Кіріспе

Американдық фольк-рок әншісі, әнші-жазушы және актриса (1944 жылы туған)

Мишель Гиллиам Филлипс (Холли Мишель Гиллиам ретінде туған; 4 маусым 1944 жылы) – американдық әнші, әнші-жазушы және актриса. Ол 1960-шы жылдардың ортасында «Мамас және Папас» музыкалық квартетінің вокалисі ретінде танымал болды. Time журналы оның даусын «поп музыкасындағы ең таза сопрано» деп сипаттады. Ол Канадада туған бухгалтер Гарднер Бернет Гиллиам мен Сан-Диегодан келген теңіз саудагерінің қызы. Филлипстің әкесінің әкесі Маркус Гиллиам Вашингтон штатының Уолла-Валла қаласынан шыққан және Британдық Колумбияның Эри қаласында шахтер және қонақ үй иесі болып жұмыс істеген. Оның анасы бала кезінде ревматизммен ауырғаннан кейін туған жүрек ауруларынан, соның ішінде субкүрт эндокардиттен зардап шекті және Филлипс бес жасқа толғанда миға қан құйылып қайтыс болды. Сол жерде ол Сью Лайонмен балалық шақта дос болды. Филлипс Лос-Анджелестегі бірнеше орта мектептерде оқыды, оның ішінде Александр Гамильтон және Маршалл орта мектептері. Оқу кезінде Филлипс бірнеше спорт түрлерін ойнады және фортепиано, гитара және виолончель тартуды үйренді.

