Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бруклиндегі Крик, Нью-Йорк. Кони-Айленд Крик – Нью-Йорк қаласындағы Бруклиндегі 2,9 шақырымдық (1,8 миль) таяз сулы шығанақ. Ол 18 ғасырдың ортасынан бастап жерді толтыру және қазу жұмыстары арқылы көптеген өзендер мен шығанақтардың бірігуінен пайда болды. 19 ғасырға қарай ол 4,8 шақырымдық (3 миль) үздіріссіз боғазға айналып, Грейвсенд шығанағы мен Шипсхед шығанағын байланыстырып, Кони-Айлендті құрлықтан бөліп тұрған ішінара лайлы алапқа айналды. 20 ғасырдың басындағы жерді одан әрі дамыту және кейінгі құрылыс жобалары салдарынан боғаз жабылды. Бүгінде Кони-Айленд Крик-тің тек батыс жартысы ғана сақталған.
Creek in Brooklyn, New York
Coney Island Creek is a 1.8 mile (3 km) tidal inlet in Brooklyn, New York City. It was created from a series of streams and inlets by land filling and digging activities starting in the mid 18th century which, by the 19th century, became a 3 mile (5 km) continual strait and a partial mudflat connecting Gravesend Bay and Sheepshead Bay, separating Coney Island from the mainland. The strait was closed off in the early 20th century due to further land development and later construction projects. Today only the western half of Coney Island Creek exists.
Курс
Кони Айленд өзені Gravesend шығанағынан Shell Road-ке дейін шығысқа қарай 1,8 миль (3 км) созылып, Кони Айлендтің батыс бөлігін Грейвсенд және Бат-Бич аудандарынан бөліп тұрады. Өзеннің батыс жағы оңтүстік жағынан Кони Айленд Крик паркімен және Кайзер паркімен, ал солтүстік жағынан Калверт Вокс паркімен шектеседі. Cropsey даңғылы мен Stillwell даңғылы көпірлері, сондай-ақ West End және Sea Beach метро желілерін тасымалдайтын екі параллель теміржол эстакадасы (тиісінше және ) өзеннен өтеді. Шығыс жағын солтүстік жағынан Shore Parkway, ал оңтүстік жағынан Neptune Avenue шектеседі. Кони Айленд өзенінің шығыс бөлігі жеке меншік өнеркәсіптік жерлермен және бұрынғыда жергілікті электр қуатын қамтамасыз еткен Keyspan компаниясына тиесілі бірнеше гектар жермен жатады. Өзен Shell Road-та аяқталады, онда жолдың астынан дауылдық су ағызылатын құбыр шығады (қала жоспарларында CI 641 деп белгіленген дауылдық су шығару орны).
Coney Island Creek extends eastward 1.8 mile (3 km) from Gravesend Bay to Shell Road and separates the west end of Coney Island from the neighborhoods of Gravesend and Bath Beach. The west end of the creek is bordered by Coney Island Creek Park and Kaiser Park on the south side, and Calvert Vaux Park on the north side. The creek is crossed by the Cropsey Avenue and Stillwell Avenue bridges as well as two parallel rail trestles carrying the West End and Sea Beach subway lines (respectively served by the and ). The eastern end is bordered by the Shore Parkway on the north side and Neptune Avenue on the south side. The eastern portion of Coney Island Creek runs along private industrial property and several acres formerly owned by Keyspan, the local electricity provider. The creek terminates at Shell Road where a storm sewer emerges from under the road (designated stormwater outfall CI 641 in city plans).
