Дэвид Уилшир: Британ саяхатшысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық саясаткер (1943–2023)

Дэвид Уилшир (16 қыркүйек 1943 – 31 қазан 2023) – британдық саясаткер. Консервативтік партия мүшесі, 1987 жылдан 2010 жылға дейін Суррейдегі Спелторн округінің парламент депутаты болды. Уилшир партияның оң қанатында саналатын. Уилшир 1988 жылы 28-тармақ заңын енгізді. 2009 жылы ол Ұлыбритания парламентінің депутаттар шығындарына қатысты дауға тартылды. 2009 жылдың 14 қазанында Уилшир өзінің кеңсесін басқару үшін серіктесі Энн Палмермен бірге құрған және иеленген Moorlands Research Services компаниясына үш жыл ішінде 105 000 фунт стерлинг төлеу үшін парламенттік қаражатты пайдаланғанын мойындады. Бұл әрекет тиісті органдармен мақұлданғанмен, келесі күні консервативтік партияның бас ұйымдастырушысымен кездесуден кейін ол кезекті жалпы сайлауда кандидат ретінде түспейтінін мәлімдеді. Нәтижесінде, леди Джилл Найттың қолдауымен Уилшир жергілікті басқару туралы заңға 28-тармақты комитет кезеңінде түзету ретінде енгізді. Бұл түзету жергілікті билік органдарына "гомосексуализмді насихаттауды немесе мектептерде гомосексуализмді қабылдауды үйретуді насихаттауды" тыйым салды. 28-тармақ үлкен саяси мәселеге айналды. 1988 жылдың сәуір айында Лондонда 30 000-нан астам адам қатысқан жалпыұлттық наразылық акциясы өтті. Көптеген қалаларда "28-тармаққа қарсы" топтары құрылып, ұлттық акцияларды толықтыру үшін жергілікті наразылықтарды ұйымдастырды. Бір күні BBC телеарнасының кешкі жаңалықтарында "28-тармаққа қарсы!" деп ұрандаған дауыстар естілді. Лордтар палатасында бұл тармақ талқыланғанда, наразылық білдірген лесбиянкалар қоғамдық галереядан палата залына түсіп қалды. 2003 жылы 28-тармаққа қатысты рөлі туралы сирек жарияланған сөйлесінде мырза Уилшир: "Мен не бастағанымды толық түсінбедім. Мен көптеген жек көрініш хаттар мен жариялымдар алдым, олардың көпшілігі жағымсыз болды" деді. Ол заң жобасының мақсаты салық төлеушілердің ақшасын дұрыс пайдалану болғанын, фанатизм емес екенін қосты. Аталған тыйым 2003 жылы Парламент тарапынан жойылды. Уилшир бұл заңның күшін жоюға қарсы дауыс берген 76 депутаттың бірі болды. 2000 жылы Уилшир гомосексуализм негізінде мектеп оқушыларына жасалатын қысымды болдырмау шараларын енгізуге қарсы дауыс берді. Уилшир 2002 жылы бір жынысты жұптардың бала асырап алуына, 2004 жылғы азаматтық серіктестік туралы заңға (ол бір жынысты жұптарға заңдық мәртебе берді) және 2007 жылғы теңдік туралы заңға (ол жыныстық бағдар бойынша тауарлар, қызметтер, білім беру және мемлекеттік функцияларды ұсынудағы кемсітушілікке тыйым салды) қарсы дауыс берді. Барлық жағдайда Уилширдің дауысы азшылықтың дауысы болды.