1965-1969: Мамас және Папас

Филипс жаңа үйленген жұбайлар Нью-Йорк қаласына көшіп келді, онда олар бірлесіп әндер жаза бастады және 1965 жылы Mamas and the Papas тобын құрды. Мишель топтың бірнеше хитін бірлесіп жазды, соның ішінде "California Dreamin'" әнін, ол топтың тұңғыш альбомы "If You Can Believe Your Eyes and Ears" (1966) альбомында жарық көрді. "The Mamas and the Papas" (1966) есімді топтың екінші альбомын жазу Мишель Филлипстің The Byrds тобының мүшесі Джин Кларкпен болған қарым-қатынасының ашыққа шығуынан кейін тоқталды. Бұрынғы жылы Мишель мен топтасы Денни Доэрти арасындағы қарым-қатынас кешірілген еді; Доэрти мен Джон Филлипс татуласып, осы оқиға туралы "I Saw Her Again" (1966) әнін жазды, бірақ кейіннен Доэрти әнге қаншалықты үлес қосыпты деген мәселеде келіспеді. Осы жолы Джон Филлипс әйелін жұмыстан шығаруға бекінді. Әңгімелесіп, заңгерлерімен және жазбалар компаниясымен кеңескеннен кейін Джон Филлипс, Касс Эллиот және Денни Доэрти 1966 жылдың 4 маусымында Мишель Филлипске топтан шығарылғаны туралы хат тапсырды. Дегенмен, ол 23 тамызда топтың қалған мүшелері оның орнына келген Джилл Гибсонның "сахналық тартымдылығы мен өткірлігі" жеткіліксіз екеніне келіскеннен кейін қайтадан жұмысқа алынды. Мишель Филлипс қайтадан жұмысқа орналасқаннан кейін, топ Шығыс жағалауы бойынша қысқа турнеге шықты, Вашингтон, Балтимор және Нью-Йорктегі Фордхэм университетінде бірнеше концерттер берді. Калифорнияға оралып, Лос-Анджелеске қоныстанғаннан кейін, топ үшінші альбомын жазды – "The Mamas & The Papas Deliver" (1967). 1967 жылдың маусым айында Мишель Джон Филлипс пен Лу Адлер ұйымдастырған Монтерей поп-фестивалінде топпен бірге өнер көрсетті. Фестивальде Калифорниядағы басқа да белгілі қарсы мәдениет өкілдері мен психоделикалық рок-топтары, соның ішінде Jefferson Airplane, Big Brother and the Holding Company (Джанис Джоплинмен бірге) және Джимми Хендрикс қатысты. Бұл оқиға туралы Мишель былай деді: "Бұл қайта өрлеу жәрмеңкесіне ұқсады. Бұл өнерпаздар мен көрермендер үшін ыңғайлы болды. Барлық адам отыруға орын тапты, ал егер орын болмаса, адамдар қоршауға тізіліп тұрды, олар көріп, ести алды. Немесе адамдар сыртта отырды, оны сырттан да естіуге болады. Бұл керемет болды". 1967 жылдың тамызында топ Голливуд Боулда өзінің соңғы концертін берді. Мишель топпен бірге төртінші және соңғы альбомын – "The Papas & The Mamas" (1968) жазды, содан кейін үзіліс жасады. 1968 жылдың ақпанында ол қызы Чинна Филлипсті дүниеге әкелді, ол кейіннен 1990-шы жылдардағы поп-триосы Wilson Phillips-тің вокалисі болды. Мишель мен Джонның некесі бұзылып бара жатқан кезде, 1969 жылдың мамыр айында Лос-Анджелес округінің сотына ажырасу туралы өтініш берді. The Mamas and the Papas тобы 1971 жылы соңғы альбомын – "People Like Us" шығарғанға дейін ресми түрде тарады, ол жазбалар компаниясымен жасалған келісімшарт міндеттемелерін орындау үшін жазылған еді. Келесі жылы, The Mamas and the Papas тобының тарауынан кейін, ол Лос-Анджелесте актерлік шеберлігіне қатысты курстарға қатысты және актерлік мансабын "бастапқыдан" бастауға ниеттенгенін айтты, топтың жазбаларынан түсетін гонорар оған киноға қадам басуға мүмкіндік бергенін мәлімдеді. Ол Пегги Фьюриден актерлік өнерді оқыды. Фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, ал Variety журналы оның өнер көрсетуі туралы былай деді: "Mamas & the Papas әншілер тобының мүшесі болғаннан кейін киноға түскен Мишель, Диллинджердің сүйіктісі рөлінде керемет өнер көрсетті", ал New York Times оны "сәл тиімді" деп атады. Мишель өзінің рөлі үшін "Алтын глобус" сыйлығына "Ең үміткер жаңа келуші" номинациясына ұсынылды. Фильм туралы ой бөлісе отырып, Мишель былай деді: "Мен өте жақсы актерлердің арасында болғаным үшін өте бақыттымын. Фильмдегі әркім – нағыз актер: Уоррен Оутс, Бен Джонсон, Клорис Личман, Ричард Дрейфус, Гарри Дин Стэнтон. Бұл мен үшін керемет тәжірибе болды, маған көп қолдау көрсетілді, көп көмек көрсетілді, көп жігерлендірілді. Бұл менің алғашқы фильмім еді. Дэннистің фильмі [Соңғы фильм] көп импровизация мен ақымақтыққа толы болды". Мишель өзінің әріптесі Стэнтонмен өмір бойы дос болып қалды. Сол жылы Мишель Дарлин Лавпен бірге Cheech & Chong-тың "Basketball Jones" сингліне ән жазды, ол Billboard синглдар тізімінде 15-орынға жетті. 1974 жылы ол "Калифорниялық бала" атты әрекет-қорқыныш телефильмінде Мартин Шинмен бірге ойнады. Ол "Шампунь" (1975) фильміндегі кешкі кеште сол кездегі жігіті Уоррен Биттимен бірге камео рөлінде пайда болды. Кейіннен ол Биттиді өмірінің махаббаты деп санайтынын айтты. 1975 жылы Мишель A&M Records компаниясымен жеке ән жазу келісімшартына қол қойды және ол бұрынғы күйеуі Джон Филлипспен бірге жазған "Aloha Louie" атты промо-сингл шығарды. Мишель өзінің тұңғыш жеке синглін 1976 жылы шығарды, "No Love Today", ол "Мама, Жюгс және Спид" фильмінің саундтрегінде пайда болды.