Ұзартулар мен толтырулар
Еуропалықтар қоныстанған кезде қазіргі Кони аралы бірнеше тосқауыл аралдардан тұрған, бір-бірімен байланысқан су жолдарынан құралған, пішіні үнемі өзгеріп тұратын жер болды. Кони Айленд Крикке айналған су жолы бастапқыда аралдың артқы жағына дейін жетпеген, себебі батыс жағындағы жердің бір бөлігі Кони Хук деп аталатын мүйіс болған. Мүйістің шығыс жағындағы Хаббард арнасы тікелей мұхитқа құйып тұрған. 1750 жылы 0,25 шақырымдық канал ("Жамайка каналы" деп аталды) Кони Хук тұзды батпағынан Грейвсенд шығанағына шығысқа қарай, Хаббард арнасына қосылатын сағадан қазылды. Бұл жаңа су жолы кемелерге Жамайка шығанағынан Нью-Йорк портына мұхитқа шықпастан жүзуге мүмкіндік берді, соның нәтижесінде Грейвсенд шығанағы мен Шепсхед шығанағы бірікті. Аралдардың артындағы су жолы 19 ғасырдың басында Грейвсенд арнасы деп аталды, себебі ол Грейвсенд қаласының астынан өтті (кейін бұл атау "Кони Айленд арнасы"мен бірге қолданылатын болды). Соңында Хаббард және аралдарды бөліп тұрған басқа да арналар мен шығанақтар табиғи процестер мен жерді дамытудың нәтижесінде толтырылды, нәтижесінде Кони аралы деп аталатын жалғыз арал және оның артында Кони Айленд арнасы деп аталған жалғыз арна қалды. Кони Айленд арнасы 20 ғасырдың басында 3 шақырымдық ұзындығымен кеме жүруге мүмкіндік беретін су жолы болып сақталды. Ғасырдың басында арна маңында өнеркәсіп дамуын басталды. Бұл оның арсеник, цианид және бензол сияқты заттармен ластануына әкелді. Ең ірі ластаушылардың қатарында Бруклин жіп бояу компаниясы және Бруклин Юнион Газ компаниясы болды. 19 ғасырдың соңынан 20 ғасырдың басына дейін арнаны Грейвсенд кеме каналына айналдыру жоспарлары болды. Ол арнаны шығыстан батысқа дейін түзу сызықпен жүретін каналға айналдырып, арнаның екі жағындағы барлық батпақты жерлерді толтырып, қалалық желіні каналдың жиегіне дейін кеңейтуді көздеді. Арнаның үлкен бөлігі 1930 жылдары Белт Парквейдің құрылысына орын беру үшін толтырылды. 1962 жылы Verrazzano Narrows көпірінің құрылысы кезінде одан да көп толтырылды. Бұл Кони Айленд арнасын аралдың батыс және шығыс шеттері мүйіске айналған сағаға айналдырды. Арнаның шығыс жағында ештеңе қалмады. Шепсхед шығанағы - бұл соңғы нүкте, ол қазылған және көбінесе бетонмен қоршалған. Бұрын арна болған полигонның жолы Шор Парквей, Гидер авенюі және Нептун авенюі мен Касс Плейс арасындағы үшбұрышты блокпен Шепсхед шығанағындағы бетонмен қоршалған жерге дейін жалғасады.
At the time of European settlement the land that makes up the present day Coney Island was several barrier islands with interconnecting waterways that were all constantly changing shape. The waterway that became Coney Island Creek did not originally extend across the back side of the island since part of the land on the west end was a peninsula called Coney Hook. Hubbard's Creek, which ran down the eastern side of the peninsula, connected directly with the ocean. In 1750 a 0.25 mile long canal (called the "Jamaica Ditch") was dug through the Coney Hook salt marsh from a creek connecting to Gravesend Bay east to Hubbard's creek. This new waterway, allowing shipping traffic to travel from Jamaica Bay to New York Harbor without having to venture out into the ocean, connected Gravesend Bay and Sheepshead Bay together. The waterway behind the islands was called Gravesend Creek in the early 19th century since it cut below the town of Gravesend (later the name was used interchangeably with "Coney Island Creek"). Eventually Hubbard's and the other creeks and inlets that separated the islands were filled by a combination of natural process and land development, leaving just a single island that came to be called Coney Island and a single creek behind it that came to be called Coney Island Creek. Coney Island Creek was still a minimally navigable waterway over its 3 mile length through the turn of the 20th century. By the early part of the century, industries started to develop around the creek. This resulted in it becoming polluted with substances including arsenic, cyanide, and benzene. The largest polluters included the Brooklyn Yarn Dye Company and the Brooklyn Union Gas Company. In a period from the late 19th century through the early 20th century there were plans to turn the creek into the Gravesend Ship Canal. It would re dredge the creek into a canal running in a straight east west line and fill all the marsh land on either side of the creek to expand the urban grid to the edge of the canal. A major section of the creek was further filled in to allow construction of the Belt Parkway in the 1930s. More fill was added in 1962 with the construction of the Verrazzano Narrows Bridge. This turned Coney Island Creek into an inlet with the western and eastern ends of the island becoming peninsulas. None of the creek remains at the eastern end. That terminus, Sheepshead Bay, has been dredged and, for the most part, enclosed in bulkheads. The path of the landfill of what used to be the creek follows Shore Parkway, Guider Avenue, and the triangular block between Neptune Avenue and Cass Place to a bulkhead at Sheepshead Bay.
