Оңтүстік Иллинойс аймағы

Кіріспе

Оңтүстік Иллинойс географиялық аймағы – АҚШ-тың Иллинойс штатының оңтүстік үштен бір бөлігін құрайтын аймақ, көбінесе 70-ші тас жолдың оңтүстігінде орналасқан. Штаттың орталық бөлігіне жататын бұл аймақ, АҚШ-тың ең ірі екі өзенімен – батысында Миссури өзенімен, ал шығысында және оңтүстігінде Огайо өзенімен, сондай-ақ олардың саласы Уабаш өзенімен шектеседі. Оңтүстік Иллинойстың кейбір аудандары тарихи түрде «Кіші Мысыр» деп аталған. Аймақтың ең халқы көп қаласы – Беллвилл, онда 44 478 адам тұрады. Басқа маңызды қалалар: Алтон, Централия, Коллинсвилл, Эдвардсвилл, Глен Карбон, Годфри, Гранит Сити, О’Фаллон, Харрисбург, Херрин, Батыс Франкфорт, Маунт-Вернон, Марион және Карбондейл, онда Оңтүстік Иллинойс университетінің бас кампусы орналасқан. Тұрғындар сонымен қатар Сент-Луис (Миссури штаты), Кейп-Жирардо, Эвансвилл (Индиана штаты) және Падука (Кентукки штаты) қалаларына жұмысқа барып-келеді. Аймақта ірі әскери база – Скотт әуе күштері базасы орналасқан. Бұл аймақта 1,2 миллион адам тұрады, олар негізінен кең егістік алқаптары мен Шоуни ұлттық орманмен бөлінген ауылдық қалалар мен кенттерде шоғырланған. Халық тығыздығы жоғары екі аймақ – Метро-Ист (700 000-нан астам халқы бар), ол Сент-Луис қалалық аймағының Іллинойс бөлігінің өнеркәсіптік бөлігі және Карбондейл–Марион–Херрин (Іллинойс штаты) біріктірілген статистикалық аймағы, Карбондейл және Марион қалаларын орталық етіп, екі округтің құрамында 123 272 тұрғыны бар. Алғашқы еуропалық қоныс аударушылар – француз отаршылары, олар Солтүстік Америкадағы Иллинойс аймағын өздерінің территориясының бір бөлігі деп санаған. Кейіннен АҚШ-тың оңтүстік-шығысынан Огайо өзені арқылы келген қоныс аударушылар көшіп келді. Аймақ оңтүстік шаруашылық экономикасымен байланысты болды, ол ірі плантацияларда жұмыс істеген құл африкалық американдықтарға және ауылдық мәдениетке негізделген. Кейбір қоныс аударушылар аумақ ұйымдастырылып, құлдыққа тыйым салынғанға дейін құлдарға ие болған. Көптеген аймақтарда көмір өндіруге негізделген экономика дамыды. Орта Батысқа жатса да, Оңтүстік Иллинойстың кейбір аудандары мәдени тұрғыдан Үстірттің оңтүстік аймақтарымен (Батыс Кентукки, Батыс Теннесси және Миссури штатының «Бутиль» бөлігі) жақын. Бұл аймақтағы адамдар оңтүстік акцентімен сөйлейді.

the geographic region of Southern Illinois

Southern Illinois is a region of the U. S. state of Illinois comprising the southern third of the state, principally south of Interstate 70. Part of downstate Illinois, it is bordered by the two most voluminous rivers in the United States: the Mississippi below its connection with the Missouri River to the west and the Ohio River to the east and south, with the Wabash as a tributary. Some areas of Southern Illinois are known historically as Little Egypt. Southern Illinois' most populated city is Belleville at 44,478. Other principal cities include Alton, Centralia, Collinsville, Edwardsville, Glen Carbon, Godfrey, Granite City, O'Fallon, Harrisburg, Herrin, West Frankfort, Mt. Vernon, Marion, and Carbondale, where the main campus of Southern Illinois University is located. Residents may also commute to St. Louis and Cape Girardeau, Missouri; Evansville, Indiana; and Paducah, Kentucky. The region is home to Scott Air Force Base, a major military installation. The area has a population of 1.2 million people, who live mostly in rural towns and cities separated by extensive farmland and the Shawnee National Forest. The two higher density areas of population are Metro East (pop. 700,000+), which is the partly industrialized Illinois portion of the St. Louis Metropolitan Area, and the Carbondale–Marion–Herrin, Illinois Combined Statistical Area, centered on Carbondale and Marion, a two county area that is home to 123,272 residents. The first European settlers were French colonists in the part of their North American territory called Illinois Country. Later settlers migrated from the Upland South of the United States, traveling by the Ohio River. The region was affiliated with the southern agricultural economy, based on enslaved African Americans as workers on major plantations, and rural culture. Some settlers owned slaves before the territory was organized and slavery was prohibited. Many areas developed an economy based on coal mining. Although part of the Midwest, certain areas of Southern Illinois more closely align culturally with parts of the Upland South (Western Kentucky, Western Tennessee, and the Missouri Bootheel). The people speak with similar southern accents throughout this area.

