Кіріспе

Британдық актриса және режиссер (1977 жылы туған)

Саманта Джейн Мортон (1977 жылы туған)

HBO телефильміндегі Мира Хиндли рөлін сомдағаны үшін "Longford" (2006) фильміне ол Primetime Emmy, BAFTA және Golden Globe сыйлықтарына ұсынылды. Мортон режиссерлік дебютын 2009 жылы "The Unloved" телефильмімен жасады, ол BAFTA телеарнасының үздік драмалық фильм сыйлығын жеңіп алды. Ол "Соңғы пантерлер" (2015), "Риллингтон Плейс" (2016), "Жүрексіздер" (2017–2019), "Жүретін өліктер" (2019–2020) және "Жілан патшайымы" (2022 – қазірге дейін) сияқты түрлі бағдарламаларда ойнады.

Ерте өмір және білім

Мортон Ноттингемде, фабрика жұмыскері Памеланың (қызметтік аты Маллек) және Питер Мортонның үшінші баласы ретінде дүниеге келді. Оның тегі поляк және ирланд. 1979 жылы ата-анасы ажырасқаннан кейін, оның ата-анасының басқа қарым-қатынастарынан туған алты жартылай бауыры бар. Ол сегіз жасқа дейін әкесімен бірге тұрды, содан кейін ата-анасының екеуі де оған және оның бауырларына күтім жасай алмағандықтан сотқа берілді.

Басталуы (1991-1998)

13 жасында Central Junior Television Workshop-қа қосылғаннан кейін, оған көп ұзамай Люси Ганнонның "Солдат-солдат" сериалының бірінші эпизодындағы Клэр Андерсон сияқты кіші экрандық рөлдер ұсынылды, сондай-ақ "Бун" сериалының бір эпизодындағы Мэнди рөлі – екеуі де ITV Central өндірісі болды. 16 жасында Лондонға көшкен Мортон көптеген драма мектептеріне, соның ішінде RADA-ға түсуге тырысты, бірақ сәттілік келмеді. Ол Корольдік сот театрында сахнада алғаш рет өнер көрсетті. "Джейн Эйр" пьесасында Мортон Йоркширдің жетім баласы рөлін сомдады, ол жас француз қызына тәрбиеші болып, шаңырақтың иесіне ғашық болады. Оның бұрынғы кіші экрандық жобалары сияқты, 1997 жылғы фильм де ITV телеарнасында көрсетілді. Ол Карин Адлердің режиссерлік еткен "Тері астында" (Under the Skin, 1997) тәуелсіз драмасында басты рөлді ойнады, онда ол анасының қазасына күресіп жүрген Айрис рөлін сомдады. Фильм сыншылардан жағымды пікірлер алды, The Guardian оны 1984–2009 жылдардағы ең үздік британдық фильмдер тізімінде 15-орынға қойды. The New York Times газетінің Жанет Маслин Мортонның "рөлді күшті жарықпен және нәзік, бірақ әлсіз көрініспен сомдағанын" айтты, ал Джеймс Берардинелли актрисаның "бізді Иристі жанды, тыныс алатын тұлға ретінде қабылдауға мәжбүр ететінін" жазды. Ол 1998 жылғы Бостон киносыншылары қоғамының сыйлығында "Үздік актриса" атағын жеңіп алды және британдық тәуелсіз фильмдегі "Үздік әйел рөлі" үшін BIFA сыйлығына ие болды.

Сыншылдық танылуы (1999-2005)