David Wilshire (16 September 1943 – 31 October 2023) was a British politician. A member of the Conservative Party, he was the Member of Parliament (MP) for Spelthorne in Surrey from 1987 to 2010. Wilshire was considered to be to the right of the party's mainstream. Wilshire introduced Section 28 legislation in 1988. In 2009 he was implicated in the United Kingdom parliamentary expenses scandal. On 14 October 2009, Wilshire admitted using parliamentary expenses to pay £105,000 over three years to Moorlands Research Services, a company he set up and owned with his partner Ann Palmer to run his office. While the relevant authorities had approved this, the following day, after a meeting with the Conservative Chief Whip, he announced that he would not be standing as a candidate at the next general election. As a result, with the support of Dame Jill Knight, Wilshire introduced Section 28 as an amendment to the Local Government Bill at the committee stage. The amendment made it illegal for local authorities to "promote homosexuality or promote the teaching in any maintained school of the acceptability of homosexuality". Section 28 became a major political issue. In April 1988, a national demonstration of more than 30,000 was held in London. 'Stop the Clause' groups sprang up in most cities, which organised local protests to complement national action. One evening, the BBC's Six O'Clock News headlines were disrupted by shouts of "Stop Clause 28!" and when the clause was debated in the Lords, protesting lesbians abseiled from the public gallery down to the floor of the House. In 2003, in a rare public speech about his role on Section 28, Mr Wilshire stated: "Little did I realise what I was unleashing I got a fair amount of hate mail and a fair amount of publicity, most of it unflattering." He added that the bill had always been about misuse of taxpayers' money, and not bigotry. The ban was eventually reversed by Parliament in 2003. Wilshire was one of 76 MPs to vote against the repeal. In 2000 Wilshire voted to prohibit teachers from introducing steps to prevent bullying on the grounds of homosexuality in a later Local Government Bill. Wilshire voted against homosexual couples being allowed to adopt children in 2002, against the Civil Partnership Bill of 2004, which granted a legal relationship for same sex couples and against Equality Act (Sexual Orientation) in 2007, which outlawed discrimination in the provision of goods, facilities, services, education and public functions on the grounds of sexual orientation. In each case Wilshire's vote was in the minority.

Саяси көзқарастар

Уилшир аң аулау мен темекі шегуге тыйым салуға қарсы дауыс берді, сонымен қатар Ирак соғысына да, қарсы да дауыс берді. Уилшир Солтүстік Ирландиядағы Ұлы жұма келісіміне қарсы болды және Ұлыбританияның бірыңғай еуропалық валютаға кіруін ешқашан қолдамайтынын мәлімдеген алғашқы консервативті депутаттардың бірі болды. 1995 жылы Дэвид Уилшир сол кездегі премьер-министр Джон Мейджорға үкіметтің Гонконг тұрғындарына Ұлыбританияда тұруға рұқсат беру туралы ұсыныстарына наразылық білдірді. Ол: "Бұл ел толып кетті, тағы бір адамды кіргізу британдықтар үшін қабылдауға келмейді", - деп мәлімдеді. Дэвид Уилшир 1999 жылы Ұлттық ең төменгі жалақы туралы 1998 жылғы Заңға қарсы шығып, Ұлттық ең төменгі жалақыны енгізуге қарсы дауыс берді. 2009 жылы ол ең төменгі жалақыны жоюға бағытталған Жұмыспен қамту мүмкіндіктері туралы заң жобасын қолдаған 11 депутаттан бірі болды, бірақ парламентте жеңілді. Уилшир депутаттардың екінші жұмыс орындарына ие болмауы керек деген пікірге қарсы болды және "мемлекеттік қызметтегі парламентарийлер" - бұл "Сталиннің қолдарына қосыларлық нәрсе" деді. Ол сегіз жыл бойы Moorlands Research Service серіктесі болды, ал 1987 жылдан 1990 жылға дейін МП қызметін екі басқа жұмыспен қатар атқарды. Ол Дэвид Кэмеронның реформа талаптарына қарамастан, депутаттардың екінші үйлеріне арналған қосымша шығындар жәрдемақысын сақтауды қолдаған 21 консервативті депутаттың бірі болды. Уилшир Консервативтік партияның ресми позициясына қарсы шығып, Хитроу әуежайында үшінші ұшу-қону жолағының салынуын қолдады, ол Спелторн сайлау округінен тыс жерде орналасқанымен, жергілікті тұрғындарға көптеген жұмыс орындарын ұсынады. Уилшир кеңейтуге қарсылардың барлығын "анти-бригада" деп атады, олардың ішінде Консервативтік партияның жетекшісі Дэвид Кэмерон да болды, оны Хитроу әуежайындағы транзиттік жолаушылар ештеңе жұмсамайды деген "өтірік" таратуда айыптады.