1977-1986: жеке альбом, фильм және жазу

1977 жылы Филлипс өзінің алғашқы және жалғыз жеке альбомын шығарды – «Романтиканың құрбаны», оны Джек Ницше A&M Records үшін өндірді. Ол осы жазба туралы: «Бұрын осыны істемедім, себебі әнші ретінде жеткілікті сенімділік сезінбедім. Мен жақсымын, бірақ Касс әрқашан жақсырақ болды», – деді. Филлипс сондай-ақ өндіріске қатысуы туралы айта келіп, «араласудан бастап, қаптаманы жасауға және мұқабасын өзім безендіруге дейін» барлық аспектіде қатысқанын мәлімдеді. Альбомнан шыққан алғашқы екі жеке сингл АҚШ музыка тізімдеріне ілесе алмады. Сололық альбомының шығуымен бірге ол бұрынғы күйеуінің екінші жеке альбомы «Pay Pack & Follow» үшін «Zulu Warrior» әніне бұрынғы өгей қызы Маккензи Филлипспен бірге қосымша вокал орындады. Сол кезде ол Кен Расселдің «Валентино» (1977) фильмінде Рудольф Валентиноның екінші әйелі Наташа Рамбова рөлінде ойнады. Фильмге қарама-қайшы пікірлер айтылды, Time Out London: «Валентиноның жерлеу рәсімінен бастап Америкадағы жас жылдарына дейінгі естеліктер ретінде құрылған бұл фильмнің алғашқы сағаты, бос циниктизміне қарамастан, Расселдің соңғы жылдардағы ең ақылды және бақыланған жұмысы болып табылады». Келесі жылы Филлипс радио директоры Роберт Бёрхқа үйленді, бірақ олардың некесі 1979 жылы аяқталды. 1979 жылы ол Сидни Шелдонның «Қан тамыры» романының бейімделуінде (1979) түсті, онда Одри Хепберн мен Бен Газзара басты рөлдерде ойнады. 1979 жылдың маусымында шыққан «Қан тамыры» сыншылардан жағымсыз пікірлер алды, ал Филлипстің (Джеймс Мейсон мен Морис Ронетпен бірге) өнері Variety журналында «сұр» деп сипатталды. Сол жылы ол «California Dreaming» фильмінің саундтрегі үшін «Forever» әнін жазды, атауына қарамастан, бұл фильм оның бұрынғы тобымен байланысты емес серфинг туралы фильм болды. Филлипстің осы кезеңдегі басқа фильмдерінің қатарында «Богарттың беті бар адам» (1980) комедиясы, «Жабайы орық» (1981) табиғаттағы қорқынышты фильм, арыстан тобының шабуылына ұшыраған отбасы туралы және «Американдық әнұран» (1986) бар. Телевизияда Филлипс «Фантазия аралының» үш эпизодында су қызы, принцесса Ньяны және «Майк Хаммер: Қылмыс бәрін алады» (1983) фильмінде Леора Ван Треасты ойнады, онда Стейси Кич басты рөлде ойнады. Ол «Аспен» (1977) және «Француз Атлантикасы» (1979) сияқты телесериалдарда да түсті. Осы уақытта Филлипс актер Грейнгер Хайнзбен кездесе бастады; олар 1982 жылдың 3 наурызында ұлдары Остин Деверо Хайнсты дүниеге әкелді. Келесі жылы ол «Отель» сериалының актерлік құрамына қосылды, ол қонақүй иесі Виктория Кэботтың қарсыласының қызы, Сент-Грегориді бақылауға алу мақсатымен оның қызын шпион ретінде орналастырған консьерж рөлін ойнады. Филлипс 1986 жылға дейін сериалда ойнады. Оның Хайнзбен қарым-қатынасы 1984 жылы аяқталды. 1986 жылы Филлипс өзінің автобиографиясын «Калифорния арманы: Мамалар мен папалардың шынайы тарихы» деп атап, жазды, ол бұрынғы күйеуінің «Папа Джон» автобиографиясынан бірнеше апта бұрын жарық көрді. Онда ол Касс Эллиотпен алғашқы кездесуі, Сан-Хуандағы құмар ойындарда 17 рет жеңіске жетуі, топтың банкротқа ұшырағаны және АҚШ-қа әуе билетіне ақша жетпегені, сондай-ақ «California Dreamin» әнін жазғаны туралы айтты, ол оған әлі күнге дейін авторлық төлемдер түсіп тұрады; ол Нью-Йорктегі қонақүй бөлмесінде ұйықтағанда күйеуі Джон Филлипс оны оятып, жаңа әнді аяқтауға көмектесуін сұрады.