Under the Skin фильміндегі өнерінен әсерленген Вуди Аллен оны 1930 жылдардағы ойдан шығарылған джаз гитарисі туралы романтикалық комедияға (Шон Пенн ойнады) шақырды. Мортон Хэтти рөлін сомдады, ол сөйлей алмайтын кір жуушы және Пенннің кейіпкеріне ғашық әйел. Фильм 1999 жылдың қыркүйек айында шықты, сыншылардың жоғары бағасын алды және артхаус кинотеатрларында орташа табыс көрсетті. BBC.com сайтындағы Джордж Перри оны "таңғажайып" деп атады, себебі ол "сүйіп, азап шегетін, бір сөз де айтпайтын әйел. Ол көздері арқылы мағынаны жеткізеді, үнсіз киноның өнерін жаңғыртады". Мортон осы рөлі үшін "Оскар" және "Алтын глобус" сыйлықтарына "Ең үздік қосалқы актриса" номинациясына ие болды, ерекшелігі – фильмде ол тіл білмейді. 2007 жылы Ұлыбританияның The Guardian газетіне берген сұхбатында ол "Оскарға" ұсынылуының "Америкада мен үшін керемет мүмкіндіктер ашқанын" айтты. "Мен осыған өте ризамын, себебі бұл менің индустрияны қолдауға мүмкіндік береді". Мортон кейін "Исаның ұлы" атты төмен бюджетті драмада түсті, ол шектеулі көрсетілімде шықты және сыншылардың мақтауына ие болды. Ол "Ең үздік қосалқы актриса" номинациясында "Satellite Award" сыйлығына ұсынылды. 1999 жылы түсірген тағы бір фильмі – Кэтрин Линструмның 1950 жылдардың соңындағы Англия ауылындағы оқиғаға негізделген "Джозеф Листің арманы" романтикалық драмасы. Ол "Ең үздік актриса" номинациясында Evening Standard British Film Award сыйлығын жеңіп алды. Ол Джулиен Темплдің режиссерлік жұмысы болған "Пандемониум" (2000) тарихи фильмінде ақын Сэмюэл Тейлор Колриджтің әйелі Сара Колридж рөлін ойнады. Ол "Ең үздік актриса" номинациясында Британдық тәуелсіз кино сыйлығына ұсынылды. Мортон сондай-ақ Антон Корбийннің U2 тобының "Electrical Storm" әніне түсірген промо-видеосында Ларри Малленмен бірге су қызының рөлін ойнады және 2002-2003 жылдары Max & Ruby канадалық анимациялық сериалында Рубиге дауыс берді. Мортон Стивен Спилбергтің "Minority Report" ғылыми-фантастикалық триллерінде Том Крузбен бірге аға преког рөлін ойнағанда кең танылды және коммерциялық сәттілікке қол жеткізді. Сыншылар оны "жабайы, көбінесе сөйлей алмайтын құрбан" рөлінде "сәл стереотипті" деп санаса да, "Minority Report" 358 миллион АҚШ долларын жинады. Ол "Сатурн" сыйлығын "Ең үздік қосалқы актриса" және "Эмпайр" сыйлығын "Ең үздік британдық актриса" номинацияларында жеңіп алды. Келесі фильмінде, "Морверн Каллар" драмасында ол өзінің жігітінің өлімінен кейін Испанияға қашуға шешім қабылдаған Шотландиядан келген қайғылы жас әйелді ойнады. Rolling Stone журналына Питер Траверс Мортонның "осы кейіпкерді поэтикалық күшпен және көтеріңкі сезіммен толтырғанын" жазды, бұл фильмге жағымды сын болды. Ол 5-ші Британдық тәуелсіз кино сыйлығында "Ең үздік актриса" және 7-ші Торонто киносыншылар қауымдастығы сыйлығында "Ең үздік актриса" сыйлықтарын жеңіп алды. Джим Шериданның режиссерлік жұмысы болған "Америкада" (2003) тәуелсіз драмасында Мортон Нью-Йоркте жаңа өмір бастауға тырысатын иммигрант ирландтық отбасының анасы рөлін ойнады. "Америкада" фильмі сыншылардың жоғары бағасын алды, Detroit Free Press газетінен Терри Лоусон оны "иммигрант тәжірибесінің терең сезімтал және әдемі бейнеленген есебі" деп атады. Роджер Эберт Мортонның "тыныштығының, үнсіздігінің және оның барлық күшін" ашты деп ойлады, ал The New York Times газетінің А.О. Скотт драманың ортасында оның сезімінің "түзу, сөзсіз күшін" тапты. Оның рөлі үшін "Оскар", "Independent Spirit" және "Broadcast Film Critics Association" сыйлықтарына "Ең үздік актриса" номинациясы берілді. 2004 жылы Мортон Майкл Винтерботтомның режиссерлік жұмысы болған "46-код" антиутопиялық фильмінде Тим Роббинспен бірге сүйіскен рөлді ойнады, сондай-ақ Рис Ифанс пен Дэниел Крейгпен бірге қатал апатқа куә болған адамның әйелі рөлін ойнады. Фильмге сыншылар қарама-қарсы пікір білдірді және Мортонның экранда жеткілікті уақыт болмағанын айтты. Дегенмен, ол 2004 жылғы Британдық тәуелсіз кино сыйлығының "Ең үздік қосалқы актриса" номинациясына ие болды. "River Queen" (2005) фильмінде ол Жаңа Зеландияны британдықтардың отарлауы кезінде ағылшындар мен маорилер арасындағы соғыстың екі жағында да болған жас ирланд әйелінің рөлін ойнады. Фильм Жаңа Зеландия кассасында сәтті болды, елде 1 миллион NZ $ жинады. Ол өзінің рөлі үшін Жаңа Зеландия Screen Award сыйлығының "Ең үздік әйел рөлі" номинациясына ие болды. Ол Джонни Деппен бірге аз танымал "The Libertine" тарихи фильмінде түсті, сондай-ақ 2005 жылы шыққан "Ласси" драмасында ойнады.

