Джеймс Райт: Грузияның соңғы британ губернаторы

Кіріспе

Колониялық заңгер және Джорджияның губернаторы (1716–1785)

Джеймс Райт (8 мамыр 1716 – 20 қараша 1785) – колониялық заңгер және құқықтанушы, Грузия провинциясының соңғы британдық корольдік губернаторы болған. Ол Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде өз колониясын қайта бақылауға алған Он үш колонияның жалғыз корольдік губернаторы еді.

Өмірбаян

Джеймс Райт Лондонда, Англияның Лорд-бас судьясы сэр Роберт Райттың ұлы Роберт Райт-младший отбасында дүниеге келген. 1730 жылы Джеймс Райттың әкесі Роберт Райт, Роберт Джонсонды Оңтүстік Каролина провинциясына ертіп, 1739 жылға дейін онда бас судья болып қызмет етті. Джеймс көп ұзамай оны құшақтап, Чарльстонда заңгерлік тәжірибесін бастады. 1741 жылдың 14 тамызында ол Лондондағы Грей мейрамханасына қабылданды. 1747 жылы Джеймс колониялық бас прокурор болып тағайындалды. Ол сондай-ақ плантациялық жерлерді жинауға кірісті. Райт 1757 жылы Оңтүстік Каролина колониясының өкілі ретінде Лондонға оралды. Англияға жасаған сапарларының бірінде немесе барлығында ол өзінің туысы Уильям Раггемен, Рагг Прайс барондықтарының ата-бабасымен, Кондуит-стритте тұрып қалды. 1760 жылдың мамыр айында ол Генри Эллистің Джорджиядағы лейтенант-губернаторы болып тағайындалды. Ол Америкаға оралып, Джорджия провинциясының Саванна қаласында тұрып қалды. Эллис отставкаға кеткеннен кейін 1760 жылдың қараша айында губернатор болып тағайындалды. Ол колонияның үшінші және, әрине, ең танымал корольдік губернаторы болды. Ол Оңтүстік Каролинадағы көптеген иеліктерін сатып, Джорджияда жер сатып алып, қаржылық операцияларын да көшірді. Француздар мен испандықтармен уақытша бейбітшілік орнағаннан кейін, ол жаңа жерлерді дамыту үшін үндістермен және тәжбен сәтті келіссөздер жүргізді. Оның басқаруының алғашқы кезеңінде жаңа жерлер мен экономикалық жақсару Джорджия колониясының дамуына көмектесті. Оның алғашқы қиындықтары 1765 жылғы мөр бажы заңымен байланысты. Бірақ, бостандық ұлдарының оны күшіне енгізуге кедергі келтіру әрекеттеріне қарамастан, Джорджия – мөр бажын импорттап, нақты қолданған жалғыз колония болды. 1768 жылы Райт Джорджияда 12 000 акр жерді алып, Урайтсборо деп аталатын елді мекен құрды. Урайтсборо Солтүстік Каролинадан көшірілген квакерлерге арналды және Уильям Фьюдің отбасы Солтүстік Каролинадан қашқаннан кейін олардың үйі өртенгеннен және Уильямның інісі Джеймс Фью сотсыз дарға асылғаннан кейін олардың үйіне айналды. Америка революциясы күш алған сайын, Джорджия өзінің жақын жағдайына байланысты ең адал колония болып қалды, көптеген тұрғындары Ұлыбританиядағы туысқандық байланыстар арқылы тікелей байланыста болды, сонымен қатар Райттың қабілетті басқаруына да байланысты. Джорджия 1774 жылы Бірінші Континенттік Конгреске делегаттарды жібермеді. Сол жылы оның әйелі Сара қайтыс болды. 1775 жылы революциялық рух хат алмасу комитеттері арқылы Джорджияға жетті және ол жиналысты таратып жіберді. Бірақ сол жазда Саваннада революциялық конгресс шақырылып, Екінші Континенттік Конгреске делегаттар сайланды. 1776 жылдың басында шағын британдық флоттың келгенінен кейін, көтерілісшілер оның үйіне еніп, оны қысқа уақытқа тұтқынға алды. Райт 1776 жылдың 11 ақпанында Бонавенчур плантациясы арқылы және екі серігінің, полковник Джон Муллрин мен Джозиа Татналлдың (болашақ Джорджия губернаторы Джозиа Татналл-младшийдің әкесі) көмегімен HMS Скарбороның қауіпсіздігіне қашып, өзінің кеңесіне хат жіберді. Конгресс пен кеңес оған жауап бермей, отырысын тоқтатты. Бір кезде Райт келіссөздерді жалғастырды. Ол тіпті өзінің теңіз әскерлері мен кемелерін қамтамасыз ету үшін көтерілісшілермен сауда жасады. Бірақ келіспеушіліктер одан әрі күшейе түсті. Саваннаны теңіз күштерімен қайтарып алуға тырысқанда ол Англияға оралды. 1778 жылы губернатор Райт үкіметті Саваннаны қайтадан басып алу үшін жеткілікті әскерді беруге көндірді. Ұзақ болмаған, бірақ қатал шайқастардан кейін ол 1778 жылдың 29 желтоқсанында Саваннаны қайтадан бақылауға алды. Ол ешқашан штатты толыққанды бақылауға алмаса да, Грузияның үлкен аумақтарын отарлық билікке қайтарды, бұл британдықтар қуып шығарылғаннан кейін қайтадан иеленген жалғыз колония болды. Ол американдықтар мен француздықтардың қаланы басып алуға жасаған бірнеше әрекетіне қарсы сәтті қорғаныс ұйымдастырды. Солтүстік Америкадағы соғыс жеңіліске ұшырағаннан кейін, ол 1782 жылдың 11 шілдесінде Англияға кетіп, зейнеткерлікке шықты. Райттың кең байлығы Оңтүстік Каролина мен Джорджиядағы революциялық үкіметтермен тәркіленді. Ол Лондонда қайтыс болды және Вестминстер аббаттығында жерленді.

