Кіріспе

Ингрид Лилиан Тулин (1926–2004) – швед актрисасы және режиссері. Ол көбінесе қиын жағдайға түскен және отырықсыз кейіпкерлерді сомдады, соның нәтижесінде швед және халықаралық сыншылардың жоғары бағасын алды. 1958 жылғы «Өмір шұғыласы» фильміндегі рөлі үшін Канн кинофестивалінің «Үздік әйел актриса» сыйлығын, ал 1963 жылғы «Тыныштық» фильміндегі басты рөлі үшін алғашқы «Алтын қауырсын» сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, 1972 жылғы «Шырылдаған үндер» фильміндегі екінші пландағы рөлі үшін «БАФТА» сыйлығына ұсынылған.

Ерте өмір және білім

Тюлин солтүстік Швецияның Ангерманланд аймағындағы Сольфтео қаласында, Нанна (құрметті әкесі Ларссон) мен балықшы Адам Тюлиннің қызы ретінде дүниеге келді. Ол кішкентай кезінде балет сабақтарына қатысып, 1948 жылы Корольдік драмалық театрға қабылданды.

Мансап

Көп жылдар бойы ол Ингмар Бергманмен тұрақты түрде жұмыс істеді. Тулин Бергманның "Жабайы қызанақтар" (1957), "Маг" (1958, онда ол фильмнің көп бөлігін ұл ретінде киініп өткізді), "Қысқы жарық" (1962), "Үнсіздік" (1963), "Дәстүр" (1969) және "Айқайлар мен сыбыстар" (1972) фильмдерінде ойнады. Ол 1958 жылғы Канн кинофестивалінде "Ең үздік актриса" сыйлығын бөлісті және 1964 жылы "Үнсіздік" фильміндегі рөлі үшін "Гулдбагге" сыйлығын алды, бұл сыйлықтың табысталған алғашқы жылы болды. 1968 жылы Лучино Висконти оны нацистік Германия тарихына арналған "Кінәлілер" эпикалық фильміне шақырды. Тулиннің ойнаған рөлі үшін Ұлттық кино сыншылары қоғамы "Ең үздік актриса" сыйлығымен марапаттады. 1976 жылы Тулин Тинто Брасс режиссерлік еткен, ұқсас тақырыбы бар "Салон Китти" фильмінің басты кейіпкері болды. 1974 жылы "Дэвид ди Донателло" сыйлығының иегері атанған Тулин сол жылы "BAFTA" сыйлығына да үміткер болды. 1980 жылы ол 30-шы Берлин халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының төрағасы болды.

Жеке өмір

Ол 1989 жылға дейін 30 жылдан астам уақыт бойы Швеция кино институтының негізін қалаушы Гарри Шейнге үйленген, бірақ ажырасу алдында көп жылдар бойы бөлек тұрды. 1960 жылдардың басында ол Францияның Париж қаласында пәтер сатып алды, ал бірнеше жылдан кейін Сан-Феличе-Чирчеоде жағажайдағы үй сатып алды. 1970 жылы Италияның Сакрофано қаласына қоныстанып, 34 жыл өмір сүрді. Оның естеліктері 1992 жылы жарық көрді ("Någon jag kände" ("Мен таныған адам"; Norstedts Förlag;).

Өлім

Ол емделу үшін Швецияға оралды және кейін Стокгольмде 78 жасқа толуына 20 күн бұрын қатерлі ісіктен көз жұмды.

Мұра

Соллефтеа муниципалитеті, онда Тюлин жерленген, 2008 жылдан бері жыл сайын Ингрид Тюлиннің естелігіне арналған стипендия тағайындайды. (20 000 швед кронына тең) стипендияны өнермен айналысатын кез келген адамға беруге болады. Оны актриса Хариет Андерссон, Тюлиннің көп жылдық досы, қаржылай қолдайды.