Биопик және режиссерлік дебют (2006-2009)

2006 жылы ол «Longford» телефильмінде Моорс қырғынының қылмыскері Майра Хиндли рөлін ойнады. 1967 және 1997 жылдар аралығында өтетін фильмде бала өлтіруші мен оны босату үшін жылдар бойы күш жұмсаған (әрі сәтті болмаған) саясаткер Лорд Лонгфордтың қарым-қатынасы бейнеленеді. «Лонгфорд» сыншылар тарапынан жоғары бағаланды және 1,7 миллион көрерменмен премьераланды. Дегенмен Мортон Хиндли мен Иан Брейдидің құрбандары болған балалардың туыстарынан қатал сын естіді, бірақ ол: «Орындаушы ретінде бізге қарауға қорқатын мәселелерді көтеру – менің міндетім» деді. Ол 59-шы Primetime Emmy Awards жүлдесінде «Үздік қосалқы әйел рөлі» номинациясын алды және 65-ші «Алтын глобус» сыйлығында жеңіске жетті. 2007 жылы Мортон төрт толық метражды фильмде түсті. Ол «Expired» романтикалық драмасында қиын жағдайдағы полицей рөлін ойнады, ал «Мистер Оңаша» драмалық комедиясында Мэрилин Монроның өмірін сомдады. Мортон режиссер Антон Корбийнмен бірлесіп, тағы да бірдеме жасады – музыкант Иан Кертистің әйелі Дебора Кертис рөлінде ойнады. Фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Роджер Эберт Мортонның «батыл жас келін ретінде өте сенімді» екенін айтса, «Variety» журналы оның ойынын «таң қалдырарлық» және «шынайы» деп бағалады. «Control» үшін ол «BAFTA» сыйлығына «Үздік қосалқы әйел рөлі» номинациясын алды. 2007 жылғы соңғы фильмі – тағы да бір тарихи фильм, «Елизавета: Алтын ғасыр», онда ол Шотландия королевасы Мэри рөлін ойнады. Ол Чарли Кауфманның постмодернистік драмасы «Синекдоке, Нью-Йорк» (2008) фильмінде Филип Сеймур Хоффман, Мишель Уильямс және Эмили Уотсонмен бірге түсті. Фильмде ол театр режиссерінің (Хоффман) өміріндегі әйелдердің бірі, Хейзел рөлін ойнады. Режиссердің шынайы сахналық қойылымға деген шексіз берілгендігі шындық пен ойдан шығарылған арасындағы шекараны жояды. Мортон кейіпкері 30-дан 64 жасқа дейін өскенде, толық бетке жабылатын протездік макияж қолданды. Ол түсірілім кезінде жүкті екенін анықтады, түсірілім күніне 20 сағатқа дейін созылды. Фильм кассада сәтсіз болды, бірақ сыншылардың мақтауына ие болды және жылдың үздік он фильмнің қатарына енді. Мортон мен оның әріптестері 18-ші «Gotham Independent Film Awards» сыйлығында «Үздік актерлік ансамбль» номинациясын алды. 2008 жылы ол «The Daisy Chain» фильмінде түсті. Бұл фильмде қызы қайтыс болғаннан кейін жетім қалған қызды тәрбиелеп алуға бейімделген жұбайлар туралы айтылады. Фильм 16-шы «Raindance Film Festival» (Лондон; 2008 жылғы қазан) фестивалінде көрсетілді және 2010 жылы DVD форматында шықты. Исаның ұлы сценарийшісі Орен Моверманның режиссерлік дебюті – «The Messenger» (2009) соғыс драмасында Мортон күйеуі Иракта қаза тапқан жесір Олива Паттерсон рөлін ойнады. Ол оқиғаның «әйелдік» жағына қызығушылық танытты және өзінің рөлі «ұзақ уақыттан бері [ол] өзін көп нәрсеге ортақ сезінетін алғашқы кейіпкерлердің бірі» екенін айтты, себебі оның ағасы мен әкесі әскери қызметте болған. «The Messenger» және Мортонның ойынына сыншылардың пікірі бірауыздан оң болды, «USA Today» басылымының Клаудия Пуиг Мортонның «әрқашанғыдай нәзік және тамаша ойын көрсеткенін» мәлімдеді. Ол 14-ші «Broadcast Film Critics Association Awards» және 25-ші «Independent Spirit Awards» сыйлықтарында «Үздік қосалқы әйел рөлі» номинациясын алды. Мортонның 2009 жылғы тағы бір жобасы – оның режиссерлік дебюті, жартылай автобиографиялық «Channel 4» драмасы «The Unloved», ол Ұлыбританияның балалар үйінде өскен он бір жасар қыздың (Молли Виндзор ойнады) өмірін және оның көзқарасын көрсетеді. Мортон осы әңгімені Тони Гризонимен бірлесіп жазды, ал «The Unloved» алғаш рет 2009 жылдың 17 мамырында көрсетілді, көрермендер саны 2 миллионға жуық болды. Фильм 2009 жылдың қыркүйек айында Торонто халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. Майкл Дикон «The Daily Telegraph» газетінде Мортонның «күшті» және «өте жанды» драмалық фильм жасағанын мақтады. Мортон 2010 жылы режиссерлігі үшін «BAFTA» сыйлығын жеңіп алды.