Ерте тарих

Иллинойс штатының алғашқы тұрғындары шамамен б.з.д. 12 000 жылдары келген деп есептеледі. Олар аңшылықпен және жинаушылықпен айналысқан жергілікті халық еді, бірақ сонымен қатар өздерінің егіншілік жүйесін де дамытты. 1000 жылдан кейін егін шаруашылығының артық өнімдерін өндіру күрделі, иерархиялық қоғамдардың қалыптасуына әкелді. Миссисипи және Огайо өзендерінің аңғарларында Миссисипи мәдениеті пайда болған кезде тайпа басшылары мыңдаған жұмысшыларды ұйымдастырып, діни, саяси және рәсімдік мақсаттар үшін қолданылған пирамида, қырқа және конус тәрізді төбелермен күрделі қалалық аумақтарды салды. Кахокия, қазіргі Коллинсвилл қаласының шекарасында орналасқан, Иллинойс штаты, осы мәдениеттің маңызды аймақтық орталығы болды. Онда Америкадағы ең үлкен тарихқа дейінгі жер жұмыстары бар және ол ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралық орны болып тағайындалды. Құрлық салушылар мәдениеті шамамен 1400–1500 жылдары құлдыраған сияқты. Миссисипи халқы алғашқы еуропалық саяхатшылар келгенге дейін Кахокияны тастап кеткен. Штаттың атымен аталатын Иллинойс тайпалары және басқа да тарихи тайпалар 1500 жылдары Оңтүстік Иллинойсқа көшіп келді. Археологтар олардың ертедегі тұрғындардың ұрпақтары емес екенін айтады; олар көршілес аймақтық тайпалар арасында диалектілер бойынша бөлісетін Майами Иллинидің алгонкиан тілінде сөйледі. Олар, әлдеқанда шығыс аймақтардан көшіп келген болуы керек, онда Атлантика жағалауы мен су жолдары бойында алгонкиан тілінде сөйлейтін тайпалар пайда болды. Иллини тайпалары көптеген артефакттарды қалдырды, оның ішінде қабірлерді, жартастардың түбіндегі күйген от орындарын, қыш ыдыстарды, кремень құралдарын және қару-жарақтарды. Олар салған құрылыстарға тас қамалдар немесе "фунттар" жатады. Келушілер Маканда маңындағы Гигант-Сити мемлекеттік саябағында тас қамалдың қалдықтарын көре алады. Бұл аймақта кем дегенде сегіз осындай құрылым бар. 1824 жылғы Иллинойс штатының құлдыққа рұқсат беруге жағдай жасаған аудандарды көрсететін картасы.

The earliest inhabitants of Illinois are thought to have arrived about 12,000 BC. They were indigenous hunter gatherers, but they also developed their own system of agriculture. After AD 1000, the production of agricultural surpluses resulted in the development of complex, hierarchical societies. With the rise of the Mississippian culture in the Mississippi and Ohio River valleys, tribal leaders organized thousands of workers to build complex urban areas featuring numerous large earthworks – pyramidal, ridgetop and conical mounds used for religious, political and ceremonial purposes. Cahokia, located within the boundaries of present day Collinsville, Illinois, was the major regional center of this culture. It contains the largest prehistoric earthworks in the Americas, and has been designated as a UNESCO World Heritage Site. The mound builders' culture seems to have collapsed between AD 1400–1500. The Mississippians had abandoned Cahokia long before the first European explorers arrived. The Illinois tribes, for whom the state is named, and other historic tribes migrated to Southern Illinois around AD 1500. Archaeologists say they were not descendants of the earlier inhabitants; they spoke an Algonquian language of Miami Illini, shared in dialects among neighboring regional tribes. They had likely migrated from eastern areas, where Algonquian language tribes emerged along the Atlantic Coast and waterways. The Illini left numerous artifacts, including burial sites, burned out campfires along the bases of bluffs, pottery, flint implements, and weapons. Structures built by them include stone forts or "pounds". Visitors can see a stone fort in Giant City State Park near Makanda. At least eight other such structures are known in the region. A map of Illinois free and slave counties in 1824 showing shaded counties that were favorable to legalizing slavery in Illinois]]
In 1787, the federal government included Illinois in the Northwest Territory, an unorganized area that included present day Ohio, Indiana, Michigan, and Wisconsin. Slavery was prohibited in this area, but for some time, slaveholders already in the area were allowed to keep their chattel property. As the areas became more populated with European Americans, they could be admitted as states to the Union. Illinois became a part of the Indiana Territory in 1800. Illinois settlers wanted more control over their own affairs and Illinois became a separate territory in 1809. It was admitted as a free state in 1818. In late 1811 and early 1812, the New Madrid earthquakes struck the region as one of the largest successions of earthquakes, including the most intensive ever inferred (not recorded) in the contiguous United States. Cairo, Illinois, at the southern tip where the Ohio River joins the Mississippi, grew to considerable commercial importance. On either bank of the rivers were states which, despite remaining loyal to the national government throughout the secession crisis, had numerous residents who, for reasons predominately rooted in racial ideologies, were sympathetic to the Southern rebellion (1860–65). Some prominent Southern Illinoisans were active in the Knights of the Golden Circle, which proposed a southern pan Caribbean confederation of slaveholding states and nations. The outbreak of the American Civil War exacerbated sectional tensions in the region. While the vast majority of Southern Illinoisans who served did so as U. S. volunteers, 34 men from the counties of Williamson and Jackson traveled to western Tennessee to enlist within Company G of the 15th Tennessee Volunteer Infantry. Far more served in the ranks of U. S. regiments like the 31st Illinois Volunteer Infantry (commanded by famed Southern Illinoisan John A. Logan) or 111th Illinois Volunteer Infantry, both of which were composed exclusively of Southern Illinoisans. Ulysses S. Grant was commander of the District of Cairo when U. S. forces staged expeditions into the border states of Missouri and Kentucky, and the Confederate states of Tennessee and Mississippi.

