Лорал Корпорациясы: Американдық қорғаныс өнеркәсібінің тарихы

Кіріспе

Америкалық өнеркәсіптік компания

Loral Corporation – 1948 жылы Нью-Йоркте Уильям Лоренц және Леон Альперт құрған қорғаныс өндіруші компания. Компанияның атауы негіздемелерінің әрқайсысының тегінің бас әріптерінен алынған.

Тарих

Loral Corporation бастапқыда АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін радар және сонар жүйелерін әзірледі. 1959 жылы ол 250 000 акцияны акцияға жазылу арқылы 12 доллардан ұсынды. Осы ұсылымнан түскен қаражаттың бір бөлігі Нью-Йорк штатының Бронкс қаласындағы Саундвью ауданында, Бронкс Ривер Авеню 825 мекенжайында жаңа бас кеңсе құрылысына жұмсалды. 1959 жылы ол әртараптандыра бастады, бірнеше кіші компанияларды сатып алып, осы арқылы көбірек әскери келісімшарттар жеңіп алды. Сатып алынған компаниялардың ішінде Willor Manufacturing Corp., Американ Бериллий Co., Inc. (Сарасота, Флорида), Arco Electronics және бірнеше пластик компаниялары болды. 1961 жылы байланыс, телеметрия және спутниктерге арналған ғарыш навигациясы жүйелерін әзірлеу үшін бөлім құрды. Оның кеңеюі артып, 1965 жылы Массачусетс Өмірді Өзара Сақтандыру Компаниясынан 15 миллион доллар қарыз алды. 1960 жылдардың соңында ол көптеген әскери келісімшарттарды жеңіп алды, соның ішінде 1965 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін Доплер навигациялық радарына 3,9 миллион долларлық келісімшарт, 1969 жылы АҚШ Әскери-әуе күштерінің F 111 ұшағы үшін General Dynamics компаниясымен 14 миллион долларлық келісімшарт және Фантом RF 4C барлау ұшағы үшін әуедегі қарсы шараларға 3,9 миллион долларлық келісімшарт жасалды. 1960 жылдардың соңында Loral радар қабылдағыштарына маманданған, олар ракеталар мен зениттік артиллерияда жау радар жүйелерінің ерекше белгілерін анықтады. 1960 жылдардың соңында Loral-дың корпоративтік сатып алулары компания үшін мәселе туғызды. 1971 жылы ол 3 миллион доллар зиян шекті және кейде қарыз төлеуге шамасы келмеді. Көптеген сатып алулар тиімді болған жоқ және Loral-дың негізгі бизнесіне де қатысы болмады. Іргетас салушылар Лоренц және Альперт компаниядағы үлестерінің жартысын сатуға дайын болды. 1972 жылы Бернард Л. Шварц сатып алғанға дейін Loral банкротқа жақын болды. Келесі 20 жыл ішінде ол 16 қорғаныс және аэроғарыш компаниясын сатып алып, әлемдік аэроғарыш және қорғаныс индустриясындағы маңызды ойыншыға айналды. 1995 жылы Loral-дың кірісі 5,5 миллиард долларды құрады. 1996 жылы Loral қорғаныс электроникасы және жүйелік интеграция бизнесін Lockheed Martin компаниясына сатты; оның қалған бөлімшелері Loral Space & Communications атанды. Келесі жылы Lockheed Martin бұл бөлімшелердің бірнешеуін бөліп шығарды, олар L3 Communications компаниясының негізін құрады. 1996 жылы Loral Қытайға технологияны беруде айыпталды. Бұл оқиға Space Systems/Loral компаниясы жасаған Intelsat 708 спутнигінің ұшырылуының сәтсіздігіне қатысты тергеу нәтижесінде туындады. 2002 жылы Мемлекеттік департамент пен Әділет департаментімен жасалған келісім бойынша компания мәселені шешу және сәйкестік процедураларын жақсарту үшін 20 миллион доллар айыппұл төлеуге келісті. Келісімде Loral өкілдері үкімет айыптауларын мойындаған да, жоққа шығарған да жоқ; Loral басшылары "департамент айыптау хатының жобасында айтылған құқық бұзушылықтардың сипаты мен ауырлығын, соның ішінде АҚШ-тың қауіпсіздігі мен сыртқы саясаты мүдделеріне зиян келтіру қаупін" мойындады және олар өтемақы төлеу арқылы түзетулер жасағысы келетінін мәлімдеді. Шварц кейіннен "осы мәселеге толық жауапкершілікті қабылдап", оқиғаны бір Loral қызметкерінің қателігі ретінде сипаттады.

Loral Corporation originally developed radar and sonar systems for the US Navy. In 1959 it went public with an initial offering of 250,000 shares at $12 each. Part of the proceeds from this offering were used to build a new headquarters on its site at 825 Bronx River Avenue, in the Soundview section of The Bronx, New York. In 1959 it began to diversify, buying several smaller companies, through which it won more military contracts. Some purchased companies included Willor Manufacturing Corp., American Beryllium Co., Inc., of Sarasota, Florida, Arco Electronics, and several plastics companies. In 1961, it formed a division for developing communications, telemetry, and space navigation systems for satellites. As its expansion increased, it borrowed $15 million from the Massachusetts Mutual Life Insurance Company in 1965. In the late 1960s, it was awarded many military contracts, including a $3.9 million U. S. Navy contract for Doppler navigation radar in 1965, a $14 million contract from General Dynamics for advanced electronics for the U. S. Air Force F 111 airplane in 1969, and a $3.9 million contract for airborne countermeasures for the Phantom RF 4C reconnaissance plane. By the late 1960s, Loral specialized in radar receivers, which identified signatures of enemy radar systems on missiles and anti aircraft guns. By the late 1960s, Loral's corporate purchases were causing problems for the company. By 1971 it had lost $3 million and was sometimes unable to meet its loan payments. Many acquisitions were not profitable and also not in Loral's primary business. The founders, Lorenz and Alpert, were prepared to sell half their interest in the company. Loral was on the verge of bankruptcy in 1972 before it was acquired by Bernard L. Schwartz. Over the next two decades he built it into a major player in the global aerospace and defense industry, acquiring 16 other defense and aerospace companies. In 1995, Loral had $5.5 billion in revenue. In 1996 Loral sold its defense electronics and system integration businesses to Lockheed Martin; its remaining units became Loral Space & Communications. The following year, several of those former Loral units were spun off by Lockheed Martin to become the core of L 3 Communications. Loral was accused of transferring technology to China in 1996. The incident arose as a result of an investigation into the launch failure of Intelsat 708, a Space Systems/Loral built satellite. In a 2002 agreement with the State Department and Department of Justice the company agreed to pay $20 million in fines to settle the matter and to improve its compliance procedures. In the agreement Loral officials neither admitted nor denied the government's charges; Loral executives acknowledged "the nature and seriousness of the offenses alleged by the department in the draft charging letter, including the risk of harm to the security and foreign policy interests of the United States", and stated that they wished to make amends through the payment of restitution. Schwartz subsequently released a statement accepting "full responsibility for the matter" and portrayed the incident as an error by a single Loral employee.