Пьер Этшебастер: Ұзақ жылдардың әлем чемпионы

Кіріспе

Француздық реаль теннис ойыншысы Пьер Эчебастер (8 желтоқсан 1893 – 24 наурыз 1980) – француздық реаль теннисші (француз тілінде jeu de paume), қазіргі заманғы корт теннисінен пайда болған бастапқы ракетка спорты.

Өмір

Францияның Сен-Жан-де-Люз қаласында, баск балықшыларының ауылында дүниеге келген ол, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде француз армиясында қызмет еткен соң, үйіне оралды. Ол main nués, pala және chistera – баск пелотасының барлық түрлерінде француз чемпионы атанды. 1922 жылы теннисші Жак Уорт (Парижтен бір кор клуб президенті) оны нағыз тенниспен айналысуға ынталандырды. Оның кордағы алғашқы қадамы – клубтың бас жаттықтырушысы болуға үміткер ретіндегі сынақ болды. Бірнеше минут ойыннан кейін ол осы лауазымға таңдалды. Джордж Плимптон бұл оқиғаны «таңертең бейсбол таяғын алып, түстен кейін «Нью-Йорк Янкис» командасы үшін ойнаумен» салыстырды. 1927 жылы Фред Ковиге қарсы өткен алғашқы сынақта жеңіліске ұшырағанына қарамастан, Этчебастер 1928 жылы Лондонда өзінің дәстүрлі көк беретін киіп, әлем чемпионатын жеңіп алды. 1930 жылы ол Нью-Йорк қаласына көшіп, «Ракет және Теннис клубында» кәсіби теннисші болды. Этчебастер бұл спорт түрін басып алды. Ол рекордтық 26 жыл (1928–1954) бойы әлем чемпионы болды және 60 жасқа келгенде зейнетке шықты. Ол титулын жеті рет қорғады – бұл көрсеткіш 2006 жылға дейін Роберт Фейидің жетінші титулын қорғағанға дейін ешкімге жете алмады (Фейи титулын барлығы он бір рет сәтті қорғады). Ол күн сайын сағаттап жаттығулар жасап, соққыларын кемелдендіріп, кордың әртүрлі жабындары допқа қалай әсер ететінін зерттеді. 1955 жылы ол жетістіктері үшін «Легион д’Онер» орденімен марапатталды, ал 1978 жылы Халықаралық Теннис Даңқы залына енгізілді. 1971 жылы зейнетке шыққаннан кейін оның жаттықтыру кеңестері жинағы «Пьердің кітабы» жарық көрді. Кітапта әлемнің ең үздік ойыншыларынан алғыс сөздер де бар. Ол Сен-Жан-де-Люзда қайтыс болды. Көп жыл бойы Этчебастер жазда Piping Rock Club (Locust Valley, NY) кортындағы теннисші және Нью-Йорктегі Park Avenue-дегі «Ракет және Теннис клубындағы» бас жаттықтырушы ретінде уақытын бөліп келді. Әр көктемде ол Оңтүстік Каролина штатындағы Айкен қаласына бір айға барып, АҚШ-тағы тоғыз нағыз теннис кортының бірінде сабақтар беріп, көрсету ойындарын өткізді. 1954 жылы «Ракет және Теннис клубы» Этчебастер, Огден Фиппс, Фрэнсис Х. Шилдс және Алястер Б. Мартиннің жеке және жұптық ойындарын көрсететін видео түсірді. «Пьердің кітабы» (Barre Publishers, Barre MA 1971) Джордж Плимптонмен өңделді және кіріспесі жазылды.

Born in Saint Jean de Luz, France, a Basque fishing village, he served in the French Army during World War I before returning home to become the French champion in main nués, pala and chistera, all varieties of Basque pelota. In 1922, Etchebaster was encouraged by tennis player Jacques Worth (a president of a Paris court club) to take up the game of real tennis. His first time on the court was during his audition to be the head professional of the club. After a few minutes of play, he was selected to fill the role. George Plimpton wrote that this was equivalent to "picking up a baseball bat in the morning and playing for the New York Yankees in the afternoon." Despite losing his first challenge to Fred Covey in 1927, Etchebaster returned in his customary blue beret to win the world championship in London in 1928. He emigrated to New York City in 1930 to be a professional at the Racquet and Tennis Club. Etchebaster proceeded to dominate the sport. He was the world champion for a record breaking 26 years (1928–1954) until his retirement at the age of 60. He defended the title seven times — a feat unmatched until 2006 when Robert Fahey made his seventh title defense (Fahey successfully defended his title eleven times). He would spend hours a day on court practising his shots, and studying the spin effects the various surfaces of the court had on the ball. In 1955 he was awarded the Légion d'honneur for his achievements, and in 1978 he was inducted into the International Tennis Hall of Fame. After his retirement in 1971, a book of his coaching advice, Pierre's Book, was published. It including accolades from many of the world's best players. He died in Saint Jean de Luz. For many years Etchebaster divided his time between his summer position as a lawn tennis professional at Piping Rock Club, Locust Valley, NY and his role as head professional at the Racquet and Tennis Club on Park Avenue in New York. Each spring he would spend a month in Aiken, South Carolina, the site of one of the nine real tennis courts in the United States, where he would give lessons and play exhibitions. The Racquet and Tennis Club made a video in 1954 featuring Etchebaster, Ogden Phipps, Francis X. Shields, and Alastair B. Martin, playing singles and doubles. Pierre's Book (Barre Publishers, Barre MA 1971) was edited and introduced by George Plimpton.