1787 жылы федералды үкімет Иллинойсты Солтүстік-Батыс территориясына қосты, қазіргі Огайо, Индиана, Мичиган және Висконсин штаттарын қамтитын ұйымдастырылмаған аймақ. Бұл аймақта құлдыққа тыйым салынған, бірақ біраз уақыт бойы сол аймақта құлдарды ұстағандарға олардың мүлкін сақтауға рұқсат берілді. Аймақтар еуропалық американдықтармен көбірек қоныстанған сайын, оларды одаққа штаттар ретінде қабылдауға болады. Иллинойс 1800 жылы Индиана территориясының бір бөлігіне айналды. Иллинойс отаршылары өз істерін көбірек бақылауға алғысы келді және Иллинойс 1809 жылы жеке территорияға айналды. Ол 1818 жылы еркін штат ретінде қабылданды. 1811 жылдың соңы мен 1812 жылдың басында Нью-Мадрид жер сілкінісі аймақты қамтыған ең ірі жер сілкіністерінің бірі болды, оның ішінде Құрама Штаттардың құрлық бөлігінде ең күшті деп есептелетін (тіркелмеген) жер сілкінісі болды. Каир, Иллинойс штаты, Огайо өзені Миссисипиге қосылатын оңтүстік ұшында, маңызды сауда орталығына айналды. Өзендердің екі жағалауында да, азамат соғысы кезінде ұлттық үкіметке адал болғанмен, нәсілдік идеологияларға негізделген себептермен Оңтүстікке көңіл білдірген тұрғындар көп болды (1860–65). Кейбір көрнекті Оңтүстік Иллинойс тұрғындары Алтын шеңбердің салт аттыларында белсенді болды, олар құл иеленуші штаттар мен елдердің оңтүстік Кариб конфедерациясын ұсынды. Америка Азамат соғысының басталуы аймақтағы жік-жіқтықты күшейтті. Оңтүстік Иллинойс штатының басым көпшілігі АҚШ еріктілері ретінде қызмет еткенімен, Уильямсон және Джексон округтерінен 34 адам Теннесси штатының батысына барып, 15-ші Теннесси ерікті жаяу әскерінің G ротасына қосылды. АҚШ-тың 31-ші Иллинойс ерікті жаяу әскері (көнегі белгілі Оңтүстік Иллинойс штатының азаматы Джон А. Логанның қолбасшылығында) немесе 111-ші Иллинойс ерікті жаяу әскері сияқты полктерінде қызмет еткендердің саны әлдеқайда көп, екеуі де тек Оңтүстік Иллинойстан құралған. Улисс Грант Каир округінің қолбасшысы болды, АҚШ әскерлері Миссури мен Кентуккидің шекаралық штаттарына және Теннесси мен Миссисипидің Конфедеративтік штаттарына экспедиция жүргізді.

20 ғасыр

Көмiр қазу 20-ғасырдың басында Оңтүстік Иллинойста маңызды салаға айналды, Харрисбург сияқты қалалар 1920 жылдары өркендеп, 16 мың адамға жетті. 1922 жылы бүкіл ел бойынша кәсіподақ кеншілері ереуілге шықты; осы кезеңде Уильямсон округіне қарасты Херринде болған көтеріліс кезінде 24 адам қаза тапты. Бұл оқиға "Херрин қырғыны" деп аталды, ал округ көп жылдар бойы "Қанды Уильямсон" деп белгілі болды. Дегенмен, 2010 жылдары аймақтағы жоғары күкіртті көмірге деген сұраныс жаңадан өркендеді. Содан бері ауыл шаруашылығы Оңтүстік Иллинойс аймағының басты экономикалық драйверына айналды. Оңтүстік Иллинойс көршілес аймақтардан ерекшеленетін мәдени ерекшелікке ие болып келеді, бұрын шашырап кеткен ауылдық халық Марион және Беллвилл қалаларының төңірегіне жинақталуда. Марион 1970 жылдан бері өсіп, осы процесте Иллинойс штатының алғашқы STAR облигациялар аймағы болып, "Мыңжылдық даму" жобасына ие болды, бұл жоба қаланың он есе үлкен болуына арналған. Кіші қалалар мен кенттердегі халық саны азайды, себебі адамдар Карбондейл-Херрин-Марион біріктірілген статистикалық аймағына және Метро-Шығыс аймағына қоныс аударды.

