Мэделин Кунин: Вермонт штатының тұңғыш әйел губернаторы
Madeleine Kunin
Мэделин Кунин – АҚШ саяхатшысы, дипломаты және Вермонт штатының тұңғыш әйел губернаторы (1985-1991). Швейцариядағы елші де болды. Саяси өмірдегі жетістіктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Мадлен Кунин (қыздығы Май; 28 қыркүйек 1933 жылы туған) – Швейцарияда туған американдық дипломат, жазушы және саясаткер. Ол 1985 жылдан 1991 жылға дейін Вермонт штатының 77-ші губернаторы қызметін атқарды, ол Демократиялық партияның мүшесі болған. Сонымен қатар, ол 1996 жылдан 1999 жылға дейін Швейцариядағы АҚШ елшісі болып тағайындалды. Кунин Вермонт штатының алғашқы және бүгінгі күнге дейін жалғыз әйел губернаторы, сондай-ақ Вермонт штатының алғашқы еврей губернаторы атанды. Ол АҚШ штатының губернаторы болып сайланған алғашқы еврей әйел болды. Қазіргі таңда Кунин Вермонт университетінде Джеймс Марш атындағы профессор.
Madeleine Kunin (née May; born September 28, 1933) is a Swiss born American diplomat, author and politician. She served as the 77th governor of Vermont from 1985 until 1991, as a member of the Democratic Party. She also served as United States Ambassador to Switzerland from 1996 to 1999. She was Vermont's first and, to date, only female governor as well as the first Jewish governor of Vermont. She was also the first Jewish woman to be elected governor of a U. S. state. Kunin is currently a James Marsh Professor at Large at the University of Vermont.
Өмір және мансап
Кунин 1933 жылғы 28 қыркүйекте Швейцарияның Цюрих қаласында дүниеге келді. Оның отбасы нацистер билікке келгеннен кейін Швейцарияға қашқан неміс еврейлері болды. Ол Массачусетс Амхерст университетінің тарих бакалавры (1956), Колумбия университетінің журналистика мектебінің магистрі және Вермонт университетінің ағылшын тілі магистрі дәрежелерін алды. Сайлауға түсуге дейін ол The Burlington Free Press газетінде журналист, Дүниежүзілік көрмеде экскурсовод және жартылай штаттан жұмыс істейтін колледж профессоры болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ қоғамдық шараларға, әсіресе әйелдер құқықтары, балалар және әдебиет салаларында белсенділік танытты. 2012 жылы оның "Жаңа феминистік күн тәртібі: әйелдер, еңбек және отбасы үшін келесі революцияны анықтау" атты кітабы Chelsea Green Publishing баспасынан жарық көрді.
Kunin was born on September 28, 1933, in Zürich, Switzerland, the daughter of Renee (Bloch) and Ferdinand May. Her family were German Jews escaped to Switzerland after the Nazi rise. She received her bachelor's degree in history from the University of Massachusetts Amherst (1956), a master's degree from the Columbia University Graduate School of Journalism, and a master's degree in English from the University of Vermont. Prior to seeking elective office, she worked as a journalist for The Burlington Free Press, as a tour guide at the World's Fair, and as a part time college professor. She was also involved in community activities, particularly in the area of women's rights, children, and literature. In 2012 her book, The New Feminist Agenda: Defining the Next Revolution for Women, Work, and Family, was published by Chelsea Green Publishing.