Ағымдағы жағдай
Өзеннің солтүстік-батыс бөлігі "кемелер зираты" деп аталады, себебі онда құлайтын және тасталған кемелер табылады. Өзеннің оңтүстік жағалауында 14 метрлік (45 фут) сары теңізшұқығы – Quester I қалдықтары судан көтеріліп тұр. 1960 жылдардың соңында металл қалдықтарынан салынған ол, тепе-теңдігін сақтай алмағандықтан тасталып кеткен. Өзенде крещение рәсімі де өткізіледі. 2016 жылы Нью-Йорк қаласының әкімдігі жақын орналасқан Beach Haven Apartments тұрғын үй кешенінің күн сайын Кони-Айленд өзеніне канализациялық су төгіп жатқанын анықтады. Екі жылдан кейін кешенге 400 000 доллар айып салынды. 2016 жылдың соңына қарай жергілікті тұрғындар өзенді "Суперфонд" аймағы деп жариялауға ұсыныс жасады, бұл өзеннен зиянды заттарды тазалауға қаржы жұмсауға мүмкіндік берер еді. Аудан тұрғындары Нептун авенюіндегі автошеберханалардың әлі де көліктерді өзенге тастап жатқанын мәлімдеді. 2018 мен 2020 жылдар аралығында өзенді аздап тазалау жоспарланған. 2020 жылдың соңында АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) өзенді "Суперфонд" аймағы деп жариялау мүмкіндігін қарастырды. 2018 жылы Кони-Айленд тарихы жобасы "Кони-Айленд өзені және табиғат әлемі" деген тақырыпта өзен тарихына арналған көрме ашты.
A northwestern part of the creek is known as a "ship graveyard" for the dead and abandoned ships found there. At the southern shore of the creek, the remains of a 45 feet (14 m) yellow submarine, the Quester I, protrudes from the water. Built from salvaged metal in the late 1960s, it was never able to maintain an even keel and was abandoned. The creek is also used for performing baptisms. In 2016, the New York City government found that a nearby apartment complex, Beach Haven Apartments, was dumping of sewage each day into Coney Island Creek. The complex was fined $400,000 two years later. By late 2016, local residents were advocating the designation of the creek as a Superfund site, which would provide funding to clean the hazardous materials from the creek. Community members testified that auto shops on nearby Neptune Avenue were still dumping cars into the creek. The creek was expected to undergo some minor cleanup between 2018 and 2020. By late 2020, the United States Environmental Protection Agency (EPA) was considering designating the creek as a Superfund site. In 2018, the Coney Island History Project opened an exhibition about the history of the Coney Island creek titled: “Coney Island Creek and the Natural World.”
2020 жылы қала Кайзер паркінің жанындағы өзен бойында Нью-Йорк паромдарының аялдамасын салуды жоспарлады. Паром аялдамасы Pier 11/Wall Street бағытына қатынайтын жаңа маршруттың терминалы болуы тиіс еді. 2019 жылы жарияланған бұл маршрут 2021 жылы іске қосылуы күтілген. Жергілікті белсенділер аялдама жобасына қарсылық көрсетіп, оның өзеннің экожүйесіне зиян келтіретінін айтты. Паром қызметінің қосылуы өзендегі ластануды нашарлатады деген алаңдаушылық та болды. Кони-Айленд паром маршрутын іске асыру кешіктірілді және 2022 жылдың ортасында EDC паром маршрутын мерзімсіз тоқтатқанын хабарлады. Бір мәселе – Кони-Айленд өзеніндегі құмның жиі жылжуы, паром аялдамасын салуға кедергі келтірді. Тағы бір мәселе – өзеннің өте лас болуы және өзенді тазалау үшін "Суперфонд" жобасын жоспарлау қажеттігі еді. Тәуелсіз жаңалықтар сайты Hell Gate кейіннен сынақ қайықтары Кони-Айленд өзенінде бірнеше рет тұрып қалып, 2021 жылы ішінара тазартылғаннан кейін құм өзенге қайта оралғанын хабарлады.
In 2020, the city planned to build a NYC Ferry dock along the creek off Kaiser Park. The ferry dock would be the terminal of a new route to Pier 11/Wall Street; the route, announced in 2019, was to have begun operations in 2021. Local activists rallied against the dock plan, arguing it would disrupt the ecosystems of the creek. There were also concerns that the addition of ferry service would worsen pollution in the creek. The implementation of the Coney Island ferry route was delayed and, in mid 2022, the EDC announced that the ferry route had been postponed indefinitely. One problem was that the sand in the Coney Island Creek shifted frequently, hampering efforts to construct a ferry pier there. Another issue was that the creek itself was heavily polluted, and a Superfund cleanup project was being planned for the creek. Independent news site Hell Gate subsequently reported that test boats had repeatedly run aground in Coney Island Creek and that sand had returned to the creek after it was partially dredged in 2021.