Кіріспе

Годфри – Кингстон қаласының солтүстігінде, Онтарио провинциясы, Канадада, 38 тас жолында 40 минуттық жерде орналасқан шағын елді мекен. Ол алғашқы қоныс аударушылардың бірі Честер Х. Годфридің құрметіне аталған, ол ауыл салынған жерге жер сыйлаған. Қазіргі уақытта бөлек ауыл болмаса да, оны Верона және Пархам ауылдары арасындағы 38 тас жолының бөлігі, сондай-ақ Вестпорт жолының Бэрридж шағын ауылына дейінгі бөлігі деп сипаттауға болады. Сондай-ақ, бұрынғы Коул-Лейк елді мекені де оған кіреді (ол 20 ғасырдың басына дейін жеке теміржол станциясы – Хинчинбрук станциясы және пошта бөліміне ие болған). Годфри бастапқыда Хинчинбрук ауданында орналасқан, кейіннен ол Кеннебек, Олден және Осо аудандарын қамтитын Орталық Фронтенак ауданына біріктірілді.

Тарих

Қазіргі уақытта Годфри деп аталатын жер 1854 жылдың 10 қазанында "Денистон" деп аталды, бұл сол аттас пошта бөлімінің орналасқан жеріне негізделген. Жергілікті тұрғындар бұл жерді "Темір кені торабы" деп атаған. 1878 жылдың 1 сәуірінде бұл жердің аты Годфри деп өзгертілді. Честер Годфри Хинчинбрук қалашығындағы 3-ші концессиядағы жерді мұраға алды, ол Годфри қаласына айналды және оның атымен аталады. Ол бұл жерді әкесі Уоррен Годфриден мұраға алды, ол Олден қалашығына көшіп кеткен кезде. Уоррен Годфри 1843 жылдың желтоқсан айында Британдық Солтүстік Американың генерал-губернаторы сэр Чарльз Теофилус Меткалфқа жер патенті үшін өтініш білдірді. Жер патенті 1844 жылдың 21 наурызында берілді. Уоррен Годфри жер патенті. Уоррен Годфри сонымен қатар Хинчинбрук қалашығындағы Фронтенак жолының 41 милінің құрылысын қадағалаған, солтүстікке қарай Олден және Кларендон қалашықтары арқылы Миссисипи жолының қиылысына дейін. Бұл аймаққа алғашқы қоныс аударушылар Джон Макнайт, Джеймс Хики, Майкл Джадж, Джеймс Хилл, Терри Нефси және Джеймс Кеннеди болды. Жаңа қоныс аударушылардың алғашқы балалары Джеймс Хики мен Нед Джадж 1837 жылы дүниеге келді, бір күні, бірнеше минут айырмасымен. Алайда Джо Хауес дүкенді басқаруын жалғастырды және ақырында бизнесті ұлы Ричардқа (Дик) Хауеске тапсырды. Дүкен 1981 жылы жабылды, бұл жалпы дүкен дәуірінің соңы болды.

Кингстон және Пемброк темір жолы (K&P)

Кингстон және Пемброк темір жолы 1875 жылы Годфриде Бедфорд станциясын ашты. Күн сайын станцияға сегіз пойыз келіп тұратын. Занесвилл кеншілері 180 метр тереңдікте кеннің ішінде күкірт қоспасын тапты және 300-400 метрге дейін қазуға мүмкіндік беретін бұрғыларды қолдана алатын болғанға дейін кен қазу тоқтатылды. Содан кейін, аз күкірт мөлшері бар (бірден үш пайызға дейін) кен қайтадан табылды. Дегенмен, 1895 жылға қарай кен жұмысы тоқтатылды. Аймақтағы басқа кен орындары – Хаус кені және Блэк Лейк кені.