Саяси мансап
1972 жылы Кунин Берлингтон қалалық кеңесіне өтуге тырысқанда жеңіліске ұшырады. Сол жылы ол Вермонт штатының өкілі болып сайланды, алғашқы мерзімінде Үкіметтік операциялар комитетінің мүшесі болды. 1974 жылы қайта сайланғаннан кейін Штат палатасының азшылық жетекшісі болып сайланды және Ассигнованиелер комитетіне тағайындалды. 1976 жылы үшінші мерзімге сайланғаннан кейін Ассигнованиелер комитетінің төрағасы болып тағайындалды, бұл лауазымға ие болған алғашқы әйел болды. Кунин, төрағалық еткен кезінде Ассигнованиелер комитетінде қызмет еткен кезде, кейін Вермонт штатының қазынашысы болған консервативті республикашыл Эмори А. Хебард оның кеңесшісі болды және демократтардың азшылық өкілі болғанына қарамастан, оған маңызды жауапкершіліктер жүктеді. Хебард палатадан кеткеннен кейін бұрынғы әріптестерін Кунинді комитет төрағасы етіп тағайындауға сәтті көндірді. 1978 жылы ол 75-ші Вермонт штатының вице-губернаторы болып екі мерзімнің біріншісіне сайланды. Республикашы Ричард Снеллингпен бірге жұмыс істеген Кунин негізінен Штат Сенатының төрағасы қызметін атқарды және штат бойынша азаматтармен байланыс жасады. Ол энергия және балалар бағдарламасы сияқты салалардағы зерттеулерді жүргізіп, губернатор мен заң шығарушы органдарға саяси ұсыныстар жасады. Вице-губернатор қызметін атқару кезеңінде Кунин штатта жиі сөз сөйледі. 1982 жылы Кунин вице-губернаторлыққа қайта сайлануға түспеді, оның орнына губернаторлыққа Снеллингке қарсы күресті. Ол жеңіліске ұшырады, бірақ 1984 жылы Снеллинг қайта сайлануға қатыспады, ал Кунин демократтардың кандидаттығын жеңіп, республикашыл Джон Дж. Истонды жеңіп, губернаторлыққа үш мерзімнің біріншісін жеңді. 1986 жылы Кунин губернаторлыққа екінші мерзімге сайланды. Оның қарсыластары республикашыл Питер Плимптон Смит және тәуелсіз Берни Сандерс болды. Смит 38 пайыз дауыс алды, Сандерс 14 пайыз, ал Кунин 47 пайыз дауыспен жеңіске жетті. Ол АҚШ тарихында үш рет штат губернаторы болып сайланған алғашқы әйел. Губернатор ретінде ол қоршаған ортаны қорғау, білім беру және балалар мәселелеріне баса назар аударды. Ол Вермонт штатының Жоғарғы сотына алғашқы әйел судьяны тағайындады және штаттың отбасылық сот жүйесін құрды. 1990 жылы ол қайта сайлануға түспеді. Ол президент Билл Клинтонның әкімшілігінде жұмыс істеді, 1993 жылдан 1997 жылға дейін АҚШ білім министрінің орынбасары болып қызмет етті, содан кейін туған Швейцария және Лихтенштейн елшісі болды. Клинтон әкімшілігіне қосылмас бұрын ол Клинтонның сайлау штабында вице-президенттікке үміткерді іздеу комитетінің мүшесі және өтпелі кезеңдегі командада жұмыс істеді. 1995 жылдан бастап Швейцария банктеріне қарсы Дүниежүзілік еврей конгресінің сот процесіне байланысты Швейцария мен АҚШ арасындағы қарым-қатынас шиеленісті кезеңге енді. АҚШ федералды үкіметі Холокост құрбандарының мұрагерлерін қолдау саясатын ұстанды, бірақ Швейцарияға қарсы санкцияларға ресми түрде қарсылық білдірді. Нәтижесінде, швейцариялықтар Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі Швейцарияның рөлін қайта қарауға мәжбүр болды. Олардың шараларының бірі – швейцариялық банктердегі жатқан шоттардың иелерінің тізімін жариялау болды. Көресіңіз, 1970 жылы қайтыс болған Куниннің анасы Рене Мэйдің есімі де сол тізімде болды.