Үзіліс және киноға оралу (2010 2014)

Жеке өмірі мен отбасына көңіл бөлу үшін экраннан үш жылдық үзіліс алғаннан кейін, Мортон 2012 жылы қайта оралды. Ол «Марстың ханшайымы» романы негізінде түсірілген «Джон Картер» ғылыми-фантастикалық фильмінде Соланың дауысын берді, фильмті сыншылар жақсы қабылдамады және прокатта сәтсіздікке ұшырады. Содан кейін ол Дэвид Кроненберг режиссерлік еткен «Космополис» триллерінде теория басшысының рөлін ойнады. «The Guardian» газеті оның рөлін «дұрыс бағаланбаған» деп сипаттады, бұл рөлі үшін ол Ванкувер киносыншыларының шеңберіндегі «Канадалық фильмдегі үздік әйел рөлі» номинациясына ие болды. Мортон 69-шы Венеция халықаралық кинофестивалінде төрешілер қатарында болды. 2013 жылы Спайк Джонздың «Her» атты романтикалық ғылыми-фантастикалық драмасында жасанды интеллектіге ие операциялық жүйенің дауысын Мортон жасады, бірақ пост-продакшнде оны Скарлетт Йоханссон ауыстырды. Дегенмен, ол фильмнің атқарушы продюсері ретінде көрсетілген. Мортон 2013 жылы Хелен Хантпен бірге «Decoding Annie Parker» тәуелсіз драмасында ойнады, онда ол сүт безінің қатерлі ісігімен күресіп жатқан әйел рөлін сомдады. Фильм шектеулі көрсетіммен шықты және сыншылардан әртүрлі пікірлер алды. Бірақ «Los Angeles Times» газетінің Бетси Шарки актрисаның «Паркерге жылы мейіріммен қарапайымдық сыйлағанын, сондықтан оны қиын жағдайларда да қолдауға міндетті сезінесің» деп жазды. 2013 жылы Сиэтл халықаралық кинофестивалінде «Алтын ғарыш инесі» сыйлығымен марапатталды. Мортон Майкл Шеннонмен бірге «The Harvest» тәуелсіз триллерінде (2013) ойнады, онда ол ауру ұлын оқшауланған жерде ұстап тұратын бақылаушы ана рөлінде болды. «Variety» журналынан Питер Дебрюдж және «Indiewire» сайтынан Никола Грозданович сияқты бірнеше сыншылар оның Кэтрин рөлін 1990 жылғы «Misery» фильміндегі Кэти Бейтстің «Анни Уилкс» рөлімен салыстырды. Оның ойнаған рөлі 2014 жылғы «BloodGuts UK Horror Awards» сыйлығында «Үздік әйел рөлі» номинациясына ие болды. Лив Уллманның «Miss Julie» (2014) фильмінде Мортон Колин Фаррелл мен Джессика Чейстенмен бірге ойнады, онда ол ағылшын-ирланд аристократиясының қызына (Чейстен) құмар болған парковщик (Фаррелл) Кэтлин рөлін сомдады. Фильм Торонто халықаралық кинофестивалінде көрсетілді және Ұлыбритания, Франция және Испанияда шектеулі көрсетіммен шықты. «Miss Julie» сыншылар тарапынан орташа баға алды, бірақ актерлік құрам жоғары бағаланды. «The Hollywood Reporter» журналына жазған Дэвид Руни Мортонның Кэтлин рөлін «фильмдегі ең толыққанды сомдалған кейіпкер» деп атады және оны «салмақты, әсем фильм» деп сипаттады.