James Wright was born in London to Robert Wright Jr, son of Sir Robert Wright, Lord Chief Justice of England. In 1730 Robert Wright, James Wright's father, accompanied Robert Johnson to the Province of South Carolina and served as its Chief Justice until 1739. James followed soon after and began the practice of law in Charleston. On 14 August 1741 he entered Gray's Inn in London. In 1747 James was named colonial attorney general. He also began amassing plantation lands. Wright returned to London as an agent for the South Carolina colony in 1757. On one of his England visits, or on all of them, he stayed with his cousin William Rugge, the ancestor of the Rugge Price baronets, on Conduit Street. Then, in May 1760, he was named as Lieutenant Governor to Henry Ellis in Georgia. He returned to America and took up residence in Savannah, Province of Georgia. When Ellis resigned he was appointed Governor in November 1760. He was the third, and arguably most popular, Royal Governor of the colony. He sold many of his holdings in South Carolina, acquired land in Georgia, and moved his financial operations as well. With peace temporarily established with the French and Spanish, he successfully negotiated with the Indians and the Crown to open new lands to development. In his early administration, the new lands and economic improvement fostered the development of the Georgia colony. His first troubles came with the Stamp Act of 1765. But, in spite of efforts by the Sons of Liberty to block its implementation, Georgia was the only colony to import and actually use the revenue stamps. In 1768, Wright established the 12,000 acre settlement known as Wrightsboro, Georgia. Wrightsboro was set aside for displaced Quakers from North Carolina and became home to William Few when his family fled North Carolina after their farm had been burned and James Few, William's brother had been hanged without a trial. As the American Revolution gathered momentum, Georgia remained the most loyal colony—due in part to its recent settlement, with many residents having direct ties through kinship in Great Britain, and, in part as well, to Wright's able administration. Georgia did not send delegates to the First Continental Congress in 1774. That same year saw the death of his wife, Sarah. By 1775, the revolutionary spirit had reached Georgia through the Committees of correspondence and he dismissed the assembly. But a revolutionary congress met that summer in Savannah and elected delegates to the Second Continental Congress. Then, in early 1776, following the arrival of a small British fleet, rebel forces entered his home and briefly took him prisoner. Wright escaped on 11 February 1776, via Bonaventure Plantation and with the assistance of two compatriots, colonel John Mullryne and Josiah Tattnall (father of future Governor of Georgia, Josiah Tattnall Jr.), to the safety of HMS Scarborough, and sent a letter to his council. The congress and the council adjourned without answering him. For a time, Wright continued negotiations. He was even able to trade with the rebels to keep his offshore troops and ships supplied. But the differences continued to escalate. When his attempt to retake Savannah with naval forces failed, he returned to England. By 1778, Governor Wright convinced the government to lend him enough troops to once again attempt to take Savannah. After some short but sharp fights, he regained control of Savannah on 29 December 1778. While never fully in control of the state, he did restore large areas within Georgia to colonial rule, making this the only colony that was regained by the British once they had been expelled. He led a successful defense against several American and French attempts to capture the city. When the war in the North American theatre was lost, he withdrew on 11 July 1782 and retired to England. Wright's extensive properties were seized by the revolutionary governments in South Carolina and Georgia. He died in London, and is interred at Westminster Abbey.

Мұра

Саваннадағы Райт алаңы, Джорджия штаты, оның құрметіне аталған. Wrightsboro, Джорджия қаласы да оның құрметіне аталған.