1987-1993: Knots Landing және фильм

1987 жылдан бастап Филлипс «Knots Landing» сериалында Николетт Шериданның кейіпкері Пейдж Мэтисонның анасы – Анн Мэтисон Самнер рөлінде ойнады. 1989 жылы ол тұрақты актер құрамына қосылды және сериал 1993 жылы аяқталғанға дейін осы рөлде көрінді. Филлипс жігіті Джеффри Тозермен бірге көлікте болғанда, полиция көлікті тексергеннен кейін марихуана табылды. Сонымен қатар, 1987 жылдың соңында Филлипс Белинда Карлайлдың «Heaven on Earth» студиялық альбомында, сондай-ақ оның «Heaven Is a Place on Earth» әнінде қосымша вокалмен өнер көрсетті. Келесі жылы ол «Жұлдызды жол: Келесі буын» сериалының бірінші маусымындағы «Бізде әрқашан Париж болады» атты эпизодта ғалым Пол Манхаймның әйелі – Женис Манхайм рөлінде ойнады. Филлипс пен Тозер 1988 жылдың 29 ақпанында кездесуге келісті. Олар ұлы Остинның досы Арон Уилсонды асырап алып, заңды түрде тәрбиеледі. «Knots Landing» сериалында ойнаған кезеңде Филлипс фильмдерде де түсті, оның ішінде 1989 жылғы құмар ойындар туралы «Let It Ride» фильмінде Ричард Дрейфус пен Тери Гаррмен бірге қосалқы рөлді ойнады. Лос-Анджелес Таймс газетінің Кевин Томас оны «тамаша сұлу қоғамдық қыз» деп сипаттады. 1991 жылы ол «Scissors» триллерінде Шарон Стоунмен бірге психикалық тұрақсыз әйелді (Стоун) емдейтін терапевттің әйелі рөлінде ойнады. Содан кейін ол 1993 жылы Дольф Лундгреннің қатысуымен түсірілген «Joshua Tree» әрекет-триллерінде бұрынғы жарыс машинасының әйелі рөлінде қосалқы рөлде ойнады. 1993 жылы «Knots Landing» сериалы аяқталғаннан кейін Филлипс Кони Селекка мен Дженнифер Лопеспен бірге «Second Chances» (1993–1994) атты қысқа мерзімді драмалық сериалында ойнады. Ол сондай-ақ 1993 жылғы телефильм-триллерде басты рөлді ойнады, онда ол күйеуінің ажырасу үшін массажистке ақы төлеп, онымен қарым-қатынас жасауын қамтамасыз ететін әйелді бейнеледі. Variety журналының Денис МакИвер бұл фильмді сынап, былай деп жазды: «Бұл екі сағаттық телефильмнің ең алаңдатарлығы – оның цинизмі және кейіпкерлердің ешқайсысы өз тәжірибелерінен сабақ алғандай немесе өзгергендей көрінбейді. Бұл оның қызықты емес екенін білдірмейді, егер тек сценарийге қызығу үшін болса, онда ол көптеген жалаңаш арқалар, жалаңаш аяқтар мен сырттай ғана қызғандыратын секс көріністерін ұсынады».

1994 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Теледидар және кино

Филипс теледрамалық фильмде "No One Would Tell" (1996) Лора Коллинз рөлін ойнады, сондай-ақ Ральф Бакшидің HBO анимациялық сериалы "Spicy City" (1997) тележүргізушісі Равеннің дауысын берді. 1997 жылдан бастап ол "Беверли-Хиллз, 90210" сериалында Валери Малоунның (Тиффани Тиессен) анасы Эбби Малоун рөлін ойнады, ал сол жылы "Күйеулер қонуы: Көшеге оралу" телефильмінде Энн Мэтисон рөлін қайта ойнады. 1996 жылы Тозерден ажырасқаннан кейін, 1999 жылы Филлипс пластикалық хирург Стивен Закспен қарым-қатынасын бастады. 2001 және 2004 жылдар аралығында Филлипс The WB драмасы "7th Heaven" сериалында отбасылық ана Энни Джексон Камденнің (Кэтрин Хикс) қарындасы Лили Джексон рөлінде эпизодтық түрде пайда болды. 2009 жылы Филлипс "Күйеулер қонуының" 30 жылдығына арналған TV Land Awards марапаттау салтанатына қатысты. Ол сонымен қатар неміс оккупациясы туралы баяндайтын норвегиялық тарихи фильм "Адалдық" тағы шағын рөлде ойнады. 2017 жылы Филлипстің 18 жылдық өмірлік серігі Закс қайтыс болды. 2019 жылы Филлипс Эндрю Слейтердің 1960-шы жылдардағы Лорел Каньон музыкалық өнері туралы "Echo in the Canyon" деректі фильмінде сұхбат беруші ретінде пайда болды.

Өнер

Филипс өзінің сопрано даусымен танымал, ал Time журналы оны бір кезде поп музыкасындағы "ең таза сопрано" деп атаған. 1977 жылғы Billboard шолуында Филлипстің даусы "көтеріңкі де, тегіс" деп сипатталды. Ән айту өнері үшін сыншылардың жоғары бағасын алғанына қарамастан, Филлипс өзінің дауысынан ұялатынын мойындады және Mamas & the Papas тобында болған кезінде Касс Эллиот оны қолдағандығын айтты. Ол жастық шағында ЛСД мен марихуана қолданғанын мойындады, бірақ басқа есірткілерді ешқашан қолданбағанын мәлімдеді, оның сыртында әкесі оған және оның әпкесіне есірткі және оған тәуелділік туралы білім бергенін айтты.