"Кіші Мысыр" атауларының шығу тегі

1799 жылы баптист пасторы Джон Бадгли Эдвардсвилл маңындағы құнарлы жоталар мен жазықтарды «Гошен жері» деп атады. Ертедегі Эдвардсвилл Гошен деп белгілі болды. Бұл ежелгі Мысырға қатысты библейлік сілтеме. Миссисипи және оның тасқын аймақтары сияқты географиялық ерекшеліктер құнарлы Нил аңғарына ұқсас болды. Аймақтағы үнді мүрделері сол кезде үлкен болды және Мысыр пирамидаларына ұқсады. Лақап жабысып қалды және басқа оқиғалармен нығайтылды. 1830 жылдары штаттың солтүстігіндегі жақсы емес жиын адамдарды астық сатып алу үшін Оңтүстік Иллинойсқа әкелді. Басқалары Миссисипи мен Огайо өзендерінің үлкен аңғарлары Мысырдың Нил дельтасына ұқсас болды деп санайды. Хаббсқа сәйкес, лақап 1818 жылға дейін қарайды, сол кезде өзендердің тоғысында үлкен жер учаскесі сатып алынып, оны дамытушылар Каир деп атады. Бүгінде Каир қаласы Миссисипиге Огайо өзенінің қосылған жеріндегі жарым аралда тұр. Аймақтағы басқа да елді мекендерге египеттік, грек немесе Таяу Шығыс атаулары берілді: Оңтүстік Иллинойс университетінің Салуки спорт командалары және Метрополис, Фива, Донгола, Палестина, Ливан, Жаңа Афина, Спарта және Карнак қалалары классикалық мәдениеттің ықпалын көрсетеді. (Грек атаулары сонымен қатар 19 ғасырдың басында жаңа республикадағы ұлттық мақтанышпен байланысты болды және Орта Батыстың қалаларына берілді.) Иллинойс штаты Азамат соғысынан бұрын еркін штат болғанымен, «Мысыр» деп белгіленген аймақтың кейбір тұрғындары әлі де құлдарды ұстады. Иллинойс заңдары Иллинойсқа құлдарды әкелуге тыйым салды, бірақ Егвалити маңындағы тұз фабрикаларына ерекше рұқсат берілді. Сонымен қатар, штатқа қол жеткізбес бұрын, аймақта ұзақ мерзімді келісімшарт бойынша жұмыс істегендердің немесе құлдардың ұрпақтары болған құл иелеріне ерекшелік жасалды. Жер асты жолы Оңтүстік Иллинойста да жұмыс істеді, солтүстікке де, оңтүстікке де шамамен тең мөлшерде қозғалып, қайтарылған құлдар үшін сыйақы ұсынылды, бұл жергілікті тұрғындарға тартымды болды. Құлдар «Канаанға» бара жатты, сүт пен бал ағып жатқан жерге, ал Мысырды алғашқы көзқарас бойынша оңай қателікке ұшыратуға болады. Жер асты жолының саяхатшыларына бағыттар Киелі кітаптың аяттарында немесе әндерде кодталған, ал Мұсаның Мысырдан қашу туралы оқиға олардың өзінің жағдайына аналог ретінде пайдаланылды. Мысыр – қашуға тиіс жер, ал Орталық Иллинойс – Киелі кітаптағы Канаанды бейнелейді, ал Мысыр – қиын Оңтүстік Иллинойс. Бұл аймақтың лақаптары Америка Азамат соғысы кезеңіндегі саяси шиеленістерден де туындады, өйткені штаттың аймақтары Солтүстік және Оңтүстікпен әртүрлі одақтасты. Оңтүстік Иллинойс оңтүстік тұрғындарымен қоныстанғандықтан, олар бұрынғы туған штаттарының көптеген мәселелеріне жанашырлық танытты. Олар құлдықтың жалғасуын қолдады және штаттың солтүстік бөлігі республикашыларды қолдаған кезде демократтарға дауыс берді. Бұл мағына Дуглас пен Авраам Линкольннің 1858 жылғы науқанының сипаттамасында көрінеді: 1858 жылы Солтүстік Иллинойстағы дебаттар кезінде Дуглас Линкольнге «Мен сені Мысырға апарып, оның қарсы жұрт алдында құлдыққа қарсы көзқарасыңды қайталауға шақырамын» деп қорқытты. Көрермендер Дугласты түсінді: Мысырдағы құлдықты қолдаушы сезімдер мен демократиялық бірауыздық лақап атауға әкелді. 1861 жылдың күзінде демократтар штаттық заң шығарушы органда көпшілік орындарды иеленді. Олар 1860 жылы басталған жаңа конституцияның ережелерін қабылдауға тырысты. Олар оңтүстік аймақтың халық саны аз округтерінің өкілдігі солтүстікке тең болуы үшін қайта бөлуді ұсынды, ол жылдам өсіп жатқан. Солтүстік Иллинойс тұрғындары штаттың оңтүстік азшылықтың саяси еркіне тәуелді болуынан алаңдады. «Иллинойс штатының солтүстігіндегі өнеркәсіп, ауыл шаруашылығы және сауда мүдделері Мысыр құлдығына түсе ме?» деп ойлады «Аврора маяк». Линкольн Оңтүстік Иллинойс демократы Джон Александр МакКлернандты бригадир генерал етіп тағайындағанда, оған «Мысырды оң жағымен жоғары ұстаңыз» деп тапсырды. Сонымен қатар, Оңтүстік Иллинойс Конфедерацияны қолдауға арналған құпия топ – Алтын шеңбердің рыцарларының орталығына айналды. Қарулы оңтүстік симпатизанттарына қатысты алаңдаушылық күшейген кезде, 1962 жылдың тамызында АҚШ маршалы Дэвид Филлипс бірнеше демократтарды тұтқындады, олар Алтын шеңберге жатады деп күдіктелді, оның ішінде құрметті лауазымдардағы адамдар бар: конгрессмендер, штат өкілдері және судьялар. Олардың бірі – аудандық судья Эндрю Дафф. Олар Вашингтонға жіберілді, онда 68 күн ұсталып, босатылды, бірақ оларға ешқандай айып тағылмады. Демократтар күзгі сайлауда штаттың барлық жерінде жеңіске жетті. Лақап 1890 жылдарға дейін сақталды, сол кезде прогрессивті журналист және Толедо мэрі Брэнд Уитлоктың айтуынша, Иллинойс штатының Бас Ассамблеясының мүшелері О&М темір жолының оңтүстігінде орналасқан аудандардан «Мысырлықтар» деп аталды. Бейіш бишісі Фарида Мазар Спиропулос 1893 жылы Чикагода өткен Дүниежүзілік Колумбия көрмесінде «Шағын Мысыр» ретінде пайда болды, бұл атауға танымал болды, бірақ ол Иллинойс аймағымен байланысы жоқ еді. Басқа бишілер де бұл сахналық есімді қабылдады, бұл оны 20 ғасырдың басында одан әрі танымал етті. «Шағын Мысыр» фразасының ең ерте пайдалануларының бірі 1912 жылы Иллинойс штатының Трой қаласындағы «Трой Weekly Call» газетінде кездеседі. Штат жаңалықтарының қысқаша мақаласы «Екі жаңа Шағын Мысыр пасторы» деп тақырыпталған, Брукпорт пен Сейлемдегі Иллинойс штаттарында орналасқан екі жаңа пресвитериан пасторы орналастырылатындығы туралы. «Чикаго Трибьюн» газеті 1920 жылдың 25 сәуірінде аймақта өсірілген жемістер туралы мақалада «Шағын Мысыр» фразасын Оңтүстік Иллинойсқа қатысты алғаш рет қолданған көрінеді. «Ай Муллинс» комиксінің басты кейіпкерінің «Шағын Мысыр» деп аталған қарындасы болды. Комикстің авторы Фрэнк Уиллард Анна мен Оңтүстік Иллинойстың тумасы болды.

