Жапондық ерлерге арналған «G men» журналы мен бренді

Кіріспе

Жапондық гей өмір салты бренді және журнал G men (ジーメン) – жапондық гей өмір салты бренді, бұрын ай сайын шығатын журнал болған.

Тарих

Жапониядағы гей журналдары, гей мәдениетінің көп бөлігімен бірге, 'түріне' (мысалы, бұлшық еттілер, ересек ерлер, нақты мамандықтар) қарай бөлінген. G-Men 1995 жылы 1980-жылдары танымал болған, яой стилінен шабыттанған нұсқаларға қарағанда, "мачо фантазиясын" қалайтын гей ерлерге арналған журнал ретінде құрылды. Ол "мачо типке" (бұлшық етті, айдаһарлы ерлер) және гатен кейге (ガテン系, жұмысшы табының ерлері) баса назар аударды. G-Men құрамына редакциялық мақалалар мен фотосуреттер, сондай-ақ көркем әңгімелер мен манга кірді. G-Men тұрақты оқырмандарды ынталандыру үшін, нақты фантазиялық бейнелерді ұсыну және басқа гей журналдарындағы бір реттік әңгімелерге қарағанда, сериалды манга әңгімелерін жариялау арқылы әр нөмірін сатып алуға шақыруды мақсат етті. Генгоро Тагамедің жұмысы G-Men стиліне зор әсер етті; ол алғашқы 63 нөмірдің мұқабасын жасады, сондай-ақ көптеген нөмірлерге манга сюжеттерін жазды. G-Men танкобон түрінде жинақталған манганы ұсынған алғашқы гей журналдарының бірі болды. G-Men-де жарияланған манга, әсіресе Тагамедің туындылары, гей ерлерге арналған манганы коммерциялық категория ретінде дамытуға ықпал етті. G-Men нөмірлері әдетте 300–500 беттен тұрады, оның ішінде бірнеше бет жылтыр түсті, сондай-ақ 20 және 30 жастағы, шашы ұзын, кейде сақалды, бұлшық етті ерлердің қара-ақ фотосуреттері мен суреттері болады (бұл фотосуреттер Жапония ережелеріне сәйкес цензураланады; оларда жыныстық қатынас ашық көрсетілгенімен, жыныс мүшелері және шағыр шашы көбінесе жасырылады). Фотосуреттерде кейде фундоши, дәстүрлі жапондық белдік киім сияқты дәстүрлі мотивтер де кездеседі. Бірақ, порнографиялық суреттер мен әңгімелер болғанына қарамастан, G-Men порнографиялық журнал деп есептелмейді. G-Men Баразоку сияқты басқа журналдарға қарағанда аз ғылыми мақалаларға және көп қысқа әңгімелер мен сериалдарға ие болды. Нөмірлерге қоғамдық жарияланымдар, түрлі әңгімелер (көбінесе порнографиялық), комикстер, хабарламалар және гейге қатысты және гейге бейім бизнес-компаниялардың жарнамалары (мысалы, спа-орталықтар, клубтар, қонақүйлер, барлар, кафелер, мейрамханалар, хост-барлар және жезөкшелер үйлері) кірді. 2016 жылдың ақпан айында Furukawa Shobu баспасы G-Men журналын қағаз түрінде шығаруды тоқтататынын, бірақ G-Men брендімен DVD, кітаптар мен гей мангасын шығаруды жалғастыратынын хабарлады.

Gay magazines in Japan, along with much gay culture, are segregated by 'type' (e. g., muscular men, older men, specific occupations); G men was founded in 1995 to cater to gay men who preferred "macho fantasy", as opposed to the sleeker, yaoi inspired styles popular in the 1980s, and focused on "macho type" (muscular, bearish men) and gaten kei (ガテン系, blue collar workers). G men included both editorial and photographic material, as well as prose stories and manga. G men was designed to encourage steady readership by presenting a more well defined fantasy image, and by running serialized, continuing manga stories (as opposed to the one shot stories standard in other in gay men's magazines) which encouraged purchase of every issue. Gengoroh Tagame's work was an important influence on G mens style; he provided the cover for the first 63 issues, as well as manga stories for most issues. G men was also one of the first gay men's publishers to offer collections of manga bound into tankōbon. The manga published in G men, particularly Tagame's work, was influential in the development of manga for gay men as a marketable category. Issues of G men usually had approximately 300–500 pages, including several pages of glossy colour and some black and white photographs and drawings of hairy, sometimes bearded, muscular men in their 20s and 30s (these photographs are censored in accordance with Japan's rules; while they feature explicit depictions of sex, genitals—and most pubic hair—are obscured). The photographs sometimes featured traditional themes, such as fundoshi, traditional Japanese loincloths. Despite the inclusion of pornographic pictures and stories, however, G men is not considered a pornographic magazine. G men had fewer general articles than other magazines such as Barazoku and more short fiction and serialized stories. Issues included community listings, several different stories—often pornographic—and several in comic form as well, classified ads, and advertisements from gay related and gay friendly businesses such as spas, clubs and hotels, bars, cafes and restaurants, host bars (hustler bars), and brothels. In February 2016, publisher Furukawa Shobu announced that it would cease publication of G men as a print magazine, though it continues to produce DVDs, books, and gay manga under the G men brand.