rank of lieutenant field marshal by 1773. In the Russo Turkish Austrian war of 1788, he commanded an army corps under Freiherr von Laudon, occupying Moldavia, capturing Khotyn in Bessarabia and sharing in Aleksandr Suvorov's victory in the Battle of Focșani (1 August 1789). Having completely beaten the main Ottoman army under Grand Vizier Koca Yusuf Pasha in the Battle of Rymnik, he captured the greater part of Wallachia, including Bucharest, being welcomed by the population after the flight of Prince Nicholas Mavrogenes (see History of Bucharest), and soon after becoming a field marshal. During the occupation of Moldavia, Josias met Therese Stroffeck, a commoner. On 24 September 1789, in the town of Roman, they had a son named Frederick. Josias married Therese after their return to Coburg, on 24 December and recognized his son. Frederick was ennobled by the Austrian Emperor on 25 August 1808 and on 17 February 1853 the Duke Ernst II of Saxe Coburg Gotha created him Freiherr von Rohmann, named after the place of his birth. Frederick however, as the child of a morganatic marriage, and his descendants were barred of the succession of the duchy of Saxe Coburg Saalfeld. In 1793 and 1794 he commanded the army in the Austrian Netherlands during the Flanders Campaign. Due to his victory in the French Revolutionary Wars at Neerwinden in March 1793, he returned the region to Austrian control. Entering France, he took Condé, Valenciennes, Quesnoy and Landrecies. However, due to unfortunate positioning, partly due to disunity amongst the Allied powers and their forces, he suffered a string of minor setbacks in front of the Revolutionary Army on the Sambre, followed by a decisive defeat at Fleurus (26 June 1794). He thereupon abandoned the Netherlands, which Habsburg diplomats had already decided to give up. Angered by this, and openly criticizing the policies of the Baron Thugut, Josias resigned as Field Marshal (the Count of Clerfayt assumed command in his place) and retired to Coburg, where he later died.