Шығыстар туралы жанжал

2009 жылы Уилшир шығындар жөніндегі дауға қатысқан депутаттардың бірі болды және сайлаушылары тарапынан қатты қарсылыққа тап болды. Уилширді жергілікті газет, Staines Informer, оның сайлау округіндегі үйі қала маңында орналасқанда, Лондондағы екінші үйі үшін ең жоғары жәрдемақыны неліктен талап еткені туралы сұраққа алып қысты. Сұхбат кезінде ол: «Лондонда тұрған 22 жылдың ішінде пәтерімді әрқашан өз қаражатыммен жабдықтап келдім» деді. Бірақ төрт күннен кейін The Daily Telegraph газеті Уилширдің ерекше келісімге келгенін, Лондондағы пәтерінің ішкі безендірілуіне ай сайынғы төлемдер арқылы салық төлеушілердің мыңдаған фунт стерлингін жұмсағанын, тіпті жұмыстың квитанцияларын ұсынбағанын жариялады. Бұл туралы жергілікті газет одан қайта сұрағанда, ол «ұялып, қайғырып, кешірім сұрайтынын» айтты, бірақ әлі безендіруге бөлінген ақшаны жұмсамағанын, бірақ болашақта жұмсайтынын және сондықтан ақшаны қайтарудан немесе отставкаға кетуден бас тартатынын мәлімдеді. Кейіннен Уилширдің 2004 жылы салық төлеушілердің ақшасынан жиһазға 1000 фунт стерлинг жұмсағаны белгілі болды, бұл оның бұрынғы мәлімдемесімен қайшы болды. Бұл туралы сұрағанда, ол сұхбат беруден бас тартып, жергілікті баспасөзге электрондық хат жіберіп: «Мен MFI-ден ең арзан, жинауды қажет ететін жиһаздың ауыстыруын алдым» деді. Бірақ тіпті бұл хат оған қосымша мәселелер туғызды, себебі ол 1983 жылы пәтерді сатып алғанын айтты, ал ол депутат болғанға дейін төрт жыл бұрын және бұрын сатып алғанын айтқаннан кейін төрт жыл бұрын. Кейіннен ол газетке хат жазып, 1987 жылы пәтерді сатып алғанын және газет журналистерінің ол айтқан фактілерді ұмытып кеткенін, «мүлікті жабдықтауды жөндеумен» шатастырғанын мәлімдеді. Газет өз мәлімдемесіне тұрды. Уилширдің талаптары бойынша сайлаушылармен кездесуге деген жергілікті талаптар күшейген кезде, мырза Уилшир олармен жеке-жеке ғана кездесетінін және қоғамдық жиын өткізбейтінін мәлімдеді. Нәтижесінде «Консервативтік сыбайлас жемқорлыққа қарсы топ» құрылды, оның мақсаты 2010 жылғы жалпы сайлауда Уилширді құлату болды. Оның мүшелерінің бірі бұрынғы консервативтік кеңесші және мырза Уилширдің сайлау кампаниясында көмектескен серігі болды. Одан кейін, Спелторн консервативтік қауымдастығының отырысында Консервативтік партияның алты мүшесі 2010 жылғы жалпы сайлауда оған қарсы тұруға дайын екендерін жариялады. The Daily Telegraph газеті жүргізген қосымша тергеуден кейін, 2009 жылдың 14 қазанында Уилшир Парламенттік стандарттар комиссарынан кеңсе шығындарын тексеруді сұрады. Уилшир кеңсесін басқару үшін серіктесі Энн Палмермен бірге құрған және иеленген Moorlands Research Services компаниясына үш жыл ішінде 105 000 фунт стерлинг төлеу үшін парламенттік шығындарды қолданғанын мойындады, бірақ бұл билік тарапынан мақұлданғанын мәлімдеді. Парламенттік шығындар ережелері депутаттарға «қоғамдық қаражаттан пайда табу туралы айыптауларға себеп болуы мүмкін» келісімдерге кіруге тыйым салады. Уилшир Би-Би-Сиге өзінің шығыстары туралы сұрақтарға жауап берудің жалғыз жолы ретінде Парламенттік стандарттар комиссарына өзін-өзі жібергенін және компания ешқашан пайда таппағанын және таратылғанын айтты. Moorlands Research Services компаниясы Companies House-та тіркелмеген және ешқашан ашық есептерді ұсынбаған. 2009 жылдың 2 қарашасында Парламенттік стандарттар комиссиясы оған қатысты тергеуді ешқандай нәтиже берместен аяқтаған кезде, Уилшир шығыстар мәселесін Холокостпен теңестіргені үшін кешірім сұрады.