Теледидардағы рөлдері (2015 қазіргі)

2015 жылы Мортон Лори Лидің сол аттас кітабының теледидарлық бейімделуі «Сидр Розимен» фильмінде Бірінші дүниежүзілік соғыс аясында ана рөлін ойнады және Балқандағы әйгілі «Жасыл пантералар» тобынан шабыттанған «Соңғы пантералар» еуропалық телехикаясында ұрланған алмастарды қайтарумен айналысатын сақтандыру тергеушісінің рөлін сомдады. Мортон оның кейіпкерін «өте шыншыл, күшті әйел» деп бағалап, оны «әйел Бонд» деп сипаттады. The AV Club-тан Женевив Валентайн: «Мортонды мұндай қатал кейіпкер ретінде ұсыну қиын болуы мүмкін, бірақ ол ұсынатын сырттай салқын, қол жеткізбес бейнедегі удың иісі сезіледі, сондықтан оның алты сағаттық мини-сериалдағы әрекетін күтуге болады». Мортон «Фантастикалық жандар және оларды қайдан табуға болады» (2016) фильмінде, «Гарри Поттер» фильмдерінің спин-офында, Дж. К. Роулингтің сценарийі бойынша ойнады. Фильмде ол сиқыршылар мен әйел сиқыршыларды әшкерелеп, өлтіруді көздеген экстремистік топтың жетекшісі Мэри Лу Беребоун рөлін ойнады. «Фантастикалық жандар» халықаралық кассада 814 миллион АҚШ долларын жинап, Мортонның ең табысты және көп көрілген фильміне айналды. Ол 1940-шы және 1950-ші жылдардың басында Лондонда бірнеше әйелді өлтірген серийлі кісі өлтіруші Джон Кристи ісіне негізделген үш бөлімді теледрама «Риллингтон Плейс» (2016) түсірді. Мортон Тим Ротпен бірге Кристидің әйелі Этель рөлінде ойнады. Олардың қарым-қатынасына қызығушылық танытқан Мортон, осы тарихтың «сүйіспеншіліктің психологиялық жағын» көрсетуі «оның актерлік шеберлігін дамытты» деп сезінді, бірақ «Этель сияқты мойынсұнғыш адамды ойнау» қиындық деп санады. Мини-сериал BBC One арнасында көрсетіліп, сыншылардың жоғары бағасын алды. The Guardian Мортонды «қиын рөлінде» «күшті» деп таныды, ал The Independent оның «ерінің билігіне бағынған әйел» рөлінде «жақсы, терең ойлы ойнағанын» атап өтті. 2017 жылдан бастап Мортон Hulu арнасының «Жылымшықтар» сериалында ойнады. Ол Маргарет Уэллс рөлін сомдайды, ол өзінің жағдайын жақсартуға тырысатын арзан бағалы жылымхананың иесі. Сыншылар мен көрермендер бұл фильмді жоғары бағалады. The Telegraph оны «көрікті орындаушы» деп атады, ал The Atlantic: «Бұл рөл Мортонға Вуди Алленнің «Сладкий и низкий» фильміндегідей актерлік шеберлігін көрсетуге мүмкіндік бермесе де, ол қате қолмен ойналатын пантомималық кейіпкерге айналуы мүмкін кейіпкерге тереңдік пен моральдық қайшылық сыйлайды». 2018 жылдың шілдесінде Мортонның «Жүретін өліктер» сериалында Альфа рөліне шақырылғаны хабарланды, ол 2019 жылдың ақпанында алғаш рет пайда болды. Альфа – зомби апокалипсисінен аман қалған құпия топтың зұлым басшысы, олар өзін жасыру үшін өліктердің терісін киеді. 2022 жылдың 11 қыркүйегінен бастап Мортон Starz арнасының «Жылан патшайымы» сериалында Кэтрин де Медичи рөлін ойнады. Сондай-ақ 2022 жылы Мортон үш түрлі рөлде киноға оралды: «Кит» фильмінде ол Брендан Фрейзердің оқшауланған және ауыр семіздікпен ауыратын профессорының бұрынғы әйелін ойнады; «Киноны сақтау» фильмінде ол жергілікті кинотеатрды жабудан сақтау үшін күрескен шаштараз рөлінде ойнады; ал «Ол айтты» фильмінде Мортон Зелда Перкинс рөлін сомдады, ол Харви Вайнштейннің жыныстық шабуылдарының құрбандарының құпия келісімдері туралы New York Times тілшісі Джоди Канторға мәлімет берген бұрынғы Miramax қызметкері болды.

