Роберт Джонсон – Оңтүстік Каролинаның губернаторы (1717-1719, 1729-1735). Капитан С. Боннетке қарсы күресті ұйымдастырған, саяси өкіл. Тарих, биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Каролина штатынан шыққан американдық саясаткер Роберт Джонсон (1682–1735) 1717 жылдан 1719 жылға дейін және 1729 жылдан 1735 жылға дейін Оңтүстік Каролинаның губернаторы қызметін атқарды. 1718 жылы Джонсон полковник Уильям Реттке Чарльстон милициясымен бірге Кейп-Фер өзені шайқасында әйгілі қарақшы Стид Боннеттің кемелерімен шайқасуға бұйрық берді. Оның немересі Оңтүстік Каролина сенаторы Ральф Изард болды.
American politician from South Carolina
Robert Johnson (1682–1735) served as the governor of South Carolina from 1717 to 1719 and from 1729 to 1735. Johnson ordered Colonel William Rhett to engage the notorious pirate Stede Bonnet's sloops in the Battle of Cape Fear River with the Charleston Militia on sea in 1718. His grandson was South Carolina Senator Ralph Izard.
Өмір
Роберт Джонсон сэр Натаниел Джонсонның ұлы болды және әкесінен мол мүлік мұраға алды. 1717 жылдың 30 сәуірінде ол Оңтүстік Каролинаның губернаторы болып тағайындалды. Әкесі сияқты, ол да көп кешікпей халықтың сеніміне ие болды, бірақ иеленушілердің билігі күйреп бара жатқан кезде, отаршылдарды жақындастыруға жасаған тыңистеулері иеленушілердің ашкөздігі мен сауатсыздығынан нәтижесіз аяқталды, ал олардың билігін сақтауға бағытталған әрекеттерінде өзінің әсер ету мүмкіндігінен айырылды.
Robert Johnson was the son of Sir Nathaniel Johnson and inherited a considerable estate from his father. On April 30, 1717, he was commissioned governor of South Carolina. Like his father, he soon won the confidence of the people, but coming at a time when the powers of the proprietors were already tottering, he was baffled in his efforts to conciliate the colonists, by the proprietors' own greed and folly, and in his endeavors to sustain their authority he lost whatever influence he might have exercised.
Шекараны реттеу
Губернатор болған кезінде Джонсон Оңтүстік Каролина шекарасын елді қоныстармен жабдықтауға инновациялық жаңа тәсіл қолданды, мақсаты – батыстағы жергілікті американдықтар мен шығыстағы Чарльз Таун арасында қорғаныш аймағы құру болатын. Бұл "Township Scheme" негізінен үкіметтік субсидиямен қолдау көрсетілген қоныс аудару жоспары еді, ол әрқайсысы шамамен 20 000 акр жерді қамтитын, кіші отарлар сияқты қарастырылатын қалашықтар құруды көздеді. Жаңа қоныс аударушыларға 50 акрдан жер берілетін болса, ал бір қалашықта 100 қоныс аударушы жиналғанда, Оңтүстік Каролинаның Ұлы Жиналысының палатасында екі орынға ие болатын. Осы бағдарлама аясында құрылған қалалар: Пуррисбург, Нью-Уиндзор, Фредериксбург, Куинсборо, Кингстон, Амелия, Уильямсбург, Саксе-Готха, Уэльс Тракт және Орангебург.
During his time as governor Johnson oversaw an innovative new approach to settling the South Carolina frontier with the hope of providing a buffer between Native Americans in the west and Charles Towne on the east coast. This "Township Scheme" was essentially a government subsidized settlement plan that involved the creation of townships which were treated as mini colonies, each comprising about 20,000 acres. New settlers would be given 50 acres a piece and once a township had reached 100 settlers it would be given two seats in South Carolina's Commons House of Assembly. Townships created under this program were Purrysburg, New Windsor, Fredericksburg, Queensborough, Kingston, Amelia, Williamsburg, Saxe Gotha, Welsh Tract, and Orangeburg.