In 1799, Baptist minister John Badgley dubbed the fertile highlands and bottoms near Edwardsville the "Land of Goshen". Early Edwardsville was known as Goshen. This was a biblical reference to Ancient Egypt. Geographic features such as the Mississippi and its flood plains were like the fertile Nile valley. The Indian mounds of the area were large at the time and seemed like the pyramids of Egypt. The nickname stuck, and it was reinforced by other events. In the 1830s, poor harvests in the north of the state drove people to Southern Illinois to buy grain. Others say it was because the land of the great Mississippi and Ohio River valleys were like that of Egypt's Nile Delta. According to Hubbs, the nickname dates back to 1818, when a huge tract of land was purchased at the confluence of the rivers and its developers named it Cairo '/k//ɛər//oʊ/. Today, the town of Cairo still stands on the peninsula where the Ohio River joins the Mississippi. Other settlements in the area were also given names with Egyptian, Greek, or Middle Eastern origins: The Southern Illinois University Salukis sports teams and towns such as Metropolis, Thebes, Dongola, Palestine, Lebanon, New Athens, Sparta, and Karnak show the influence of classical culture. (Greek names were also related to the contemporary national pride in the new republic of the early 19th century, and were given to towns throughout the Midwest.) Although Illinois was a free state before the American Civil War, some residents in the area known as Egypt still owned slaves. Illinois law generally forbade bringing slaves into Illinois, but a special exemption was given to the salt works near Equality. In addition, an exception was made for slaveholders who held long term indentured servants or descendants of slaves in the area before it achieved statehood. The Underground Railroad also operated in southern Illinois, moving nearly equally northward and southward with bounties available for returned slaves appealing to the residents there. Slaves were going to "Canaan", the land of milk and honey, for which at first glance Egypt would be an easy mistake. Directions to Underground Railroad travelers were coded in Bible verses or songs, and the story of Moses fleeing Egypt was certainly used as an analog to their own plight. Egypt was the land to escape, and central Illinois represented the biblical Canaan, with Egypt being a treacherous southern Illinois. The nicknames for this region also arose from the political tensions of the American Civil War period, as regions of the state allied differently with North and South. Because southern Illinois was settled by Southerners, they maintained a sympathy for many issues of their former home states. They supported the continuation of slavery and voted for Democrats at a time when the northern part of the state supported Republicans. The meaning is expressed in this description of the 1858 campaign of Douglas and Abraham Lincoln:

In 1858, debating in northern Illinois, Douglas had threatened Lincoln by asserting that he would 'trot him down to Egypt' and there challenge him to repeat his antislavery views before a hostile crowd. The audience understood Douglas: overwhelming proslavery sentiment and Democratic unanimity in Egypt had led to the nickname. In the fall of 1861, Democrats took a majority of seats in the state legislature. They worked to pass provisions of a new constitution, an initiative begun in 1860. They proposed reapportionment so the southern region's less populous counties would have representation equal to those in the north, which was growing more rapidly. Northern Illinois residents worried about the state coming under the political will of the southern minority. "Shall the manufacturing, agricultural and commercial interests of northern Illinois be put into Egyptian bondage?" wondered the Aurora Beacon." When Lincoln commissioned the Southern Illinois Democrat, John Alexander McClernand, as a brigadier general, he told him to "keep Egypt right side up". In addition, southern Illinois had become the center of the Knights of the Golden Circle, a secret group devoted to supporting the Confederacy. With concern rising about armed southern sympathizers, in August 1862, U. S. Marshal David Phillips arrested several Democrats who allegedly belonged to the Knights, including men in respectable positions: Congressmen, state representatives, and judges. One was Circuit Judge Andrew Duff. They were sent to Washington, D. C., where they were held for 68 days before release, but they were never charged. Democrats won across the state in the fall election. The nickname persisted through the 1890s, when, according to progressive journalist and Toledo mayor Brand Whitlock, members of the Illinois General Assembly whose districts lay south of the O&M Railway were called "Egyptians." Belly dancer Farida Mazar Spyropoulos' appearance as "Little Egypt" at the 1893 World's Columbian Exposition in Chicago brought notoriety to the name, but she had no connection to the Illinois region. Other dancers took up the stage name which popularized it further in the early 20th century. One of the earliest uses of the phrase "Little Egypt" is found in the Troy Weekly Call of Troy, Illinois, in 1912. A state news brief was headlined, "Two New Little Egypt Pastors." about two new Presbyterian pastors about to be installed at Brookport and Salem, Illinois. The Chicago Tribune appears to have first used the phrase "Little Egypt" in reference to Southern Illinois on April 25, 1920 in an article about fruit grown in the region. The title character in the comic strip "Moon Mullins" had a girlfriend named Little Egypt. The strip's creator Frank Willard, was a native of Anna and Southern Illinois.

Солтүстік шекарасы

"Оңтүстік Иллинойс" – ресми географиялық атау емес және Оңтүстік Иллинойс дегеніміз не, оның анықтамалары әртүрлі. Көптеген Оңтүстік Иллинойс тұрғындары 70-ші тас жолының бойында және оңтүстігіндегі аймақты штаттың орталық және оңтүстік бөліктерін бөлетін шекара деп есептейді. Иллинойстың географиясы оңтүстікке қарай сапарлаған сайын біртінде төбелі болып келеді. Мұны 57-ші тас жолымен оңтүстікке қарай жүргенде байқауға болады. Маттун/Чарлстон аймағы салыстырмалы түрде жазық. Еффингемге жеткенде жер бедері айқын түрде төбелі бола бастайды. Эффингемнің маңында және оңтүстігінде, тас жол бойында көптеген ағаштар мен көптеген ірі шаруашылықтар үшін тым төбелі болатын жерлерді көруге болады.

Шоуни ұлттық орманы

Шонни ұлттық орманының көп бөлігі оның қақпа қаласы Харрисбургтен оңтүстікке қарай жатыр. Шонни ұлттық орманы көруге және істеуге көптеген мүмкіндіктер ұсынады. Ұлттық орманның 1250 миль (2012 км) жолы, 150 миль (241 км) өзендері мен жиі кездесетін сарқырамалары, көптеген тоғандары мен көлдері (кейбіреулерінде жүзуге арналған жағажайлар бар), 13 кемпинг, көптеген демалыс орындары және жеті жабайы аймағы бар. Өсімдіктер әртүрлі және күн сүйгіш түрлерден тығыз көлеңкеде өсетін түрлерге дейін жетеді. Ағаш жамылғысы мемлекеттік жерлерде басым, ал жеке меншіктегі жерлердің маңызды бөлігін құрайды. Емен-хиккори – басым ағаш түрі, бірақ көптеген басқа да коммерциялық маңызды ағаш түрлері де кең аумақты алып жатыр. Орманнан 500-ден астам жануарлар түрін кездестіруге болады, оның ішінде 48 сүтқоректі, 237 құс, 52 бауырымен жорғалаушы, 47 қосмекенді және 109 балық түрі бар. Орманды мекендейтін жеті федералды тізімдегі қауіп төнген және жойылып бара жатқан түрлер, сондай-ақ 33 аймақтық тұрғыдан сезімтал түрлер мен 114 орман тізіміндегі түрлер бар.