Жеке өмір

Мортон 1999 жылы «Соңғы сары» фильмінің түсірілімінде танысқан актер Чарли Крид Майлзбен қарым-қатынаста болды. Олар Мортон 15 апталық жүкті болғанда ажырасты. Мортонның қызы, актриса Эсме Крид Майлз 2000 жылдың ақпанында дүниеге келді. Мортон фильм жасаушы Гарри Холммен (актер Иан Холмның ұлы) The Vitamins тобының музыкалық бейнеклипін түсірген кезде танысты. 2008 жылдың басында Мортон 2006 жылы 17 ғасырға тән пластырьтың бөлігі басына тиіп, омыртқа артериясы зақымданғаннан кейін ауыр инсульттан кейін «өлімге жуықтап кеткенін» айтты. Ол оқиғадан кейін үш апта ауруханада жатты. Кейіннен ол 18 айға қоғамдық өмірден және актерлік қызметтен жаңғырып, қайтадан жүруді үйренді. 2011 жылы Мортон асырап алған әкесіне ашық хат жазып, бірнеше жыл бойы қарым-қатынасы үзілгеннен кейін қайта байланысқа түсуді үміттенеді. Бірақ көп ұзамай оның әкесі төрт жыл бұрын простата рагынан қайтыс болғаны белгілі болды. 2011 жылдың 20 шілдесінде Мортон Ноттингем Трент университетінен «оның халықаралық деңгейдегі сәтті актерлік мансабын мойындағандығы үшін» құрметті доктор дәрежесін алды. Мортон католик және өзін «өте діндар» деп сипаттайды.

Қайырымдылық жұмыс

Балалар үйлері жүйесінде өскен Мортон осы саладағы мәселелерге жиі белсенділік танытады. 2009 жылдың наурызында Мортон туған қаласына оралды, балалар үйлеріне қолдау көрсету және Нотингем қалалық кеңесінің жұмыстан босатылатын 24 әлеуметтік жұмыскері бар төрт мекеменің бірін жабу қаупіне қарсылық білдіру мақсатында. 2012 жылы Мортон Fostering Network ұйымының жылдық Foster Care Fortnight науқанына қолдау көрсетті. 2014 жылдың қыркүйегінде Ротерхэмдегі балаларға қатысты жыныстық зорлық-зомбылық оқиғасынан кейін, ол бейне сұхбатында Нотингемдегі балалар үйлерінде болған кезінде бастан өткерген жыныстық шабуыл туралы айтты, сондай-ақ полиция шағымын қараған жоқ екенін жеткізді. Мортон бұрын The Guardian газетінде жартылай автобиографиялық "The Unloved" драмасын насихаттағанда осы зорлық-зомбылық туралы айтқан болатын. 2008 жылы ол Vodafone Foundation World of Difference науқанына қатысты, ол адамдарға өздері таңдаған қайырымдылық қоры үшін жұмыс істеу мүмкіндігін береді. 2009 жылдың қаңтарында Палестинаға медициналық көмек көрсетуші (MAP) қайырымдылық ұйымының жинауына қатысқанда, ол 2008 жылдың 27 желтоқсанында Израильдің Газаға жасаған шабуылының құрбандарына арналған шұғыл көмек туралы хабарды таратудан бас тартқандықтан, енді Бі-Би-Си-де жұмыс істемейтінін мәлімдеді. Кейіннен Там Дин Берн, Паулин Голдсмит, Питер Муллан және Элисон Пиблс оған қосылып, олар да компанияға бойкот жариялауға дайын екендерін білдірді. 2009 жылы ол Ұлыбританиядағы әлеуметтік жұмыскерлерді жұмысқа алуға бағытталған телеарналық жарнамалық кампанияны жүргізді.