In 2009, Wilshire was among a number of MPs exposed in the expenses scandal, and faced considerable hostility from his constituents. Wilshire was originally questioned by his local newspaper, the Staines Informer, about why he had claimed the maximum allowance for a second home in London when his constituency home was in a commuter belt. During the interview he stated: "In 22 years of living in London, I have always furnished the flat out of my own pocket." However, four days later The Daily Telegraph revealed that Wilshire had an unusual arrangement whereby he claimed thousands of pounds of taxpayers' money for monthly payments towards the cost of interior decoration for his London flat, even though he didn't have to provide any receipts for the work. Wilshire was questioned about this by his local newspaper again, in which he said he was "embarrassed, sad and sorry", but he revealed that he had not spent the money allocated to him for decoration on this yet, but would do in the future, and therefore he refused to pay the money back or resign. It later emerged that Wilshire had spent over £1,000 of taxpayers' money on furniture in 2004, which contradicted his previous claims. When challenged on this, he refused to give an interview but sent an email to the local press in which he stated that: "I obtained the cheapest self assembly replacement available from MFI". However, even this email caused him more problems, as in it he stated that he had bought the flat in 1983 — four years before he had become an MP and four years before when he previously revealed he had bought it. He later wrote a letter to the paper stating that he did buy the flat in 1987 and that the paper's journalists had been forgetful about facts he had told them, and had confused "furnishing a property with repairing it". The newspaper replied that it stood by what it had reported. When local demands grew for Wilshire to meet his constituents over the claims, Mr Wilshire expressed that he would only meet them one to one, and would not hold a public meeting. As a result, the 'Conservative Anti Corruption Group' was formed, which aimed to oust Wilshire at the 2010 General Election. One of its members included a former Conservative councillor and canvassing partner of Mr Wilshire. Shortly afterwards, at a Spelthorne Conservative Association Meeting, six members of the Conservative Party announced they were prepared to stand against him at the 2010 General Election. Following further investigation by The Daily Telegraph, on 14 October 2009, Wilshire asked the Parliamentary Standards Commissioner to investigate his office expenses. Wilshire admitted using parliamentary expenses to pay £105,000 over three years to Moorlands Research Services, a company he set up and owned with his partner Ann Palmer to run his office, but insisted it was approved by the authorities. Parliamentary expenses rules forbid MPs from entering into arrangements which "may give rise to an accusation" of profiting from public funds. Wilshire told the BBC that he had referred himself to the Parliamentary Standards Commissioner as the only way to answer the questions about his expenses, and that the company had never made a profit and had been wound up. Moorlands Research Services was never registered with Companies House, and never filed public accounts. On 2 November 2009, when the Parliamentary Standards Commission ended its probe into him without producing any results, Wilshire apologised for equating his treatment over expenses to the Holocaust.

Еуропа Кеңесінің бірінші ресми сапары Грузияның Мәскеудегі сепаратистік аванпостына

2010 жылдың 20 сәуірінде Еуропа Кеңесі Парламенттік Ассамблеясының (ЕАК) Бақылау комитетінің бірлескен баяндамашысы ретінде ол Мәскеудегі Оңтүстік Осетия Республикасының өзі жариялаған елшілігінде Грузияның сепаратистік Оңтүстік Осетия үкіметінің мүшесімен кездесу өткізді. Грузия Сыртқы істер министрлігі мынадай мәлімдеме жасады:

Басқа ақпарат

2000 жылы Уилшир Хитроу ауылының газетінде, оның округіндегі жалғыз қалған аурухана туралы халықты қауырсындарға салынып, адастырып отыр деген мәлімдеме жасаған Лейбористік партияның мүшесіне қорқыныш туғызып, жала жабу үшін сотқа бермек болды. Уилширге сын көрсетілді, себебі мақаланың авторы сол ауруханада емделіп жатқан қатерлі ісікпен ауыратын зейнеткер еді. Бұрын Уилширдің «Үшінші рейхпен» салыстырған «The Guardian» газеті оны «Британияның ең ақымақ депутаты» деп атады. 1997 жылы жаңадан сайланған Лейбористік үкімет шақыруымен, Уилшир принцесса Диананың Ұлыбритания парламенті депутаттарына жер миналары туралы сөз сөйлеуіне қарсы болғандардың қатарында еді. Ол қарсылықтарға көніп, соңында сөз сөйлеуден бас тартты. 2008 жылы ол жергілікті партиясы үшін мыңдаған фунт стерлинг жинады деп айыпталды, оның үшін сайлаушыларды Парламентке шақырғандығы туралы мәлімдеме жасалды. Осы мәселе бойынша парламенттік тергеу жүргізілді, бірақ ол қандай да бір құқықбұзушылық жасаған жоқ деп танылды. Уилшир 1998 жылы Лондонда үй қамауында болған Чилидің бұрынғы диктаторы, генерал Пиночетті босатуға шақыруда Маргарет Тэтчерге қосылды. 2003 жылы ол Ұлыбританиядағы дауыс беру процедураларын ресми түрде бақылау қажеттігін анықтау үшін Еуропа Кеңесінің өкілдерін шақыруға белсенді түрде ықпал етті. Ол сол кездегі үкіметтің сайлаудағы бұрмалаушылықтарды болдырмау үшін «үйін тәртіпке келтіре алмағанын» айтты және үкіметті Сайлау комиссиясының өтініштерін «қасақана назардан тыс қалдырғаны» үшін айыптады. «Егер британ үкіметі өз үйін тәртіпке келтірмесе, біздің үйімізді тәртіпке келтіретін басқа біреуді табуға тырысатынымызға таң қалмаңыз», - деді ол BBC Radio 4-тің «World at One» бағдарламасына берген сұхбатында. Ол сондай-ақ жеке куәліктерді енгізуге қарсы болды және Ұлыбританияның Ұлттық ДНК базасынан кінәсіз балаларды алып тастауды ұсынды. Уилшир 1991 жылы Алан Кларктың парламенттік жеке хатшысы, 1992 жылдан 1994 жылға дейін Питер Ллойдтың парламенттік жеке хатшысы болды және 2001 жылдан 2005 жылға дейін Парламентте консерваторлардың тәртіп сақтаушысы қызметін атқарды. Ол Солтүстік Ирландия жөніндегі арнайы комитет мүшесі (1994–1997), Сыртқы істер жөніндегі арнайы комитет мүшесі (1997–2000) болды және 2005 жылы Көлік жөніндегі арнайы комитет пен төрағалық кеңесінің мүшесі болды. 2005 жылы ол консерваторлардың 1922 комитетінің атқарушы органына сайланды. Уилшир 2023 жылғы 31 қазанда 80 жасында дүние салды.

In 2000 Wilshire threatened to sue a Labour Party member for defamation who had written in the Heathrow Villager that the MP was scaremongering and misleading the public about the only hospital remaining in his seat. Wilshire received criticism as the author of the piece was a cancer suffering pensioner who was being treated at the hospital. The Guardian, which had previously been compared to the Third Reich by Wilshire, described him as "Britain's stupidest MP" as a result. Wilshire was among opponents to the proposal that Princess Diana speak to UK parliamentarians about landmines in 1997, following an invitation from the newly elected Labour government. She ultimately decided not to speak, following the opposition. In 2008 he was the subject of a parliamentary enquiry after it was claimed that he raised thousands of pounds for his local party by hosting constituents on visits to the House of Commons. The enquiry cleared him of any wrongdoing. Wilshire joined Margaret Thatcher in calling for the former Chilean dictator, General Pinochet, to be released, when he was under house arrest in London in 1998. In 2003 he pushed successfully to have Council of Europe officials look into the UK to assess whether it is necessary to officially monitor the UK's voting procedures. He said the then government had failed to put its "house in order" to prevent fraudulent voting and accused the government of "systematically ignoring" pleas from the Electoral Commission. "If the British government won't put its own house in order, you mustn't be surprised if there are some of us who will try to find someone else who will make them put their house in order," he told BBC Radio 4's World at One programme. He also opposed the introduction of identity cards and called for the removal of innocent children from the United Kingdom National DNA Database. Wilshire was parliamentary private secretary to Alan Clark in 1991, the PPS to Peter Lloyd from 1992 to 1994, and was a Conservative whip in the House of Commons from 2001 to 2005. He was a member of the Northern Ireland Select Committee (1994–97), a member of the Foreign Affairs Select Committee (1997–2000) and became a member of the Transport Select Committee and of the chairman's Panel in 2005. He was also elected on to the executive of the Conservatives' 1922 Committee in 2005. Wilshire died on 31 October 2023, aged 80.