Климат

Оңтүстік Иллинойс ылғалды континенталды климат (Кеппен климаттық жіктелуі Dfa) және ылғалды субтропиктік климат (Кеппен климаттық жіктеуі Cfa) арасындағы шекарада орналасқан. Аймақта температураны теңдестіретін үлкен таулар немесе су қоймалары жоқ, сондықтан ол суық Арктикалық ауаның да, Мексика шығанағынан келген ыстық, ылғалды тропикалық ауаның да әсеріне ұшырайды. Осылайша, АҚШ-тың орталық бөлігімен бірге, әлемдегі ең үлкен температуралық ауытқулардың бірін қамтиды. Аймақта төрт анық маусым бар. Көктем – жылдың ең жауынды мезгілі, бұрқұстардан бастап қысқы дауылдарға дейін ауытқып келетін қатал ауа-райы құбылыстарына бейім. Жазы ыстық және ылғалды, тек сирек және қысқа уақытқа болатын салқындатумен, ал ылғалдылық көбінесе жылу индексін ыстыққа дейін көтереді. Күз жұмсақ, ылғалдылығы төмен, ара-арасында қатты жаңбырлар болады, ал қар ұсақ жауын-шашындары әдетте қараша айының соңында басталады. Қысы суық, мерзімік қар жауады және температура көбінесе нөлден төмен болады, бірақ еру жиі кездеседі. Альберта клиперлері және Панхендл ілгектері сияқты қысқы дауылдар күндер бойы қатты мұз жаңбыр, мұз кесектері және қар әкелуі мүмкін. Шілдедегі орташа ең жоғары температура 32°C (90°F), ал қаңтардағы орташа ең төменгі температура -6°C (21°F), бірақ бұл көрсеткіш жылдан жылға өзгереді. Жыл бойына 2-3 күні екі таяу температуралар тіркеледі. Ресми рекордтық ең төменгі температура 1884 жылғы 2 ақпанда Харрисбургте тіркелді, ал рекордтық ең жоғары температура 1954 жылғы 14 шілдеде Шығыс Сент-Луисте тіркелді. Оңтүстік Иллинойс жылына орташа есеппен 50 күнге жуық күркіреген дауылдарды бастан кешіреді. Күркіреген дауылдар жылдық жауын-шашынның жартысынан астамын құрайды. Әсіресе көктемде бұл дауылдардың күші зор болуы мүмкін, қатты жел, ірі бұршақ және торнадолар пайда болады. Оңтүстік Иллинойс бірнеше рет аса ауыр зардап келтірген торнадолардың әсеріне ұшыраған. Күздің соңында болатын жылы ауа райы – «үндістер жазы» деп аталады, кейбір жылдары қарашаның соңында немесе желтоқсанның басында гүлдер гүлдеп тұрады.

Southern Illinois lies on the border between humid continental climate (Köppen climate classification Dfa) and humid subtropical climate (Köppen climate classification Cfa). The region has neither large mountains nor large bodies of water to moderate its temperature and, thus, it is subject to both cold Arctic air and hot, humid tropical air from the Gulf of Mexico and, along with the rest of the midwestern United States, is home to some of the largest temperature extremes in the world. The region has four distinct seasons. Spring is the wettest season and produces erratic severe weather ranging from tornadoes to winter storms. Summers are hot and humid with only occasional and brief respite, and the humidity often makes the heat index rise to temperatures feeling well above Fall is mild with lower humidity and can produce intermittent bouts of heavy rainfall with the first snow flurries usually forming in late November. Winters are cold with periodic snow and temperatures often below freezing, however thaws are usually frequent. Winter storm systems, such as Alberta clippers and Panhandle hooks, can bring days of heavy freezing rain, ice pellets, and snowfall. The normal high temperature in July is 90 °F (32 °C), and the normal low temperature in January is 21 °F (−6 °C), although this varies from year to year. Both and temperatures can be seen on an average 2 or 3 days per year. The official record low is on February 2, 1884 in Harrisburg, and the record high is on July 14, 1954 in East St. Louis. Southern Illinois experiences thunderstorms about 50 days a year on average. Thunderstorms contribute over half of the annual precipitation. Especially in the spring, these storms can often be severe, with high winds, large hail and tornadoes. Southern Illinois has been affected on more than one occasion by particularly damaging tornadoes. A period of warm weather late in autumn known as Indian summer can occur – roses will still be in bloom as late as November or early December in some years.

Сейсмикалық аймақтар

Оңтүстік Иллинойс екі ірі жарық жүйесінің – Нью-Мадрид сейсмикалық аймағы мен Уабаш аңғарының сейсмикалық аймағының тоғысқан жерінде орналасқан. 1970 жылдары, 1968 жылы Иллинойста болған 5,4 балдық Рихтер шкаласы бойынша жер сілкінісінен кейін, ғалымдар Иллинойс штатының Эльдорадо қаласының солтүстігінде, Салин округінің астында белгісіз жарық бар екенін анықтады. Бұл жарық Коттедж-Гроув жарығы деп аталады, ол Оңтүстік Иллинойс бассейніндегі Жер қабығының кішкентай үзілісі. Геологтар жасаған сейсмографиялық карталар аймақта моноклинальдар, антиклинальдар және синклинальдар бар екенін көрсетеді; бұл белгілер Палеозой дәуірінде деформацияға ұшырағандығын, сондай-ақ жақын жердегі ығысу жарықтарының болуын көрсетеді. Жер сілкінісінің жарық жазықтығын зерттеу екі түйіндік жазықтықты растады, екеуі де солтүстік-оңтүстік бағытында және шамамен 45 градусқа шығысқа және батысқа қарай еңкейген. Бұл жарық вертикальды жылжумен және көлденең шығыс-батыс бағыттағы қысым күшімен байланысты. Эпицентрлік аймақта расталған жарықтар болмаса да, байқалған қозғалыс 2008 жылғы Иллинойс жер сілкінісіне себеп болған Уабаш аңғарының сейсмикалық аймағындағы жағдайға сәйкес келеді, ол аймақтың шығысына қарай шамамен 10 миль (16 км) жерде орналасқан. Жарылу 1812 жылғы Ұлы Нью-Мадрид жер сілкіністеріне себеп болған Нью-Мадрид жарығында да ішінара орын алды, бұл құрлықтағы АҚШ-ты қамтыған ең күшті жер сілкіністерінің бірі еді.

