Кіріспе

Жерге жақын астероидтар тобы. Алинда астероидтері – шамамен 2,5 АЕ жартылай үлкен осімен және орбиталық эксцентриситеті шамамен 0,4 пен 0,65 аралығындағы динамикалық астероидтар тобы. Оның атауын 1918 жылы Макс Вольф ашқан 887 Алинда астероиді берген. Бұл денелер Юпитермен (2,502 АЕ) 3:1 орбиталық резонанс арқылы осы аймақта ұсталады, бұл олардың Жермен (2,520 АЕ) 1:4 резонансына жақын болуына себеп болады. Осы резонанстағы дененің орбиталық эксцентриситеті Юпитермен гравитациялық өзара әрекеттесу нәтижесінде үнемі артады, содан кейін ол ішкі планетамен жақын кездеседі, бұл резонансты бұзады. Кейбір Алинда астероидтарының перигелийі Жер орбитасына өте жақын орналасқан, нәтижесінде 1:4 резонансына байланысты шамамен төрт жылдық аралықта жақын кездесулер тізбегі пайда болады. Мұның бір салдары – егер Алинда астероиді Жерге жақын келген кезде (мысалы, Күннен аз бұрышта болса) бақылау үшін қолайсыз жағдайда болса, онда бұл жағдай ондаған жылдар бойы сақталуы мүмкін. 2010 жылға дейін Алинда астероиді 1915 Кетцалькоатль 1985 жылдан бері бір рет қана байқалды. Тағы бір салдары – осы астероидтардың кейбіреулері Жерге қайта-қайта салыстырмалы түрде жақын келеді, бұл оларды Жердегі радарлармен зерттеуге қолайлы нысандар етеді. Мысалдар: 4179 Toutatis және 6489 Golevka, сондай-ақ 2019 MO, ол 2019 жылдың маусым айында Жерге шағылысты.

Динамикалық жас

Юпитермен 3:1 резонансы астероид орбитасының эксцентрицитітінің қайталап өсуіне себеп болады. Динамикалық жас топтарының эксцентрицитіті шамамен 0,30-дан 0,34-ке дейін өзгереді және олар көбінесе Күннен 1,7–3,4 АЕ қашықтықтағы астероид белдеуінде орналасқан.