Құқық бұзушылар соғысы
Джонсон Оңтүстік Каролина мен көршілес колониялардың саудасына зиян келтірген пираттарды басуды қадағалады. Ол экспедиция ұйымдастырып, жеке өзі Шарльстон жағасында олармен жеңіске жетті, олардың жойылғанға дейін және олардың танымал көшбасшысы Стейд Бонне тұтқындалып, жазаланғанға дейін науқанды жалғастырды. Бір-екі айдан кейін Джонсон тағы бір пиратты, Ричард Уорлиді өлтіргені де айтылады. 1719 жылы меншік үкіметі құлатылғанда, Артур Миддлтон төрағалық еткен революциялық конвент, егер ол патша атынан басқаруға келіссе, оны лауазымында қалдыруды сұрады, бірақ Джонсон бас тартты, өйткені ол адалдыққа міндетті меншік иелерінің құқықтарын қорғады. Содан кейін Джеймс Мур кіші конвент арқылы губернатор болып сайланды, ал Джонсон лауазымынан алынды. Меншік иелеріне көрсеткен адалдығына қарамастан, ол 1729 жылдың 9 желтоқсанында колонияның тұңғыш ресми корольдік губернаторы болып тағайындалды және 1731 жылдың басында Шарльстонға келген кезде халық оны қуанышпен қарсы алды. Оның басқаруы жаңа қоныс аударушыларға жер беру туралы бірнеше заңдар қабылдануымен және Солтүстік Каролинамен ұзаққа созылған шекаралық даумен ерекшеленді, нәтижесінде екі колония алғаш рет толыққанды дербес провинциялар құрылды. Ол Джеймс Оглторпқа Джорджияны қоныстандыруға көмектесіп, оның қоныс аударушыларына азық-түлік пен күзет ұсынды. Джонсон жоғары мінез-құлқымен халықтың құрметіне ие болды, соның арқасында оған «жақсы губернатор» деген лақап ат қойылды. Ол 1735 жылдың 3 мамырында Шарльстонда қайтыс болғанға дейін лауазымында қалды. Сол жылы жалпы жиналыс оның есіміне арнап Санкт-Филип шіркеуіне ескерткіш орнатты, ол 1835 жылы ғимарат өртенгенге дейін онда тұрды.
Johnson oversaw the suppression of the pirates who were preying upon the commerce of South Carolina and neighboring colonies. Fitting out an expedition, he personally commanded a victorious engagement with them off the bar of Charleston, and carried on the campaign until they were exterminated and their famous leader Stede Bonnet was captured and executed. A month or two later Johnson is also credited with the killing of a second pirate, Richard Worley. In 1719, when the proprietary government was overthrown, the revolutionary convention, of which Arthur Middleton was president, requested him to continue in office if he would agree to administer it in the name of the king, but Johnson declined to do so, asserting the rights of the proprietors to whom he owed allegiance. James Moore Jr. was thereupon elected governor by the convention, and Johnson was set aside. Notwithstanding the loyalty thus shown to the proprietors, he was appointed first regular royal governor of the colony on December 9, 1729, and upon his arrival at Charleston, early in 1731, was joyfully received by the people. His administration was marked by the issuance of several acts regarding the granting of land to new settlers, and by a protracted boundary dispute with North Carolina, the two colonies being for the first time constituted entirely separate provinces. He aided James Oglethorpe in the settlement of Georgia by providing food and escort to his colonists. Johnson endeared himself to the people by his high minded character, which won for him the title of the "good governor". He remained in office till his death, which took place in Charleston on May 3, 1735. In the same year the general assembly erected a monument to his memory in St. Philip's Church, where it remained until the edifice was burned in 1835.
Мұра
Джорджия штатының Саванна қаласындағы Джонсон алаңы оның құрметіне аталған.
Johnson Square in Savannah, Georgia, is named for him.