Жолаушылар темір жолы

Бір кезде Оңтүстік Иллинойста кең теміржол желісі болған. Қазір тек АҚШ-тың жолаушылар теміржол жүйесі – Амтрак, аймаққа және одан өтуге қызмет көрсетеді. Карбондейлде Чикагоға және одан күніне үш пойыз, ал Мемфис пен Нью-Орлеанға және одан күніне бір пойыз қатынайды. Чикаго мен Сент-Луиске күніне бірнеше пойыз жүреді, Алтон Оңтүстік Иллинойстағы маңызды аялдама болып табылады. Оңтүстік Иллинойстағы қалааралық жолаушылар теміржол станцияларына Алтон станциясы, Карбондейл станциясы, Централия станциясы және Ду Куоин станциясы жатады. Сент-Луис МетроЛинк – Миссури және Иллинойс штаттарының Үлкен Сент-Луис аймағындағы жеңіл рельстік көлік жүйесі, ол Метро Истті Сент-Луис қаласының орталығымен байланыстырады. Бүкіл жүйе қазіргі таңда екі желіден (Қызыл желі және Көк желі) тұрады, олар Ламберт Сент-Луис халықаралық әуежайы мен Миссури штатының Шрусбери қаласын Сент-Луис қаласының орталығы арқылы Иллинойс штатының Шило қаласына жақын Скотт әуе күштері базасымен қосады. Жүйеде 37 станция бар және әр жұмыс күні орташа есеппен 61 573 адамды тасымалдайды.

АҚШ автомобиль жолдары

АҚШ-тың 40 маршруты
АҚШ-тың 45 маршруты Брукпорт көпірінен Огайо өзенінің шығысынан, Кентукки штатының Падука қаласынан және Шоуни ұлттық орман арқылы өтеді. Салин округі, Иллинойс – Оңтүстік Иллинойстағы ең көп халқы бар аймақ, ол округ шегіндегі Стоунфорт, Кэрриер Миллс, Харрисбург және Элдорадо қалаларын байланыстырады. Автомобиль жолы Чикаго қалалық аймағы арқылы солтүстікке қарай және Антиохияның шығысынан Висконсин шекарасына дейін жалғасады. Иллинойстағы ұзындығы 690 км болатын 45-ші АҚШ маршруты – штаттың ең ұзын нөмірленген жолы. АҚШ-тың 50 маршруты
АҚШ-тың 51 маршруты шамамен Иллинойс орталық темір жолының солтүстік-оңтүстік бағытымен штаттың ортасынан өтеді. Иллинойс 1-ші маршруты Кіші Мысырдың шығыс жиегімен солтүстікке қарай, ал Иллинойс 3-ші маршруты аймақтың батыс жиегімен Миссисипи өзеніне параллель жүреді. АҚШ-тың 60 маршруты
АҚШ-тың 62 маршруты
Тарихи АҚШ-тың 66 маршруты
АҚШ-тың 67 маршруты

Тарихи саясат

Оңтүстік Иллинойс тарихи тұрғыдан консервативті демократиялық аймақ болып келген. Саяси партиялар өзгергенімен, Оңтүстік Иллинойс 1818 жылдан бері көбінесе демократиялық кандидаттарға дауыс беріп келеді. Азамат соғысының басында Уильямсон округының бір бөлігі Одақтан бөлінуге дауыс берді. 1861 жылдың 15 сәуірінде Марион қаласының тұрғындары Иллинойс штатын бөлу және Оңтүстік Иллинойстың Одақтан шығуы туралы резолюция қабылдады. Бұл резолюция көп ұзамай күшін жойды, бірақ генерал Бенджамин Прентисс Каирдегі гарнизонға жол тартқанда Марион маңында қорғану үшін әскерін қалдырды. Оңтүстікке көзқарасы жақын болғандарға қарамастан, аймақтағы көптеген жас ер адамдар Одақ армиясына қосылды. Оңтүстік Иллинойстағы демократиялық саяси тамырлар аймақтың Оңтүстікпен ортақ мәдениетімен байланысты, онда Американдық Азамат соғысына дейін және жаңару кезеңінде Демократиялық партия 1960 жылға дейін үстемдік құрды. Демократиялық бейімділік Ұлы депрессия және Франклин Д. Рузвельт басшылығында күшейді. Дегенмен, аймақта Эдвардс округы сияқты ұзақ жылдар бойы республикалық болып келген округтер де бар. Соңғы онжылдықтарда Оңтүстік Иллинойс бүкіл елдегі ауылдық жерлердегі GOP қолдауының арқасында республикашылдарға қарай бейімделді, ал Солтүстік Иллинойс Кук округының демократиялық бейімділігінен тысқары көші-қонның нәтижесінде демократиялыққа қарай бейімделді. Демократиялық кандидаттар 1996 жылға дейін Оңтүстік Иллинойс округтерінде бәсекеге қабілетті болды. Бірақ 2000 жылғы президент сайлауынан бастап, Иллинойс штатында үнемі жеңіске жеткеніне қарамастан, демократтар Оңтүстік Иллинойста нашар нәтижелер көрсетті.