In 1972, Kunin was defeated in her bid to join the Burlington Board of Aldermen. Later that year she was elected a Vermont State Representative, where in her first term she served as a member of the Government Operations Committee. Following her reelection in 1974, she was elected Minority Whip of the State House and appointed to the Appropriations Committee. After being elected to a third term in 1976, she was appointed Chairwoman of the Appropriations Committee, the first woman to assume this position. Kunin has written that when she served on the Appropriations Committee during his chairmanship, Emory A. Hebard, a conservative Republican who later served as Vermont State Treasurer, was a mentor, and gave her significant responsibilities despite her status as a member of the minority Democrats. When Hebard left the House, he successfully lobbied his former colleagues to name Kunin as chairwoman of the committee. In 1978 she was elected to the first of two terms as the 75th Lieutenant Governor of Vermont. Serving with Republican Richard Snelling, Kunin primarily served as President of the State Senate and worked with citizens around the state. She produced various studies in areas such as energy and day care and made policy recommendations to the Governor and Legislature. Kunin was a frequent speaker statewide during her time as lieutenant governor. Kunin did not run for reelection as lieutenant governor in 1982, instead challenging Snelling for the governorship. She was unsuccessful, but in 1984 Snelling did not run for reelection, and Kunin was the successful Democratic nominee, defeating Republican John J. Easton Jr. to win the first of her three terms as governor. In 1986 Kunin ran for her second term as governor. Her opponents were Republican Peter Plympton Smith and independent Bernie Sanders. Smith received 38 percent of the vote, Sanders 14 percent, and Kunin won with 47 percent of the vote. She is the first woman in U. S. history to have been elected governor of a U. S. state three times. As governor she focused on the environment, education, and children's issues. She appointed the first woman to the Vermont Supreme Court and created her state's family court system. She declined to seek reelection in 1990. She was a member of the administration of President Bill Clinton, serving as deputy secretary of education of the United States from 1993 until 1997, when she became the ambassador to her native Switzerland, as well as to Liechtenstein. Prior to joining the Clinton Administration she worked in Clinton's campaign as a member of the search committee for the vice presidential nominee and on the transition team. Switzerland United States relations entered a tense phase during the World Jewish Congress lawsuit against Swiss banks starting in 1995. The U. S. federal government adopted a delicate policy of supporting the heirs of the Holocaust victims, while formally opposing sanctions against Switzerland. Ultimately, the Swiss had to re evaluate the role of Switzerland during World War II. One of the steps taken was the publication of the names of the owners of dormant accounts in Swiss banks, with the surprise result that Renee May, Kunin's mother deceased in 1970 was among the names.
Жеке өмір
Кунин "Ересек болуға қадам: 80-ші жылдарға саяхатым" (2018), "Жаңа феминистік бағдарлама: әйелдер, еңбек және отбасы үшін келесі төңкерісті анықтау" (2012), "Ізіндер, саясат және билік: әйелдер қалай жеңіске жетеді және көшбасшылық етеді" (2008) және "Саяси өмірді бастан кешіру" (1995) кітаптарының авторы. Ол Вермонт штатының Берлингтон қаласында тұрады. Кунин төрт баланың анасы. Кунин – Пулитцер сыйлығының иегері, Вермонт штатының Өкілдер палатасы мен Сенатының мүшесі болған, қазір қайтыс болған Эдгар Мэйдің қарындасы.
Kunin is the author of the books Coming of Age: My Journey to the Eighties (2018), The New Feminist Agenda: Defining the Next Revolution for Women, Work, and Family (2012), Pearls, Politics, and Power: How Women Can Win and Lead (2008) and Living a Political Life (1995) which chronicles her career prior to joining the U. S. Department of Education. She is a resident of Burlington, Vermont. Kunin is the mother of four children. Kunin was the sister of the late Edgar May, who was a Pulitzer Prize–winning journalist and a member of both the Vermont House of Representatives and Vermont State Senate.
Марапаттар мен құрметтер
Губернатор Кунин жиырмадан астам құрметті дәреже алған. 1995 жылы Кунин білім беруді қолдауы, барлық балаларға тең мүмкіндік беруі және мұғалімдердің әділ жалақысын қамтамасыз етуі үшін Солтүстік-Шығыс шет тілдерін оқыту конференциясынан шет тілдерін қолдау сыйлығымен марапатталды.
Governor Kunin has received more than twenty honorary degrees. In 1995, Kunin received the Foreign Language Advocacy Award from the Northeast Conference on the Teaching of Foreign Languages in recognition of her support for education, equal access for all children and equitable salaries for teachers.