Фелдспат

1901 жылы Годфри маңында да фельдспар көп мөлшерде табылған. Ол Кен және Бедфорд K&P станциясы арқылы АҚШ-қа тасымалданды. Фельдспар Ричардсон фельдспар кенішінде өндірілді, ол ақырында Канададағы фельдспардың ең ірі өндірушісіне айналды: 1901 және 1951 жылдар аралығында 228 690 тонна фельдспар өндірілді. Кен орны II концессияның 1-ші учаскесінде орналасқан, Thirteen Island көлі мен Desert көлі арасында жатыр. 1880 жылдары кен өндіру құқығын қазіргі Джеймс Ричардсон және Ұлдары, Лимитед компаниясының бөлігі болып табылатын Кингстон Фельдспар кен өндіру компаниясы сатып алды. Кен қазу 1900 жылдардың басына дейін басталмады. Кен орны Desert Lake немесе Hoppins Property деп те белгілі болды, себебі Ричардсон жерді иесі А. Хоппинстен жалға алды. 1906 жылы тәулігіне 130 тоннаға дейін өндіріс көлемдері жетіп, сол кезде провинциядағы ең ірі фельдспар өндіруші кеніш болды. Бұл, әрине, кен орнындағы кеннің қолжетімділігінің арқасында мүмкін болды, 1903 жылы хабарланғандай, "бұл кен орнының барлық аумағы дерлік таза және сапалы фельдспармен жабылған". Бұл жерде өндірілген фельдспардың құрамы 1905 жылы Онтарио Тау-кен бюросымен талданды: кремний 66,23%, алюминий 18,77%, калий 12,09% және сода 3,11%. Ол "бай, ашық қызыл түсті, өте жақсы қалыптасқан, анық ойықтары бар, жылтыр, мөлдір және микролинге ұқсас" деп сипатталды. Кен содан кейін Кингстонға, ал одан әрі Онтарио көлі арқылы АҚШ-қа жіберілді. Онтариода өндірілген миканың 90-95% электр өнеркәсібінде қолданылды. 1907 жылғы экономикалық дағдарыс электр саудасын тоқтатқанға дейін осылай болды, бұл провинцияда мика өндіру саудасының төмендеуіне әкелді. Мика өнеркәсібін қолдағандар тікелей зардап шекті; мысалы, Оттавада мика өндірушілердің саны 1500-ден 100-ге дейін азайды. Мика Годфриде 1940 жылға дейін қайтадан өндірілген жоқ, бірақ шағын көлемде өндірілді. Годфри кеніші қазір "қоры жоқ, бұрын өндірілген" деп жіктеледі.

Хилл мектебінің тарихы және осы аймақтағы мемлекеттік білім беру

1840 жылы Денистонның жаңа қауымдастығындағы балаларды оқыту үшін бір бөлмелі ағаш үй-жай ашылды. 1901 жылы бұл ағаш мектептің орнына жаңа мектеп салынды. Алғаш салынған кезде Хилл мектебі Фронтенак округіне қарасты Хинчинбрук мектеп жүйесінің бір бөлігі болған. Хинчинбрук тұрғындары 1800 жылдардың ортасынан бастап, қараша ресурстарына қарамастан, білім беру мүмкіндіктерін жақсартуға тырысып келді. Бұл туралы 1860 жылы мектептердің басқарушысы Томас Р. Дупуи өз жылдық есебінде былай деп атап өтті: «Бұл шалқары ауыл және өте кедей, сондықтан мектептер де пропорционалды түрде кішкентай, мұғалімдер мен оқу құралдарымен жабдықталмаған. Дегенмен, сабаққа қатысушылардың саны көбейіп, мектептердің жағдайы жақсаруда. Мектеп мәселелеріне көрсетілген қызығушылық және аудандық қызметкерлердің белсенділігі осы ауылдың ең дамыған бөлігіне айналуына мүмкіндік береді». Осы «шалқары ауылдың» тұрғындары тегін білім беру мәселесін де естен шығармады, сондықтан 1858 жылы Хинчинбрук мектептерінің үштен екісі тегін болды. Қалғандары үшін оқушыдан айына 25 центтік төлем талап етілді, бірақ оқу ақысы көбінесе толық төленбеді.

Қазіргі күн

Годфри 1998 жылы Хинчинбрук, Кеннебек, Олден және Осо қалашықтарының бірігуі нәтижесінде пайда болған Оңтүстік Фронтенак және Орталық Фронтенак қалашықтарының құрамына кіреді. Жергілікті пошта индексі K0H 1T0, ал Годфридегі Канада поштасының мекенжайы – 8109 County Road 38.