Экономика

Оңтүстік Иллинойс штатының екі негізгі сауда орталығы бар. Олар Сент-Луис, Миссури қаласының агломерациясынан (шамамен 2,8 миллион адам тұрады) және Карбондейл, Марион, Херрин, Харрисбург аймағынан (шамамен 245 000 адам тұрады) тұрады. Оңтүстік Иллинойстың негізгі ауыл шаруашылығы өнімдері – жүгері және соя сияқты дақылдар. Алма, шабдалы, жүзім бүкіл Оңтүстік Иллинойста кең таралған, сондай-ақ күнбағыс, мақта, бидай, сена және мило егістіктері де кездеседі. Соңғы жылдары Шоуни-Хилл аймағында шарап зауыттары дамып келеді. Жергілікті тағамдар қозғалысы да өсіп келеді, себебі Оңтүстік Иллинойс климаты жеміс-жидек пен көкөніс өндіруге қолайлы. Оңтүстік Иллинойс аквакультура, сиыр еті, шошқа, жылқы, қой, ешкі және басқа да мал шаруашылығының орталығы болып табылады. Аймақтағы ауыл шаруашылығына қолдау көрсетуде Диксон Спрингс маңындағы Иллинойс университетінің тәжірибелік-зерттеу станциясы және Оңтүстік Иллинойс университетінің Карбондейлдегі Ауыл шаруашылығы ғылымдары колледжінің ауқымды зерттеулері маңызды рөл атқарады. SIUC – штаттың жалғыз зерттеуге бағытталған, жер гранты емес университеті, ол Оңтүстік Иллинойс штатының ғылыми және ауыл шаруашылық қауымдастықтарына, сондай-ақ штаттың қалған бөлігіне және аймаққа тәжірибелік зерттеулер ұсынатын ауыл шаруашылығы колледжіне ие. Оңтүстік Иллинойста көмірдің қоры да бар, бірақ 1980 жылдардың соңынан бастап, жоғары күкіртті көмірге деген сұраныстың төмендеуіне байланысты көмір өнеркәсібі елеулі құлдырауға ұшырады, бұл ластанудың күшеюіне әкелді. Көмір өнеркәсібінің құлдырауы аймақ экономикасына терең және ұзақ мерзімді әсер етті. Электр станцияларында газ тазартатын технологияны енгізу және пайдалану арқасында 2010 жылдары жоғары күкіртті көмірге деген сұраныс қайта жанданды. Кішкентай Мысыр американдық ағылшын тілінің Солтүстік Мидленд және Оңтүстік Мидленд диалектілерінің тоғысқан жерінде орналасқан. Оңтүстік Мидленд диалектісі Огайо өзеніне жақындаған сайын көбірек байқалады. Диалектілік өзгеріс үздіріссіз емес, керісінше, белгілі бір қалалар мен аймақтарда бірі екіншісінен басым болады. Мұндай айырмашылықты бір қалада өмір бойы тұрған адамдардың арасында да кездестіруге болады. Оңтүстік Иллинойста екі диалектінің де айырмашылығына негативті көзқарас жоқ. Дэвид Хакетт Фишердің "Альбионның тұқымы: Америкаға төрт британдық мәдениеті" атты кітабында бұл аймақтың диалектісі Оңтүстік Таулы диалектісі деп аталады. Ол Оңтүстік Аппалачия аймағының тіл білімінен шыққан. Бұл аймақтың алғашқы қоныс аударушыларының көпшілігі Жоғарғы Оңтүстіктен келгенімен сәйкес келеді. Бұл диалект түріне бұрынғы атау – «шотланд-ирланд» тілі болған (қазіргі дұрыс атауы – шотланд-ирланд).

There are two main centers of commerce for Southern Illinois. They consist of the St. Louis, Missouri metropolitan area (home to approximately 2.8 million people), and the Carbondale, Marion, Herrin, Harrisburg area (home to approximately 245,000 people). The main agricultural products of Southern Illinois are crops such as corn and soybeans. Apples, peaches, grapes, are commonly found throughout Southern Illinois as well as the occasional sunflower, cotton, wheat, hay, and milo fields. In recent years there has been development of wineries in the Shawnee Hills region. Additional growth has occurred with the local foods movement as Southern Illinois' climate allows for fruit and vegetable production. Southern Illinois is also the home to aquaculture, beef, swine, equine, sheep, goats, and other livestock production. Agricultural efforts in the region are greatly aided by a small University of Illinois Extension research station near Dixon Springs and extensive research from Southern Illinois University – Carbondale's College of Agricultural Sciences. SIUC is home to the state's only non land grant research focused university with an agricultural college which provides practical research to the scientific and agricultural communities both in Southern Illinois as well as the rest of the state and the broader region. Southern Illinois also has significant coal deposits; however, since the late 1980s, the coal industry has suffered significant decline due to the decreased demand for high sulfur coal, which causes more pollution. The collapse of the coal industry had profound and lasting impact on the region's economy. With the introduction and application of scrubber technology at power plants, demand for high sulfur has made a return in the 2010s. Little Egypt exists at the confluence of the North Midland and South Midland dialects of American English. South Midland becomes more prominent as one approaches the Ohio River. The dialect change is not a continuum, but rather occurs in pockets, with certain towns and regions notably favoring one dialect over the other. This difference can be found between lifelong residents of the same town. No stigma is associated to either dialect within southern Illinois. According to David Hackett Fischer in his book Albion's Seed: Four British Folkways to America, the dialect of this region is Southern Highland. It was derived from the linguistics of the people of the Southern Appalachian region. This is consistent with the majority of the early settlers of this region migrating from the Upper South. The older term for this type of dialect was "Scotch Irish" speech (the correct term today is Scots Irish.)

Туризм

Оңтүстік Иллинойс өзін ерекше ауылдық аймақ ретінде туризм саласында мақтан тұтады. Аймақта Шонь ұлттық орманының көркімен сәнленген көптеген мемлекеттік парктер бар. Сонымен қатар, Оңтүстік Иллинойс штаттың ең көне бөлігі болып табылады, онда көптеген тарихи орындарды көруге болады және округтерге шашыраңқы орналасқан көптеген тарихи белгілерді табуға болады.